"เอ้า!..กลับมาแล้วเหรอ ทำไมทำหน้าแบบนั้น เมื่อคืนอาสิงรุนแรงมากเลยเหรอ" ใบหม่อนเดินออกมาจากห้องน้ำ สงสัยคงจะอาบน้ำแหละ มันเดินไปลากเก้าอี้ที่โต๊ะเครื่องแป้งมานั่งและหันหน้ามาหาฉัน แบบรอคำตอบอย่างจริงจัง

"เออ!..กลับมาแล้ว เมื่อคืนหนักไหมนะเหรอ หึ!..หนักมากอาสิงเอาผ้ามามัดฉันไว้ทั้งคืน "  ฉันบอกออกไปด้วยสีหน้านิ่งเฉย แววตายังคงกรุ่นไปด้วยความไม่พอ แต่ดูเหมือนยัยใบหม่อนมันจะไม่รู้เรื่องอะไรเลย

"โห้..มัดเลยเหรอวะ ดูหน้าอาสิงไม่น่าจะซาดิสม์นะถ้าอาซีเนี่ยฉันเชื่อเลย เพราะดูจากบุคลิกแล้วอาซีดูหล่อแต่ก็โหดกว่า  แต่อาเคไม่ใช่นะอาเคหล่อและใจดีมาก อิอิ" ดูมันจะเพ้อเจ้ออะไรก็ให้มีขอบเขตหน่อยเถอะ พูดออกมาได้ไม่ดูสีหน้าเพื่อนมันเลยสักนิด เฮ้อ  ยัยใบหม่อนนี่ก็ขาเผือกเหมือนกัน ดูที่มันอยากรู้ขนาดนั้นน่ะ หึ ตอนแรกทำมาเป็นห้าม แต่ตอนนี้กลับอย่างรู้อยากเห็นเชอะ

"ไม่ใช่โว้ย ฟังนะใบหม่อน เมื่อคืนอาสิงน่ะเซอร์ไพรส์มากเลย แต่คนที่เซอร์ไพรส์กว่านะมันฉันย่ะ"  ฉันถอนหายใจออกมาอย่างเซ็ง ๆ

"ยังไงวะ ตกลงยังไงเนี่ยเพิร์ล" เอาเข้าไป เดี๋ยวเพิร์ลเดี๋ยวไข่มุก ไม่ต้องแปลกใจหรอก ฉันมีสองชื่อน่ะ คุณแม่เล่าให้ฟังว่า เมื่อตอนฉันเกิด คุณแม่ขอให้อาสิงตั้งชื่อให้ และคนที่ทำคลอดฉันมาก็คืออาสิงด้วยนะ เพราะแบบนี้ไงฉันถึงได้รักอาสิงน่ะ อิอิ เกี่ยวป่ะ!! ตอนแรกอาสิงบอกว่าให้ฉันชื่อว่าไข่มุก แต่คุณพ่อน่ะหึงคุณแม่ และหวงฉันด้วย คุณพ่อเลยบอกว่าให้ฉันชื่อเพิร์ล ซึ่งความหมายมันก็คืออันเดียวกันนั่นแหละ คุณพ่อบอกว่า ใครจะเรียกอะไรก็เรียกไป แต่ท่านจะเรียกน้องเพิร์ล และท่านก็เรียกแบบนี้จริง ๆ

ย้อนกลับมาเรื่องเมื่อคืนดีกว่า ฉันจะเล่าให้ว่า หลังจากที่อาสิงเห็นฉันใช่ชุดของขวัญวันเกิดสุดเซ็กซี่แล้วมันเกิดอะไรขึ้นรู้ไหม ฟังนะ

"..เซอร์ไพรส์ สุขสันต์วันเกิดค่ะอาสิง"

"ไข่มุก ไอ้เด็กบ้า ชุดบ้าอะไรเนี่ย"

"เอ้า..ก็ชุดชั้นในไงคะ อาสิงดูไม่ออกเหรอ" ฉันถามออกไปด้วยหน้าตาใสซื่อ  และขยับก้าวขาออกจากกล่องด้วยท่าทางเย้ายวน สะโพกที่โยกย้ายไปมา ล่อสายตาให้อาสิงมองตามอย่างตาไม่กะพริบ ฉันเห็นนะลูกกระเดือกที่คออาสิงเขยื้อนขึ้นลง หึหึ เสร็จฉันล่ะ

