คุณลุงขา อย่ามาหื่น
ตอน ย้ายบ้านมาอยู่ด้วย
แสงอาทิตย์ยามเช้าสาดส่องเข้ามาในห้องนอนสีชมพู
จิ๊บ! ๆ ๆ นกน้อยสองตัวบินมาเกาะขอบหน้าต่าง พวกมันส่งเสียงร้องแจ๋วๆ
กระรอกน้อยวิ่งอยู่บนต้นไม้นอกหน้าต่าง มันชะเง้อมองเข้ามาในห้องนอนแล้ววิ่งหายไปบนยอดไม้
บ้านหลังใหญ่นี้มีถึงสามชั้น แถมยังมีรั้วที่กว้างขวางมีพื้นที่ใหญ่โต ในบ้านมีกันห้าคนคือ เมเด้น พ่อ แม่ น้องชายและก็พี่สาวของเธอ
เมเด้นนอนกอดหมอนข้างแน่น เธอหลับปุ๋ยอย่างสบายใจที่สุดในวันหยุดสุดสบาย
ปั่ง! ๆ ๆ "กินข้าวลูก" แม่เคาะประตูเรียกเมเด้น
ค่ะ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งไปกลิ้งมาแล้วเอาหมอนปิดหน้า
กว่าจะลุกก็ตอนที่พี่สาววัยทำงานของเธอมาเคาะประตู
"ยัยเม แดกข้าว" พี่สาวสุดโหดร้องเรียก
เออ! เมเด้นขานรับ เธอกลิ้งขวับๆมาที่ข้างเตียง
ตุ๊บ! เธอปล่อยให้ตัวหล่นลงมาบนพื้นแล้วจึงลุกยืน
"อาบน้ำยัง" ไอย่าพี่สาวถามเมเด้น
"อาบแล้วสิ" เมเด้นตอบ
"โกหก น้ำลายยังติดปากอยู่เลย" โนอาน้องชายทัก
"ฮ่า! ๆ ๆ ซกมก" คุณพ่อหัวเราะชอบใจ ท่านพาทุกคนหัวเราะเยาะเมเด้นไปกันหมด
ชิ! เมเด้นเชิ่ดหน้าแล้วหยิบขนมปังมากินแบบไม่สนโลก
ซู๊ด! ๆ ๆ เธอหยิบแก้วกาแฟของคุณพ่อมายกซดหน้าตาเฉย
แม่ถือถาดอาหารเช้าเดินเข้ามาที่โต๊ะอาหาร
"เอ่อ คุณลุงจะมาอยู่กับเราซักเดือนนึงนะ" แม่บอก
แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักกาแฟพุ่งออกมาเต็มโต๊ะ
แหวะ! น้องชายอุทาน
ยัยนี่! พี่สาวกระโจนหนี
"ไอ้ลุงบ็อบเหรอคะ" เมเด้นถามย้ำ
"เรียกดีๆสิลูก นั่นเพื่อนพ่อนะ" พ่อดุเบาๆ
"ไม่เอาด้วยหรอกญาติก็ไม่ใช่ จะให้เขามาอยู่ทำไม" เมเด้นบ่นขณะที่พี่น้องคนอื่นกลับเฉยๆ ลุงบ็อบมาเที่ยวบ้านทุกวันจนคนทั้งบ้านชินไปหมดแล้ว
"ก็เขาเป็นหุ้นส่วนเรานะ" แม่แย้ง
" พอดีเขาซ่อมบ้านที่เพิ่งซื้อน่ะลูกเอ้ย" พ่อเสริม
"เออ ๆ ๆ ตามใจคุณพ่อคุณแม่เลยละกันค่ะ" เมเด้นตอบแล้วหอบจานสเต็กไปนั่งกินที่โซฟาหน้าทีวีตรงห้องนั่งเล่นหน้าบ้าน
บรืนนน! ๆ ๆ ลุงบ็อบขับรถเข้ามาในบ้าน เขาไม่กดกริ่งไม่เรียกใครเลย วันนี้เขาใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์ขาเด็ปดูเท่ห์เหมือนพระเอกหนังบู๊
หน้าของเขาขาวลพมุนจมูกโด่งแบบลูกครึ่ง หูของเขาแดงปากแดงคิ้วดกเข้มหล่อเบอร์แรง
