ฟิ้วววววว อร้ายยยย “คุณแม่ขา ระวังค่ะ” แก้วตาดึงหญิงวัยกลางคนที่เธอเรียกว่าแม่ หลบตุ๊กตาไม้ขนาดเท่าฝ่ามือที่ลอยมาแต่ไกลได้ทันอย่างหวุดหวิด
“ไอ้อิฐ!”
“พวกแกแม่ลูกไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!!”
“ไอ้อิฐ!” คุณอัฐ ชายวัยกลางคนเดินเข้าไปหาบุตรชายของตน เพี๊ยะ!!ฝ่ามือหนาฟาดใส่หน้าคนที่เขาตะโกนเรียกอย่างเหลืออดเหลือทน
“คุณพ่อ!” คนหน้าหัน ตะโกนกลับเสียงดัง
“ถ้าแกยังเห็นว่าฉันเป็นพ่อ ก็ควรจะเคารพความเป็นพ่อที่ฉันยังมีมันอยู่”
“ผมเคารพคุณพ่ออยู่แล้ว แต่ผมไม่ยอมให้ผู้หญิงชั้นต่ำมาอยู่ที่นี่”
“ไอ้อิฐ! แกเป็นลูกผู้ชายอยู่มั้ย”
หึหึหึ “ผมเป็นแน่ แต่ไม่ใช่กับพวกสัตว์ดูดเลือดสองตัวนี้” ควับ! อิฐพูดจบพร้อมจะจากไป แต่มือหนาของคนที่ได้ชื่อว่าพ่อคว้าไว้
“ไปขอโทษพวกเขาเดี๋ยวนี้ ไม่ใช่คำขอร้อง แต่เป็นคำสั่ง!!!”
“ผมไม่ทำ คุณพ่อจะตบหน้าผมอีกก็ได้ครับ ผมยินดี หรือพ่อจะเอาเลือดผมออกก็ได้ครับผมยินดี แต่ผมขออย่างเดียวถ้าคุณพ่อทำไปแล้ว สัตว์สองตัวนี้ต้องออกจากบ้านหลังนี้ไป” คุณอัฐนิ่งงัน
เหตุวิวาทระหว่างสองพ่อลูกเกิดขึ้นแทบทุกวัน ตั้งแต่ที่อิฐรู้เรื่องที่พ่อของตนไปติดพันแม่ม้ายลูกติด เวลาที่ผ่านไปไม่ได้ทำให้เรื่องราวดีขึ้น ในทางตรงข้ามทุกอย่างเลวร้ายลงไปเรื่อยๆ พ่อลูกคิดเห็นไม่ลงรอย รอยร้าวขยายกว้างขึ้นจนยากที่จะกลับมาสมานเข้ากันเหมือนเดิม
คุณอัฐถือว่าตนเป็นพ่อ เป็นหัวหน้าครอบครัว เขาต้องมีอำนาจตัดสินใจ เขาครองตนเป็นม้ายมาสองปี ความเหงาบังเกิดขึ้นซึ่งนับวันจะมากขึ้นเรื่อยๆ แต่เมื่อเขาได้มาเจอกับเธอกอแก้ว เธอเป็นแม่ค้าจริงๆอย่างที่ลูกเขาว่า แต่อัฐไม่ใช่คนที่จะดูถูกคนที่ฐานะต่ำต้อยกว่า กอแก้วผู้หญิงม้ายลูกติดเข้าอกเข้าใจหัวใจคนเป็นม้ายเหมือนกัน เมื่อเขาได้รู้จักกับเธอความเหงาก็ถูกกำจัดไปจนหมดสิ้น เขาไม่ได้จดทะเบียนสมรสใหม่กับกอแก้ว แต่อ้อนวอนให้เธอมาอยู่ด้วยกัน มาเป็นเพื่อนในยามแก่เฒ่าไปด้วยกัน และในเมื่อเธอมีบุตรสาวที่กำลังศึกษาอยู่หนึ่งคน กอแก้วจึงตอบตกลงเพื่อที่บุตรสาวของตนจะได้มีอนาคตการศึกษาที่ดี เพราะเธอรู้ตัวว่าปัญญาตัวเธอเอง คงไม่สามารถส่งแก้วตาเรียนสูงๆได้ ขอเสนอของเขาในข้อนี้จึงทำให้สองแม่ลูกยอมย้ายเข้ามาเป็นสมาชิกครอบครัววัฒนาที่มีกันแค่สองคนพ่อลูก
“ก็ได้ แกอยากทำอะไรก็เชิญ แต่พวกเขาจะไม่ไปไหน และฉันขอเตือนถ้าแกทำร้ายร่างกายพวกเขาแม้แต่ปลายผม ฉันจะแจ้งความจับแกข้อหาทำร้ายร่างกายอย่างมีเจตนา”
“คุณพ่อ!”
