ย้อนไปวันงานแต่งงานของเซ่นโซกับซิลหลังจากเรื่องวุ่นวายจบลง เคร่าก็ออกไปเที่ยวตามประสาของเธอ ในใจก็อยากไปเที่ยวที่ผับอื่นอยู่หรอกแต่ด้วยความที่เธอพึ่งมาเม็กซิโกครั้งแรกเคร่าเลยเลือกที่จะไปเที่ยวที่ผับของพี่ริชแมนแทนเคร่าเดินเข้ามาตรงบาร์ของผับเธอสั่งเครื่องดื่มมามากมาย ในขณะที่เธอนั่งดื่มอย่างสบายใจนั้น ก็มีหนุ่มๆหลายคนเดินเข้ามาขายขนมจีบกับเธอแต่เธอไม่ได้สนใจใครทั้งนั้นจะบอกว่ายังเสียใจกับรักครั้งเก่าอยู่ก็ไม่ใช่ เคร่ารู้ดีว่าเรื่องของเธอกับพี่วินมันเป็นแค่ความรู้สึกดีๆที่มีให้กันเฉยๆมันไม่ใช่ความรักอย่างแน่นอน เพราะตอนที่เธอจับได้ว่าพี่วินกำลังจะกินตับกับแม่สาวอกโตเคร่าไม่รู้สึกเสียใจเลยแม้แต่นิดเดียวเธอแค่รู้สึกเสียความรู้สึกนิดๆเพราะเธอคิดว่าพี่วินจะแตกต่างกับผู้ชายคนอื่น แต่ก็เปล่าเลยผู้ชายก็เหมือนกันหมดพอไม่ได้คนนี้ก็ไปหาเอากับคนอื่นถึงตอนนี้เธอจะรู้ความจริงแล้วว่าเรื่องวันนั้นที่เธอเห็นมันเป็นแผนของยัยผู้หญิงอกโตนั่นทั้งหมดแต่ยังไงก็เถอะพี่วินก็มีส่วนผิดอยู่ดีและอีกอย่างเคร่าก็อยากเลิกมาตั้งนานแล้วก็เลยเข้าทางพอดีเลย
“ขอโทษนะครับ คนสวยขอนั่งด้วยคนนะครับ”
“ขอโทษนะคะ พอดีฉันอยากนั่งคนเดียว”
“แต่ผมอยากรู้จักคุณหนิครับมาคนเดียวเหรอครับ”
“นี่คุณฉันอยากอยู่คนเดียว”
“งั้นเดี๋ยวผมไปก็ได้ครับ แต่คุณดื่มแก้วนี้เป็นเพื่อนผมได้ไหมครับ”
“ถ้าฉันดื่มแล้วคุณจะไปใช่ไหม”
“ครับคนสวย” เคร่ารับแก้วมาแล้วกระดกรวดเดียวหมดเลย(วรรค)เพราะตอนนี้เธอรำคาญผู้ชายคนนี้มาก ผู้ชายอะไรหน้าด้านมากไล่แล้วก็ยังไม่ไปอีก
“อะนี่ฉันดื่มหมดแล้วคุณไปได้แล้ว”
“ผมขอนั่งเป็นเพื่อนคุณอีกนิดนะครับ อีกไม่นานคุณก็จะขอให้ผมช่วยคุณก็ได้นะคนสวย”
“นี่คุณอย่าพูดจาไร้สาระได้ไหม ถ้าคุณไม่ไปฉันไปเอง” เคร่าพูดจบก็ลุกออกไปทันที เธอเดินออกมาตรงหน้าผับตอนนี้เธอรู้สึกร้อนจากข้างในร้อนแบบแปลกๆ เคร่าก็ไม่ได้โง่ที่จะไม่รู้ว่าอาการที่เธอเป็นอยู่มันคืออาการอะไร เธอโดนยาปลุกเซ็กส์ให้ตายเถอะเธอไม่หน้าโง่กินเหล้าแก้วนั้นเลยเธอพลาดจริงๆ เคร่าพยายามควบคุมตัวเองให้เป็นปกติมากที่สุดตอนนี้เธอร้อน ร้อนไปหมดแทบจะแก้ผ้าเดินอยู่แล้วเนี่ย
“อุ๊ย!! ขอโทษค่ะพอดีฉันไม่ได้มอง”