เขาเจาะหูใส่ตุ้มลายไม้กางเขน เขาดูหนุ่มกว่าคุณพ่อของเมเด้นเป็นเท่าตัวเลยทีเดียว
บ็อบเดินเข้ามาหน้าบ้านเจอเมเด้นนั่งดูการ์ตูนอยู่
ฟุ่บ! "อรุณสวัสดิ์" ลุงบ็อบนั่งลงข้างๆเมเด้นและทักเธอเหมือนเพื่อน เขานั่งเบียดเธอจนแขนติดกัน
เมเด้นขนลุกซู่ เธอรีบกระเถิบหนีแล้วทักตอบ
"ดี"
"ดูเรื่องอะไรเนี่ย" ลุงบ็อบถามแล้วถอดแว่นตากันแดดออก
"ซุปเปอร์เซย่า" เมเด้นตอบแล้วเอามือหยิบกินสเต็กแบบไม่ใข้ช้อนใช้ส้อม
ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบหมูชิ้นใหญ่กัดกินและตามองที่จอแบบไม่สนลุง
"ซุปอะไรนะ" ลุงบ็อบถาม เขาโตที่เมืองนอกมาตลอดเพิ่งกลับมาไทย
"ซุปเปอร์เซย่า ไปอยู่โลกไหนมาเนี่ย" เมเด้นประชดประชัน เธอยิ้มอย่างสะอกสะใจที่ได้หาเรื่องบ็อบเพราะปกติแล้วมีแต่เขาที่แกล้งเธอ
"ไม่เห็นสนุกเลย" ลุงบ็อบบ่นแล้วหยิบรีโมทกดเปลี่ยนช่อง
"เห้ย อย่าเปลี่ยนสิ" เมเด้นแย่งยื้อรีโมทในมือของบ็อบ
"เอามานะ หนูจะดูการ์ตูน" เมเด้นบ่น
ปั่ก! บ็อบปล่อยมือจนรีโมทกระแทกหน้าผากเมเด้นแดงช้ำ
โอ๊ย! เธอร้องลั่น
ฮือ! เมเด้นเอามือกุมหน้าผากน้ำตาปริ เธอหันหน้าหนีบ็อบและกัดฟันดังกร่อด ๆ
ฮ่า! ๆ ๆ บ็อบถอดเสื้อยืดออก เขาเอาเสื้อมาขยำอังตรงปากแล้วพ่นลมร้อนออกมา
แป๊ะ! เขาเอาเสื้อที่มีไอร้อนแปะตรงหน้าผากของเมเด้น เขาขยับตัวมาแล้วโอบเธอที่หันหน้าหนีเพื่อจะจับหน้าผาก
เมเด้นตัวแข็งทื่อเหมือนโดนไฟช๊อต เธอลืมหายใจเมื่อลุงบ็อบก้มหน้าลงมามองตาของเธอ
กลิ่นกายของเขาและกลิ่นน้ำหอมฟุ้งเข้าจมูกของเมเด้น
"เจ็บไหม" บ็อบถาม
"ไม่ต้องมาแกล้งทำดีเลย เปลี่ยนช่องเดี๋ยวนี้" เมเด้นหันมาถลึงตาโตๆใส่
บ็อบกดเปลี่ยนช่องแล้วนั่งกอดอกดูการ์ตูน
เมเด้นนั่งหลังตรงเชิ่ดอกยิ้มย่อง เธอไขว่ห้างและเอาเท้ามาทางบ็อบ เธอแกว่งเท้าดุ๊กดิ๊กๆตามองที่ทีวี
"อยู่บ้านท่านอย่านึ่งดูดาย ปั้นวัวปั้นควายให้ลูกท่านเล่น ฮิ ๆ" เมเด้นเอ่ยลอยๆแล้วหัวเราะชอบใจ
ง่ำ! ๆ ๆ เธอหยิบเนื้อคำโตมากัดกินและหัวเราะไปด้วย
แค่ก! ๆ ๆ เมเด้นสำลักเนื้อคำโตในปาก เธอหน้าแดงหายใจหายคอไม่ออก
ลุงบ็อบหันมาแล้วเอาสองมือทาบแก้มขาวๆที่นุ่มนิ่ม
เขาก้มหน้าประกบปากจูบเมเด้นอย่างรวดเร็วชนิดที่เธอไม่ได้ตั้งตัว
จุ๊บ! ๆ ๆ อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นตาเหลือกตาค้าง เธอร้องไม่ออกเมื่อโดนบ็อบดูดปากดูดคอ
