ชายหนุ่มที่มาด้วยกันเสนอว่าขอดูกล้องวงจรปิดจากทางโรงแรม แต่ทางพนักงานแจ้งว่าไม่สามารถให้คนนอกเข้าไปดูได้ เลยขอเป็นรูปหน้าของเพื่อนเธอยื่นให้กับพนักงานดูจะได้แจ้งไปที่ห้องควบคุมในช่วงเวลาก่อนหน้าไม่ถึงห้านาที

เมจิกจำได้ว่ามาถึงโรงแรมในเวลาประมาณเที่ยงคืนเศษๆ เธอกับชายหนุ่มไปเช็คอินที่ล็อบบี้แค่ไม่กี่นาที หันกลับมาโดนัทเธอก็หายไป

พนักงานที่แจ้งหายไปสิบห้านาทีก็เดินตรงมาหาเมจิกกับชายหนุ่มที่นั่งรออยู่ที่โซฟาของล็อบบี้ที่ที่เพื่อนเธอหายตัวไป

"เอ่อ...ไม่มีเลยค่ะ" พนักงานตอบเสียงเบา เธอไม่กล้าสบตากับเมจิกและชายหนุ่ม แต่ถึงอย่างนั้น เธอเองก็ไม่ได้เอะใจอะไรถึงความผิดปกติของพนักงานสาวตรงหน้าแม้แต่ชายหนุ่มที่มาด้วย

เพราะเธอเป็นห่วงเพื่อนสาวเอามากๆ แล้วเมาแบบนั้น จะหายไปได้ยังไง เธอไม่เชื่อว่าจะไม่มีใครเห็น

"มันจะเป็นไปได้ยังไงคะ ในเมื่อกล้องวงจรปิดติดอยู่ทั่วทุกมุม คุณคิดว่าเพื่อนฉันจะหายตัวได้หรือยังไง" เมจิกตวาดลั่นด้วยความโมโหสุดกลั้น คนทั้งคนตัวไม่ใช่เล็กๆแต่กลับบอกว่าไม่มี มันจะเป็นไปได้ยังไง

"ใจเย็นๆก่อน เอางี้ลองโทรหาเพื่อนดูก่อนไหม" ชายหนุ่มที่มาด้วย พยายามพูดอย่างใจเย็น เขาเข้าใจว่าเมจิกห่วงเพื่อนมาก ชายหนุ่มเองก็รู้สึกผิด ไม่น่าให้เธอดื่มแอลกอฮอล์เข้าไปเลย ไม่งั้นคงไม่เกิดเรื่อง

เมจิกจึงลองโทรหาโดนัทตามที่ชายหนุ่มบอก แต่ทว่าก็ไม่มีใครรับสาย ความจริงเธอเองก็ยังมีสติอยู่บ้าง แต่เพียงแค่เธอทรงตัวไม่ได้ มีเพียงแค่เหตุผลนี้เหตุผลเดียวที่เมจิกสงสัย

เมื่อหมดหนทางเธอจึงขอคีย์การ์ดจากทางโรงแรมเพื่อเข้าพัก ไหนๆก็จองไว้แล้ว

"ให้พี่อยู่เป็นเพื่อนไหม"

"ไม่เป็นไรค่ะ พี่กลับไปเถอะ" เธอเกรงใจ เขาเองก็ช่วยตามหาโดนัทมาเป็นชั่วโมง เขามีน้ำใจมาก แต่ก็ไม่อยากรบกวนเขาอีก

"งั้น..." ชายหนุ่มหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อขอไลน์และเบอร์โทร เผื่อถ้าเธอต้องการความช่วยเหลือ ก็ให้ติดต่อเขาได้ตลอด

"ขอบคุณนะคะ"

°°°°°°°°°

โดนัทเธอเดินโซซัดโซเซออกจากโรงแรม ด้วยสติที่เริ่มจะไม่อยู่กับร่องกับรอย จากที่ตอนแรกมีอยู่เกินห้าสิบเปอร์เซนต์ ไม่รู้เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์มันออกช้าหรือจริงๆเธอเมาอยู่แล้วตั้งแต่อยู่ที่ร้าน

ด้วยตอนนี้แอลกอฮอล์ในร่างกายที่เริ่มแผลงฤทธิ์ทำให้เธอหลงลืมไปสนิทว่าตัวเธอเองมากับใคร