“นี่เธอ เดิน….ทำไม” ทั้งสองยืนจ้องหน้ากันอยู่พักนึงวิคเตอร์ที่เดินมาชนกับเคร่าพอดีไม่ต้องเสียเวลาหาให้ยุ่งยาก เพราะตั้งแต่พี่คาร่าฝากให้ตามหาน้องสาววิคเตอร์ก็ออกตามหามาตลอด ไม่คิดว่าจะมาเจอที่ผับของพี่ชายของตนเอง
“นี่เธอใช่ เคร่าน้องสาวพี่คาร่าใช่ไหม”
“ใช่ๆนายรู้จักพี่ฉันด้วยเหรอโอ๊ย ไม่ไหวแล้วเว้ย” เคร่าพูดแล้วทำท่าจะถอดเสื้อผ้าของตนเอง
“นี่เธอ ทำบ้าอะไรเนี่ยพี่สาวเธอให้ฉันมาพาเธอกับบ้าน ฉันเป็นน้องชายของพี่ริชแมน”
“นี่นายไม่ต้องพูดมากช่วยฉันหน่อยสิ ฉันโดนยาปลุกเซ็กส์ช่วยฉันหน่อยนะ”
“นี่เธอ ตั้งสติหน่อยสิ” วิคเตอร์ก็ตกใจนิดๆที่เคร่าขอให้ช่วย เขารู้ดีว่าถ้าจะให้เขาช่วยก็มีแต่ต้องซั่มกันเท่านั้น เขาไม่รู้ว่าจะช่วยดีไหมแต่ในใจนี้แทบจะกระโดดขย้ำสาวน้อยตรงหน้าตอนนี้เลย หุ่นหน้าเอามาก
“นี่เธอจะให้ฉันช่วยจริงเหรอ แล้วอย่ามาว่าฉันทีหลังนะ”
“ช่วยฉันเถอะนะ ฉันจะขอบคุณมากเลยนะตอนนี้ฉันไม่ไหวแล้ว”
“ป่ะ เดี๋ยวฉันจะช่วยเธอเองอย่าลืมมาขอบคุณฉันด้วยล่ะ” วิคเตอร์พาเคร่าขึ้นรถของตนแล้วขับออกมาจากผับอย่างรวดเร็วการขับรถครั้งนี้ของวิคเตอร์ต้องใช้สมาธิมากเลยทีเดียวเพราะเคร่าเอามือไปลูบไล้แผงอกของวิคเตอร์ ไหนจะพยายามถอดเสื้อผ้าของวิคเตอร์และถอดเสื้อผ้าของตัวเองอีก วิคเตอร์ไม่นานก็มาถึงคอนโดของตนก็รีบพาเคร่าขึ้นมาทันทีเพราะตอนนี้ความหื่นในร่างกายของวิคเตอร์ได้ตื่นขึ้นมาแล้ว เขาพร้อมที่จะกินสาวน้อยทั้งคืนวิคเตอร์พาเคร่าเข้ามาที่เตียงพร้อมกับจูบอันดูดดื่มและแสนเร่าร้อนวิคเตอร์ถอดเสื้อผ้าของตนและก็ถอดเสื้อผ้าของเคร่าออกหมดตอนนี้ทั้งคู่ไม่มีเสื้อผ้าปิดกายเลยสักชิ้น ด้วยความที่เคร่าโดนยาจึงเป็นฝ่ายลุกวิคเตอร์ไปในตัววิคเตอร์ไล่ชิมความหวานจากปากของเคร่าแล้วก็ไล่ลิ้นลงมาที่หน้าอกหน้าใจอันใหญ่โตเกินตัวของเคร่า
“อ่าห์! เสียวจังอ่าห์นาย....แรงกว่านี้อีก”
“จัดให้ตามคำขอ” วิคเตอร์ไล่ชิมจนพอใจตอนนี้เจ้าวิคเตอร์น้อยพร้อมที่จะใช้งานเต็มที่แล้วมันขยายใหญ่จนแทบจะแตกอยู่แล้ว วิคเตอร์จับความเป็นชายของตนมาจ่ออยู่ที่กลีบกุหลาบของเคร่า วิคเตอร์ก็คิดอยู่ว่าเคร่าคงดูแลตัวเองมาดีแน่เลยเพราะกลีบกุหลาบของเธอปิดสนิทเหมือนไม่เคยใช้งานมาก่อนเลย วิคเตอร์จับความเป็นชายถูขึ้นถูลงสองสามครั้งแล้วค่อยดันเข้าไปจนสุด