เขาเลื่อนหน้าออกแล้วเอานิ้วล้วงปากของเธอ
จุ๊บ! ๆ ๆ เขาประกบปากเธออีกครั้งแล้วสอดลิ้นเข้ามาลึกในลำคอ
อื้อ! ๆ ๆ เมเด้นสะบัดหน้าแต่ดิ้นไม่หลุด มือใหญ่ๆของเขาประกบหน้าเรียวเล็กของเธอจนหมด
จมูกโด่งๆของบ็อบบดแก้มของเมเด้นจนแดงช้ำ ยิ่งเธอดิ้นหนีแก้มของเธอยิ่งโดนจมูกของเขาบี้
ลมหายใจที่ร้อนผ่าวของเขาพ่นใส่หน้าของเธอขนร้อนรุ่ม เลือดสาวของเธอฉีดพล่านขณะที่เธอหายใจไม่ออกเพราะว่าสเต็กจุกอยู่ที่คอ
จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบดูดกลืนกินน้ำลายของเมเด้น
อุ๊ปส์! ๆ ๆ เธอร้องอยู่ในลำคอ สองมือของเธอยันกล้ามท้องซิกแพคของเขาไว้
จุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เขาคว้านลิ้นวนๆในปากของเมเด้นแล้วจูบดูดปากของเธอแรงขึ้น
เมเด้นเสียวจนมือเกร็ง เล็บมือยาวๆสองข้างของเธอจิกกรีดกล้ามท้องของบ็อบจนแดงเป็นรอยขวั่นยาวๆ
ผลุบ! เนื้อคำโตที่ติดคอของเธอหลุดเข้ามาในปากของเขาจนได้
แฮ่ก! ๆ ๆ เมเด้นหายใจแรงเมื่อเขาดึงหน้าออก เธอไม่รู้จะขอบคุณหรือจะด่าเขาดี
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เมเด้นลุกยืนแล้ววิ่งเข้าห้องน้ำ เธอคว้าน้ำยาบ้วนปากมากลั้วปากแล้วพ่นทิ้ง
เมเด้นล้างปากล้างคอเป็นสิบๆรอบ รสจูบที่เสียวซาบซ่านของลุงไม่อาจหายไปจากใจเธอได้เลย
คุณลุงขา อย่ามาหื่น
ตอน จูบซ้ำจูบซ้อน
ลุงบ็อบนั่งคุยกับพ่อและแม่ของเมเด้นอยู่นาน แม่จัดห้องนอนของใหม่ไว้ให้ลุงซึ่งเป็นห้องที่ติดกับห้องของเมเด้นและพี่สาว
"ไอย่า ไปซื้อของให้แม่ได้แล้ว" แม่บอกพี่สาว
"หนูไปด้วย ๆ " เมเด้นวิ่งออกมาจากห้องน้ำ เธอใส่ชุดเดรสสีฟ้าสวย เนื้อตัวของเธอขาวโพลน
"เอ่อ ลุงไปด้วยได้ไหมไอย่า พอดีว่าลุงต้องเอานาฬิกาไปซ่อมน่ะ" ลุงบ็อบเอ่ยถาม
"อื้อ ไปสิคะ" ไอย่า พี่สาวคนโตพยักหน้ายิ้มแฉ่ง
"ผมไปด้วยครับ ๆ" โนอาน้องชายวิ่งมากระโดดเกาะแขนลุงบ็อบอย่างสนิทสนม ราวกับว่าเขาเป็นคนในบ้าน
เมเด้นแอบหันหน้าหนีแล้วเบะปาก เธอคิดเข้าข้าวตัวเองว่าบ็อบหาเรื่องไปเพราะอยากอยู่ใกล้เธอ
พอเดินมาถึงรถโนอาก็วิ่งมานั่งเบาะหน้า ไอย่านั่งเบาะคนขับส่วนลุงบ็อบนั่งข้างหลัง
"ลงมานะโนอา พี่จะนั่งหน้า" เมเด้นดุน้องชาย
"ไม่เอา ผมจะนั่งข้างหน้า" โนอาเถียง
"แกจะแย่งน้องทำไมห๊ะ" ไอย่า พี่สาววัยทำงานดุเมเด้น