โดนัทเธอยืนเอนไปมาโบกรถอยู่หน้าโรงแรม เธอโบกมันทุกคันหวังเพียงว่าจะมีรถจอดให้เธอได้ขึ้นไปนั่ง แต่ก็ไม่มีใครใจดีรับคนเมาอย่างเธอขึ้นรถสักคัน

"คุณเดลครับ มีสาวมาโบกรถข้างหน้าครับ ดูท่าจะเมา ด้วยครับ รับไหมครับ" ชายหนุ่มคนขับรถของเดลที่จ้างมาส่วนตัวเอ่ยถามจากกระจกมองหลัง ถ้าวันไหนที่เขาคิดดื่มเขาจะไม่เสี่ยงขับรถเองเพราะถ้าเจอด่านเขาคงซวยนอนคุกแน่ จึงต้องให้คนขับรถมารับเขาเป็นประจำในสถานอโคจร และทุกครั้งในบางค่ำคืนจะต้องมีสาวข้างกายขึ้นรถมาด้วยเป็นประจำ

"อืม" เขาแค่นตอบในลำคอ สติของเขาใช่ว่าจะมี เพราะตัวเขาเองก็เมามากเช่นกัน เขาเลยตอบไปส่งๆ โดยที่ไม่รับรู้กับคำถามที่คนขับรถได้ถาม

"จะรับจริงๆหรอคะคุณเดล" หญิงสาวข้างกายที่นั่งรถมาด้วยกันถามย้ำอีกครั้ง

"อืม"

เธอที่นั่งมาด้วยกันกับเขา เป็นพริตตี้สาวที่ทำงานอยู่ในเลาจ์แห่งหนึ่งที่เป็นสถานที่อโคจร เธอเป็นตัวท็อปของร้าน เดลถูกใจเธอมากตั้งแต่แรกเห็นเลยเรียกดริ้งหมดไปเป็นแสนเพื่อได้ตัวเธอมา และขอกับทางร้านว่าต้องการตัวเธอกลับไปด้วยกัน ซึ่งต้องมีค่าใช้จ่ายต่างหากถ้าลูกค้าต้องการสาวพริตตี้ออกจากนอกร้านในเวลางานซึ่งเขาเองก็ยอมจ่ายในราคาที่สูงลิ่ว

เมื่อรถจอดสนิท โดนัทที่ยืนโบกอยู่นานสองนานก็เห็นรถคันสีดำหรูจอดอยู่ตรงหน้า เธอจึงเปิดประตูหลังเพื่อขึ้นรถ

"อ่าวเธอ ไปนั่งหน้าสิ มานั่งข้างหลังทำไม" สาวพริตตี้เอ่ยไล่ อยู่ๆเธอก็เปิดประตูมานั่งเบาะหลัง แทนที่จะนั่งเบาะหน้าที่ยังว่าง

ก็คนมันเมา จะไปรู้เรื่องอะไร แค่พยุงตัวเองแล้วเปิดประตูขึ้นรถได้นี่ก็ดีแค่ไหนแล้ว

กลายเป็นว่ามีคนเมาสองคนนั่งขนาบข้างเธอ คนข้างขวาก็นั่งคอพับซบไหล่เธอไปมา ส่วนเธอข้างๆก็นั่งเอียงคอมาซบไหล่เธอเช่นกัน จนตอนนี้ไหล่สาวพริตตี้มีหัวของสองคนพิงน้ำหนักลงมาที่ไหล่ จนเธอเองต้องยกมือขึ้นดันทางฝั่งของโดนัทขึ้น แค่เดลคนเดียวก็หนักหัวจะแย่ ไหนว่าวันนี้เขาจะจัดเธอหนักๆไง ไหงกลายเป็นเมาไม่ได้สติแบบนี้ไปได้ ไม่น่าให้เขาดื่มเยอะเลย

สาวพริตตี้ทนนั่งมาในรถจนถึงคอนโดของของเดลที่อยู่ใจกลางเมืองย่านคนรวย

บ้านของเดลทำธุรกิจโรงแรมที่มีชื่อเสียงเป็นอันดับหนึ่งและเป็นโรงแรมระดับห้าดาวที่ดีที่สุดของเมืองไทย และมีโรงแรมที่ตั้งอยู่ทุกภาค ไม่ว่าจะเหนือ ใต้ ออก ตก ต้องมีโรงแรมของครอบครัวเขาสร้างอยู่ทุกที่