“กรี๊ดดดด!!!เจ็บ!!เอาออกไปก่อน อ่าห์” วิคเตอร์ถึงกับอึ้งไปพักนึงแทบจะไม่เชื่อตัวเองว่ายัยเด็กนี่ยังบริสุทธิ์อยู่เพราะดูจากทางแล้วยัยเด็กนี้ดูแรงๆแรดๆต่างจากพี่สาวของเธอโดยสิ้นเชิง แต่เขาก็รู้สึกภูมิใจนะที่ได้เป็นคนแรกของเธอเพราะเขาถูกใจเธอตั้งแต่แรกเห็นอยู่แล้วต่อไปนี้เคร่าต้องเป็นของเขาคนเดียวเท่านั้น วิคเตอร์เห็นเคร่ายังเจ็บอยู่เลยยังไม่ขยับ
“นายขยับหน่อยสิฉันไม่ไหวแล้วขยับเร็วๆสิ”
“ได้ๆ เธอไม่เจ็บแล้วเหรอ”
“ไม่เจ็บแล้ว” วิคเตอร์เริ่มขยับสะโพกจากช้าๆค่อยๆเพิ่มความเร็วขึ้นตอนนี้วิคเตอร์ขยับสะโพกอย่างบ้าคลั่ง
“อ่าห์!!อย่าตอดฉันแรงขนาดนี้สิ เคร่าเดี๋ยวก็แตกพอดี”
“อ่าห์! อ่าห์! อ่าห์! มันห้ามได้ไหมล่ะ อ่าห์!”
“ครางดังๆสิสาวน้อย”
“อ่าห์!อ่าห์!นาย เร็วกว่านี้อีก”
“ฉันชื่อวิคเตอร์เรียกชื่อฉันด้วยเร็ว”
“อ่าห์!วิคเตอร์ เร็วกว่านี้อีกอ่าห์! วิค วิคเตอร์ อ่าห์!”
“จัดให้ตามคำขอ” วิคเตอร์ขยับสะโพกตามที่เคร่าขอไม่นานวิคเตอร์ก็ส่งเคร่าถึงสรรค์บทรักอันแสนเร่าร้อนของทั้งสองคนก็ดำเนินกันอย่างต่อเนื่องจนถึงเช้า
เช้าวันต่อมาเคร่ารู้สึกตัวขึ้นมาตอนเช้าแทบจะขยับตัวไม่ได้เลยทีเดียว เพราะว่าเมื่อคืนบทเพลงรักของเธอกับวิคเตอร์ดำเนินมาทั้งคืนแถมยังเป็นครั้งแรกของเธอ เป็นครั้งแรกที่โหดร้ายมากไม่รู้ไปเอาแรงมาจากไหนนักหนา ไปอดอยากปากแห้งมาจากไหนก็ไม่รู้เคร่าค่อยๆขยับตัวออกจากอ้อมกอดของวิคเตอร์แค่ขยับตัวเบาๆก็เจ็บไปทั้งหมด สภาพเธอตอนนี้ไม่ต่างจากคนโดนข่มขืนเลย ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องมาเจอเรื่องแบบนี้ด้วยเนี่ย
“โอ๊ย!!” เคร่ารีบเอามือปิดปากทันทีเพราะกลัวว่าคนที่นอนอยู่จะได้ยินเคร่าพยายามพาร่างของตัวเองไปที่ห้องน้ำ ถ้ากลับไปหาพี่คาร่าในสภาพแบบนี้ต้องโดนถามแน่เลยว่าไปทำอะไรมา เคร่าพาร่างของตนเข้าไปในห้องน้ำก็รีบจัดการตัวเองให้เสร็จก่อนที่วิคเตอร์จะตื่นเพราะเธอไม่รู้จะพูดอะไรกับเขาดี ไม่นานเคร่าก็เดินออกมาจากห้องน้ำก็เห็นวิคเตอร์นั่งดูดบุหรี่อยู่เคร่าถึงกับทำตัวไม่ถูกเลยทีเดียว
“ตื่นแล้วเหรอ ยัยเด็กน้อย เป็นไงบ้างเดินได้เปล่า”
