ร่างเล็กที่ถูกจับมัดไว้ในกระสอบถูกโยนเข้ามาภายในกระโจมของผู้เป็นนาย ซู่อ๋องลู่หนิงหวังดำรงตำแหน่งแม่ทัพใหญ่มองที่กระสอบใบนั้นพร้อมกับยกสุราขึ้นดื่ม
ในขณะที่อวิ๋นอ๋องหานเซียวรองแม่ทัพที่มีศักดิ์เป็นน้องชายบุญธรรมของซู่อ๋องดูจะสนใจกว่า เขายกสุราจรดริมฝีปากดื่มอย่างละเมียดละไมพร้อมกับลุกขึ้นในมือยังคลึงแก้วสุราช้า ๆ
อวิ๋นอ๋องเตะกระสอบใบนั้นไปครั้งหนึ่ง แรงจากฝ่าเท้าไม่นับว่ามากแต่เหตุไฉนมีเสียงหนึ่งดังออกมา
"อ๊า ซี๊ด"
อวิ๋นอ๋องหานเซียวมองทหารที่นำกระสอบนี้เข้ามา ทหารผู้นั้นคุกเข่าลงทันใด
"ทูลท่านรองแม่ทัพนี่คือนางคณิกาผู้หนึ่งที่พวกข้าจับได้ขณะสู้กับโจรพวกนั้นขอรับ เห็นว่านางงดงามนักจึงนำมาถวายนายท่านทั้งสอง มิใช่หัวหน้าโจรขอรับ"
แน่นอนว่าทหารใต้การนำทัพของพวกเขาล้วนซื่อสัตย์ แม้จะอดอยากปากแห้งเรื่องสตรีมานานหลายปีเพียงใด แต่หากเป็นของดีที่พวกเขาคิดว่าคู่ควรกับผู้เป็นนายจึงไม่รีรอที่จะนำของดีมาประเคนให้ถึงมือ
อวิ๋นอ๋องผู้มีใบหน้าหล่อเหลาแต่ดูเย็นชาเป็นอย่างยิ่งเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบหาได้ตื่นเต้นประการใด
"ข้าเข้าใจผิดหรือเช่นนั้นเปิดดูเสียหน่อยพวกเจ้าจะได้ไม่เสียน้ำใจ ว่างเว้นสตรีมานานได้นางคณิกามาบำบัดก็คงจะสำราญอยู่บ้าง"
ทหารผู้นั้นรีบทำตามคำสั่ง เขาแกะกระสอบใบใหญ่ออก ที่ต้องจับนางไว้ในกระสอบเช่นนี้มีสาเหตุเพียงประการเดียวก็คือ ไม่ให้ผู้ใดเห็นร่างงดงามของนางแล้วเกิดราคะจนกระทั่งอดใจไม่ไหวนำของมาไม่ถึงมือนายท่านทั้งสอง
เมื่อหนานอิงถูกปล่อยเป็นอิสระร่างกายร้อนของนางได้รับไอเย็นแล้วจึงรู้สึกดีขึ้นเล็กน้อย แต่ความร้อนรุ่มนี้ทำเช่นไรก็ไม่หาย นางรู้เพียงแต่ว่าต้องการผู้ใดและสิ่งใดสักอย่างมาสัมผัสเพื่อบรรเทาความกระหาย
อวิ๋นอ๋องหานเซียวนั่งลงจับคางของนางให้เงยขึ้นเขาไม่พูดสิ่งใดมีรอยยิ้มเล็กน้อยปรากฏที่ใบหน้า
ทหารผู้นั้นย่อมรู้ว่าเขาพึงใจเพียงใด
ซู่อ๋องลู่หนิงหวังวางจอกสุราเห็นร่างขาวผ่องราวหยกขาวเนื้อดีคลานออกมาจากถุงใบนั้นในใจพลันคิดว่าคงเป็นยอดคณิกา เขาจึงเริ่มรู้สึกอยากเห็นหน้าเสียแล้ว
และเมื่อได้เห็นใบหน้างดงามของนางอีกทั้งท่าทางร่านราคะที่นางมองพวกเขาด้วยดวงตาหยาดเยิ้มจึงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
ลู่หนิงหวังเดินไปเปิดหีบที่อยู่ข้างเตียงโยนถุงเงินถุงใหญ่ที่ยึดมาได้จากพวกกบฏให้ทหารผู้นั้นแล้วเอ่ยเสียงเย็น
"เอาไปแบ่งกันข้าพอใจมากคิดว่าท่านรองแม่ทัพก็เช่นกัน"
