คฤหาสน์คาร์เทอร์

ร่างสูงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามเหวี่ยงร่างบางของพลอยไพลินในชุดนักศึกษา ลงไปนอนคุดคู้อยู่บนเตียงด้วยความโมโห เมื่อนางบำเรอของเขากล้าดีถึงขั้นไปนั่งกินชาบูยิ้มหวานหน้าระรื่นให้กับผู้ชายคนอื่น ถึงแม้ว่าในโต๊ะจะมีเพื่อนของเธออยู่ด้วยก็เถอะ ซึ่งมันทำให้เขาไม่พอใจเอามาก ๆ แต่ขอบอกไว้ก่อนว่านี่ไม่ใช่ความรู้สึกหึงหวงแต่อย่างใด เขาแค่ หวงของ ก็แค่นั้นเอง

คนอย่างเขาไม่เคยมีหรอกความรู้สึกที่เรียกว่า...หึง

เพราะผู้ชายแบบเขารักใครไม่เป็นและไม่ยินดีที่จะรักใครด้วย

พลอยไพลินถึงจะโดนเหวี่ยงลงบนเตียงใหญ่จนจุกไปทั้งร่าง แต่กลับไม่ได้รู้สึกเจ็บเลยสักนิด ใบหน้าสวยเซ็กซี่หันกลับมามองใบหน้าหล่อร้ายด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความท้าทายและยั่วยวน จ้องมองร่างสูงกระชากเนกไทออกมาจากลำคอแกร่งภายใต้เสื้อเชิ้ต ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นเตียงตามไปกระชากชุดนักศึกษาจนขาดวิ่น เหลือเพียงชุดชั้นในสุดเซ็กซี่ที่คนตัวเล็กตั้งใจใส่มายั่วคนตรงหน้าโดยเฉพาะ

เริ่มจากยั่วให้หึงหรือเปล่านะ แล้วค่อยมายั่วบนเตียงต่อเธอไม่ได้กลัวแต่เธอพร้อมแล้วกับบทลงโทษที่สุดแสนจะเร่าร้อนของเขาคนนี้

เรย์ คาร์เทอร์

แด๊ดดี้สุดที่รักของเธอ

"อ๊าาาา แด๊ดดี้ขาพลอยเจ็บนะคะ"

น้ำเสียงหวานใสแสร้งส่งเสียงสำออยบอกแด๊ดดี้ขาที่แสยะยิ้มร้ายออกมา ก่อนที่เขาจะเอาเนกไทมาพันปิดรอบดวงตากลมโตที่เบิกกว้างด้วยความตกใจอยู่ภายใต้ความมืดมิด เพื่อรอรับบทลงโทษอันหฤหรรษ์ที่แสนโปรดปราน

"อยากเจ็บกว่านี้ไหมล่ะเด็กน้อย ความผิดของเธอวันนี้ฉันจะทำให้เจ็บจนจุก เอาให้ลุกไปยั่วคนอื่นไม่ได้เลยดีไหม"

จบประโยคก็หยิบกุญแจมือในลิ้นชักหัวเตียงขึ้นมาล็อกที่ข้อมือบาง พลอยไพลินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อมือที่เคยเป็นอิสระถูกพันธนาการไว้ด้วยกุญแจข้อมือโลหะเย็นเฉียบ

ทำไมถึงรู้สึกตื่นเต้นจนใจเต้นแรงแบบนี้นะพลอยไพลิน

"เจ็บไม่กลัว แต่กลัวไม่เจ็บน่ะสิคะแด๊ดดี้ขา"

น้ำเสียงหวานยังคงเอ่ยออกมาอย่างยั่วยวน และท้าทายคนที่เธอไม่รู้ว่าเขากำลังแสดงสีหน้าอย่างไร เมื่อได้ยินประโยคนี้จากปากอวบอิ่มน่าจูบของเธอ

เรย์กระตุกยิ้มมุมปากด้วยความชอบใจ...นี่แหละความเป็นพลอยไพลินที่เขาชอบ เพราะเธอมักเดินตามเกมของเขาทันเสมอไม่ว่าเขาจะรุนแรง หนักหน่วง หรือเร่าร้อนแค่ไหน แต่เด็กคนนี้กลับรับได้ทุกท่วงท่าและตอบรับได้เป็นอย่างดี ซึ่งน้อยคนนักที่จะชอบเซ็กซ์ที่รุนแรงของเขา

ทว่าเธอคนนี้กลับชอบและสนุกกับมันทุกครั้ง จนเขาติดใจร่างบางนุ่มนิ่มที่อวบเต็มไม้เต็มมือ จับไปตรงไหนก็นุ่มเนียนมือแถมหน้าอกหน้าใจยังใหญ่เสียจนมือใหญ่ของเขากำไม่มิด

"ยั่วเก่งนักนะเรา"

พูดจบก็กระชากชุดชั้นในลูกไม้สุดเซ็กซี่จนหลุดติดมือออกมา ก่อนที่ร่างกายขาวผ่องเปลือยเปล่าจะปรากฏแก่สายตาของเขา หน้าอกอวบอิ่มโดดเด้งไปตามแรงกระชาก ยอดปทุมถันสีสดชูชันรอการปรนเปรอจากลิ้นร้อน ซึ่งเรย์ไม่รอช้าผลักเด็กขี้ยั่วให้นอนราบลงไปบนที่นอนหนานุ่ม พร้อมกับก้มหน้าลงดูดดึงปทุมถันบวมช้ำกับเต้าอวบอย่างมูมมาม เรียกให้ร่างบางต้องร้องซี้ดออกมาด้วยความเสียว

"ซี้ดดดดด อ๊าาาา แด๊ดดี้ขา พลอยเสียว"

เสียงหวานร้องครางขึ้นมากระตุ้นอารมณ์ดิบของคนแก่กว่าให้พุ่งสูงจนยากที่จะดับลง มือใหญ่ที่ว่างจากสัมผัสยื่นไปบีบขยำหน้าอกอวบอีกข้างไม่ให้น้อยหน้ากัน ทั้งบีบทั้งขยำจนผิวขาวเนียนเต็มไปด้วยรอยแดง

"เสียวก็ร้องออกมาดัง ๆ เด็กดี"

เรย์เงยหน้าขึ้นมากระซิบชิดริมฝีปากอวบอิ่ม ก่อนที่ปากหนาจะกระแทกสัมผัสประกบจูบริมฝีปากนุ่มอย่างหิวกระหาย จนคนเด็กกว่าปากแตกได้เลือด ลิ้นร้อนดูดเลียเลือดสีแดงสดที่ไหลออกมาจากริมฝีปากนุ่ม ๆ อย่างไม่นึกรังเกียจ

ก่อนที่จะดูดดึงลิ้นเล็กที่พลิกหนีเขาไปมาอย่างสนุกสนาน แต่ถึงอย่างนั้นเรย์ก็ตามไล่ต้อนเกี่ยวกระหวัดได้ทัน จนลิ้นเล็กยอมสยบให้กับลิ้นร้อนที่ดูดเลียอย่างมูมมามจนน้ำลายไหลลงมาเลอะที่ขอบปากของคนทั้งคู่

เรย์ผละจากปากนุ่มนิ่มที่บวมเจ่อ เพราะแรงตะโบมจูบของเขาที่ไม่ได้อ่อนโยนเลยสักนิด ลงมาหาดอกกุหลาบอวบนูนที่เด็กสาวอ้าเรียวขาสวยออกกว้างเพื่อรอคอยเขาอย่างรู้งาน

ข้อดีอีกข้อของพลอยไพลินคือเรียนรู้รสชาติเซ็กซ์ของเขาได้เร็ว เธอรู้ว่าเขาชอบแบบไหน และมักจะเตรียมตัวเตรียมความพร้อมตอบสนองแรงอารมณ์ของเขาอย่างถึงพริกถึงขิงเสมอ

ซึ่งข้อดีข้อนี้ทำให้ผู้หญิงที่ผ่านมาของเขาค่อย ๆ หายไปทีละคนสองคน จนเหลือเพียงเด็กน้อยที่แสนยั่วยวนคนนี้เพียงคนเดียวที่เอาเขาเสียจนอยู่หมัด