เมื่อรถจอดสนิทอยู่ที่ลานจอดของตัวคอนโด แต่ลืมไปเลยว่าเธอที่รับมาด้วยจะเอาไปส่งที่ไหน รับมาแล้วไม่ทันได้คิด

"แล้วเธอคนนี้จะเอายังไงคะ" สาวพริตตี้ถามคนขับรถส่วนตัวของเดล

"เอ่อ...คุณครับ จะให้ไปส่งคุณที่ไหน" หนุ่มคนขับเอื้อมมือสะกิดถามโดนัทที่นั่งหลับตาเงียบสนิทไม่ตอบคำถาม ดูท่าเธอคงจะไปเฝ้าพระอินทร์แล้วเป็นแน่

สาวพริตตี้ถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เธอเซ็งเอามากๆที่ชายหนุ่มที่เธอหวังว่าจะมีอะไรด้วยในวันนี้กลับเมาไม่เป็นท่า แล้วไหนจะสาวที่นั่งอยู่ข้างๆเธออีกคน เธอนึกกร่นด่าในใจ คนขับของเขานี่ก็ใจดี๊ใจดีเนอะ รับคนแปลกหน้าขึ้นรถมาได้

ในเมื่อคืนนี้เธอไม่ได้อะไรเลย แถมยังต้องมาช่วยแบกคนเมาอีก ทั้งที่ไม่ใช่หน้าที่เธอด้วยซ้ำ งั้นก็ให้เธอที่ขึ้นรถมาด้วยนอนกับเขาที่นี่ไปเลยก็แล้วกัน

เมื่อลากคนเมาทั้งสองมาถึงคอนโดในห้องนอนของเดล สาวพริตตี้จึงได้โอกาสหยิบกระเป๋าสตังค์ของเขาแล้วเปิดดูว่ามีเงินอยู่เท่าไหร่ เธอฉวยโอกาสจากคนเมาหยิบเงินในกระเป๋าทั้งหมดออกมา ถือซะว่าเป็นค่าเหนื่อยก็แล้วกัน เสียเวลาเธอจริงๆ ถึงใจนึกเสียดายก็ตามที่ไม่ได้มีอะไรด้วยกัน เพราะเขาทั้งหล่อ รวย แถมกระเป๋าหนักแบบนี้ ดีกว่าอีตาแก่กระเป๋าหนาเป็นไหนๆ อย่างน้อยได้หนุ่มๆมาแอ้มที่อายุห่างแค่ไม่กี่ปียังจะดีซะกว่ามานั่งแทะเนื้อยุ่ยที่ใกล้จะลงโลง

ถึงวันนี้เธอจะไม่ได้แอ้มหนุ่มหล่อก็ไม่เป็นไร ยังไงเขาก็ต้องกลับไปใช้บริการเธออยู่ดี

"ปล่อยเขาสองคนนอนไปเถอะค่ะ หลับไม่รู้เรื่องขนาดนี้" สาวพริตตี้บอกกับคนขับรถส่วนตัวของเดลก่อนจะเดินออกจากห้องไปด้วยจำนวนเงินเป็นปึกอย่างอารมณ์ดี วันนี้เธอมีแต่คุ้มกับคุ้ม

°°°°°°°°°

เดลที่เป็นฝ่ายรู้สึกตัวก่อนก็ค่อยๆพลิกตัวหันมาหาคนที่นอนคว่ำอยู่ข้างๆ เขาหวังเพียงว่าจะได้เห็นหน้าสาวพริตตี้ที่เสียเงินไปเป็นแสนๆแต่กลับเห็นแค่เส้นผมบดบังบนใบหน้า

ถึงแม้สติสัมปชัญญะจะเขาจะยังไม่เต็มร้อย แต่ภายในจิตใต้สำนึกของเขามันร่ำบอกให้เลือกทำอะไรบางอย่างตามจุดประสงค์ที่เขาต้องการ

"ผมเxดนะ" มุมปากหนายกยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนที่ร่างหนาจะค่อยๆหยัดตัวขึ้นแล้วจัดการถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด

#วันต่อมา

"กรี๊ดดดด~" โดนัทหวีดร้องเสียงลั่นหลังจากที่ลืมตาตื่นแล้วเห็นว่ามีใครอีกคนนอนหันหลังให้กับเธออยู่

