“ครับ”
“เธอชื่ออะไร เบนส์ แม่สาวอวดดีคนนั้น... เจ้าหล่อนชื่ออะไร?” เคฮิลล์ กระซิบรอดไรฟันที่ขบกันแน่นเพราะกำลังโมโหสุดขีด!!
“เนตรอัปสรครับ”
“เนตรอัปสร ชื่อแปลกดีนะ อย่าบอกนะว่าคนประเทศเดียวกับพลอยใส” ชื่อไม่คุ้น ชายหนุ่มแวบนึกถึงพลอยใสนางบำเรอตัวเล็กที่เขาพึ่งเลี้ยงดูไว้แก้เหงา เธอครัดเคร่งน่ารักน่าใคร่ เอวบางร่างน้อยเมื่อเทียบกับลำตัวใหญ่โตของเขาเอง
“ครับ คุณแองเจิ้ลมาจากโซนเอเชียเหมือนคุณพลอยครับ”
“อืม...ดีฉันจะได้มีตุ๊กตาตัวเล็กๆ ตัวใหม่อีกตัว ฉันไม่อยากรับความผิดหวังซ้ำนะเบนส์ อย่าบังคับให้ฉันต้องลงมือเอง” เสียงเย็นเฉียบของชายหนุ่มมันแฝงความโหดไว้เป็นอย่างดี ยามใดก็ตามที่เคฮิลล์ใช้น้ำเสียงเช่นนี้ หมายถึงเขากำลังโกรธสุดขีด โอ้!! น่าสงสารผู้หญิงคนนั้นเหลือเกิน หากเธอต้องตกอยู่ใต้อำนาจของเจ้านาย เจ้าหล่อนจะต้องผจญกับอะไรบ้าง? ในเมื่อเจ้าหล่อกล้า!! ปฏิเสธมหาอำนาจอย่าง เคฮิลล์ รอย!!
“นางฟ้ารึ!!”
“คะ อะไรคะคุณฮิลล์?” พลอยใสชะอ้อนถาม เธอเอียงคอรอฟังคำตอบเมื่อได้ยินเสียงกระซิบแผ่วๆ จากปากได้รูปของชายหนุ่มผู้กุมชะตาชีวิต
“เปล่า!!” เปลือกตาของชายหนุ่มเปิดขึ้น นัยน์ตาสีน้ำตาลเหลือบทองเปล่งประกาย เขาหรี่เปลือกตาลงนิดๆ จะสนใจทำไมกับผู้หญิงยังมาไม่ถึง ตรงหน้าเขานี่สิน่าสนใจกว่าเยอะ รอก่อน!! รอให้ได้เจ้าหล่อนมาอยู่ในอุ้งมือก่อน...เมื่อนั้นเขาจะสั่งสอนเจ้าหล่อนให้หลาบจำ ว่าอย่าได้มาลองเชิงท้าทายอำนาจของเขา!!
มือใหญ่เอื้อมฉุดร่างอวบอุ่นของพลอยใสเข้ามาในวงแขน เขากระแทกเรียวปากทาบทับริมฝีปากนุ่มนิ่มได้รูปของพลอยใส บดจูบเหมือนจะลงโทษ เมื่ออารมณ์เกี่ยวพันในใจยังไม่จางหายไปจากใจ เขาสอดลิ้นเข้าไปละเลงในอุ้งปาก ดูดซึมความหวานฉ่ำในอุ้งปากนั้น และเคลื่อนฝ่ามือขึ้นครอบครองทรวงอก เต้าทรวงเต่งตึงเริ่มเคล้นคลึงช้าๆ ด้วยความคึกคะนอง ร่างเล็กบางสั่นสะท้าน เธอซาบซ่านกับความจาบจ้วงที่เต็มไปด้วยความร้อนแรง หญิงสาววางมือเล็กๆ เหนือแผงอกแน่นๆ แอ่นเรือนกายให้ชายหนุ่มได้ลงทัณฑ์แบบเต็มที่ เสียงครางหวานฉ่ำรอดริมฝีปากอิ่มเป็นระยะ ชายหนุ่มนำพารสสวาทฉ่ำหวาน เขามอบความสุขซ่านให้ผู้อีกคน แต่ในหัวสมองของเคฮิลล์กับมโนถึงผู้หญิงอีกคนหนึ่ง คนๆ เดียวที่กล้า!! กล้าปฏิเสธความต้องการของเขา ผู้ชายที่ไม่มีใครกล้าปัดความต้องการ? แต่เจ้าหล่อนกล้าทำ!!