สาวน้อยคนเก่งของแด๊ดดี้เรย์

แผลบ แผลบ แผลบ

เรย์แย้มกลีบกุหลาบสีหวานออกเล็กน้อยก่อนที่จะดูดเลียติ่งเกสรเล็ก ๆ จุดที่เสียวที่สุดของผู้หญิงอย่างเมามัน ทำเอาเรียวขาเล็กที่อ้าออกกว้างถึงกับเกร็งอย่างควบคุมไม่อยู่ เพราะความเสียวจากปลายลิ้นชื้นแฉะกำลังสัมผัสกับจุดกระสันของเธอโดยไม่เว้นช่วงให้หยุดพัก

เล็บยาวเคลือบสีสันอย่างดีจิกลงบนฝ่ามือของตัวเองจนเลือดซิบ เพราะไม่สามารถระบายความเสียวทางไหนได้เลยนอกจากวิธีนี้ แต่ความเจ็บแสบที่ฝ่ามือก็ยังไม่ได้ครึ่งของความเสียดเสียวกลางใจสาวที่เกิดจากลิ้นร้อนของแด๊ดดี้ขาเลยสักนิด

"อ๊ะ อ๊าาาาา แด๊ดดี้ขา พะ พลอยเสียววว อู้วววว"

พลอยไพลินร้องครางออกมาอย่างไม่นึกอาย ก็โดนความเสียวเล่นงานขนาดนี้จะให้เธอกลั้นเสียงครางเอาไว้คงทำไม่ได้แน่นอน สู้ปล่อยมันออกมาเลยดีกว่า...สะใจดีออก

"อืมมมม เด็กดีดอกไม้ของเธอแฉะแล้วนะ"

เรย์เงยหน้าหล่อร้ายขึ้นบอกเด็กในปกครองที่ถูกปิดตาอยู่ ด้วยน้ำเสียงแหบพร่าตามแรงอารมณ์หื่นกระหาย น้ำรักที่ปลดปล่อยออกมาจากร่องรักของสาวน้อยไหลเปรอะนิ้วเรียวยาวดุจเล่มเทียนที่ค่อย ๆ แทรกเข้าไปในร่องนุ่ม ๆ ที่เขารู้ดีว่าคับแน่นมากเพียงใด

"อ๊าาาาา แด๊ดดี้ขา อื้อ ตรงนั้นมัน มัน อ๊าาาา"

เสียงหวานร้องครางขึ้นมาเมื่อเรย์เพิ่มจากหนึ่งนิ้วเป็นสองนิ้วและสามนิ้วตามมา ช่องทางคับแน่นตอดรัดนิ้วเรียวยาวจนมังกรใหญ่ยักษ์ของเขาขยายใหญ่ขึ้น พร้อมที่จะตอกอัดเข้าไปในร่องนุ่ม ๆ ที่ฉ่ำเยิ้มแล้ว

"อืมมม แน่นเหลือเกินเด็กดี"

เสียงแหบห้าวครางบอกร่างบางที่ส่ายหน้าไปมาด้วยความเสียวลิ้นร้อนยังคงดูดเลียกุหลาบงามไปด้วย น้ำรักไหลออกมาให้เขาได้ดื่มชิมไม่ขาดสายแต่เป้าหมายที่แท้จริงของเรย์ไม่ใช่ร่องรักฉ่ำเยิ้มนี่หรอกนะที่เขาอยากกระแทกกระทั้นเข้าหาอย่างดุเดือด หากแต่เป็นร่องแน่น ๆ อีกร่องหนึ่งต่างหากที่เขาหมายมาดว่า วันนี้ต้องได้เปิดซิงช่องทางรักด้านหลังของพลอยไพลินให้ได้ หลังจากที่ได้เปิดซิงช่องทางรักด้านหน้าของคนตัวเล็กตรงหน้าไปหลายครั้งหลายคราแล้ว

"อ๊าาาาา แด๊ดดี้ขา พะ พลอย มะ ไม่ไหวแล้ว กรี๊ดดด อ๊ายยย"

เมื่อความสุขสมมาเยือนพลอยไพลินก็กรีดร้องออกมาด้วยความเสียวซ่าน ร่องนุ่มคับแคบเกร็งกระตุกตอดรัดนิ้วเรียวของเรย์ไม่หยุด หน้าท้องแบนราบตามแบบคนรักสุขภาพแอ่นหยัดขึ้นอย่างสุขสม

"หึ เสร็จไวดีนี่ เสร็จเร็วแบบนี้สงสัยอยากโดนกระแทกจนจุกแล้วใช่ไหม"

เรย์แสยะยิ้มมองเอวบางที่ยังคงบิดเร้าไปมาอย่างสุขสม นิ้วเรียวถอดถอนออกจากร่องนุ่มที่คับแน่น ก่อนที่จะยื่นนิ้วที่เต็มไปด้วยน้ำรักของหญิงสาวยัดเข้าไปในโพรงปากนุ่มที่อ้าปากรับพร้อมดูดเลียทำความสะอาดนิ้วให้แด๊ดดี้ขาคนโปรดทันที

"ต่อไปตาฉันเสร็จบ้างแล้วนะเด็กดี"

เรย์จับร่างบางแสนเย้ายวนให้พลิกขึ้นมานอนในท่าคลานเข่า มือใหญ่ยื่นไปหยิบเจลหล่อลื่นที่หัวเตียงมา ก่อนที่จะจัดการเปิดกระปุกแล้วป้ายเจลเย็น ๆ ไปตามร่องรักด้านหลังของหญิงสาวที่สะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ

เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่จะมีใครสักคนรุกล้ำมายังช่องทางรักด้านหลังของเธอ หัวใจดวงน้อยเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น ทั้งตื่นกลัวและอยากรู้อยากลองไปพร้อม ๆ กัน คนแก่กว่ารู้ดีว่าต้องทำอย่างไรให้คนตัวเล็กคลายความเกร็งเครียด จึงส่งมือหนาไปนวดวนปากทางด้านหลังที่มีเจลเคลือบอยู่ พร้อมบีบขยำก้นกลมขาวอวบไปมาจนเขาเองก็รู้สึกปวดหนึบลูกชายแทบทนไม่ไหวแล้วตอนนี้

เรย์ค่อย ๆ ส่งตัวตนที่แข็งกร้าวและร้อนผ่าวเข้าไปในช่องทางด้านหลังที่คับแน่นมาก เพราะยังไม่เคยมีใครได้เข้าไปสำรวจมาก่อน พลอยไพลินกำมือแน่นด้วยความเจ็บปวดที่เริ่มคืบคลานเข้ามาทีละนิด ๆ เมื่อส่วนหัวเห็ดใหญ่ยักษ์ค่อย ๆ ชำแรกแทรกเข้ามาอย่างช้า ๆ

ความคับแน่นที่ไม่เคยโดนความใหญ่โตรุกล้ำมาก่อนฉีกขาดทันทีที่ท่อนเอ็นร้อนเข้ามาได้สำเร็จ ก่อนที่เลือดสีแดงสดจะค่อย ๆ ไหลลงมาตามเรียวขาสวย เรย์กระตุกยิ้มมุมปากด้วยความพึงพอใจ นิ้วเรียวค่อย ๆ ยื่นไปปาดเลือดสีแดงสดขึ้นมาชิมอย่างไม่นึกรังเกียจ

"อ๊าาาา แด๊ดดี้ขา พลอย จะ เจ็บ อึก เจ็บ"

ความเจ็บปวดที่ตรงเข้าเล่นงานทำให้พลอยไพลินร้องออกมาเสียงดังลั่นห้องนอน แต่ก้นนุ่ม ๆ กลับแอ่นเข้าหาแท่งร้อนให้เขาช่วยเติมเต็มไม่ขาดสาย เรย์ยื่นมือใหญ่มาจับล็อกเอวคอดไว้แน่นก่อนที่จะออกแรงกระแทกเข้ามาทีเดียวจนมิดด้าม เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดของพลอยไพลินดังขึ้นทันที

"กรี๊ดดดดดดดด ฮึก ฮือ แด๊ดดี้ขา เจ็บ เจ็บ ฮือ เอามันออกไปที"