"โอ๊ย จะร้องทำไม คนจะหลับจะนอน" เดลที่นอนอยู่ข้างๆค่อยๆบิดตัวหันมาเผชิญหน้ากับหญิงสาว โดนัทที่เห็นหน้าของเขาก็ถึงกับเบิกตากว้างตกใจร้องกรี๊ดเสียงดังขึ้นอีกครั้ง

"อะไรของเธอ...เห้ย" เดลที่หันมาเห็นโดนัทที่เป็นรุ่นน้องที่มหา'ลัยก็ตกใจรีบดีดตัวนั่ง ก่อนที่เขาจะเป็นคนเปิดคำถาม

"โดนัทมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง"

"พี่นั่นแหล่ะทำอะไรหนู" เธอถามกลับ เมื่อคืนเขาทำอะไรไปบ้างวะ เนื้อตัวถึงได้เปลือยเปล่ากันทั้งคู่แบบนี้ แล้วแม่สาวพริตตี้ที่เขาดีลกลับมาด้วยเมื่อคืนหล่ะ หายไปไหน ทำไมถึงกลายเป็นสาวรุ่นน้องสาวไปได้ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆ

"พี่...จำไม่ได้" เขาบอกเสียงแผ่ว ก่อนจะมองไปรอบๆห้อง อย่างแรกที่เขามองหาก่อนเป็นอันดับแรกเลยคือถุงยาง เขาป้องกันหรือเปล่าเมื่อคืน แล้วยังมาแก้ผ้ากันทั้งคู่แบบนี้คงไม่ใช่แค่นอนจับมือกันแน่ๆ

"พี่มองหาอะไร" โดนัทเห็นเขามองรอบๆแล้วก้มลงไปที่พื้นด้านล่างก็นึกสงสัยเลยถาม

"ถุงยาง" เธอหูผึ่งทันทีที่ได้ยินคำว่าถุงยาง อย่าบอกนะว่าเขาจะ...

โดนัทรีบดึงผ้าห่มเอามาพันตัวแล้วลุกลงจากเตียงจนอีกฝั่งไม่มีอะไรปกปิดตัวเลยสักชิ้น ทำให้เธอที่ยืนอยู่เห็นแก่นกายใหญ่ของเขาที่มันเหี่ยวแห้ง

"กรี๊ดดดด ไอพี่บ้า"

"กรี๊ดทำไม...เห้ย ชิบหาย" เดลรีบเอาหมอนที่อยู่ใกล้ตัวขึ้นมาปิดตรงนั้น

"ดึงผ้าห่มไปแบบนั้นพี่จะห่มอะไร" เดลต่อว่าเธอที่ยืนหันหลังไม่กล้าหันมามอง ก็แน่หล่ะ เธอเห็นของเขาหมดแล้ว

"ทำไมไข่พี่ดำจัง" เอาผ้าห่มไปแล้วเธอยังจะกล้าคอมเมนต์ไข่เขาอีกหรอ ชายหนุ่มก้มหน้าลงดูว่าไข่เขามันดำอย่างที่เธอว่าหรือเปล่า

"ออกจะขาวสะอาด หันมาดูดิ" เขาท้า

"ไม่เอาอ่ะ ดำ สกปรก" นี่เธอมองคนหล่อๆอย่างเขาเป็นคนสกปรกเลยหรอวะ เนื้อตัวขาวสะอาดแบบนี้ เอาอะไรมาสกปรกก่อน

เขาที่เห็นเธอยืนหันหลังด้วยความรู้สึกประหม่า ก็นึกอะไรสนุกๆได้ก่อนจะก้าวขาลงจากเตียงค่อยๆย่องไปหาเธอที่ยืนหันหลังให้เขาอยู่

พรึ่บ~

เขารีบไปยืนประจันหน้าเธอ ให้เธอเห็นกับตาอีกที "ตกลงขาวหรือดำ ดู"

"กรี๊ด~"

ผลั่ก~

"โอ๊ย~"

โดนัทหวีดร้องลั่นที่เห็นแก่นกายใหญ่ห้อยโตงเตงไปมา เธอร้องตกใจเผลอถีบเข้าไปที่หน้าท้องแกร่งเต็มแรงจนเขาที่ยืนเท้าสะเอวอยู่ล้มลงไปกองกับพื้น