ทหารผู้นั้นได้รับความดีความชอบด้วยเงินก้อนใหญ่ เบื้องหน้าคือเขตเมืองหลวงถึงคราที่พวกเขาจะได้พักผ่อนและใช้เงินซื้อความสุขให้ตนเองเสียที
ทหารผู้นั้นเอ่ยด้วยความกล้าหาญ
"ท่านแม่ทัพขอรับนางโลมที่โจรจับมายังมีอีกหลายคน หากท่านอนุญาตพวกข้าจะขอให้พวกนางปรนนิบัติได้หรือไม่"
ลู่หนิงหวังยกมือขึ้น
"เอาเถิดพวกเจ้าเองก็ลำบากมามิใช่น้อย แต่เวรยามที่อยู่เฝ้าค่ายต้องกำชับอย่าให้หละหลวม สตรีพวกนี้ด้านหนึ่งก็ประดุจงูพิษพึงระวังตนให้มากอย่าได้ไว้ใจเป็นอันขาด"
"ข้าน้อยรับทราบ ขอบคุณท่านแม่ทัพ ขอบคุณท่านรองแม่ทัพ ข้าน้อยทูลลา"
ถึงแม้ว่าซู่อ๋องลู่หนิงหวังและอวิ๋นอ๋องหานเซียวคนน้องในยามออกรบจะกลายเป็นปีศาจร้าย แต่หลังจากงานใหญ่เสร็จลุล่วงทหารในการดูแลของเขาที่รอดตายมักจะได้ปูนบำเหน็จและร่ำรวยยกฐานะขึ้นมาได้ ทุกคนที่อยู่ในกองทัพจึงเคารพและเชื่อฟังเป็นอย่างมาก
เมื่อคนออกไปแล้วคงเหลือแต่เพียงแม่ทัพใหญ่ทั้งสองกับหญิงคณิกาผู้นี้ที่อยู่ด้านในกำหนัดที่อัดอั้นมาเนิ่นนานเมื่อออกรบทัพจับศึกในคืนนี้พวกเขาจะได้ปลดเปลื้องเสียที
อวิ๋นอ๋องหานเซียวสำรวจร่างกายของนางโลมด้วยสายตา ทั้งยังเอ่ยถามเสียงหนัก เขาเองก็ยังระวังตัวอยู่ไม่น้อย ไม่ต้องการให้ตนเองมาเสียท่าให้สตรี
"เจ้าถูกโจรจับตัวมาหรือ"
คำถามที่ถามออกไปกลับได้รับคำตอบที่ไม่ตรงคำถามเท่าใดนัก
"นายท่านข้าร้อนเหลือเกินช่วยข้าด้วยเจ้าค่ะ ช่วยข้าด้วย ข้าไม่รู้ว่าตนเองต้องการสิ่งใด อ๊า ร้อนไปหมดแล้ว อ๊า"
อวิ๋นอ๋องหานเซียวหัวเราะเย็นเมื่อเห็นนางกำลังเล่นรักถูไถส่วนนั้นของนางกับปลายเท้าของเขา
เขารู้อยู่แล้วว่าพวกโจรป่ามักจะให้นางโลมที่ติดตามพวกเขาดื่มยากำหนัดเพื่อร่วมรักกับคนทั้งกองโจร
นางผู้นี้ก็เช่นกันแต่ในเมื่ออยู่ในสถานะนางโลมแล้วก็ย่อมเป็นหน้าที่ของนางที่จะสนองตัณหาบุรุษพวกนั้น
เขาเองย่อมเชื่อคำของคนของตน ท่าทางร้อนรักและงดงามจนผู้คนตื่นตะลึงเช่นนี้คงมีตำแหน่งสูงในหอนางโลมเป็นแน่ ผิวพรรณเนียนละเอียดยังดูบอบบางราวกลีบดอกไม้
ร่างอรชรนี้ยั่วยวนจนกระทั่งทำให้แท่งหยกของเขาบวมเป่งแม้ยังมิได้แตะต้องนาง
หานเซียวจ้องมองนางอย่างพึงใจ ดวงตาเป็นประกายร้อนแรงยิ่ง
"เจ้าชอบนางหรือ"
ซู่อ๋องลู่หนิงหวังเดินกลับมานั่งยังเก้าอี้ที่เดิมพร้อมกับถามน้องชายด้วยใบหน้าราบเรียบ นางผู้นั้นงามนักแม้เขาเองยังตกตะลึง ในขณะที่หานเซียวผู้น้องก็ยังจับจ้องนางมิวางตา
"นางถูกใจข้าเป็นอย่างยิ่ง มิได้พบหญิงงามหมดจรดเช่นนี้มานานเพียงใดแล้ว"
ซู่อ๋องลู่หนิงหวังกลับใจกว้างยิ่งนัก
"เช่นนั้นก็ให้ปรนนิบัติเจ้าแล้วกัน"