ดวงตาดำขลับเป็นประกาย สายตาคู่นั้นสะกดให้เขาหยุดชะงัก เธอดูดเขาเข้าไปใกล้...ให้ปรารถนาเพียงแค่เจ้าหล่อน แต่ความหวังทั้งหมดกลับพังทลายลง เมื่อยื่นข้อเสนอไปให้ แล้วเธอกลับปฏิเสธ เพราะฉะนั้น...เขาจะสอนบทเรียนให้หล่อนเป็นสิ่งตอบแทน เมื่อในโลกนี้ ทุกๆ สิ่งบนโลก เคฮิลล์ ผู้นี้สามารถเนรมิตได้หากเขาต้องการ เราจะได้เห็นดีกัน!! แม่นางฟ้าตัวน้อยนิด!!
เพราะฉะนั้นรสสวาทครั้งนี้จึงรุนแรงมากกว่าทุกครั้ง พลอยใสอิ่มเอิบซาบซ่านเธอกระโจนถึงสวรรค์ชั้นฟ้าด้วยความรุนแรงกว่าทุกๆ ครั้งเธอเสียวกระสันสุดขีด แม้จะเป็นได้แค่คนในเงามืด เป็นได้แค่ที่ระบายอารมณ์หนุ่มกลัดมัน
“อย่าลืมเรื่องยานะพลอย ฉันไม่อยากเขี่ยเธอทิ้ง...หากเธอผิดข้อตกลงที่ฉันกำหนด!!”
มือใหญ่กลัดกระดุมเสื้อ เขาเอ่ยเสียงเย็นๆ ไร้ความรู้สึก ชายหนุ่มเหี้ยมสุดใจ เขาไม่เคยปราณีหากคู่ขาคนไหนคิดจะท้าทาย “ลูก” ไม่สามารถผูกมัดเขาได้ เขาไม่พร้อมที่จะมีพันธะ หากใครคิดจะลองดีโดยการเอาสิ่งนั้นมาต่อลอง เธอจะจำจนวันตายว่าชายหนุ่มน่ากลัวกว่าที่ทุกคนคาดคิด!!
“ค่ะ” พลอยใสก้มหน้าลง เธอรับคำเสียงแผ่วหวิว
“เดี๋ยวเบนส์จะมาเคลียร์ค่าใช้จ่ายให้เธอ ต้องการอะไรเพิ่มขอเบนส์เขาเอาก็แล้วกัน เขาใจดีกับสาวๆ สวยๆ อยู่เสมอแหละ”
กางเกงอามาร์นี่สีกรมท่าถูกสวมบนร่างกายกำยำช่วงล่าง เขารูดซิปกางเกงสอดชายเสื้อเข้าไปใต้เอวกางเกง แต่งตัวเนี๊ยบสมฉายามหาเศรษฐีคาสโนว่าตั้งแต่ศีรษะจรดรองเท้า พลอยใสรวบผ้านวมเนื้อนิ่มขึ้นปิดช่วงอก เธอผุดลุกขึ้นนั่งเอนๆบนที่นอนหนานุ่ม “ไม่ค้างเหรอคะคุณฮิลล์?”