“เออ ฉันนี่แหละพ่อของแก นับจากนี้ไปแกอยู่ในที่ของแกไป อยากทำอะไรก็เชิญ แต่อย่าบังอาจข้ามเขตไปยังพื้นที่ของพวกเขาเด็ดขาด!!” ประกาศิตจากประมุขของบ้านวัฒนาประกาศกร้าว ทำให้ทุกคนต่างเงียบงัน ไปด้วยหลากหลายอารมณ์
แก้วตายิ้มเยาะใส่อิฐอย่างไม่ปิดบัง เธอสะใจยิ่งนัก พวกเขาได้เจอกันมาบ้างแล้วเมื่อหลายเดือนก่อน ผู้ชายคนนี้เลวมาก มากเสียจนเธออดสงสัยไม่ได้ว่าเกิดมาเป็นลูกชายคุณอัฐที่ใจดีแบบนี้ได้อย่างไรกัน
ฮาฮาฮา เสียงหัวเราะที่มีความสุขดังมากจากห้องอาหาร อิฐเดินเข้าไปแอบลอบมอง ครอบครัวหรรษา...สัตว์ดูดเลือดสองตัวกับพ่อเขาบนโต๊ะอาหาร ความรังเกียจและแรงริษยาปรากฎในแววตาของอิฐขึ้นมาทันที
ฟิ้ววววว ว้ายยยยย!!!! เพล้งงงงงงง ไม่ใช่อุบัติเหตุ เมื่อกล่องทิชชู่ลอยมาจากทิศไหนไม่รู้ คนที่นั่งร่วมโต๊ะไม่ทันเห็นแต่เมื่อมันมาปรากฎตรงหน้ากลางโต๊ะอาหารที่ทำให้อาหารหลายจานกระเด็นเลอะเทอะใส่คนที่นั่งอยู่ ทำให้เกิดเหตุการณ์น่าตกอกตกใจให้พวกเขาไม่น้อย
“แม่ค่ะ” แก้วตาร้องออกมาเมื่อเธอลืมตาไม่ได้ คงจะโดนน้ำแกงกระเด็นใส่ให้เข้าแล้ว
“ตายแล้วลูกแม่!” กอแก้วร้องและปรี่เข้าหาบุตรสาวอย่างรวดเร็ว
“ไอ้อิฐ!” คนที่ถูกเรียกยิ้มเยาะและเดินจากไปด้วยใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มกระจ่างใสบ่งบอกว่ามีความสุขกับสิ่งที่ได้ทำไป
“แม่ขา แสบตาจังเลยค่ะ” กอแก้วรีบพาบุตรสาวไปล้างตาด้วยน้ำสะอาดอย่างรวดเร็ว แต่ก็ไม่ดีขึ้นอัฐจึงสั่งให้คนรถเอารถออกพาแก้วตาไป โรงพยาบาลในทันที และเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้แก้วตาต้องมีผ้าปิดตากลายเป็นโจรสลัดอยู่หลายวัน
“เสียดายชะมัด ตาน่าจะบอดไปเลย” อิฐเอ่ยเย้ยหยันในอีกสัปดาห์ต่อมา เมื่อเผอิญต้องเดินสวนกับแก้วตา
“หน้าตัวเมีย” เสียงตอบกลับทำให้ขายาวหยุดชะงักทันที
“เมื่อกี้พูดอะไร” อิฐกลับหลังหันเดินมาดักหน้าแก้วตาที่ห่างไปสองสามก้าวแล้ว
“หน้า ตัว เมีย” อิฐกัดฟัน จ้องมองแก้วตาอย่างเอาเรื่อง เมื่อเธอกล้าเน้นย้ำด่าเขาทีละคำด้วยน้ำเสียงชัดถ้อยชัดคำ
“แก หมายถึงใคร” แก้วตายิ้มเยาะ
“นอกจากจะหน้าตัวเมียแล้ว ยังโง่ด้วย”
“นังปลิงดูดเลือด” แก้วตาแม้จะรังเกียจคำพูดของผู้ชายคนนี้มาก แต่ถ้าเธอโกรธเขาก็จะย่ามใจ เธอจึงแสดงสีหน้ามีความสุขฉายออกไป เพราะเธอไม่มีอะไรที่ต้องเสียหรือต้องไปแลกกับเขา ก็ตอนนี้แค่เธอไม่ก่อปัญหาเธอก็มีกินมีใช้อย่างสบายรวมถึงแม่ก็ไม่ต้องเหนื่อยยากลำบากไปอีกนานแสนนาน แก้วตายิ้มแก้มแทบปริเป็นการตอบกลับไป เธอเหนื่อยยากมาเยอะ แค่นี้จิ๊บจ้อยมาก