หานเซียวส่ายหน้า
"ท่านเองก็พึงใจในตัวนางมิใช่หรือ ข้ามิเคยเห็นท่านมองสตรีใดเนิ่นนางเพียงนี้มานานมากแล้ว ท่านพี่เช่นนั้นก็ให้นางปรนนิบัติเราทั้งคู่เถิด"
ลู่หนิงหวังยกยิ้มบาง ๆ เขามิได้ปฏิเสธน้องชาย ความชอบของเขาและหานเซียวที่ผ่านมามักจะคล้ายกันเสมอ และเมื่อชอบแล้วต่างก็ยินดีแบ่งปันให้กันและกันด้วยความเต็มใจ
ในชีวิตของเขามีเพียงน้องชายผู้นี้เท่านั้นที่เขารักและยินดีจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างแม้แต่ชีวิต หานเซียวมีค่าต่อลู่หนิงหวังยิ่งนัก
"ในเมื่อเจ้าไม่หวงนางข้าย่อมยินดี มาเถิดบทรักบนเตียงของนางจะทำให้เราพึงใจได้หรือไม่ข้าเองก็อยากรู้เช่นกัน"
ลู่หนิงหวังยกจอกสุราขึ้นแล้วสาดน้ำเมาลงคอ รสชาติของสุราย่อมดีไม่น้อยแต่เขากลับคิดว่าอาจจะมิสามารถเทียบเคียงรสชาติของสตรีนางนี้ได้
"นายท่านจะช่วยข้าแล้วใช่หรือไม่เจ้าคะ"
"แน่นอนแต่เจ้าต้องช่วยตนเองด้วย"
หนานอิงย่อมฟังที่พวกเขาพูดไม่เข้าใจ ดวงตาของนางพร่ามัวแยกทิศทางไม่ออก รู้เพียงแต่ว่านางร้อนรุ่มและต้องได้รับการปลดปล่อยในตอนนี้
หลังจากถูกกลุ่มโจรจับมาเรียกค่าไถ่จากท่านพ่อแล้ว นางก็อยู่อย่างหวาดกลัวในกระท่อมเล็ก ๆ มีโจรคอยเฝ้านับสิบคนและหลังจากนั้นหนึ่งในกลุ่มโจรเกิดติดใจเรือนร่างและความงามของนาง
แม้หัวหน้าโจรจะห้ามปรามเพราะกลัวเสียราคาด้วยตั้งใจว่าหลังจากได้เงินค่าไถ่แล้วจะไม่ส่งมอบนางคืนแก่บิดาแต่จะผิดคำพูดแล้วขายนางต่อไปที่หอนางโลม
สตรีผู้งดงามเช่นนี้เขาจะพลาดเงินก้อนโตได้อย่างไร
แต่โจรผู้ทรยศนั่นกลับใจกล้าวางยากำหนัดอย่างรุนแรงเพื่อจะเชยชมความงามของนางโดยที่หนานอิงไม่โวยวายจนทำให้เขาถูกจับได้
เพราะถูกยาปลุกกำหนัดทำให้หนานอิงในยามนี้ไม่รู้เหนือใต้แล้ว นางรู้เพียงแต่ว่าก่อนที่นางจะตายด้วยความทรมานนางต้องได้รับการปลดปล่อย แต่ปลดปล่อยอย่างไรนางเองก็ไม่รู้เช่นกัน
อวิ๋นอ๋องหานเซียวเหมือนจะเป็นบุรุษที่อ่อนโยนกว่าซู่อ๋องลู่หนิงหวังเล็กน้อย
เขาก้มลงแล้วช้อนร่างบอบบางของนางเอาไว้ในวงแขน หนานอิงเหมือนได้รับยาวิเศษจากเรือนกายบุรุษ หญิงสาวกอดคอของเขาแล้วตวัดลิ้นเลียตามสัญชาตญาณดิบในร่างกายทันใด
"นางผู้นี้ร่านรักเหลือเกิน ใจเย็น ๆ เถิด เจ้าได้ปรนนิบัติข้าและพี่ชายเป็นแน่"
เขาหัวเราะด้วยความพอใจก่อนจะวางนางลงที่เตียง กระทั่งได้ยินเสียงเย็นชาของซู่อ๋องดังขึ้น
"ถอดอาภรณ์ของเจ้าออกให้หมดแล้วทำหน้าที่ของเจ้าได้แล้ว"
เมื่อเนื้อนวลขาวผ่องอยู่ภายใต้สายตาของคนทั้งสอง ทำให้พวกเขาถึงกับหยุดนิ่งแล้วเพ่งมองนางด้วยสายตาตกตะลึง