“ไม่ล่ะ!! เธอก็รู้นี่ฉันไม่เคยนอนค้างที่ไหน นอกจากบ้าน”
สิ้นเสียงเคฮิลล์ก็เดินผ่านช่องประตูออกไปเสียแล้ว พลอยใสน้ำตาร่วง เธอเจ็บแปลบๆ ที่หัวใจดวงน้อย จริงอยู่ว่าเธอยอมเป็นเมียเก็บ ยอมเป็นนางบำเรอของเคฮิลล์เพราะหวังสบาย เมื่อเขาร่ำรวยเหลือกินเหลือใช้ การที่เธอจะขอแบ่งเศษเงินในกระเป๋าของเขามาใช้จ่ายบ้าง มันก็คงไม่ได้ทำให้เขาสะเทือนสักเท่าไรหรอก แต่...ครั้นเมื่อได้อยู่ในวงแขนแข็งแรงคู่นั้น หัวใจอ่อนแอของตัวเองกับปฏิพัทธ์รักใคร่เขาขึ้นมาเฉยๆ มอบความรักที่มีทั้งหมดให้เขาไป ทั้งหมดทุกห้องหัวใจแต่ไม่เคยได้สิ่งนั้นตอบแทนกลับมาเลย ชายหนุ่มกระด้างเย็นชา ไร้หัวใจ เขาต้องการแค่เรือนร่างของเธอเพื่อปลดปล่อยความต้องการของตัวเองแค่นั้นเอง...
“ฮื่อๆ...” หัวไหลกลมกลึงสะท้านเยือก น้ำตาร้อนๆ ไหลรินด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ แม้จะเป็นได้แค่นางบำเรอสนองอารมณ์ แต่มันก็เป็นโอกาสเดียวที่ทำให้เธอได้อยู่ใกล้ชิดเคฮิลล์ ผู้ชายที่อยู่แค่ในความฝัน เพราะในโลกความจริง หางตาเขาไม่เคยเหลือบแลเธอเลยด้วยซ้ำ หากไม่เพราะข้อเสนอแลกกับเงินที่เขาหยิบยื่นให้ เธอหวังแค่จะได้อยู่ใกล้ๆ เขาไปอีกสักหน่อย ในวันที่เขาทิ้งขว้าง หัวใจของเธอคงเหมือนถูกเหยียบย่ำและแหลกเป็นผุยผง
...
“ตึกรอย” สำนักงานใหญ่ของ “รอยโพส์” หนังสือพิมพ์ยักษ์ใหญ่ในลอนดอน รถสปอร์ตสีดำเหมือนท้องฟ้ายามไร้แสงจันทร์มันมืดมิดและหม่นมัว แต่เป็นความลึกลับที่น่าท้าทาย เพราะเจ้าของยานพาหนะพลังสูงผู้นี้ คือ เคฮิลล์ รอย” หนุ่มหล่อแสนเสน่ห์ มหาเศรษฐีหนุ่มผู้กุมบังเหียนของ “รอยโพส์” ประตูด้านข้างเปิดออกด้วยฝีมือการ์ดใบหน้านิ่ง เบนส์ถอยหลังออกมาห่างๆ เปิดทางให้เจ้านายหนุ่มออกมายืนข้างรถยนต์คันโปรด
“ว่าไงเบนส์”
“ครับ... ได้ตามคำสั่งของบอส เธอจะมานอนบนเตียงของบอสในคืนนี้แน่ๆ ครับ”
“ดี...ฉันจะนับเวลารอ!! หึๆ มันคงสนุกสุดเหวี่ยงเชียวแหละ” ชายหนุ่มครางเสียงต่ำๆ ในลำคอ เขาเอื้อมมือปลดกระดุมสูทช่วงเอว ที่จู่ๆ ก็รู้สึกอึดอัดขึ้นมาครามครัน เมื่อนึกถึงแม่สาวพราวเสน่ห์ นาม “นางฟ้า”