“นี่นายมาถามอะไรแบบนี้ฮะบ้าป่ะเนี่ยแล้วฉันก็ไม่ใช่เด็กแล้ว”
“แล้วนี่เธอชื่อเคร่าใช่ป่ะ อย่าลืมไปหายากินด้วยล่ะเมื่อคืนฉันจัดสดพอดีถุงหมด แล้วเธอก็อ่อยหนักมากด้วยฉันเลยจัดสดเลย”
“นี่นายมาพูดเรื่องแบบนี้ทำไมฮะ ไม่อายฟ้าอายดินบ้างหรือไงฮะ หรือว่าชินแล้ว”
“นี่ยัยเด็กน้อยฉันช่วยเธอนะ ไม่ขอบคุณยังมาว่าฉันอีก รู้งี้ไม่น่าช่วยเลย”
“อืมๆ ขอบคุณล่ะกันที่ช่วยพรากความสาวไปจากฉัน”
“นี่เธอกำลังโทษว่าเป็นความผิดฉันรึไงเธอเป็นคนขอร้องให้ฉันช่วยเองนะจำไม่ได้ไง รู้งี้อัดคลิปไว้ก็ดี”
“นี่นายจะอัดคลิปเลยเหรอ ชั่วมากเลยนะเนี่ย”
“ขอบคุณที่ชมนะอย่าชมฉันบ่อยล่ะเดี๋ยวฉันดีใจไม่ทัน รีบๆไปแต่งตัวจะได้กลับบ้านหรือว่าจะจัดอีกซักดอกก่อนแล้วค่อยกลับ”
“หยุดความคิดชั่วๆของนายเลยนะฉันกลับของฉันเองได้ย่ะ ชิ” เคร่าพูดจิงก็รีบไปแต่งตัวแล้วเดินสะบัดบ๊อบออกจากห้องของวิคเตอร์ทันที เธอเดินลงมาข้างล่างก็สวนกับผู้หญิงคนนึงแต่ก็ไม่ได้ทำให้เธอคิดอะไรมากมาย เคร่านั่งแท็กซี่กลับมาที่บ้านของริชแมน พอมาถึงบ้านก็รีบตรงเข้าไปที่ห้องนอนของตัว แต่ก็ไม่ทัน เพราะพี่สาวของเธอเดินลงมาจากข้างบนพอดี
“นี่เคร่าพี่ขอคุยด้วยหน่อยสิ”
“ได้ค่ะพี่มีอะไรเหรอคะ”
“เราหายไปไหนมา พี่โทรไปหาก็ไม่รับสายรู้ไหมพี่เป็นห่วง”
“เคร่าขอโทษค่ะพี่ พอดีเคร่าเที่ยวสนุกไปหน่อยก็เลยไม่ได้ดูโทรศัพท์เลยค่ะ”
“วันหลังอย่าทำแบบนี้อีกนะพี่เป็นห่วง แล้วเย็นนี้มางานเลี้ยงด้วยนะ”
“คือพี่คะ เคร่าจะขอตัวกลับไทยก่อนกำหนดได้ไหมคะพอดีเคร่าเที่ยวเบื่อแล้วค่ะ อีกอย่างเคร่าจะได้กลับไปเตรียมตัวทำงานด้วยเลยค่ะ”
“แน่ใจเหรอว่าจะกลับไปทำงาน พี่ว่าตอนนี้เคร่ากำลังปิดบังพี่อยู่นะใช่เรื่องพี่วินรึเปล่า”
“ไม่ใช่หรอกค่ะพี่ เคร่าไม่คิดเรื่องพี่วินเลย เคร่าแค่อยากกลับเฉยๆค่ะ”
“งั้นก็ได้แล้วจะกลับเมื่อไหร่ล่ะ”
“ตอนนี้เลยค่ะเดี๋ยวเคร่าไปเก็บของแล้วจะกลับเลยค่ะ งั้นเคร่าขอตัวก่อนนะพี่”
“โอเคร รีบๆล่ะเดี๋ยวพี่รอตรงนี้ พี่มีอีกเรื่องจะคุยด้วย”
“ค่ะพี่” เคร่ารีบวิ่งขึ้นมาบนห้องของเธอรีบเก็บของเท่าที่จะรีบได้ เพราะไม่อยากอยู่ที่นี่นานกลัวเจอหน้าวิคเตอร์แล้วจะทำตัวไม่ถูก