นางโลมผู้นี้ช่างงดงามน่าดูดกินไปทั้งตัวอย่างที่สตรีอื่นไม่มีทางเทียบได้
หานเซียวถามด้วยน้ำเสียงแหบเครือ
"นามของเจ้ามีว่าอย่างไร"
เสียงหวานออดอ้อนเอ่ยขึ้นด้วยความกระสัน
"หนานอิงเจ้าค่ะ นามของข้าคือหนานอิง"
"กลีบเนื้อของเจ้าช่างหอมหวานยิ่งนัก ข้าฟันธงได้เลยว่ายังไม่เคยมีผู้ใดได้ชิมใช่หรือไม่"
เสียงตอบของเขามีเพียงเสียงครางหวาน แน่นอนว่านางผู้นี้บัดนี้หาได้ต้องการสิ่งอื่นใดอีกนอกจากให้เขากระแทกมังกรเข้าไปในรูฉ่ำเยิ้มของนางเสีย
อวิ๋นอ๋องเลียริมฝีปากเมื่อเห็นเนินเนื้อสีชมพูขยายเหยียดอูมซึ่งมีไรขนสีอ่อนปกคลุมเพียงน้อยนิด
"ท่านพี่ข้าไม่เคยพบเนินเนื้อสตรีใดงดงามเท่าของนางผู้นี้มาก่อน"
อวิ๋นอ๋องหานเซียวจับขาของนางแยกออกกว้างเปิดเผยเนื้อหนังส่วนนี้ของนางให้ผู้เป็นพี่ชายได้ยล ซู่อ๋องลู่หนิงหวังถึงกับครางในลำคอเขาเอ่ยเสียงแหบเครือ
"สีชมพูสวยยิ่งนักและนางฉ่ำเยิ้มเต็มที่แล้ว ข้าเองก็ทนไม่ไหวเสียแล้ว เจ้าจัดการนางเสียเถิด"
กลีบดอกอูมของนางยังปิดสนิท เพียงอวิ๋นอ๋องใช้นิ้วเรียวเขี่ยเพียงเล็กน้อยร่างกายของหนานอิงก็ราวกับถูกไฟร้อนนาบเข้าที่ตรงนั้น
"อ๊า นิ้วของท่านดียิ่ง ข้าต้องการอีกข้าต้องการมากกว่านั้นเจ้าค่ะ ได้โปรด"
หนานอิงหอบหายใจถี่กระชั้น นางเห็นภาพมัวเมาที่ตนเองกำลังอ้าขาให้บุรุษหล่อเหลาผู้หนึ่งเชยชมแล้วถึงกับสั่นกระสันอยาก
ลู่หนิงหวังจับนางให้หันหลังมาทางเขาแล้วเอ่ยเสียงแหบ
"อาเซียวนางสวยหยาดเยิ้มไปทุกส่วนคงถูกใจเจ้าใช่หรือไม่"
หานเซียวยกยิ้ม
"ท่านพี่ก็คงเช่นกัน ดูเหมือนว่านางจะเป็นสตรีที่บริสุทธิ์อยู่"
ซู่อ๋องลู่หนิงหวังยกมุมปากอย่างพอใจ
"เช่นนั้นก็ถนอมนางเสียหน่อย ปล่อยกันคนละน้ำแล้วค่อยจัดการนางให้เต็มที่ ช่องทางรักของนางด้านหลังยังดีหรือไม่"
อวิ๋นอ๋องใช้นิ้วลูบคลำช่องทางสีสวยด้านหลัง พวกเขาพี่น้องผ่านหญิงคณิกามานับไม่ถ้วนย่อมรู้เรื่องดีว่าความสุขอันเกิดจากเรือนกายสตรีพวกเขาสามารถใช้สิ่งใดได้บ้าง
"ด้านหลังก็ยังงดงามขอรับ"
"ดีเช่นนั้นวันนี้เราจะช่วยกันทำให้นางเป็นนางโลมอย่างเต็มตัว"
เสียงหอบครางของสตรีผู้นี้ดังขึ้น
"อ๊า นายท่านได้โปรดเถิดเจ้าค่ะผู้ใดก็ได้ทำสิ่งใดกับข้าที ข้าร้อนรุ่มเหลือเกินเจ้าค่ะ ข้าขอนิ้วเมื่อสักครู่จะได้หรือไม่ ซี๊ด ใช้นิ้วแหย่ตรงนั้นให้ข้าทีเจ้าค่ะ"
"เจ้าคงโดนยามามากเกินไป ยังไม่มีผู้ใดแตะต้องน้ำก็ออกมามากเช่นนี้ ข้าเองก็อดทนไม่ไหวแล้ว"
อวิ๋นอ๋องหานเซียวจับนางให้คุกเข่าในท่าสุนัขแล้วใช้สองมือแบกลีบบานออกจากกัน