มือบางกำเข้าหากันแน่นด้วยความเจ็บปวด เลือดสีแดงสดไหลออกมาเมื่อช่องทางด้านหลังเกิดการฉีกขาด เรย์ไม่ยอมถอนตัวตนออกตามคำขอ แต่กลับแช่มันไว้นิ่ง ๆ ให้พลอยไพลินได้ปรับตัวกับท่อนเอ็นใหญ่ของเขาที่มีขนาดใหญ่ยักษ์เกินมาตรฐานทั่วไป

"ฮึก แด๊ดดี้ขา เอามันออกไปที ฮึก ฮือ พลอยเจ็บ นะคะ แด๊ดดี้ขา"

พลอยไพลินยังคงร้องขอให้อีกฝ่ายเอาแท่งร้อนออกไปจากตัวของเธออีกครั้ง แต่เรย์กลับยื่นมือใหญ่ไปบีบหน้าอกอวบเด้งอย่างเบามือ พร้อมบดขยี้เม็ดทับทิมสีแดงบวมช้ำจากแรงดูด เพื่อสร้างความเสียวซ่านกับคนที่กำลังร้องไห้จนน้ำตาเปียกชุ่มเนกไทของเขา ให้กลับมามีอารมณ์ร่วมอีกครั้ง มืออีกข้างก็ยื่นไปปาดเลือดที่ไหลลงเปรอะตามเรียวขางามขึ้นมาไล้เลียอย่างหื่นกระหาย

"ออกไม่ได้แล้วเด็กดี เพราะนี่คือบทลงโทษที่เธอบังอาจส่งยิ้มหวานให้ไอ้หน้าอ่อนนั่น"

ปึก ปึก ปึก

พูดจบก็กระแทกท่อนเอ็นใหญ่เข้าหาร่องคับแน่นทันที พลอยไพลินกัดฟันข่มความเจ็บปวดเอาไว้ ทั้ง ๆ ที่ตัวเธอเองก็อยากรู้อยากลองแต่พอโดนของใหญ่เข้าไปจริง ๆ เธอกลับร้องไม่ออกเสียอย่างนั้น เพราะตอนนี้ความเจ็บปวดที่ช่องทางคับแน่นมันมีมากกว่าความเสียวเสียอีก เลือดสีแดงสดไหลหยดลงบนที่นอนนุ่มจนเป็นวงกว้าง ขาเรียวสวยสั่นระริกด้วยความเจ็บปวดที่ยากจะบรรยาย

ปึก ปึก ปึก

เรย์ยังคงกระแทกกระทั้นแท่งร้อนเข้าหาร่องนุ่มด้านหลังที่คับแน่นไม่หยุด ทำแบบนั้นซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ จนคนตัวเล็กใต้ร่างเริ่มปรับตัวคุ้นชินได้ จากความเจ็บปวดที่ร่างกายของเธอแทบแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ กลับมีความเสียวซ่านเข้ามาแทนที่ เสียงหวาน ๆ ร้องออกมาทันทีอย่างอดกลั้นไม่ไหว

"อ๊าาาา แด๊ดดี้ขา สะ เสียว อื้อ อ๊าาา"

ร้องครางเสียงหวานออกมาก่อนที่ใบหน้าสวยเซ็กซี่จะหันกลับมามองหน้าหล่อเหลาดุจเทพบุตรกรีกของเรย์ด้วยความหลงใหล พลอยไพลินหลงรักทุกอย่างที่เป็นเรย์ คาร์เทอร์ ผู้ชายเย็นชากับความดิบเถื่อนที่แสนอันตราย แต่เขากลับดูแลเธออย่างดีดั่งเจ้าหญิงน้อยในวังใหญ่

"อ๊าาาาา ด้านหลังนี่โคตรแน่น แน่นกว่าด้านหน้าเสียอีก อืมมม"

เรย์แหงนหน้าขึ้นร้องคำรามออกมาด้วยความเสียว เมื่อช่องทางรักด้านหลังของพลอยไพลินขมิบตอดรัดเขาไม่ต่างจากด้านหน้าเลยสักนิด แต่ร่องรักนุ่ม ๆ ด้านหลังกลับให้ความรู้สึกเสียวซ่านจนอยากแตกหลาย ๆ รอบมากกว่าร่องรักฉ่ำเยิ้มด้านหน้าหลายเท่านัก

ปึก ปึก ปึก

"อู้ววว อ๊าาา แด๊ดดี้ขา ระ แรงไป พลอย จุก อื้อ"

พลอยไพลินร้องบอกอีกคนที่รัวกระแทกแท่งร้อนใหญ่ยักษ์เข้ามาใส่ช่องทางคับแคบของเธอที่โอบล้อมท่อนเอ็นใหญ่เอาไว้ มือใหญ่ฟาดลงบนก้นนุ่มที่เด้งสู้มืออย่างแรงเพื่อระบายความเสียวที่เขากำลังเผชิญอยู่

เพียะ เพียะ เพียะ

"อืมมมม อ๊าาา จะเสร็จแล้วทูนหัวอีกนิด อ๊าาาา"

คนแก่กว่าก้มหน้าลงไปกระซิบชิดใบหูเล็กหอมกรุ่น ในขณะที่พลอยไพลินเสียวจนตาลอยตาค้างมากกว่าความเจ็บปวดไปแล้ว จังหวะที่เรย์ฟาดฝ่ามือลงบนก้นขาวอวบของเธอ จากที่คอยกระถดตัวหนีตอนนี้กลายเป็นแอ่นสู้ตั้งรับแรงกระแทกด้วยความเสียวซ่าน ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าช่องทางรักด้านหลังก็ให้ความรู้สึกเสียวซ่านไปทั้งร่าง ไม่ต่างอะไรกับจุดเสียวกระสันด้านหน้าเลยสักนิด เธอเสียวจนใจแทบขาดแล้วตอนนี้

"อ๊าาาา แด๊ดดี้ขา มะ ไม่ไหว พลอย จะเสร็จ อู้วววว"

เมื่อทนความเสียวไม่ไหวคนตัวเล็กก็ร้องออกมาเสียงดังลั่นห้องนอนใหญ่ จนบอดี้การ์ดหน้าห้องพักทั้งสองคนของเรย์ถึงกับสะดุ้งสุดตัวด้วยความตกใจ นี่ขนาดว่าห้องนอนของเจ้านายเก็บเสียงนะเนี่ย แต่เสียงร้องของเด็กสาวกลับเล็ดลอดออกมาถึงข้างนอกห้อง ทั้งสองคนไม่อยากจะคิดเลยว่านายของเขาลงโทษสาวน้อยดุเดือดเลือดพล่านแค่ไหน

"อืมมมม พร้อมกันสาวน้อย อ๊าาาาา"

ปึก ปึก ปึก

เรย์กระแทกกายใหญ่เข้าหารัว ๆ ด้วยความเสียวอีกสองสามครั้ง ก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นคำรามเสียงดังลั่นห้องด้วยความสุขสม เมื่อความสุขมาเยือนที่ปลายหัวเห็ดแดงก่ำจนต้องปลดปล่อยมันออกมา

"อ๊าาาา โอ้ววววว Fuck!!"