"ขะ..ไข่มุกจะทำอะไร" อาสิงถามออกมาเสียงสั่น มันเป็นโอกาสที่ดี ฉันยกขาก้าวเข้าไปช้า ๆ อาสิงก็ถอยหลังออกไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งสุดขอบเตียง ฉันดันอาสิงเบา ๆ เขาก็ล้มลงไปนอนบนเตียง

โอ๊ย!! ไข่มุกเอ๊ย ทำไมมันง่ายขนาดนี้ รู้อย่างนี้ฉันทำแบบนี้ตั้งนานแล้วล่ะ  ฉันก้มหน้าลงไปจูบที่ปลายคางสากอย่างแผ่วเบา มือก็ค่อย ๆ ปลดกระดุมเสื้ออาสิงทีละเม็ด โดยที่อาสิงไม่ได้ขัดขืนเลยสักนิด ง่ายไหมล่ะ หวานฉันล่ะ

"อื้อ..ไข่มุกเราไม่ควรทำแบบนี้รู้ใช่ไหมคะ" อาสิงถามออกมาเสี่ยงสั่น พร้อมกับหลุดครางออกมาอย่างเซ็กซี่ อ้าส์...ฉันชอบเสียงอาสิงจังเลย จะดีแค่ไหนถ้าอาสิงจะมานอนครางบนตัวฉัน อิอิ

"ทำไมละคะ..อาสิงก็ทราบว่าไข่มุกรักอาสิงแค่ไหน วันนี้หนูพร้อมแล้วนะคะ หนูพร้อมจะพลีกายพลีใจให้อาสิงแล้วค่ะ"  พูดจบฉันก็ก้มลงไปจูบไซร้ที่ซอกคอของอาสิงพร้อมกับกัดลงไปเบา ๆ ให้มันเกิดรอย

"อุ๊บ ฮ่าฮ่าฮ่า พลีกายพลีใจเลยเหรอ " อาสิงหัวเราะออกมาเสียงดัง จนฉันงงไปหมด จากที่กำลังก้มลงไปไซร้ที่ซอกคอหวังให้อาสิงมีอารมณ์เคลิบเคลิ้ม แต่เขากลับขำเนี่ยนะ what อะไรกันคะเนี่ย

"ดีค่ะ แต่อาไม่ชอบเป็นผู้ถูกกระทำน่ะสิ เป็นเด็กเป็นเล็กควรจะอยู่เฉย ๆ ดีกว่าไหมคะ" อาสิงพูดพร้อมกับจับฉันพลิกลงไปนอนที่เตียง เขาคร่อมลงบนตัวฉัน แต่ไม่ได้ทับลงมานะ มันมีช่องว่างอยู่น่ะ ฉันแอ่นหน้าอกขึ้นไปอย่างตื่นเต้น ตอนที่เขาก้มหน้าลงมา  ลมหายใจอาสิงเป่ารดลงไปที่เนินอกฉัน แค่นั้นฉันก็ขนลุกไปทั้งตัว

"อะ..อาสิง...อื้อ..." ฉันร้องครางออกมาอย่างสยิว ตอนที่อาสิงขยับหน้าขึ้นไปเรื่อย ๆ ลมหายใจร้อน ๆ กับปะทะกับผิวกายเย็น ๆ ของฉัน จนกระทั่งใบหน้าเราอยู่ในระดับเดียวกัน เราจ้องตากันและสายตาของฉันมันบ่งบอกว่า ฉันต้องการเขาแค่ไหน ฉันหลับตาลงช้า และเผยอปากเจ่อ ๆ ขึ้นไปพร้อมรับจูบกระชากวิญญาณที่กำลังจะเกิดขึ้น อาสิงรวบข้อมือฉันขึ้นไปด้านบน

"หึหึ..พร้อมแล้วนะคะ" อาสิงถามขึ้นมาอีกครั้ง ฉันรีบพยักหน้ารัว พร้อมกับปากที่จู๋ขึ้นอย่างเสนอให้อย่างเต็มที่ อาสิงขาไข่มุกพร้อมแล้วค่ะ อิอิ

"อ่ะ..อาสิง..มะ..มัดไข่มุกทำไมคะ" อาสิงปลดเนคไทที่คอเสื้อตัวเองมามัดข้อมือข้อฉัน มัดอย่างเดียวไม่พอยังโยงไปกับหัวเตียงด้วย