เขาก้มลงมาลิ้มรสชาติของเม็ดทับทิมสีแดงที่เต้นระริกสั่นรอคอยเขาอย่างว่องไว
เพียงปลายลิ้นสัมผัสหนานอิงถึงกับร้องเสียงดัง
"อ๊า ใช่ลิ้นหรือไม่เจ้าคะ อ๊าข้าเสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อ้าตวัดเลียเช่นนั้นถูกใจข้านัก อ๊านายท่านเจ้าขาอย่าหยุดนะเจ้าคะ ซี๊ด อ๊า ซี๊ด"
หนานอิงกระเด้งสะโพกตามจังหวะลิ้นร้อนที่ปาดเลีย กลีบดอกของนางถูกเขาดูดกลืนอย่างเอร็ดอร่อย ในขณะที่นางอ้าปากร้องครางไม่หยุด
ซู่อ๋องลู่หนิงหวังขยับตัวมาอยู่ด้านหน้าของนาง แทรกมือเข้าไปในผมดำสลวยของหนานอิงแล้วบังคับให้นางเงยหน้าขึ้น
ใบหน้าของเขาแดงเล็กน้อยแต่ยังคงดูเฉยชาอยู่เช่นเดิม มือของเขากำรอบมังกรยักษ์ที่บวมเป่งของตนเอง
"ปากของเจ้ายังว่างอยู่ไม่ใช่หรือ ลองกินมังกรของข้าดูดีหรือไม่ อร่อยยิ่ง"
หนานอิงครางซี๊ด ทั้งถามเขาอย่างไม่แน่ใจทั้งที่ใจของตนเองกระหายอยากจะกลืนกินแท่งหยกสีแดงเถือกนั่นจนสั่นระริก
"ซี๊ด อ๊า เจ้าตัวนี้กินได้หรือเจ้าคะ"
"อ้าปากสิแล้วลองกินดู ข้าสงสัยว่าแม่เล้าหอนางโลมของเจ้าคงไม่เคยสอนวิธีปรนนิบัติบุรุษใช่หรือไม่ นี่เป็นกลวิธีใหม่ในการมัดใจลูกค้าหรือ ช่างน่าสนใจนัก ข้ายอมรับว่าสร้างความตื่นเต้นให้ข้าได้ไม่น้อย"
หนานอิงอ้าปากตามที่บุรุษรูปงามมังกรยักษ์ผู้นี้สั่งโดยไม่ลังเลและไร้ซึ่งยางอาย นางกระหายนักที่จะดูดมันเอาไว้
เพียงปากนุ่มนิ่มและลิ้นร้อนของนางสัมผัสลำกาย ลู่หนิงหวังถึงกับครางลั่น
"ซี๊ด อ๊า ดีมาก เจ้าค่อย ๆ เลียสิ คิดถึงน้ำตาลแท่งหวาน ๆ เข้าไว้ ดูดมันและอมมันให้ทั่ว สิ่งนี้จะทำให้เจ้ารู้สึกดี ซี๊ด อ๊า ใช่แล้ว เลียปลายหัวมันสิ อ๊า ดีมาก แล้วลากลิ้นลงไปที่โคนแล้วเลียรอบ ๆ โคนไปจนถึงไข่ของข้า อ๊า อร่อยใช่หรือไม่"
ร่างกายร้อนรุ่มของหนานอิงถูกบัดนี้รู้สึกผ่อนคลายลงเล็กน้อยด้วยถูกบุรุษผู้หนึ่งปรนเปรอดูดเลียเนินสวาทจนชุ่มฉ่ำ ในขณะที่ในปากของนางก็มีมังกรยักษ์แสนอร่อยอยู่เต็มปาก
"ซี๊ด นายท่านเจ้าขาข้ารู้สึกดียิ่ง นายท่านผู้นั้นเลียตรงนั้นของข้า โอ้ว เสียวเหลือเกินเจ้าค่ะ อ๊า และตรงนี้ของท่านถูกปากข้ามาก อร่อยล้ำเหลือเกิน ซี๊ด อ๊า เหตุใดรู้สึกดีเช่นนี้ ซี๊ด"
ยิ่งนางถูกอวิ๋นอ๋องหานเซียวเลียร่องหลืบรุนแรงเท่าใด ปากของนางก็ดูดกลืนท่อนยักษ์ของลู่หนิงหวังเร็วขึ้น หนานอิงนับเป็นหญิงไฟแรง ร่างกายของนางตอบสนองพวกเขาอย่างเต็มที่
ของในปากที่แสนอร่อยทำให้นางกำลังคลั่งไคล้
"อ๊า ช่างวิเศษเหลือเกินเจ้าค่ะ ซี๊ด"