"ทุเรศ ไอพี่บ้า" โดนัทรีบหยิบเสื้อผ้าของเธอที่กองระเกะระกะอยู่บนพื้นแล้วรีบเข้าห้องน้ำไปใส่เสื้อผ้าทันที

"ไม่น่าหาเรื่องเลยกู"

ผ่านไปหลายนาทีเดลที่เห็นโดนัทหายเข้าไปในห้องน้ำอยู่นานสองนานจึงลุกขึ้นเดินไปเคาะประตูที่หน้าห้องน้ำ

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

"โดนัท โดนัท" เสียงทุ้มเอ่ยเรียกคนที่ยังอยู่ด้านใน เธอคงจะตกใจมากจนทำอะไรไม่ถูก แต่ไม่ใช่แค่เธอที่จะรู้สึก เขาเองก็ตกใจไม่ต่างจากเธอตั้งแต่ที่ตื่นลืมตาแล้วเห็นว่าผู้หญิงคนข้างๆไม่ใช่สาวพริตตี้ที่เขายอมเสียเงินไปเป็นแสนแต่กลับเป็นรุ่นน้องที่มหา'ลัย

"ออกมาได้แล้ว พี่ใส่เสื้อผ้าแล้ว ไม่โป๊" เดลเรียกเธออีกครั้งเพื่อต้องการให้คนในห้องน้ำขานรับ ตอนนี้เขาไม่ได้โป๊แล้วจริงๆ แต่ใส่แค่เพียงกางเกงบ็อกเซอร์ตัวเดียวเท่านั้น

โดนัทเธอจึงค่อยๆแง้มประตูห้องน้ำเปิดออกช้าๆก่อนจะมองเดลที่ยืนจ้องเธอตาไม่กระพริบ

ปัง~

"อ่าว ปิดทำไมอีกหล่ะ ออกมา" เขาก็ต้องการจะเข้าห้องน้ำเหมือนกันถึงได้เคาะเรียกเธออยู่หลายครั้ง นี่เธอกะจะขังตัวเองในห้องน้ำตลอดทั้งวันเลยหรือยังไง

"โดนัท ถ้าใส่เสื้อผ้าเสร็จแล้วก็ออกมา พี่ปวดฉี่"

เธอจึงค่อยๆแง้มประตูเปิดอีกครั้ง "ไปใส่เสื้อก่อนสิ"

ก็เขาเล่นเปลือยท่อนบ่นให้เธอเห็นซิคแพคเป็นลอนแบบนี้ กลัวมองนานๆแล้วกำเดาเลือดจะไหลแล้วเขาจะหาว่าเธอเป็นพวกบ้ากาม

"เออๆๆ ถ้าใส่เสื้อแล้วต้องออกมานะ" เดลจึงตัดความรำคาญด้วยการยอมเดินไปใส่เสื้อผ้าตามที่เธอบอก

โดนัทที่เห็นเขาเดินไปแล้วจึงเปิดประตูห้องน้ำแล้วเดินออกมาก่อนจะมองไปรอบๆแล้วถาม

"ที่นี่...ที่ไหน"

"คอนโดพี่เอง"

"โห นี่คอนโดพี่หรอ" เธอมองไปรอบๆห้องของเขาอย่างตื่นเต้น เป็นครั้งแรกที่เธอได้มาที่คอนโดหรูแบบนี้ แต่ถ้าจะให้ดีเธอควรจะมาแบบปกติไม่ใช่ตื่นมาแล้วนอนอยู่กับผู้ชายบนเตียง

แล้วสรุปเมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นกับเธอกันแน่ เธอจำได้แค่ว่าดื่มแอลกอฮอล์ไปสองแก้วจากชายหนุ่มคนเมื่อคนพร้อมกับเพื่อนของเธอ

"ชิบหาย" เธอสบถลั่นจนเดลที่ยืนอยู่สะดุ้งตกใจ

โดนัทเดินหากระเป๋าสะพายทั่วห้องหวังจะต่อสายโทรหาเพื่อนสาวข้างบ้านที่ไปเที่ยวด้วยกันเมื่อคืน ไม่รู้ว่าตอนนี้เมจิกจะออกตามหาอยู่หรือเปล่า หรือว่าเธออาจจะอยู่กับชายหนุ่มคนเมื่อคืนทั้งคืน

"หาอะไร"

"กระเป๋า พี่เห็นกระเป๋าหนูไหม"

"สีอะไร เดี๋ยวช่วยหา"