"ระ..เราทำกันดี ๆ ไม่ได้เหรอคะ หรืออาสิงชอบแบบนี้" ฉันเริ่มหวาดหวั่นกับสายตาคมที่มองมา

อาสิงยกยิ้มอย่างพอใจ ก่อนจะขยับตัวลุกขึ้นไปยืนมองฉันที่นอนอยู่บนเตียงพร้อมกับมือที่ถูกมัดโยงเอาไว้

"ค่ะ..อาชอบแบบนี้ ไข่มุกนอนไปแบบนั้นละกันนะคะ บอกตรง ๆ ว่าอาไม่ปลื้มเลยกับของขวัญชิ้นนี้ " ไม่มีแววตาของความเสน่หา มีแต่แววตาของตาแก่ขี้บ่น ที่องค์เริ่มจะลงเข้าไปทุกที

"อาสิง..." ฉันเรียกอาสิงเสียงเบาหวิว

"ถ้าไอ้คุณเหมรู้ว่า ลูกสาวสุดที่รัก เอาตัวเองมาเป็นของขวัญให้เพื่อนสนิทแบบนี้ ไข่มุกว่า..เราสองคนใครจะโดนก่อนกันค่ะ เอาล่ะเรื่องนี้อาจะไม่พูดออกไป แต่คืนนี้น้องของขวัญก็นอนแบบนั้นไปละกันนะคะ  ฝันดีค่ะเจ้าหญิงของอา เดี๋ยวอาล็อคห้องให้นะคะ  " พูดจบอาสิงก็เอาผ้าห่มมาคลุมร่างกายของฉันไว้ โดยที่ไม่แก้มัดให้ฉันด้วย ฉันนอนแบบนี้ไม่ได้นะ

"อ่ะ..อาสิงงง มาแก้มัดให้ไข่มุกก่อนน ฮื้อ ๆ ..."

"ฮ่าฮ่าฮ่า..โอ๊ยยัยเพิร์ลฉันขำ ฮ่าฮ่าฮ่า" พอฉันเล่าจบใบหม่อนมันขำจนแทบจะลงไปนอนกลิ้งลงกับพื้น

"เฮ่อะ..ขำเข้าไป ฉันยังไม่ยอมแพ้หรอก ยังไงซะอาสิงก็ต้องเป็นของฉัน ไข่มุกคนนี้คนเดียว" ฉันบอกออกไปอย่างมาดมั่น และฉันจะไม่ยอมแพ้แน่ ๆ แผนที่ร้อยแปดล้มเหลว แผนต่อไปต้องมา อึบ!!

"กลับมาแล้วคร้าาา " ฉันส่งเสียงหวานดังขึ้นมาจากทางหน้าบ้าน และเดินคล้องแขนอาสิงเข้ามาในบ้านอย่างระริกระรี้

ใช่ค่ะ อาสิงไปรับฉันที่มหาวิทยาลัย เห็นไหมแล้วจะบอกว่าอาสิงไม่ได้คิดอะไรกับฉันได้ยังไง ก็ในเมื่ออาสิงน่ะ เช้าถึงเย็นถึงขนาดนี้ อิอิ แต่ความจริงแล้วไม่ใช่หรอกค่ะ เพราะฉันลงทุนปล่อยยางรถตัวเองต่างหาก พอปล่อยเสร็จก็ไปตีหน้าเศร้าเล่าความเท็จให้ยัยใบหม่อนฟังว่ารถโดนปล่อยลม แล้วคิดว่าใบหม่อนจะเชื่อไหมนะเหรอ หึหึ!! ระดับนี้แล้ว มันไม่เชื่อหรอก ฮ่าฮ่า นอกจากไม่เชื่อแล้วยังโดนด่ากลับมาด้วย แต่เอาเถอะ มันก็คุ้มแหละ เห็นไหมล่ะอาสิงมารับมาส่งเองกลับตัว คุ้ม!!