หนานอิงอมมังกรยักษ์ไม่มิดเพราะปากของนางเล็กเกินไป แต่ลู่หนิงหวังกลับรู้สึกถึงความสุขสมอย่างเต็มรัก ลิ้นของนางที่ตวัดเลียปลายหัวรัวเร็วทำให้ร่างของเขาที่ขาดสตรีมานานถึงกับกระตุก
"อ๊า นางแพศยาผู้นี้ปากและลิ้นไม่เคยใช้กับผู้ใดจริงหรือ เหตุใดเรียนรู้งานไวเป็นอย่างยิ่ง สุดยอด อ๊า สุดยอด น้ำของข้าใกล้จะแตกแล้ว เจ้าเร่งจังหวะเร็วเข้า อ๊า กลืนให้หมดกลืนลงไป"
แผล็บ ๆ ๆ
"ซี๊ด นังแพศยาเจ้าตวัดลิ้นเลียเร็วขึ้น ดูดให้หนักขึ้นอีกนิด อ๊า ใช่แบบนี้แหละ ข้าใกล้จะแตกแล้ว อ๊า ซี๊ด อ๊า"
ร่างของซู่อ๋องเกร็งกระตุก เสียงของเขาทำให้หนานอิงที่กำลังถูกเลียร่องอย่างบ้าคลั่งสั่นระริก ลิ้นของอวิ๋นอ๋องหานเซียวเก่งกาจยิ่ง
เมื่อถูกเร่งรัดด้วยปลายลิ้นของเขาอีกทั้งนิ้วเรียวนั่นยังบดบี้ติ่งไตสีหวานของนางอย่างชำนาญ ทำให้สาวพรหมจรรย์เช่นหนานอิงตอดรัดลิ้นของเขาถี่ยิบ
"อ๊า หนานอิงเจ้าดียิ่งร่องของเจ้าที่ปิดสนิทนี้คายน้ำหวานที่ข้าชอบนัก ข้าเลียเช่นนี้เจ้าพึงใจใช่หรือไม่"
อวิ๋นอ๋องค่อย ๆ แยงนิ้วเข้าไปด้านใน ด้วยน้ำหวานที่หลั่งไหลออกมาเป็นสายทำให้ช่องทางคับแคบของนางนิ่มลื่น
นิ้วของอวิ๋นอ๋องสามารถผ่านเข้าไปได้อย่างสบาย แต่เมื่อผ่านเข้าไปแล้วเขากลับรู้สึกปวดหนึบที่มังกรของตนเองเมื่อนิ้วถูกบีบรัดจนคับแน่น เป็นพยานว่านางยังบริสุทธิ์อย่างแท้จริง
"อ๊า ซี๊ด ท่านทำสิ่งใดข้าจึงเสียวเช่นนี้ อ๊า เหมือนข้าจะมีสิ่งใดไหลออกมาจากตรงนั้น อ๊า ท่านอย่าขยับนิ้ว อ๊า นิ้วของท่านทำให้ข้า ซี๊ด อ้า กระแทกเช่นนั้นเสียวมากเลย อ๊า"
จ๊วบ แผล็บ แผล็บ
ลิ้นของอวิ๋นอ๋องเลียแผล็บเข้าไปที่กลืบเนื้อของนาง หนานอิงถูกซู่อ๋องเร่งจังหวะ เขาเองก็ใกล้จะน้ำแตกเต็มทนแล้ว
"หนานอิงเจ้าดูดให้แรงขึ้น อ๊า ซี๊ด แบบนั้น ซี๊ด แตกแล้ว อ๊า อ๊า"
น้ำสีขาวขุ่นฉีดพุ่งเข้าไปในปากของหนานอิง ให้รสชาติที่แปลกประหลาดคล้ายสมุนไพรบางชนิดอีกทั้งยังมีรสหวานเล็กน้อย
หนานอิงรู้สึกชอบยิ่งนัก นางจึงดูดทั้งมังกรและน้ำของซู่อ๋องเข้าไปจนหมดเกลี้ยง
สะโพกของนางสั่นระริกเมื่อรับเด้งรับกับปลายลิ้นอันแสนชำนาญของอวิ๋นอ๋อง ในที่สุดความรู้สึกประหลาดก็เกิดขึ้นกับนางเมื่อความเสียวแล่นไปที่ปลายเท้าไหลกลับเข้ามาจนถึงกึ่งกลางและร่างกายของนางพลันร้อนวาบความเสียวพุ่งขึ้นสู่จุดสูงสุดอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
"อ๊า ซี๊ดดดด อ๊า"
หนานอิงน้ำแตกพุ่งออกมา น้ำหวานครั้งแรกของสตรีแรกแย้มทั้งหอมหวานและอร่อย อวิ๋นอ๋องหานเซียวครางในลำคอ
เขาแบะกลีบของนางออกอีกดูดเลียติ่งไตสีหวานอย่างหลงใหล