อิฐยืนกำหมัดแน่น เขาอยากจะชกหน้าแม่นี้นัก เธอลอยหน้าลอยตาใส่เขา เขารังเกียจความหน้าด้านหน้าทนของแม่ลูกคู่นี้ ที่เข้ามาเสวยสุขในบ้านที่พ่อกับแม่เขาลำบากลำบนสร้างขึ้นมา เขาเสียใจยิ่งนักเมื่อทุกอย่างมันลงตัวและดีขึ้นแม่เขาก็ดันมาตายไป หลังจากสิ่งที่ท่านได้สร้างมาอย่างยากลำบากเจริญรุ่งเรือง ท่านมีชีวิตบนความสบายได้แค่นิดเดียวเท่านั้น แล้วมันถูกต้องแล้วเหรอที่พ่อจะเอาเงินทองทรัพย์สินที่แม่เขาเหนื่อยยากลำบากมาทั้งชีวิตมาปรนเปรอสองแม่ลูกนี้
อิฐรู้สึกคับแค้นใจอย่างมาก ยิ่งเขาทำอะไรไม่ได้มากกว่าแค่ด่าทอ และดูเหมือนคำด่าทอก็ไร้ประโยชน์ที่จะให้สองแม่ลูกนี้สำนึก เขาก็ยิ่งหงุดหงิด
อุ้ย! แก้วตาร้องออกมาด้วยความตกใจ เมื่อเธอกำลังจะเดินเข้าห้องนอนของตน แต่เธอก็ถูกดันจากใครที่ไม่ใช่ใครอื่น
“นี่! เข้ามาในห้องฉันทำไม!!!” แก้วตาตวาดเสียงดัง และพยายามที่จะดึงแขนของตัวเองออกมาจากการเกาะกุมที่ใช้แรงมากเกินความจำเป็นของเขาออก ในขณะที่เขากำลังปิดประตูและล็อคอย่างเสร็จสรรพ
“บ้านฉัน จะไปที่ไหนก็ได้”
“ไอ้บ้า! ปล่อยฉันนะ” แก้วตาแสดงให้อิฐเห็นว่าเธอขยะแขยงเขาเหลือเกิน
ฮาฮาฮา “กลัวเหรอ ดีแล้ว ที่เธอต้องกลัว” แก้วตาเม้มปากแน่น ข้อมือเธอแดงและเจ็บมากขึ้นเรื่อยๆ
“ถ้าเกิดอะไรขึ้นกับฉัน คุกคือบ้านของแก” แก้วตาขู่กลับ และเธอกำลังถอยหลังอย่างช้าๆ แม้ข้อมือเธอจะถูกบีบรัดจนเจ็บไปหมดแล้วก็ตาม
“โง่จริงๆ สมองมีเหรอเปล่า นั่นพ่อของฉันนะ ลองคิดในมุมกลับกันสิ ถ้าเธอทำอะไรผิด แม่เธอจะทำร้ายเธอลงคอเหรอ แม้เธอจะพึ่งฆ่าคนมา แม่เธอจะไปแจ้งตำรวจมั้ย” แก้วตาเบิกตากว้าง น้ำลายจู่ๆ ก็ถูกกลืนอย่างยากลำบาก “ดีไม่ดีคงช่วยกันปกปิดเสียมากกว่า”
อื้ม! แก้วตาหน้าซีดเมื่อมือของเขา เลื่อนมากอบกุมที่ลำคอเธออย่างรวดเร็ว มือเล็กพยายามที่จะดึงมือเขาออก เขาสูงกว่าเธอมาก ตัวเธอกำลังลอยขึ้นจากพื้น
โอ้ย! ตุบ! อิฐร้องออกมาเมื่อแก้วตาเตะเขา ทำให้เขาทำเธอหลุดมือ เธอล้มไปกองกับพื้นในทันที
อะอะอะ แก้วตาหอบหายใจและไอ เธอหายใจติดขัด แต่เธอก็ไม่เสียเวลานั่งหายใจอยู่นานสายตาเธอมองไปที่ประตูทางออกสองมือรีบตะเกียกตะกายเพื่อจะออกไปทันที