"ไอ้สิงทำไมมึงมาส่งลูกกูอีกแล้ว นี่มึงจะเอาให้ได้เลยใช่ไหม ปลายกระบอกปืนกูมันไม่ได้ออกมาแค่น้ำนะ แต่มันมีลูกตะกั่วออกมาด้วย หรือมึงจะเอา"   เฮ้อ!! คุณพ่อขาคนที่จะเอาให้ได้น่ะ มันลูกสาวคุณพ่อคร้า ไม่ใช่อาสิงสักหน่อย อาสิงน่ะไม่ยอมให้ฉันง่าย ๆ หรอก ดูจากเรื่องของขวัญวันเกิดสิ ฉันแห้วไม่ไหวจะกิน แต่ใครแคร์ล่ะ ไม่ได้ด้วยเล่ห์ ก็ต้องเอาด้วยกล ไม่ได้ด้วยกล ก็ต้องมนต์คาถา มูไหนใครว่าแน่ บอกแม่มาหน่อย

"พี่เหมคะ ทำไมไปพูดกับหมอสิงแบบนั้น อย่าไปถือสาเลยนะคะหมอสิง แล้วนี่ไปยังไงมายังคะ ถึงได้มากับยัยแสบได้แบบนี้" ดีค่ะคุณแม่ ดุคุณพ่อเยอะ ๆ มีอย่างที่ไหนจะเอาปืนมาขู่ว่าที่ลูกเขย ทำแบบนี้ไม่กลัวน้องเพิร์ลขึ้นคานหรือไง

"เจว่าลูกสาวคุณแม่นั่นแหละ ที่ไปเร้าหรืออาสิงแน่ ๆ " ไอ้เจแปน ไอ้อัศเหม  อัครเดชาวงค์ แจแปนคือน้องชายของฉันเองค่ะ แปนอายุน้อยกว่าฉันสามปี ก็หมายความว่าอายุน้อยกว่าหม่อนสามปีเช่นกัน แปนน่ะมันชอบขัดฉันจะตาย แต่ติดหม่อนอย่างกะอะไรดี แต่ก็ดีแล้วล่ะ เนี่ยฉันจะบอกอะไรให้ บ้านฉันมีเรื่องตลก ๆ ด้วยแหละ คุณปู่ฉันนะชื่อเหมทัต คุณพ่อชื่อเหมราช ส่วนน้องฉันน่ะชื่อ อัศวเหม ดีนะฉันไม่ชื่อ เหมชนก คงจะตลกน่าดู อิอิ

"แปน ไอ้ญี่ปุ่นหน้าลาว อย่ามารู้มากไปไกล ๆ ไป " ฉันเอ่ยปากไล่ อย่างไม่สนใจ แหม๋..ใช่รู้ทันแล้วยังไง ใคร ๆ ก็รู้กันทั้งนั้นแหละ เพราะฉันป่าวประกาศไปทั่วตั้งแต่ฉันอายุสามสี่ขวบแล้วนี่ เฟิร์สคิสของฉันก็อาสิงสุดหล่อนี่แหละ

"ก็บอกว่าอย่าเรียกแปนไง เรียกเจสิ แปนอะไรล่ะ เหมือนส้มแป้นกลม ๆ ไม่เอาหรอก เฮ่อะ รับไม่ได้ที่โดนรู้ทันหรือไง" ไอ้แปนมันโวยวายออกมา ฮ่าฮ่า ตลกชะมัดแปนก็น่ารักดีออกว่าไหม แต่มันไม่ชอบ มันชอบให้เรียกมันว่าเจ

"ไข่มุก ทำไมพูดจาไม่น่ารักแบบนี้ล่ะค่ะ " อุ๊ย! ฉันลืมไปได้ไงว่าคุณแม่ทับทิม ปรีดาภรณ์ ของฉันน่ะเรียบร้อยจะตายไป คุณแม่พยายามพร่ำสอนให้ฉันเป็นกุลสตรีไทย เหมือนที่ท่านเป็น แต่คนที่ซึมซับเอาคำสอนของคุณแม่น่ะคือคุณหนูใบหม่อนค่ะ ไม่ใช่คุณหนูไข่มุกคนนี้  ฉันรู้ว่าที่ใบหม่อนมันเป็นแบบนี้เพราะมันพยายามจะลบสายเลือดของแม่มัน หม่อนมันรู้ว่าแม่มันเป็นอย่างไรก็เพราะว่า แม่บ้านปากไม่ดีที่บ้านคุณตากับคุณยายเป็นคนพูด แต่คุณแม่จัดการเด็ดอย่างเด็ดขาด และครั้งนั้นคุณแม่น่ากลัวมากท่านดุจนพวกฉันตกใจเลยล่ะ หลังจากนั้นมาเหมือนใบหม่อนมันจะพยายามเป็นอย่างมาก ที่จะทำตัวไม่ให้มีปัญหาหรือมีปากเสียงอะไร แต่สำหรับฉันใบหม่อนก็คือใบหม่อน ใบหม่อนก็คือคนในครอบครัวของฉันเสมอ และทุกคนในครอบครัวก็คิดอย่างนั้น ทุกคนรักเธอเสมอ