ความเสียวของหนานอิงค่อย ๆ ผ่อนลงมาแล้วแต่นางยังอยากอยู่มาก อาการเมื่อครู่ที่เกิดขึ้นเปิดโลกใหม่แก่หนานอิง เป็นโลกที่นางไม่เคยรู้จักมาก่อนในชีวิต
อวิ๋นอ๋องหนานเซียวขยับตัวขึ้นคล่อมร่างของสาวน้อยที่นอนฟุบลงบนที่นอน เขาจับนางให้แหงนหน้าแล้วบีบปากของนางยัดมังกรตัวยักษ์ของตนเองเข้าไปในปากของนางทันใด
"ข้าก็อยากแตกใส่ปากของเจ้าเช่นกัน ดูดสิ ดูดและเลียเหมือนที่เจ้าทำให้ท่านพี่ของข้า"
สองอ๋องเสียน้ำรักไปกันคนละน้ำในขณะที่เริ่มบรรเลงเพลงรักกับโฉมงามเป็นครั้งที่สอง ซู่อ๋องลู่หนิงหวังจับหนานอิงให้อิงแอบแนบกับกายของเขาใช้นิ้วมือของตัวเองสะกิดถูไถกับปลายถันสีชมพูน่ากินของนางจนหนานอิงเสียวสั่นระริก
"อ๊า ซี๊ด อ๊า ดีจังเลยเจ้าค่ะ อ๊า"
ลู่หนิงหวังหัวเราะในลำคอ เขาลากลิ้นเลียใบหูเล็กของนางพลางกระซิบเสียงพร่า
"ถันของเจ้าอวบใหญ่งดงาม ข้าไม่คิดว่าในใต้หล้านี้จะมีถันที่งดงามได้ทัดเทียมเจ้า ถูกนิ้วของข้าสะกิดเบาเพียงนี้ยังตั้งชันรอรับ หากถูกปลายลิ้นของข้าเจ้าจะเสียวซ่านยิ่งกว่านี้"
ร่างกายของหนานอิงแอ่นโค้งกระตุกแอ่นเข้าหาสัมผัสแห่งนิ้วเรียว ลู่หนิงหวังเลียลงมาที่ลำคอของนางไต่ลิ้นมาที่กรอบหน้างดงามแล้วจับนางให้แหงนเงย เขาบีบปาก
"อ้าปากแล้วดูดลิ้นของข้าสิคนงาม"
เขาแลบลิ้นออกมาใกล้กับริมฝีปากที่แหงนเงยของหนานอิง หญิงสาวตวัดลิ้นออกมาเลียริมฝีปากของเขาทันใด เรียนรู้ว่องไวราวกับว่าคุ้นเคยเป็นอย่างยิ่ง
อวิ๋นอ๋องหานเซียวผู้เป็นน้องจับขาของนางให้แยกออก นิ้วของเขาสะกิดเม็ดสีสวยของนางแล้วใช้ลิ้นบดบี้ลงมา
"อ๊า อร่อยยิ่ง"
เสียงหวานลอยดังเป็นระยะ
"อ๊า นายท่านทั้งสอง อ๊า ซี๊ด ได้โปรดเมตตาขาเถิด"
อวิ๋นอ๋องติดใจในรสสัมผัสแห่งความหอมหวานที่นองออกมา เขาห่อปลายลิ้นแหลมแหย่เข้าไปในร่องหลืบ ร่างกายของหนานอิงเร่าร้อนราวกับเปลวไฟ ลิ้นของเขาตวัดเลียกลีบดอกกุหลาบทีละกลีบอย่างใจเย็น
"อ๊า น้ำของเจ้ามากมายเช่นนี้คงเสียวร่องมากใช่หรือไม่ อื้อ หอมหวานเหลือเกิน"
"ซ๊ดนายท่าน ร่องของข้าถูกเลียเช่นนี้ดีเหลือเกินเจ้าค่ะ อ๊า นายท่าน นมของข้าอ้า ข้าเสียวไปหมดแล้ว"
นอกจากจะถูกดูดกลืนร่องหลืบแห่งความสาวแล้ว หนานอิงยังถูกปลายลิ้นซุกซนของซู่อ๋องโลมเลียจนเปียกชื้น ร่างกายของหนานอิงหอมกรุ่นราวกับดอกเหมย ทำเอาภมรหนุ่มทั้งสองถึงกับคลั่งไคล้หลงใหล
แก้มของนางสุกปลั่งเหมือนผลตำลึงงดงามจนต้องหยุดหายใจ
"อ๊า ท่านดูดถันข้าเช่นนี้เสียวเหลือเกิน อ๊า ข้าร้อนไปหมดแล้วเจ้าค่ะ อยากได้อีกครั้งอยากน้ำแตกอีกสักครั้ง"
เม็ดสีแดงชูชันภายในปากของอวิ๋นอ๋อง เขาตวัดเลียกลืนกินไม่หยุด รู้เพียงแต่ว่ากินอย่างไรก็ไม่อิ่ม เขาไม่คิดว่าตนเองจะอดอยากปากแห้งเช่นนี้