อื้ม! พรึ่บ! แต่ไม่ทันที่เธอจะได้ขยับ ข้อเท้าเธอก็ถูกคว้าไว้ “ไม่นะ ปล่อยฉันนะ” แก้วตาตวาดร้องเสียงดัง เธอหวังว่าจะมีใครสักคนผ่านมาได้ยิน
กรี๊ดดดดด แก้วตากรีดร้องลั่น เมื่อเสื้อนักศึกษาถูกกระชากอย่างแรง กระดุมเสื้อกระเด็นกระดอนไปคนละทิศคนละทาง อิฐไม่แยแสว่าเนื้อผ้าจะเสียดสีบาดผิวบางจนแดงถลอกอย่างเห็นได้ชัดมากมายเพียงไร เขายังคงกระชากต่อจนมันขาดไม่มีชิ้นดี
หึหึหึ “ฉันในฐานะผู้ชายคนหนึ่ง ยอมรับว่าเธอก็สวยดีนะ ถ้าสันดานไม่หยาบช้า เธอก็จะดูสูงส่งขึ้นมานิดหนึ่งในสายตาของฉัน”
“ไอ้เลว! ปล่อยฉันนะ อย่ามาแตะต้องฉันนะ”
ฮาฮาฮา “เธอคิดเหรอว่าฉันอยากจะแตะเธอนัก ฉันก็แค่อยากจะสั่งสอนให้เธอรู้ว่าอย่ามาปากดีกับคนอย่างฉัน” อิฐขึ้นนั่งคร่อมร่างบางที่นอนอยู่บนพื้น
กรี๊ดดดดด แก้วตากรีดร้องเมื่อเขากระชากบราเธอออก เผยอกอวบเนินเนื้อขาวเนียนยอดเกสรสีชมพูเปล่งปลั่งตามวัยสาว
ฮืออออออ “เต็มมือดีชะมัด” อิฐบีบเคล้นอย่างแรง แก้วตาน้ำตาไหลพราก เธอรังเกียจผู้ชายคนนี้ ขยะแขยงเขา จนแทบอ๊วก!!!!
“ไอ้เลว เอามือแกออกไปเลยนะ ฮือออออ ฉันเกลียดแก ขยะแขยงแก ผู้ชายอย่างแกไปใส่กระโปรงเถอะ ดีแต่รังแกผู้หญิง...ฮือออออ” แก้วตาด่าทอและพยายามจะปกป้องตัวเอง แต่ก็ดูเหมือนจะไร้ประโยชน์ อิฐใช้มือเดียวของเขากอบกุมข้อมือทั้งสองข้างของเธอไว้ได้อย่างง่ายดาย ส่วนอีกมือเขาก็บีบเคล้นหยอกล้อเต้าเต่งอวบอึ๋มที่ไม่เคยต้องมือชายใดมาก่อน จนเธอรู้สึกวาบหวามอย่างช่วยไม่ได้
“เคลิ้มเร็วชะมัด ใจง่ายสิ้นดี” อิฐขยับอีกครั้งและยกร่างเกือบเปลือยของเธอโยนไปบนเตียงกว้างทันที พร้อมกับนำพาตัวเองติดตามไปติดๆเช่นกัน
ฮือออออ “ไปให้พ้นนะ”
หึหึหึ “แน่ใจเหรอ ดูสิ เธออยากให้ฉันทำมากกว่าแค่บีบบี้มั้ง” อิฐเยาะเย้ยอย่างสะใจที่ร่างกายเธอตอบสนองการกระทำของเขา
“แน่จริงแกก็ออกไปสิ แล้วมาดูกันว่าฉันจะขอร้อง อยากให้แกกลับมาทำต่ออีกมั้ย”
อิฐยิ้มเย้นหยันโน้มหน้าเข้าไปใกล้ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดน้ำตา แม่นี่! หนีเขาไปไม่พ้นหรอก เขาต้องจัดการสั่งสอนเธอให้อยู่ก็เหมือนตาย อยากตายก็ตายไม่ได้
“ไม่หรอก ฉันหวังอย่างมาก หลังจากที่เราผ่านศึกสวาทกันมาแล้ว ความขยะแขยงที่เธอมีต่อฉัน จะทำให้เธอฆ่าตัวตายมั้ย เชื่อเถอะว่านั่นคือสิ่งที่ฉันต้องการจริงๆ”