"น้องเพิร์ล!! ทิมนี่ยังไงพี่บอกแล้วว่าให้เรียกน้องเพิร์ล ใบหม่อนเหนื่อยไหมลูก พาน้องเพิร์ลไปอาบน้ำ แล้วอยู่กันแค่บนห้องไป ถ้าไอ้สิงยังไม่กลับไม่ต้องลงมานะ"

"ค่ะคุณพ่อ" บอกแล้วว่าหม่อนมันเรียบร้อย สั่งอะไรมันก็ทำตามนั้นนั่นแหละ แต่เชื่อเถอะอย่างไรมันก็ต้องแพ้ลูกอ้อนฉันอยู่ดี

"ถ้าอย่างนั้นคืนนี้ลูกมึงคงไม่ได้ลงมาแล้วล่ะ เพราะกูว่าจะนอนที่นี่" อาสิงพูดเสียงกลั้วหัวเราะออกมา ซึ่งมันทำให้ฉันตาโตขึ้นมาทันที นอนที่นี่เหรอ กุ๊กกิ๊กภายใต้หนวดคุณพ่อ ก็เป็นอะไรที่เสี่ยงตายดีเหมือนกัน

"อาสิงจะนอนที่นี่เหรอคะ เดี๋ยวไข่มุกไปเตรียมห้องนอนให้นะคะ " ฉันรีบไปเกาะแขนอาสิง และทำสายตาวิบวับอย่างถูกใจ

"น้องเพิร์ล ปล่อยแขนไอ้สิงเดี๋ยวนี้นะ ไอ้แก่ตัณหากลับ มึงคิดจะทำอะไรลูกกู" คุณพ่อรีบมาดึงฉันออกจากแขนของอาสิง พร้อมกับชี้หน้าเพื่อนตัวเองอย่างเอาเรื่อง ฉันละกลอกตามองบนอย่างเบื่อหน่าย

"ไปเถอะหม่อนไร้สาระปล่อยไข่มุกมันบ้าผู้ชายอยู่ตรงนี้แหละ หม่อนไปสอนเจทำการบ้านหน่อยสินะ" ฉันหันไปเบะปากใส่ไอ้น้องตัวดี มันไม่สนใจหรอกเพราะมันลากแขนยัยหม่อนไปแล้วโน้น มันจะเรียนหมอน่ะ แปนมันก็เลยเรียนหนักกว่าทุกคนเลย แต่มันเก่งฉันก็ว่ามันจะสอบได้ไม่อยากหรอก

"พอแล้วค่ะ เลิกทะเลาะกันเหมือนเด็ก ๆ ได้แล้ว หมอสิงมานั่งนี่ดีกว่าค่ะ ทิมทำเค้กรัมผลไม้ไว้ ลองมาชิมให้ทิมหน่อยสิคะ ไข่มุกไปตักมาให้อาสิงหน่อยลูก"   คุณแม่รีบเข้าไปห้าทัพ คุณแม่บอกว่าเมื่อก่อนก็สามัคคีกันดีอยู่หรอก คุณพ่อกับอาสิงน่ะ แต่พอตอนที่ฉันเกิดมาคุณพ่อก็เริ่มไม่ลงรอยกับอาสิง คงเพราะเห่อลูกนั่นแหละ

"ค่ะ..อาสิงขาไข่มุกจะตักด้วยความรักทั้งหมดที่ไข่มุกมีเลยค่ะ"  ฉันบอกออกไป พร้อมกับส่งจูบพิมพ์ใจไปให้ แต่จังหวะที่ฉันกำลังเป่าจูบของฉันไป คุณพ่อนะสิ ท่านมาดักหน้าเอาไว้ และยังทำท่ายื่นมือไปรับเอาจูบฉันยัดใส่กระเป๋าซะอย่างนั้น เฮ้อไข่มุกเซ็ง