กับหญิงคณิกาผู้อื่นเพียงครั้งเดียวที่เสียน้ำให้ก็น่าจะมากพอแล้ว แต่เขากลับอยากทำกับนางผู้นี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่า อวิ๋นอ๋องใช้ปลายนิ้วบีบบี้ตุ่มไตสีแดงของนาง ในขณะที่แหย่ปลายลิ้นเข้าไปในร่องหลืบที่คายน้ำหวานออกมาไม่ขาดสาย
"อ๊า แฉะไปหมดแล้วเจ้าพร้อมมากแล้วล่ะหนานอิง"
"ข้า อ๊า เสียวจริง ๆ เจ้าค่ะ ซี๊ด นายท่านจะทำสิ่งใดก็เชิญเถิด"
หนานอิงร่างกายสั่นสะท้าย ครางเสียงหวานเร่งเร้ากระทั่งอวิ๋นอ๋องและซู่อ๋องร่างกายบิดเกร็งไปด้วยความตื่นเต้น
กายสาวบริสุทธิ์มิใช่ว่าจะหากันได้ง่าย ๆ ในหอนางโลม
ริมฝีปากร้อนของลู่หนิงหวังรวบอกอวบเต่งตึงของนางเข้าไว้ เขาจับเต้าใหญ่ทั้งสองข้ามาเบียดชิดกันในขณะที่ขยับให้นางมานั่งตักตนเอง บดเบียดมังกรเสียดสีก้นเด้งของนาง
ปากของเขาดูดกลืนปลายถันทั้งสองเอาไว้ ตวัดเลียเกี่ยวกระหวัดจนชื้นแฉะ เสียงน้ำจากการที่น้องชายเล่นรักกับกลีบร่องของนางทำให้เขาเสียวสั่น
อวิ๋นอ๋องหานเซียวจับก้นของนางให้ยกขึ้น เขาใช้ลิ้นตวัดเลียร่องของนางไปจนถึงรูสีชมพูด้านหลังจนนางฉ่ำเยิ้มแล้วดันนิ้วเรียวของตนเองเข้าไปในช่องทางหวาน ในขณะที่ก้มลงเลียร่องด้านหน้า
หนานอิงหอบหายใจแรงร่างกายสั่นระริก นิ้วและลิ้นที่เล่นงานทำเอานางกระสันจะแทบจะน้ำแตกยังมีปลายลิ้นของซู่อ๋องที่ดูดดึงนมของนางอย่างแรงที่ตรงนี้
อวิ๋นอ๋องขยับนิ้วเข้าออกด้านหลังของนางบีบรัดเขาจนเขาไม่กล้าที่จะทำรุนแรง จึงได้แต่บอกให้นางผ่อนลมหายใจ
"ท่านพี่ดูดนมของนางให้แรงขึ้น ข้าจะจัดการร่องด้านหน้าให้ใช้งานได้ก่อน"
"นมของนางอร่อยยิ่ง ทั้งขาวผ่องทั้งอวบอั๋น อ๊า อาเซียวเจ้าเปิดช่องทางให้เร็วข้าอยากจะแตกในกายนางเหลือเกินแล้ว"
"ขอรับ"
อวิ๋นอ๋องหานเซียวแยกขาของหนานอิงออกให้กว้าง เมื่อเห็นว่าซู่อ๋องกำลังกลืนกินความนุ่มอวบเอาไว้อีกครั้ง เต้าเด้งดึ๋งถูกยัดใส่ในปากพี่ชาย เขาเลียอย่างอร่อยในขณะที่หนานอิงครางไม่หยุด
หานเซียวเตรียมพร้อมให้กับพี่ชาย เขาใช้มังกรยักษ์ของตนเองถูไถไปที่ร่องสวาทด้านหน้าของนางแล้วใช้มันตบที่ติ่งไตจนน้ำหวานใสไหลออกมามากกว่าเดิม
"นางผู้นี้เงี่ยนเก่งเหลือเกิน สะกิดเพียงนิดเดียวน้ำก็ทะลักออกมาเช่นนี้แล้ว"
เขาถูกมังกรของตนเข้ากับร่องของนาง สัมผัสแปลกใหม่ทำให้หนานอิงดิ้นพล่าน
"อ๊า เหตุใดเป็นเช่นนี้ อ๊า ข้ารู้สึกดีมากเลยเจ้าค่ะ อ๊า ข้าชอบจังเลยเจ้าค่ะ อ๊า นายท่าน"
"เจ้าจะชอบมากกว่านี้ ข้าเตรียมไว้ให้เจ้าแล้ว"