กรี๊ดดดด เสียงกรีดร้องก้องดังอีกครั้ง เมื่อกระโปรงนักศึกษาถูกกระชากออกไป รอยถลอกเกิดขึ้นให้เห็นตามเรียวขามากขึ้นไปอีก ตอนนี้ร่างกายบอบบางของแก้วตามีรอยถลอกมากมายจากการกระทำอันป่าเถื่อนไร้ความเป็นสุภาพบุรุษของอิฐ
“ไอ้อิฐ! ฉันเกลียดแก” แก้วตาตวาดร้องเสียงดังและฮึดสู้อีกครั้งด้วยเรี่ยวแรงที่มีน้อยนิด เมื่ออิฐเริ่มจัดการกับเสื้อของตัวเอง คุณอัฐและแม่ยังไม่กลับ และคนในบ้านหายไปไหนหมด ทำไมวันนี้ไม่มีใครคิดจะขึ้นมาชั้นสองของบ้านเลยนะ
“ฉันก็เกลียดเธอ ขยะแขยงเธอเหมือนกัน ฮาฮาฮา” อิฐตอบกลับด้วยความสะใจ อิฐจัดเป็นผู้ชายหน้าตาคมคายไม่น้อย ตอนนี้เขายังเรียนอยู่ปีสี่ ในขณะที่แก้วตาเรียนอยู่ปีสองในรั้วมหาวิทยาลัยเดียวกัน ทั้งสองรู้จักกันหลังจากที่คุณอัฐแนะนำให้ทั้งสองรู้จักกันเมื่อครึ่งปีก่อน เมื่อรู้ว่าใครเป็นใคร ซึ่งก่อนหน้านี้ทั้งสองก็แค่คนร่วมโลกที่มีโอกาสเดินสวนกันแต่ก็ไม่ได้ต้องตาต้องใจกันและกันเลย
แต่ปัจจุบันเมื่อความบังเอิญทำให้ทั้งสองต้องเจอกัน มักจะเกิดเรื่องราวกันตลอดแต่เป็นเรื่องเล็กๆ แม้ต่างฝ่ายก็พร้อมจะประจัญหน้ากันหลายต่อหลายครั้ง แต่ก็ถูกเพื่อนๆห้ามไว้ทุกครั้ง ‘สัตว์ดูดเลือด’ คำที่อิฐมักจะฝากไปกับแก้วตาทุกครั้ง ‘หน้าตัวเมีย’ คำตอบกลับที่แก้วตาก็ฝากไปกับเขาเช่นกัน
อื้มมมมม แก้วตาร้องออกมา เมื่ออิฐครอบครองยอดเกสรของเธอด้วยโพรงปากอุ่นร้อนของเขา แต่เขาไม่ใช่แค่ดูด เขากัดมันด้วย และแรงมากด้วย ในขณะที่อีกข้างเขาบีบมันอย่างแรงจนเธอคิดว่าอกอวบของเธอจะแตกแหลกภายใต้มือเขาเสียให้ได้
แม้จะเจ็บปวดไม่น้อยแต่ความวาบหวามของร่างกายก็เกิดขึ้น หลังเปลือยของอิฐไม่ยี่หระต่อแรงกรีดข่วนของเล็บทั้งสิบที่แก้วตาพยายามใช้มันเป็นอาวุธ เธอทั้งข่วนและดึงรั้งผมจนเส้นผมของอิฐติดมือมาไม่น้อย แต่ดูเหมือนเขาจะไม่สนใจอะไรไปกว่าดอกไม้สองชนิดบนร่างกายเธอ อย่างไรแล้วอิฐก็เป็นแค่มนุษย์ผู้ชายที่มี รัก โลภ โกรธ หลง และเรื่องแบบนี้ผู้ชายธรรมดาอย่างเขาก็ยากที่
จะละเลิกถอยออกมา
“ไม่!” แก้วตาพยายามหนีบขาของตัวเองไว้ แต่ถูกจับแยกด้วยหัวเข่าของเขาที่ดุนดันเข้ามาระหว่างเรียวขา อื้มมมมมม ช่องทางรักถูกแทรกซึมด้วยนิ้วยาวของเขา อิฐปลุกปั่นอารมณ์สาวอย่างชำนาญ แม้เขาจะรู้ว่าแม่นี้ไร้เดียงสาเพราะร่องสวาทเธอคับแคบตอดรัดนิ้วเขา แต่หัวใจเขาก็ไม่สั่นไหวเลยสักนิด ผู้หญิงบริสุทธิ์เขาเจอมาไม่น้อย เธอจึงไม่ได้เหนือไปกว่าคนอื่นๆที่เขาเคยผ่านมา ถ้าเธอจะพิเศษก็ตรงที่เขาโคตรเกลียดเธอเลย เพราะงั้นเขาสะใจมากที่เธอเองก็เกลียดเขาและต้องมาสูญเสียความภาคภูมิใจให้กับเขา