เรย์ปลดปล่อยน้ำรักสีขาวขุ่นเข้าใส่ร่องรักทางด้านหลังที่บวมช้ำ น้ำสีขาวผสมกับเลือดสีแดงสดไหลลงมาเลอะบนผ้าปูที่นอน ก่อนที่ร่างสูงจะทิ้งตัวทาบทับลงบนแผ่นหลังเนียนนุ่ม ส่วนพลอยไพลินที่ขาสั่นระริกจากการคลานเข่าเป็นเวลานาน ทั้งยังต้องรองรับแรงกระแทกและความเสียวนานหลายนาที ก็ทิ้งตัวลงนอนราบไปบนเตียงอย่างหมดแรงเช่นกัน โดยที่แกนกายใหญ่และช่องทางคับแน่นของทั้งคู่ยังคงเชื่อมกันอยู่

กรุงโรม ประเทศอิตาลี

ร่างสูงที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามตามแบบฉบับคนที่ออกกำลังกายเป็นประจำนั่งลงบนเก้าอี้ที่พนักงานจัดเตรียมเอาไว้ให้ ข้าง ๆ กันมีคริสเตียนลูกน้องมือขวากับเจมส์ลูกน้องมือซ้ายคอยยืนเฝ้าดูแลความปลอดภัยให้ผู้เป็นนายไม่ห่าง มือใหญ่หยิบบุหรี่ที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาจุดสูบอย่างสบายใจ ก่อนที่จะพ่นควันสีเทาหม่นให้ล่องลอยไปในอากาศ พร้อมกับความรู้สึกผ่อนคลายที่ได้หยุดพักจากงานที่ยุ่งเสียที

อากาศวันนี้ช่างเย็นสบายเหมาะสำหรับการออกมาตีกอล์ฟเสียเหลือเกิน หลังจากที่เขาคร่ำเคร่งทำงานติดต่อกันนานถึงห้าวันโดยไม่หยุดพัก ธุรกิจของเจ้าพ่อมาเฟียอย่างเขามีทั้งธุรกิจฉากหน้าสีขาวสะอาดและธุรกิจฉากหลังสีเทาที่ไม่ถึงกับดำมืด อย่างคาสิโนที่เปิดกิจการกระจายตัวอยู่ในหลายประเทศทั่วโลก เขาจับธุรกิจหลายอย่าง ยกเว้นสิ่งเดียวที่เขาไม่เคยแตะต้องมันเลยนั่นก็คือยาเสพติด เพราะมันเป็นสิ่งที่เขานึกเกลียดที่สุดในชีวิต

"วันนี้นายต้องการคนดูแลไหมครับ"

คริสเตียนถามเจ้านายที่นั่งสูบบุหรี่เงียบ ๆ ก่อนที่เขาจะหันมามองลูกน้อง แล้วพ่นควันบุหรี่ใส่ใบหน้าหล่อของคริสเตียนพร้อมกับยกยิ้มมุมปากน้อย ๆ ราวกับกำลังเจอเรื่องที่ถูกใจ สายตาคมกริบมองไปยังร่างบางของใครบางคนที่ก็กำลังมองมาที่เขาเช่นกัน

ถ้าสายตาที่เฉียบคมของเขาไม่ได้ทำงานผิดพลาด ผู้หญิงที่กำลังตั้งท่าหวดลูกกอล์ฟกำลังส่งสายตาเชิญชวนเขาขึ้นเตียง หึ จบเกมนี้แล้วคงได้ไปต่อเกมบนเตียงสินะ ก็ดีจะได้สบายเนื้อสบายตัวหลังจากห่างหายเรื่องอย่างว่าไปนานหลายวัน

"ไม่ วันนี้ฉันว่าฉันเจอคนที่พร้อมจะไปต่อด้วยกันแล้ว"

เรย์ลุกขึ้นยืนก่อนที่จะเดินออกไปจากสนาม เมื่อกิจกรรมตีกอล์ฟของเขาสิ้นสุดลง ร่างสูงใหญ่ในชุดตีกอล์ฟเผยสัดส่วนแข็งแกร่งเดินผ่านหลังคนสวยที่กำลังตั้งท่าหวดลูกกอล์ฟ สายตาคมกริบมองร่างบางสมส่วนด้วยความชอบใจ พลางส่งสายตาตอบกลับคำเชิญชวนของหญิงสาวแล้วเดินจากไปทันที

ลับหลัง เรย์ คาร์เทอร์ โซเฟียที่หวดลูกกอล์ฟลงหลุมมองตามแผ่นหลังแกร่งที่เดินจากไปด้วยความรู้สึกพึงพอใจ เธอไม่ได้มาที่นี่เพื่อต้องการเล่นกอล์ฟ ใครจะชอบกีฬาที่ทำให้ผิวขาว ๆ ของตัวเองโดนแดดเผาจนคล้ำบ้าง ถึงแม้ที่นี่จะอากาศดีมากแค่ไหนก็ตาม แต่เธอถ่อมาเพราะงานที่ได้รับมอบหมายจากผู้เป็นนายอย่างราฟาเอล ที่ให้มือสังหารอย่างเธอมาจัดการฆ่านักธุรกิจคู่แข่งอย่างเรย์ คาร์เทอร์ต่างหากเล่า

Night club

หลังจากที่ตีกอล์ฟผ่อนคลายความเหนื่อยล้าจากงานเสร็จ เรย์ก็ตรงมาที่ไนต์คลับที่เขามักจะมานั่งดื่มเป็นประจำ มือใหญ่ยกบรั่นดีรสหวานขึ้นจิบ พลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ บริเวณที่มีคู่รักหลายคู่กำลังแสดงความรักจูบกันอย่างดูดดื่ม บางคู่ก็กำลังนัวเนียลูบไล้ล้วงกันไปมาอย่างไม่อายใคร แล้วพากันลุกขึ้นเดินหายไปทางห้องน้ำ ร่างสูงยกบรั่นดีขึ้นจิบเรื่อย ๆ อย่างสบายอารมณ์ก่อนที่ใครบางคนจะเดินเข้ามาแล้วนั่งลงข้าง ๆ เขาอย่างถือวิสาสะ

"Hi สุดหล่อนั่งคนเดียวไม่เหงาเหรอคะ"

โซเฟียยื่นใบหน้าที่สวยเฉี่ยวคมตามแบบฉบับสาวยุโรปไปคลอเคลียที่ข้างแก้มของเป้าหมายอย่างยั่วยวน เรย์ที่นั่งมองตรงไปข้างหน้าค่อย ๆ ละสายตาจากความว่างเปล่าเบื้องหน้ากลับมาหาสาวสวยร่างบาง แต่กลับเต็มไปด้วยความอวบอิ่ม โดยเฉพาะหน้าอกหน้าใจที่แทบจะล้นทะลักออกมานอกชุดอยู่แล้ว ก่อนที่มุมปากหนาจะยกยิ้มขึ้นมาเมื่อสิ่งที่เขาคิดไว้เป็นไปตามคาด ผู้หญิงที่เจอกันที่สนามกอล์ฟแอบตามเขามาจริง ๆ ด้วยสินะ หึ เรื่องบางอย่างไม่ต้องพูดมากแค่มองตาก็รู้ใจกันแล้ว

"หึ มันจะหายเหงานะ ถ้ามีเธอคอยนอนอยู่ข้าง ๆ”

เรย์ตอบกลับอีกฝ่ายก่อนที่เขาจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดสูบตามความเคยชิน โซเฟียมองผู้ชายที่กำลังพ่นควันสีเทาหม่นขึ้นไปในอากาศอย่างหลงใหล เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่า ศัตรูตัวฉกาจของเจ้านายจะหล่อเหลาถึงเพียงนี้ ใบหน้าที่เต็มไปด้วยหนวดเคราเล็กน้อยช่างเหมือนเทพบุตรที่ลงมาจุติยังโลกมนุษย์เสียจริง

ช่างน่าเสียดายที่เขาจะมีชีวิตอยู่ได้อีกไม่นาน

"ถ้าอย่างนั้น...คืนนี้ฉันขอนอนเป็นเพื่อนนายทั้งคืนก็แล้วกัน"

ร่างเย้ายวนตรงหน้าไม่พูดเปล่า แต่มือบอบบางของเธอกลับลูบไล้ที่แผงอกแกร่งของเขาไปมาอย่างยั่วยวน ก่อนที่เรย์จะเป็นฝ่ายจับมือเล็กเอาไว้เพื่อไม่ให้เธอซุกซน ลูบไปทั่วร่างของเขาแบบนั้นเขาจะแย่เอาน่ะสิ มือใหญ่ค่อย ๆ โอบเอวบางเข้ามาหาตัวอย่างช้า ๆ ก่อนที่จะยกบรั่นดีที่เหลือกระดกลงคอ แล้วก้มหน้าลงมาบดจูบริมฝีปากสีแดงสดที่ตอบสนองจูบของเรย์ทันทีอย่างเร่าร้อน

ปัง!!