เคร่าเก็บของไปก็นึกถึงเรื่องเมื่อคืนหน้าก็แดงขึ้นมาทันที ให้ตายเถอะทำไมฉันต้องทำตัวหน้าอายแบบนั้นด้วยนะถ้าไม่ใช่เพราะฉันโดนยานั้น โอ๊ยๆๆอยากจะบ้าตาย ไม่นานเคร่าก็เก็บกระเป๋าเสร็จแล้วเดินลงมาข้างล่างก็เห็นพี่สาวยืนคุยอยู่กับผู้ชายคนนึงนั้นก็คือ วิคเตอร์นั้นเองยิ่งเกลียดยิ่งเจอนะเนี่ยเคร่าพยายามทำตัวให้ปกติที่สุด
“พี่คะ พี่มีเรื่องจะคุยอีกเปล่าคะ ถ้าไม่มีงั้นเคร่าขอตัวก่อนนะคะ เดี๋ยวตกเครื่อง”
“นี่เคร่าจะรีบไปไหนนักหนาฮะเรื่องที่พี่จะคุยด้วยก็คือ เรื่องวิคเตอร์นี่ไง รู้จักกันรึยัง นี่วิคเตอร์น้องชายพี่ริชแมนเขาพี่ว่าจะแนะนำให้เคร่ารู้จัก พี่ว่าเบาๆเรื่องเที่ยวบ้างก็ดีนะ”
“พี่คะมีแค่นี้ใช่ไหมคะ งั้นเคร่าขอตัวก่อนนะคะ สวัสดีค่ะ คุณวิคเตอร์ ขอตัวค่ะ”
“เดี๋ยวสิเคร่า”
“ไม่เป็นไรครับพี่คาร่าเดี๋ยวผมตามไปทำความรู้จักต่อเองครับ”
“จ้ะ ยังไงก็คุยกันดีๆนะน้องสาวพี่ก็เป็นแบบนี้แหละ” วิคเตอร์รีบวิ่งตามเคร่าออกมาข้างนอก เคร่าไม่สนใจคนที่วิ่งตามเธอมาแต่อย่างใด เธอเอาแต่เดินและก็เดินให้เร็วที่สุด
“นี่เคร่า เคร่าฉันเรียกไม่ได้ยินหรือไงฮะ ยัยเด็กไม่มีมารยาท”
“นี่นายจะเรียกอะไรนักหนาฮะ ฉันรำคาญ มีไรก็พูดมา”
“นี่เธอ ว่าผัวมันไม่ดีนะรู้ไหม คนไทยเขาถือไม่ใช่เหรอ”
“นี่นายพูดบ้าอะไรเนี่ย เดี๋ยวคนอื่นเขามาได้ยินเขาจะคิดยังไง แล้วที่นายเรียกฉันมีอะไรก็ว่ามา”
“เธอจะไปไหนเนี่ย หรือว่าจะหนีไปอยู่กับฉัน ไม่เอานะฉันชอบอยู่คนเดียวมากกว่า”
“นี่นายหลงตัวเองมากไปไหมฉันจะกลับบ้านย่ะ ไม่ไปอยู่กับคนอย่างนายหรอก บาย ลาขาดเลยนะอย่าได้เจอกันอีกเลย บาย” เคร่าพูดจบก็เดินขึ้นรถที่จอดรอเธออยู่หน้าบ้านโดยที่ไม่ได้หันกลับมามองวิคเตอร์อีกเลย เคร่ารู้สึกแปลกๆทุกครั้งเวลาอยู่ใกล้ๆกับวิคเตอร์ใจเต้นแรงทุกครั้งส่วนวิคเตอร์ได้ยินเคร่าบอกลาแบบนั้น ก็ยิ้มออกมาอย่างชั่วร้าย
“ฝันไปเถอะว่าจะไม่ได้เจอกันอีก ฉันจะตามติดเธอไปทุกที่ยัยเด็กน้อย”วิคเตอร์ยืนมองรถที่เคร่านั่งแล่นออกไปจนพ้นบ้านก็เดินกลับเข้ามาในบ้านอย่างสบายอารมณ์ เขาชักจะสนใจยัยเด็กนี่ขึ้นมาจริงๆแล้วสิเพราะแค่เขาเห็นรูปเคร่าก็ตกหลุมรักทันทีแล้วตอนนี้เขายังได้เป็นคนแรกของเธออีกด้วยเขาจะไม่ยอมปล่อยเธอไปแน่ (แล้วเราจะได้เจอกันเคร่า) สบายใจจังเลยเฮ้อ