เบนส์เสก้มหน้าลง ชายหนุ่มค่อยๆ ผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ การกระทำอุกอาจเย้ยกฎหมาย มีแต่เจ้านายเท่านั้นที่กล้าลงมือ เพราะอะไรนะหรือ? เคฮิลล์มีทั้งเงินและอำนาจ แม้แต่ผู้รักษากฎหมายยังต้องยำเกรง เงินสนับสนุนมากโข ที่เจ้านายหนุ่มบริจาคเป็นทุนในการพัฒนาองค์กร มันสามารถปิดหูปิดตาเหล่านั้นได้ ไม่ให้เงื้อมือกฎหมายเฉียดเข้ามาในรัศมีรอบตัวชายหนุ่ม เป็นเกราะป้องกันภัยอย่างดี
เวลาในการทำงานวันนี้...มันช่างแสนเชื่องช้า เข็มนาฬิกากว่าจะขยับได้แต่ละทีมันช่างนานแสนนาน เคฮิลล์เหลือบมองหน้าปัดนาฬิการอบที่ร้อย เข็มสั้นเข็มยาวมันก็ขยับไปได้ไม่ไกล ยิ่งตัวหนังสือบนหน้ากระดาษด้วยแล้ว...มันยิ่งทำให้ชายหนุ่มเบื่อ!! ทุกสิ่งอย่างรอบตัวดูจะขวางหูขวางตา ชายหนุ่มไม่รู้ตัวเลยสักนิดว่าเขาตั้งตารอเจอ เนตรอัปสรแบบใจจดใจจ่อ มันแปลกแตกต่างกับสาวๆ หลายนางที่เขาอยากได้ เธอเป็นคนแรกที่ทำให้เขาสนใจเพียงแค่มองผ่านจอแก้วและสบนัยน์ตากลมโตคู่นั้น...
“เห้อ!! นานฉิบหาย...เมื่อไร? เมื่อไร!! จะถึงเวลาสักที ไอ้เบนส์แม่งหายเงียบ นานเกินไปแล้วนะโว้ย!!” เขาบ่นงึมๆ งำๆ ร่างสูงใหญ่ทะลึ่งพรวดเขาเดินงุ่นง่านอยู่ในห้อง จนพื้นพรมและรองเท้าแทบจะสึก เพราะปลายรองเท้าหนังเดินเหยียบย่ำไปๆ มาๆ
นาฬิกาเรือนทองฝังเพชรแพงหูฉี่ ยี่ห้อดังกระหึ่มโลก เขายกขึ้นดูแล้วก็ดูอีก มันก็ยังไม่ถึงกำหนดนัดหมายเสียที? จะให้ค่าเวลาด้วยการทำงานอันแสนจะยุ่งเหยิง ตัวเลข ตัวหนังสือมันไม่เข้าสมองสักนิด เมื่อมันใจจดใจจ่ออยู่แค่...
ตู๊ดดดดด...
หน้าจอโทรศัพท์ส่วนตัวกระพริบวิบวับ ตัวเครื่องสั่นไม่หยุด!! ชายหนุ่มกระโจนพรวด!! เขารีบตะครุบโทรศัพท์และกดรับสาย เมื่อปลายสายคือคนที่กำลังรอ?
“ว่าไงเบนส์!!”
มุมปากกระตุกยิ้ม เขาค่อยๆ ทรุดนั่งหลังโต๊ะทำงานขนาดใหญ่ แผ่นหลังตึงแน่นเอนพิงพนักเก้าอี้ ตวัดเรียวขาแข็งแรงขึ้นมาวางเหนือโต๊ะทำงาน และกระดิกดุกดิ๊ก “บ้านพักริมทะเลสาปวินเดอร์เมียร์!! เอาเธอไปที่นั่น แล้วฉันจะตามไปคืนนี้” เคฮิลล์วางโทรศัพท์ลง เขากระตุกยิ้มด้วยความสาแก่ใจ เบนส์ทำงานได้ดีไม่มีที่ติ แม้ครั้งนี้ถึงกับต้อง ‘ฉุด’ เพราะเจ้าหล่อนดันเล่นแง่ เขาพร้อมจะสนองความต้องการของเธอเลย หากเธอต้องการมากว่าทุกๆ คน ไม่ว่าบ้าน รถ หรือขวัญถุงปลอบใจ ยามที่เขาเบื่อ!!