เสียงประตูห้องรับรองแขกของไนต์คลับถูกปิดลงอย่างแรงด้วยฝีมือของเรย์ คาร์เทอร์ที่ยกขาถีบประตูปิดอย่างไม่ไยดี ข้างนอกนั้นมีคริสเตียนและเจมส์ยืนเฝ้ารักษาความปลอดภัยอยู่หน้าห้อง

ร่างสูงกระชากชุดเดรสน้อยชิ้นของร่างเล็กที่จงใจใส่มายั่วยวนเขาขาดติดมือ ก่อนที่โซเฟียจะก้มลงแล้วปลดกระดุมรูดซิบกางเกงของเรย์ออกอย่างรวดเร็ว จนตอนนี้ร่างกายที่เต็มไปด้วยมัดกล้ามและความแข็งแกร่งปรากฏแก่สายตาของเธอ

มือบางจับท่อนเอ็นขนาดใหญ่ ที่เธอไม่เคยเห็นความใหญ่โตขนาดนี้มาก่อนเอาไว้ด้วยความกระหายในรสชาติเซ็กซ์ที่กำลังจะเริ่มขึ้น เรย์คือผู้ชายคนแรกที่มีขนาดของลูกชายใหญ่เสียจนโซเฟียอยากจะร่อนบดสะโพกเข้าใส่ด้วยความรุนแรงก่อนที่เธอจะปลิดชีพเขา มือบางรูดสาวท่อนเอ็นใหญ่ไปมาสองสามครั้งแล้วอ้าปากกว้างครอบครองท่อนเอ็นใหญ่เอาไว้จนสุดความยาว

"Oh yes อ๊าาาา"

เรย์ครางออกมาเสียงแหบพร่าด้วยความเสียวซ่าน โซเฟียดูดดึงเล่นลิ้นกับท่อนเอ็นใหญ่ไปมาอย่างหิวกระหาย จนมันพองตัวขยายใหญ่ตามแรงอารมณ์คับปากของเธอ ร่างสูงออกแรงกระชากคนขี้ยั่วที่กำลังออรัลเซ็กซ์ให้เขาอยู่ลุกขึ้นยืน แล้วผลักร่างบางให้หันหน้าไปทางผนังห้อง ความต้องการปลดปล่อยทำเอาเขาอดทนรอต่อไปไม่ไหวแล้ว

มือใหญ่ถลกชุดเดรสรัดรูปตัวสั้นขึ้นไปคาไว้ที่เอวคอดก่อนที่จะถ่มน้ำลายใส่นิ้วเรียวของตนเอง แล้วสอดมันเข้าไปในช่องทางรักสีหวานที่มีน้ำรักจากแรงอารมณ์ออกมาจนชื้นแฉะอยู่ก่อนแล้ว มือใหญ่ส่งมืออีกข้างไปลูบไล้ติ่งเกสรดอกไม้เบา ๆ พลางบดบี้มันอย่างรุนแรงทำเอาหญิงสาวถึงกับร้องครางขึ้นมาด้วยความเสียดเสียว

"อ๊าาา yes yes"

เสียงร้องครางหวาน ๆ กระตุ้นอารมณ์ดิบเถื่อนของเรย์ให้พุ่งขึ้นสูงอย่างไม่รู้ตัว เขาจับขาเรียวสวยยกขึ้นข้างหนึ่ง แล้วจัดการจับมันแยกออกจากกันเล็กน้อย เพื่อให้มีพื้นที่ว่างแล้วอัดกระแทกความใหญ่โตที่มีถุงยางสวมป้องกันเข้าหาช่องทางรักที่ออกจะหลวมไปสักนิดสำหรับเขาด้วยความรุนแรง โซเฟียถึงกับสูดปากร้องออกมาด้วยความเสียว กลีบกุหลาบแบะออกจากกันเมื่อโดนความใหญ่โตอัดกระแทกเข้าหา มือบางยกขึ้นค้ำกับผนังห้องเอาไว้ เรย์ค่อย ๆ กระแทกกระทั้นไสความใหญ่โตเข้าหาช่องทางที่ตอดรัดเขาอย่างป่าเถื่อน ตามสไตล์คนที่นิยมเซ็กซ์แบบรุนแรงและออกจะซาดิสม์ไปบ้างที่ชอบเห็นคู่นอนเสียวจนร้องไห้

ตับ ตับ ตับ

เสียงกระแทกกายที่หยาบโลนดังขึ้นไปทั่วทั้งห้องพัก เรย์กระชากผมยาวสวยของโซเฟียเอาไว้จนเธอต้องแหงนหน้าขึ้นตามแรงดึง ก่อนที่จะอัดกระแทกตัวตนเข้าหาช่องทางรักร้อนที่มีน้ำหวานไหลออกมาชโลมท่อนเอ็นใหญ่จนมันวาว เป็นการตอบสนองชั้นดีที่ทำให้บทรักที่รุนแรงของเขาไหลลื่นไม่มีสะดุด

ตับ ตับ ตับ

"อ๊าาาา yes yes yes อ๊าาาา"

โซเฟียร้องครางไม่หยุดเมื่อจังหวะการกระแทกกระทั้นของเรย์มันช่างโดนใจเธอเหลือเกิน ผู้ชายคนนี้เขาช่างมีเสน่ห์หาตัวจับได้ยาก ไม่ว่าจะเป็นหน้าตาที่หล่อเหลาหรือบทรักที่ร้อนแรง ยิ่งท่อนเอ็นยักษ์ที่กำลังขยายใหญ่เสียดสีจุดกระสันของเธอครั้งแล้วครั้งเล่า ทำเอาโซเฟียรู้สึกเสียดายผู้ชายคนนี้อย่างบอกไม่ถูก

แต่จะทำอย่างไรได้ก็ค่าจ้างปลิดชีพเรย์ คาร์เทอร์มีราคาที่สูงลิบลิ่วและเป็นค่าจ้างที่แพงที่สุดตั้งแต่เธอเริ่มเดินทางในสายอาชีพของโลกที่มืดมนนี้ เพราะเงินคือเหตุผลแรกที่ทำให้เธอรับงานนี้ แต่บทรักที่รุนแรงของเขาช่างโดนใจเธอเหลือเกิน หรือเธอจะเก็บเขาไว้แล้วคืนเงินค่าจ้างไปดีนะ ความสับสนวุ่นวายใจตีกันให้วุ่น แต่ร่างอวบอิ่มกลับตอบสนองสัมผัสที่ป่าเถื่อนของเรย์อย่างถึงพริกถึงขิง เขาอัดกระแทกเข้ามาเธอก็แอ่นกายสู้อย่างไม่มีใครยอมใคร

"Oh yes yes อ๊าาาาาา"

เรย์ร้องขึ้นมาเสียงดังลั่นห้องด้วยความเสียวซ่าน ก่อนที่เขาจะถอดถอนท่อนเอ็นใหญ่ออกมาจากช่องทางรักที่กลีบกุหลาบค่อย ๆ หุบเข้าหากัน มือใหญ่ค่อย ๆ ลากแตะสัมผัสจากกลีบกายสาวด้านหน้าไปลูบไล้ช่องทางรักด้านหลังที่แสนคับแน่นแผ่วเบา ทำเอาโซเฟียทั้งสั่นด้วยความเสียวและตกใจกับคำพูดต่อมาของเขา

"รูนั้นผมว่ามันหลวมไปนะ เรามาลองเล่นอะไรสนุก ๆ กันดีไหม อย่างเช่น...ลองเปลี่ยนมาเข้ารูที่มันทั้งแน่นทั้งแคบมากกว่าเดิม เธอว่าแบบนี้มันดีกว่าไหมคนสวย"

แม้จะพูดเหมือนขออนุญาตกลาย ๆ แต่คนอย่างเรย์ คาร์เทอร์ไม่เคยสนใจอะไรอยู่แล้ว ร่างสูงแสยะยิ้มร้ายก่อนจะอัดเสยท่อนเอ็นใหญ่เข้าหาช่องทางรักด้านหลังของโซเฟียที่กำมือแน่นด้วยความเจ็บปนเสียว ช่องทางคับแคบที่โดนท่อนเอ็นใหญ่กระแทกเข้าหาฉีกขาดทันที เพราะขนาดที่ใหญ่โตและแรงกระแทกอย่างไม่ปรานีของเรย์ ทำให้รูรักที่ไม่เคยผ่านการใช้งานถึงกับฉีกขาด เลือดสีแดงสดไหลลงมาตามเรียวขาขาว เรย์ที่เห็นแบบนั้นก็ยกยิ้มออกมาด้วยความพึงพอใจ