อื้ม อื้ม อาร์รรรร แก้วตาครางออกมาอย่างช่วยไม่ได้ เธอไม่เคยรู้สึกอะไรแบบนี้มาก่อน วาบหวาม เสียวซ่านไปหมดเมื่อเขาขยับนิ้วเข้าๆออกๆ
อาร์รรรร แก้วตาเบิกตากว้าง เมื่อเธอกำลังเพลิดเพลินกับนิ้วที่เขาเพิ่มเป็นสองนิ้วได้ไม่นาน เขาก็เอานิ้วที่ถอดออกมาจากร่องสาวของเธออย่างเร็วเข้าปากเขา และเขาก็ครางออกมา
“หวานใช้ได้” เขาว่าอย่างนั้น แต่ดวงตาที่เปียกชื้นไปด้วยหยาดน้ำตากลับมองเขาอย่างอาฆาต เพราะแววตาของเขามันเย้ยหยันเธอเหลือเกิน สายตาบอกว่าเขาชนะเธอ “ไม่ต้องมองฉันแบบนั้นหรอก ยังไงเธอก็ได้ฉันแน่ๆ”
“ไอ้ขยะ”
ฮาฮาฮา อิฐหัวเราะออกมาอย่างยินดี “แล้วอย่าลืมฆ่าตัวตายด้วยนะ ฉันรอเวลานั้นแทบไม่ไหวแล้ว” อิฐพูดจบเขาก็ปลดเข้มขัดของตัวเองและถอดกางเกงออกไปจนหมด โดยที่มืออีกข้างเขากดไหล่บางที่พยายามจะขยับหนีไว้
แก้วตาหน้าซีดเมื่อเห็นตัวตนของเขา เขาจับมันไว้และขยับไประหว่างขาของเธอที่เขาใช้กำลังจับมันแยกห่างกัน แก้วตาเริ่มดิ้นรนต่อสู้ เธอไม่ต้องการ ภาพใบหน้าผู้ชายอีกคนลอยมา เธอแอบชอบเขาคนนั้นแต่เธอก็ไม่อาจแสดงอะไรออกมาได้เพราะพี่รามเป็นเพื่อนกับไอ้หน้าตัวเมียตัวนี้
“ไม่! ไม่…” แก้วตาฮึดอีกครั้ง เล็บทั้งสิบจิกลงบนแขนเธอทั้งหยิกทั้งข่วนจนเป็นรอยแดงแต่อิฐก็ไม่สะเทือนเลย เขากดเธอไว้กับเตียงนอน มือข้างที่ว่างบีบอกเต่งอย่างแรงเป็นการตอบโต้กลับ ทำแก้วตาจุกและเจ็บจนร้องไม่ออก อิฐยิ้มเยาะถ้าเธอคิดว่าแค่นี้เจ็บมากแล้วเธอก็ผิด เขาจะทำให้เธอที่เกลียดเขาอยู่แล้วเกลียดเขามากขึ้นไปอีก
ซี๊ดดดดด อิฐใช้มือของตนเองช่วยตัวเองก่อน เขาต้องการเพิ่มขนาดของตัวเองให้มากที่สุดจากข้างนอก แก้วตาเบิกตากว้างมองด้วยหลากหลายความรู้สึก ทั้งกลัวและอยากรู้อยากเห็นพอๆกัน ใบหน้าของเขาเหมือนกำลังอยู่อีกโลกหนึ่งเลย เขาดูเพลิดเพลินและมีความสุขกับสิ่งที่กำลังทำอยู่ อิฐครางกระสันในขณะที่ยังขยับมือไม่หยุด
หืม! แก้วตาอ้าปากค้าง เมื่อเขาหยุดและรอยยิ้มแฝงความชั่วร้ายก็เผย อยู่บนใบหน้าเขา
กรี๊ดดดดดด แก้วตากรีดร้องเสียงดังลั่นมากกว่าครั้งไหนๆ เมื่อใบหน้าแฝงความชั่วร้ายนั้นแกล้งดึงความสนใจของเธอ ฮือออออ “เจ็บ!!!!”