"สีเหียว"

"ห๊ะ"

"สีเขียวพี่เขียว" คุณพระอยากจะเอามือทาบอก เธอดันเผลอลืมตัวพูดคำผวนจนติดปาก เพราะเธอชอบพูดเล่นกับเมจิกเป็นประจำ ถ้าเธอเผลอคุยกับแคร์เพื่อนสาวคนสนิทอีกคน เธอคงได้หัวใจวายก่อน รายนั้นเธอเป็นลูกคุณ คำหยาบคายก็ไม่แอะออกมาสักคำ โดนัทเลยต้องกลายเป็นคนพูดเพราะแค่เฉพาะตอนที่อยู่กับแคร์เท่านั้น

แต่ถ้าอยู่กับเมจิกละก็เธอสามารถเป็นตัวของตัวเองได้เต็มที่ จะเรียกว่าเธอเป็นคนสองบุคลิกก็ได้

"ใช่ใบนี้ป่ะ" เดลชูกระเป๋าสะพายข้างใบสีเขียวขึ้นก่อนจะเรียกให้เธอหันมาดู

"ใช่พี่" โดนัทจึงรีบเดินมาหาเขาแล้วหยิบกระเป๋าออกจากมือหนาก่อนจะเปิดกระเป๋าแล้วหยิบโทรศัพท์ออกมา

ดวงตาหวานมองจอโทรศัพท์ที่ถืออยู่ในมือ เมจิกโทรหาเธอเป็นสิบมิสคอล

เมจิก

"ฮัลโหล"

(โอ๊ยยัยโด อยู่ไหนเนี่ย)

"อย่าเพิ่งถาม ตอนนี้แกอยู่ไหน เดี๋ยวฉันไปหา"

(อยู่โรงแรมอ่ะสิ แล้วสรุปเมื่อคืนแกหายไปไหนมา ฉันตกใจแทบแย่ โทรหาก็ไม่รับ พนักงานในโรงแรมก็หากันให้วุ่น)

"ไว้จะเล่าให้ฟัง"

หลังจากวางสายเมจิก โดนัทอยากจะคุยกับเดลถึงเรื่องเมื่อคืน...

"พี่แล้วเรื่องเมื่อคืน..."

"พี่ก็จำอะไรไม่ได้ เอาเป็นว่าโดนัทไปซื้อยาคุมฉุกเฉินมาทานก่อนดีกว่า"

"ห๊ะ ทำไมหนูต้องทานอ่ะ" เธอตกใจมากที่จู่ๆเขาก็บอกให้เธอไปซื้อยาคุมฉุกเฉิน

"ก็เมื่อคืนพี่คงจะไม่ได้...ป้องกัน" เดลบอกเสียงเบา โดนัทที่ยืนฟังจึงนั่งทรุดลงกับพื้น

พรึ่บ~

"อ่าว เป็นอะไรไป" เขานั่งยองถาม

"พี่...หนูจะท้องป่ะ"

"ไม่รู้"

"พี่นึกเลยนะเมื่อคืนหนูกับพี่..."

"ก็บอกแล้วไงว่าพี่จำไม่ได้"

"หนูก็จำไม่ได้เหมือนกันว่าเมื่อคืนหนูมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง หนูดื่มเหล้าไปแค่สองแก้วเองนะ" พอตื่นมาเธอก็เนื้อตัวเปลือยเปล่า แต่ที่ตกใจกว่าคือคนที่เธอนอนอยู่ข้างๆเธอคือรุ่นพี่ที่มหา'ลัย

"นี่ดื่มเหล้าด้วยหรอ" เดลแปลกใจจึงถาม เพราะเธอเพิ่งจะอายุสิบแปดบวกกับหน้าตาที่ไม่น่าเป็นคนชอบดื่มด้วยซ้ำ

"หนูอยากลองอ่ะพี่"

"หัดดื่มว่างั้น"

"เออนั่นแหล่ะ"

"แล้วนี่จะกลับยังไง"

"หนูจะไปหาเพื่อนที่โรงแรมก่อนอ่ะพี่"

"อืม งั้นเดี๋ยวไปส่ง แต่ก่อนไปแวะซื้อยาคุมฉุกเฉินก่อนมีร้านขายยาอยู่ใต้คอนโด"

°°°°°°°°°°°

จะเอาก็ยังจะขออนุญาติ 555555