ตับ ตับ ตับ

จังหวะกระแทกที่หยาบโลนและรุนแรงส่งผลให้หน้าอกอวบใหญ่เด้งไปเด้งมา ยอดอกชูชันเสียดสีไปกับผนังกำแพงจนเสียดเสียว มือใหญ่ของเรย์ยื่นไปบีบหน้าอกอวบอย่างแรงจนโซเฟียรู้สึกทั้งเจ็บทั้งเสียวไปในคราวเดียวกัน

"อ๊าาาาา คุณผู้หญิงเสียวเหลือเกิน"

เรย์กระชากผมโซเฟียจนเธอหงายหลังพลางกระซิบชิดใบหูเล็ก ลิ้นหนาเลียรอบ ๆ ใบหูหอมกรุ่นอย่างหื่นกระหายจนร่างเล็ก ๆ ขนลุกเกรียวด้วยความเสียวซ่าน ผู้ชายคนนี้จะร้อนแรงถูกใจเธอเกินไปแล้วนะ

"อ๊าาาาา ระ เรย์ Oh yes yes แรง ๆ แรง ๆ อีก"

โซเฟียร้องขอจังหวะการร่วมรักที่รุนแรงมากขึ้นกว่าเดิม ก่อนที่เรย์จะแสยะยิ้มร้ายออกมา เขาไม่เคยถามชื่อเธอและเธอไม่เคยถามชื่อเขา แต่น้ำเสียงกระเส่าที่เผลอเปล่งเสียงเรียกชื่อของเขาออกมา มันทำให้เขารู้ได้ในทันทีว่าผู้หญิงคนนี้เดินเข้ามาหากันด้วยจุดประสงค์ใด หรือจะพูดให้ถูกก็คือเขารู้ตั้งแต่แรกอยู่แล้วว่าเธอคือใคร เขาไม่ใช่มาเฟียกระจอกที่จะไม่มีทางรู้ว่าเธอคนนี้คือนักฆ่าที่ราฟาเอลส่งมา

แต่ก่อนตายเขาแค่อยากสนองตัณหาให้เธออย่างถึงใจสักบท เพื่อให้เธอไปสู่สุขคติด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขสม

ตับ ตับ ตับ

เรย์เร่งจังหวะการตอกอัดกายเข้าออกรูคับแน่นให้แรงขึ้นกว่าเดิม เขาส่งท่อนเอ็นใหญ่กระแทกซ้ำ ๆ ย้ำ ๆ เข้าสุดออกสุดจนสุดความยาวที่เขาภาคภูมิใจใน ขนาดที่ใหญ่โตของมันทำให้ผู้หญิงคนไหนที่เคยได้ลิ้มลอง ต้องกลับมาขอให้เขาทำรักอีกครั้งอยู่ร่ำไป แต่ผู้ชายแบบเขาคือผู้ชายที่ชอบลองของใหม่ไปเรื่อย ๆ เขาจะกินซ้ำแค่สองสามครั้งเท่านั้น หลังจากนั้นก็คือจบไม่มีการสานต่ออีกต่อไป

"Oh yes yes อ๊าาาา มะ ไม่ไหวแล้ว กรี๊ดดดดด"

โซเฟียเชิดหน้ากรีดร้องขึ้นมาสุดเสียงด้วยความสุขสม ก่อนที่เรย์จะเร่งกระแทกตัวตนอีกสองสามครั้ง แล้วปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่ถุงยางป้องกัน ก่อนที่เขาจะถอนตัวตนออกมาแล้วผละออกจากร่างบางหันหลังเดินหายเข้าไปในห้องน้ำทันที โซเฟียค่อย ๆ กลับมายืนตัวตรงเรียวขาที่สั่นระริกค่อย ๆ เดินไปหยิบปืนเก็บเสียงที่ซ่อนอยู่ในเสื้อโค้ทของเธอออกมาก่อนที่จะไปยืนรอเรย์ที่หน้าห้องน้ำ

ในที่สุดเธอก็ตัดสินใจเลือกงานและเงินมากกว่าผู้ชายที่มอบความสุขให้เธอได้เพียงชั่วครั้งชั่วคราว

กริ๊ก

เสียงปลดล็อกประตูห้องน้ำดังขึ้น ก่อนที่เรย์จะเปิดประตูและโผล่หน้าออกมา วัตถุสีดำเมื่อมถูกจ่อไปที่หัวของเขาทันที เรย์ไม่มีท่าทีตกใจเลยแม้แต่น้อย เขายังคงก้าวเดินออกมาจากห้องน้ำด้วยร่างกายที่เปล่าเปลือยและมีหยดน้ำเกาะตามตัวประปราย โซเฟียถอยหลังตามจังหวะการก้าวเดินของอีกฝ่าย ดวงตาคู่สวยไม่มีแววหวาดหวั่นแม้แต่น้อย

"หึ ใจร้ายจังเลยนะคนสวย หลังจากที่ฉันกระแทกเธอจนเสร็จสมก็กะจะฆ่าปิดปากกันเลยหรือไง"

เรย์เอ่ยออกมาอย่างติดตลกแต่โซเฟียกลับไม่เล่นด้วย เธอค่อย ๆ กดนิ้วลงที่ไกปืนเพื่อเตรียมลั่นไก ดวงตาของเรย์จากที่ล้อเล่นก็แปรเปลี่ยนเป็นดุดันและแข็งกร้าว เขาอาศัยจังหวะที่รวดเร็วจับแขนของโซเฟียบิดอย่างแรงจนอีกฝ่ายร้องลั่นออกมาด้วยความเจ็บปวดและเจ็บใจที่เธอพลาดท่าให้เขาจนได้

"จะฆ่าฉันมันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกนะคนสวย พอดีว่าฉันมันไม่ใช่ผู้ชายที่หลงใหลความสวยของใครจนตัวเองต้องยอมตาย ขอให้ไปสู่สุขคตินะ เดี๋ยวเร็ว ๆ นี้ฉันจะส่งไอ้ราฟาเอลตามไปทักทายเธอที่ยมโลก"

แววตาเหี้ยมเกรียมฉายออกมา ก่อนที่จะแย่งปืนในมือเรียวเล็กมาแล้วจ่อเข้าที่ศีรษะของร่างบางที่เบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธอไม่คิดว่าชีวิตของตัวเองต้องมาจบลงง่ายดายขนาดนี้ มันเป็นเพราะตัวเธอเองที่ลังเลไม่กล้าลั่นไกปืนตอนที่ยกปืนขึ้นจ่อหัวของเขา เพราะดวงตาสีนิลที่จ้องมองมาทำเอาเธอถึงกับนิ่งไปราวกับต้องมนตร์สะกด

ปัง!!

เรย์ลั่นไกปืนเก็บเสียงอย่างไม่เสียเวลาคิด ร่างบางของโซเฟียกระตุกเฮือกตาเหลือกค้าง ก่อนที่เรย์จะค่อย ๆ ปล่อยมือออกจากร่างบางที่ค่อย ๆ ล้มตัวลงนอนจมกองเลือดอยู่บนพื้นด้วยสภาพเปลือยเปล่าน่าเวทนา แต่ใจที่แข็งกระด้างและเย็นชาของเรย์ไม่เคยสงสารหรือเวทนาใครทั้งนั้น โดยเฉพาะคนที่มันกล้าลองดีมาลอบฆ่าเขาโดยใช้ความสวยเข้าหลอกล่อ

ผู้ชายแบบเขาไม่ใช่ผีเสื้อที่หลงใหลและชื่นชอบการดูดน้ำหวานเสียจนขาดสติให้ถูกลอบฆ่าได้ง่าย ๆ จะโค่นคนอย่างเขามันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอก คนที่ผ่านการลอบฆ่ามาหลากหลายรูปแบบตั้งแต่เล็กจนโต ไม่มีทางพลาดท่าให้ใครได้ลิ้มชิมเลือดได้ง่าย ๆ หรอกนะไอ้พวกกระจอก