ซี๊ดดดดดด อิฐครางออกมาดังลั่น เขาสอดใส่เธอครั้งแรกเข้าไปทีเดียวด้วยแรงทั้งหมด เขาทำลายกำแพงพรหมจรรย์ในเสี้ยววินาที และเขาก็ทำร่องสาวฉีกขาด เลือดซึมไหลออกมามากกว่าปกติ
แก้วตาเจ็บจนจุก ตัวเธอแข็งเกร็งไปหมด เธอเจ็บแม้กระทั่งแค่จะหายใจ ร่างกายเธอปวดร้าวแทบระเบิด
“สะใจดีมั้ย ฮาฮาฮา” เสียงเย้ยหยันมาพร้อมกับรอยยิ้ม แก้วตาไม่มีแรงจะขยับและตอบโต้เขา พึ่บ พึ่บ พึ่บ อิฐขยับทันทีไม่ใช่แค่เธอที่รู้สึกทรมานเขาเองก็ไม่ต่างจากเธอ แต่เขาหาทางออกให้กับตัวเองได้อยู่แล้ว แรงตอดรัดของเธอมีมากขึ้น จนอิฐอัดแรงกระแทกใส่เธอไม่ยั้ง ความป่าเถื่อนที่เขามอบให้เธอทำให้เธอเจ็บปวดจนแทบจะสลบอยู่หลายครั้ง แต่เมื่อเธออยากจะหลับไปพร้อมกับความเจ็บปวดนี้ อิฐก็จะบีบเคล้นอกอวบของเธออย่างแรง “เธอทำให้ฉันเสียวดีจริงๆ” เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ อิฐยังคงขยับ แววตาบ่งบอกถึงความสุขและยิ่งมีความสุขมากขึ้นเรื่อยๆ เมื่อเห็นใบหน้าเธอเจ็บปวด แท่งร้อนของเขาโอบล้อมไปด้วยหยาดเลือดและธารน้ำของร่างกายเธอที่เริ่มคุ้นชิน และตอบสนองกับความป่าเถื่อนของเขา เธอเสียวแล้ว
แก้วตาที่ต้องกัดฟันอดทนต่อการกระทำย่ำยีที่อิฐมอบให้ ในสมองเธอคิดแต่ว่าเธอต้องผ่านมันไปให้ได้ เธอไม่มีทางฆ่าตัวตายแน่นอน แต่เธอจะทำให้อิฐอยู่บ้านหลังนี้ต่อไปไม่ได้ ร่างบางที่นอนถูกโยกให้ร่างกายขยับอย่างต่อเนื่องเมื่ออิฐไม่มีทีท่าจะสงบลงเลย แม้ความวาบหวามจะแผ่กระจายไปทั่วทุกอณูในทุกๆจุดของร่างกายแล้วก็ตามแต่เธอก็พยายามข่มความรู้สึกของตัวเองไว้อย่างเต็มที่เท่าที่จะทำได้
ซี๊ดดดดด อิฐที่คิดว่าตัวเองขยายตัวเต็มที่แล้ว แต่ในร่องสาวเขากลับขยายตัวมากขึ้นอีก ร่องสาวที่ฉีกขาดดูดกลืนเขาได้ดีจริงๆ ฝ่ามืออดไม่ได้ที่จะบีบเคล้นดึงรั้งเต้าเต่งอวบอึ๋มของเธอเกินตัวจริงๆ เขาในฐานะผู้ชายเขาไม่ปฎิเสธเลยว่าของเธอนั่นถือว่าผ่าน
“เสียวมาก ก็ครางออกมาเถอะ ฉันไม่ว่าเธอหรอก” เสียงแหบพร่าร้องบอกอย่างใจดี