ไม่มีทางและไม่มีวันนั้นเด็ดขาด

ประเทศไทย

หลังจากที่กลับมาจากมหาวิทยาลัยนักศึกษาตัวน้อยอย่างพลอยไพลินก็เดินเข้าบ้านมาด้วยความเหนื่อยล้า เพราะวันนี้เธอมีเรียนทั้งวันตั้งสามวิชา แล้วแต่ละวิชาก็ช่างยาวนานเสียจนเธอแทบหมดแรง อยากจะกลายร่างเป็นคนขี้เกียจฟุบตัวนอนลงบนโต๊ะบ้าง แต่นั่นก็ทำได้เพียงแค่คิด เพราะตอนนี้เธอกำลังเรียนอยู่ปี 4 เป็นปีสุดท้ายของการเป็นนักศึกษามหาวิทยาลัยแล้ว ซึ่งเธอตั้งใจที่จะคว้าเกียรตินิยมมาครอบครองให้ได้

ขาเรียวสวยภายใต้ชุดนักศึกษาที่รัดแน่นโชว์สัดส่วนสวยเซ็กซี่ก้าวเข้ามาในบ้าน ก่อนที่เธอจะเจอกับใครบางคนที่ไม่อยากเจอมากที่สุด ผู้ชายที่อายุมากกว่าเธอเพียงแค่ไม่กี่ปี แต่กลับอยู่ในสถานะพ่อเลี้ยงที่เธอไม่เคยต้องการและไม่เคยอยากได้ แต่แม่ของเธอกลับต้องการและอยากได้จนถึงขั้นพามันเข้ามาอยู่ในบ้าน แล้วเลี้ยงดูปูเสื่อเป็นอย่างดีเพราะมรดกที่พ่อของเธอทิ้งเอาไว้มันไม่ใช่น้อย ๆ

ผู้ชายที่กำลังนั่งดื่มเบียร์อย่างสบายใจถึงได้ทำตัวเป็นแมงดาคอยเกาะแม่เธอไม่ยอมปล่อยอยู่นี่อย่างไรเล่า

หึ ช่างน่าสมเพชสิ้นดี

พลอยไพลินคิดอย่างเย้ยหยันพ่อเลี้ยง ก่อนที่จะเดินขึ้นห้องไปอย่างเงียบ ๆ โดยที่ไม่รู้เลยว่ามีใครบางคนแอบมองเรียวขาขาวของเธอด้วยสายตาที่แฝงไปด้วยความต้องการอันน่ารังเกียจ

เนื้อแก่เหม็นเขียวหรือจะสู้เนื้ออ่อน ๆ หวาน ๆ ที่เคี้ยวทีก็ให้ความรู้สึกละมุนจนแทบไม่อยากคายออกมา

ปัง!!

พลอยไพลินผลักประตูปิดลงโดยที่เธอลืมล็อกประตูไปเสียสนิท ร่างบางทิ้งตัวลงบนที่นอนหนานุ่มก่อนที่จะกลิ้งไปมา มือบางเอื้อมไปหยิบโทรศัพท์ในกระเป๋าขึ้นมาเปิดกลุ่มแช็ตเพื่อนสนิทขึ้นมาอ่าน ก็พบว่าเบลล่าเพื่อนสาวคนสนิทหรือชื่อที่พ่อแม่ตั้งให้ว่าเบลแช็ตมาชวนเธอออกไปปาร์ตี้คลายเครียด หลังจากที่เรียนหนักกันมาทั้งวัน พลอยไพลินตอบตกลงทันทีแล้วรีบเดินเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแต่งตัวสวย ๆ เตรียมออกไปเที่ยวตามคำชวนของเพื่อนสาว

ชวนไปปาร์ตี้ทั้งทีมีหรือเจ้าแม่สายตี้แบบเธอจะพลาด เพราะวงการตี้จะขาดสาวขี้ยั่วแบบเธอไปไม่ได้เด็ดขาด

ฮืม ฮืม ฮืม

พลอยไพลินที่มีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวปกปิดร่างกายขาวผ่องเอาไว้เดินฮัมเพลงออกมาจากห้องน้ำอย่างอารมณ์ดี ก่อนที่ดวงตากลมโตจะปะทะเข้ากับร่างสูงของใครบางคนที่บังอาจมานอนกระดิกเท้าอย่างสบายอารมณ์บนเตียงนอนของเธอ

"แกเข้ามาได้ไง"

พลอยไพลินตะคอกถามชยุต พ่อเลี้ยงที่เธอแสนรังเกียจด้วยความไม่พอใจ สายตาเริ่มมองหาทางหนีทีไล่แต่ก็ยากเหลือเกิน เพราะตอนนี้เธอมีเพียงผ้าเช็ดตัวผืนเดียวที่ปกปิดร่างกายเปลือยเปล่าเอาไว้

"ประตูไม่ได้ล็อกนี่ ไม่ใช่ว่าจงใจอ่อยฉันหรอกเหรอ"

ชยุตแสยะยิ้มร้ายออกมา พลอยไพลินเห็นรอยยิ้มที่น่ารังเกียจนั้นก็ให้รู้สึกคลื่นไส้ จนอยากจะอาเจียนออกมากับรอยยิ้มที่น่าขยะแขยงของพ่อเลี้ยงที่เธอไม่เคยนับถือมันเลยสักครั้งตั้งแต่ที่มันย่างก้าวเข้ามาอยู่ในบ้านของเธอ

"ใครอ่อยแกออกไปเดี๋ยวนี้นะ"

พลอยไพลินก้าวถอยหลังช้า ๆ ในขณะที่ชยุตดีดตัวลุกขึ้นมาจากเตียงนอนนุ่มพร้อมกับก้าวเข้ามาหาร่างอวบอิ่มอย่างหมายมาด อย่างไรวันนี้เขาต้องเผด็จศึกลูกเลี้ยงที่แสนสวยเซ็กซี่และมีผู้ชายมาส่งไม่ซ้ำหน้าคนนี้ให้ได้ สวยยั่วยวนขนาดนี้คงผ่านมือมาเยอะแล้วสิท่า หึ ๆ

"ออกไปทำไมให้โง่ ทางสะดวกขนาดนี้ฉันว่าเรามาทำความรู้จักกระชับสัมพันธ์กันในฐานะพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยงหน่อยดีไหม...พลอยไพลิน"

ชยุตก้าวตามลูกเลี้ยงที่อยากได้เป็นเมียจนตัวสั่นไปช้า ๆ อย่างไม่รีบร้อน พร้อมกับเอ่ยประโยคที่ทำให้พลอยไพลินรู้สึกว่าเธอไม่ปลอดภัยอีกต่อไป ถ้ายังอยู่ในบ้านหลังนี้เพียงลำพังกับพ่อเลี้ยงเลว ๆ ที่จ้องจะทำมิดีมิร้ายเธอตลอดเวลาอย่างชยุต ทำไมเธอจะไม่รู้ว่ามันคิดอะไร สายตาเวลาที่มันมองเธอช่างน่ารังเกียจเสียจนทนไม่ไหวอยู่หลายครั้ง แต่ก็กลัวจะมีปัญหากับมารดาที่หลงผัวเด็กจนไม่ลืมหูลืมตาเธอเลยเลือกที่จะเงียบ

เพราะแม่ของเธอในวันนี้ ไม่ใช่แม่ที่แสนดีในวันวานอีกต่อไปแล้ว

"ฉันบอกให้ออกไปไง ออกไปเดี๋ยวนี้นะ"

พลอยไพลินเริ่มหยิบจับสิ่งของที่อยู่ใกล้มือขว้างใส่ชยุต ที่ยกมือขึ้นปัดออกอย่างไม่รู้สึกรู้สากับของชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่ลูกเลี้ยงขว้างใส่เขาจนมันหล่นกระจายอยู่เต็มพื้นห้อง

"เก็บเสียงร้องที่น่ารำคาญเอาไว้ครางหวาน ๆ เรียกชื่อฉันบนเตียงดีกว่าไหมคุณลูกเลี้ยง"

พูดจบก็ย่างสามขุมเข้ามาหาพลอยไพลินที่ถอยไปไหนไม่ได้อีกต่อไป เมื่อข้างหลังเธอคือห้องน้ำ ก่อนที่เธอจะตัดสินใจวิ่งไปที่ประตูห้องเพื่อหนีเอาตัวรอด แต่ชยุตกลับตามมารวบตัวเธอเอาไว้ด้วยความหื่นกระหายในร่างบางที่ช่างอวบอิ่มและแสนยั่วยวน ปลุกอารมณ์ใคร่ของเขาให้ทะยานขึ้นสูงอย่างห้ามไม่อยู่

"กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ใครก็ได้ช่วยที"

พลอยไพลินกรีดร้องขึ้นมาสุดเสียงด้วยความกลัว ก่อนที่ชยุตจะลากเธอมาโยนลงบนเตียงจนเธอถึงกับจุกตัวงอเหมือนกุ้ง คนชั่วรีบตามลงมาทาบทับร่างบางที่ไร้ทางสู้เอาไว้ นาทีนั้นความกลัวเข้ามากัดกินหัวใจของเธอจนแทบสิ้นสติ แต่พลอยไพลินก็พยายามดึงสติกลับมา ก่อนที่จะหยุดดิ้นแล้วนอนนิ่ง ๆ เพื่อหลอกล่อให้มันตายใจแล้วค่อยหาทางหนี เพราะถ้าเธอยังขัดขืนต่อไปอย่างไรวันนี้เธอก็ไม่รอดแน่

เธอยอมเสียซิงให้คนอื่นดีกว่าต้องมาเสียให้ผู้ชายเลว ๆ แบบชยุต

"ใจเย็น ๆ สิคะพี่ชยุตขา จู่โจมแบบนี้พลอยก็ตกใจแย่"

ชยุตถึงกับชะงักไปเมื่อพลอยไพลินหยุดดิ้นรนและพูดกับตนเสียงหวาน มือที่กำลังกดมือบางเอาไว้ค่อย ๆ คลายออกทันที เมื่อคิดว่าลูกเลี้ยงก็คงไม่ปฏิเสธที่จะเล่นรักกับเขาในวันนี้

"ไม่ให้ใจร้อนได้ไง ก็เราเล่นขัดขืนพี่ขนาดนี้"

ใบหน้าที่เต็มไปด้วยความหื่นกระหายก้มหน้าลงมาสูดดมกลิ่นหอมของครีมอาบน้ำที่ซอกคอหอมกรุ่นด้วยความสดชื่น ทำเอาพลอยไพลินถึงกับหันหน้าหนีด้วยความขยะแขยงและสะอิดสะเอียนเต็มทน แต่ก็ต้องพยายามเก็บอาการเอาไว้เพื่อไม่ให้อีกฝ่ายสงสัย

"ขอพลอยแต่งตัวก่อนนะคะ แล้วพี่ชยุตค่อยมากระชากชุดของพลอยออก จะได้อารมณ์มากกว่าแค่ดึงผ้าเช็ดตัวทิ้งเป็นไหน ๆ ทั้งตื่นเต้นและเร้าใจแบบนี้ดีไหมคะ"

น้ำเสียงหวานหยดย้อยเอ่ยบอกชยุตที่เริ่มคล้อยตามคำพูดของลูกเลี้ยงก่อนที่เขาจะพยักหน้าเห็นด้วยในที่สุด ทำเอาพลอยไพลินเกือบหลุดอาการดีใจออกมาให้เห็นดีที่เธอยั้งเอาไว้ทัน

"แบบนั้นก็ได้ แต่อย่าเล่นตุกติกกับพี่นะไม่อย่างนั้นพี่ไม่รับประกันว่าจะไม่ทำรุนแรงกับเรา"

ชยุตไม่วายขู่หญิงสาวอย่างไม่ไว้ใจ ก่อนที่พลอยไพลินจะแสร้งยิ้มหวานเข้าสู้สายตาที่เริ่มจับผิดของเขา ร่างบางผุดลุกขึ้นจากที่นอนโดยที่มีสายตาของชยุตที่นอนจับจ้องทุกการกระทำของเธอ ซึ่งทำให้พลอยไพลินรู้สึกอึดอัดและอยากจะอาเจียนมาก ๆ กับสายตาที่โลมเลียของมัน

"พี่ชยุตช่วยหันไปก่อนได้ไหมคะ พลอยอายที่ต้องถอดต่อหน้าพี่ พลอยสัญญาว่าจะไม่หนีไปไหนอย่างแน่นอนนะคะพี่ขา"

พลอยไพลินขอร้องชยุตอย่างออดอ้อน พร้อมกับยิ้มหวานให้มันอย่างเอาใจ ก่อนที่คนขี้ระแวงจะหันหลังให้เธอ จังหวะนั้นพลอยไพลินรีบหยิบชุดที่มิดชิดขึ้นมาสวมทันที พลางหันไปมองด้านหลังเป็นระยะ ๆ เผื่อว่าชยุตจะแอบหันมามองเธอด้วยความระแวดระวังตัว

"เสร็จหรือยัง ทำไมช้าจัง ชักจะหงุดหงิดแล้วนะ"

ชยุตร้องถามขึ้นมาเสียงดังก่อนที่พลอยไพลินจะรีบขานตอบทันที เพื่อไม่ให้เขาสงสัยว่าเธอกำลังเตรียมตัวที่จะหนีไปจากเงื้อมมือของสัตว์นรกแบบมัน

"แหม ใจเย็น ๆ สิคะพี่ชยุต พลอยเลือกชุดสวยนานไปหน่อยใกล้จะเสร็จแล้วค่า"

พลอยไพลินกลั้นใจตอบกลับด้วยน้ำเสียงที่ดัดให้หวานสดใส เพื่อให้มันตายใจซึ่งคนชั่วแบบนั้นก็ไม่ซักไซ้ถามอะไรต่อ ก่อนที่หญิงสาวจะค่อย ๆ ย่องไปหยิบโน้ตบุ๊กที่วางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือ แล้วย่องกลับมาที่เตียงอย่างแผ่วเบาพร้อมกับเรียกชยุตเสียงหวาน เพื่อให้มันหันกลับมามองเธอ

"พี่ชยุตขา พลอยเสร็จแล้วค่ะ"

พลอยไพลินแสร้งดัดเสียงหวานเอ่ยเรียก ชยุตที่ได้ยินแบบนั้นรีบหันกลับมาด้วยความดีใจที่จะได้จับสาวน้อยขย้ำกินให้สมใจสักที แต่เมื่อหันกลับมาโน้ตบุ๊กในมือของพลอยไพลินก็ฟาดลงบนหัวของมันอย่างแรงจนหัวแตกเลือดอาบ

"โอ๊ย!! อีเด็กบ้า"

ชยุตตะโกนด่าลูกเลี้ยงขึ้นมาสุดเสียงด้วยความเจ็บปวด มือใหญ่ยกขึ้นมากุมหัวที่มีเลือดไหลทะลักลงมาอาบหน้าไม่หยุด เจ็บใจจนแทบคลั่งเมื่อเสียรู้ให้นังลูกเลี้ยงแสนเจ้าเล่ห์

"หงุดหงิดพ่อมึงสิไอ้เลว ไอ้ชั่ว ไอ้บ้ากามไปตายซะ"

พลอยไพลินพ่นคำหยาบเป็นชุดใส่ชยุต ก่อนที่จะกระหน่ำฟาดโน้ตบุ๊กลงบนหัวของมันไม่ยั้ง โดยที่ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่น้อย คนเลว ๆ แบบมันต้องเจอแบบนี้ เมื่อเห็นว่าหัวของไอ้ชั่วชยุตเต็มไปด้วยเลือด เธอก็ทิ้งโน้ตบุ๊กลงพื้นแล้วรีบวิ่งไปหยิบโทรศัพท์กับกระเป๋าเงินเตรียมวิ่งออกไปจากห้อง

แต่ชยุตก็ลุกขึ้นตามมาจับมือเธอเอาไว้ พลอยไพลินรีบยกขาขึ้นถีบเข้าที่กลางลำตัวของมันเต็มแรง จนล้มลงไปนอนหายใจรวยรินอยู่บนพื้น ซึ่งเธอมั่นใจว่าแค่นี้คนเลวแบบชยุตไม่มีทางตายง่าย ๆ อย่างแน่นอน ก่อนที่เธอจะรีบวิ่งไปเปิดประตูห้องแล้ววิ่งลงมาชั้นล่าง ก่อนที่จะรีบออกจากบ้านไปด้วยความกลัวว่ามันจะตามเธอออกมา