อื้มมมมม ริมฝีปากอิ่มแดงถูกบดขยี้ด้วยความหยาบกร้าน อิฐไม่ปราณีเธอทั้งข้างบนและข้างล่าง เขาไม่ได้เริงสวาทกับเธอ แต่เขากระทำการข่มขืนเธอเหมือนสัตว์เดรัจฉาน ไร้ซึ่งความอ่อนโยน ทุกๆการกระทำเขาคาดหวังให้เธอเจ็บปวดทั้งร่างกายและจิตใจ เขาสร้างตราบาปบนร่างกายเธอได้ แต่จิตใจเธอต้องควบคุมมันให้ได้ เขาไม่มีทางชนะเธอในทุกๆอย่าง
อื้มมมมม แก้วตาที่พยายามพลิกหน้าหนี เธอก็ได้อิสระในที่สุด แต่ปากเธอแตก ทำให้มีเลือดไหลออกมาผสมกับน้ำลายของอิฐเลอะริมฝีปากเธอไปหมด แก้วตาพยายามเช็ดมันออกด้วยท่าทีรังเกียจ ซึ่งอิฐเองก็หาได้สนใจใยดีกับท่าทางแบบนั้น
อึก อึก พึ่บ พับ อิฐใช้สองมือบีบคอเธอไว้ ทำให้แก้วตาหายใจลำบาก แต่ทำไมกลับเป็นอิฐเหมือนจะทรมานกว่าเธอ เพราะเส้นเลือดตามร่างกายเขาปูดโปนเม็ดเหงื่อผุดขึ้นมาตามรูขุมขน และเขาก็เร่งสะโพกเพื่อกระแทกใส่เธอแรงขึ้นและเร็วขึ้นอีก
โอ้วววววววว อิฐร้องครางออกมา แก้วตาเองก็รู้สึกไม่ต่างจากเขา เธอเกร็งและกระตุกพร้อมๆกับเขา และท้องน้อยของเธอก็อุ่นวาบ
เฮ่อ เฮ่อ เฮ่อ อิฐหยุดทุกการเคลื่อนไหว เขาหอบหายใจเหนือร่างเธอ ซึ่งเธอเองก็ไม่ต่างจากเขา ก่อนหน้านี้เธอถูกเขาขัดขวางการเอาอากาศเข้าปอด แต่เมื่อเขาปล่อยจากการบีบรัดคอเธอจึงหอบหายใจถี่แรง เมื่อกี้เธอทั้งเสียวจนเหมือนร่างกายล่องลอยอยู่บนปุยเมฆ แต่มันแค่ช่วงสั้นๆที่เธอรู้สึกดี แต่ตอนนี้เธอเหมือนอยากตายจริงๆ กับแท่งเนื้อของอิฐที่ยังอยู่ในตัวเธอและเธอก็เจ็บจนแทบขยับขาไม่ได้
แก้วตาพยายามผลักอิฐให้ออกไป เพราะคิดว่ามันจบแล้ว แต่เธอคิดผิด เมื่ออิฐผลักมือเธอออก เขาใช้สองมือขยับขาเธอทั้งสองให้ลอยขึ้น ทำให้สะโพกเธอลอยขึ้นมาตามแรงปราถนาของเขา และเขาก็ทำอย่างเดิมอีกครั้ง ทุกอย่างเริ่มต้นอีกครั้ง ร่างกายเธอปวดระบบไม่น้อยอยู่แล้ว ตอนนี้มันยิ่งทวีความเจ็บปวด แรงปะทะและแรงกระแทกที่เขาสาดซัดเข้ามา ทำให้เธอทรมานพอๆกับความเสียวที่เกิดขึ้น ถ้าคนที่ทำแบบนี้กับเธอเป็นชายที่ใจเธอปราถนา เธอก็คงจะไม่รู้สึกว่ามันน่าขยะแขยงและทรมานใจถึงขนาดนี้