หิ! ๆ ๆ บ็อบยิ้มแฉ่งเมื่อเมเด้นเปิดประตูหลังแล้วลงมานั่งข้างๆเขา
เขาแกล้งมองทางและเลื่อนตัวมานั่งตรงกลางจนแขนเบียดกับเมเด้น
เมเด้นนั่งเกร็งหนีบขา เธอขนลุกซู่เมื่อแขนของบ็อบโดนแขนเธอ
"ลุงบ็อบเลี้ยงพิซซ่าพวกเราได้ไหมครับ" โนอาหันมาถาม
"ได้อยู่แล้ว" บ็อบตอบ
ไอย่าชวนลุงบ็อบคุยเรื่องงาน เขาก็คุยตอบตาของเขามองที่กระจกหน้าแต่ตัวของเขานั่งแนบชิดกับเมเด้น
น้องชายก็ชวนลุงคุยเรื่องสิงห์สาราสัตว์สลับกับพี่สาว ไม่มีใครคุยกับเมเด้นเลย
หิ! ๆ ลุงบ็อบหันมายิ้มให้เมเด้นที่นั่งสงบเสงี่ยม
เมเด้นสะบัดหน้าหนีมามองกระจกข้างเธออายที่โดนเขาจูบจนไม่กล้าสู้หน้า เธอทั้งโกรธทั้งอายเขาจนสับสนไปหมด
หมับ! บ็อบเสยผมยาวสลวยเหน็บหูให้เมเด้น
ตุ๊บ! อุ๊! เธอกระทืบเท้าเหยียบเท้าของบ็อบแรง เขาเจ็บแต่กลั้นเสียงร้องเอาไว้ ใบหน้าหล่อๆของเขาแดงไปหมด
ฮิ! ๆ ๆ เมเด้นหัวเราะชอบใจ เธอเอาสะโพกเบียดเอวลุงจนเขาต้องกระเถิบหนีมานั่งชิดริมประตู
พอมาถึงในห้างลุงบ็อบเอาโนอาขี่คอแล้วเดินนำหน้าส่วนไอย่ากับเมเด้นเดินตามหลัง
"เขาสูงขนาดนี้เลยรึ" เมเด้นมองตามหลังบ็อบและพึมพำ เขาตัวขาวสูงเด่นจนสาวๆในห้างหันมองเป็นตาเดียว
"มีดีแค่หน้าตา นิสัยหื่น" เมเด้นบ่น เธอไม่ชอบสายตาที่สาวๆมองบ็อบเลย
"นี่เธอเป็นบ้าอะไรพูดคนเดียวเนี่ย" พี่สาวถาม
"ปล๊าว! ๆ ไม่มีอะไร" เมเด้นตอบแล้ววิ่งนำหน้า เธอลากรถเข็นมาเข็นแล้วพี่ไอย่าก็เลือกสินค้าอาหารแห้งใส่รถ
"ของมันเยอะนี่ แยกกันหาละกัน" ไอย่าบอกเมื่อก้มอ่านโพยของใช้ที่แม่เขียนให้
แคว่ก! ๆ ๆ เธอฉีกกระดาษแล้วยื่นให้เมเด้นครึ่งนึง
ตุบ! ๆ ๆ เมเด้นเดินออกมาหาของตามชั้นวางสินค้าอีกแถวนึง โนอาเดินตามพี่ไอย่าที่ใจดีและชอบซื้อขนมให้ เขาอ้อนขอซื้อหุ่นยนต์ได้มาหนึ่งตัว
บ็อบเดินย่องตามมาข้างหลังเมเด้น เขายืนเท้าสะเอวดูสาวน้อยที่สวยที่สุดในบ้านกำลังหยิบของ
เมเด้นหยิบนมกล่องสองยี่ห้อมาอ่าน เธอเอียงหน้าเรียวสวยไปมาเพื่อเปรียบเทียบความคุ้มค่า
ท่าทางและกริยาของเธอช่างน่ารัก เธออ่านฉลากออกเสียงเบาๆไปด้วยโดยที่ไม่รู้ว่าบ็อบยืนอยู่ข้างหลัง
"สองอันนี้แพงไปนะ ฮี่! ๆ" เมเด้นพึมพำ
อึ๊บ! ๆ ๆ เธอยืนเขย่งเท้าเอื้อมมือหยิบนมชั้นบนแต่หยิบไม่ถึง มันอยู่สูงมาก
หมับ! บ็อบเดินมาชิดจนอกชนหลังของเมเด้น เขาเอื้อมมือหยิบนมให้เธอและก้มหน้าหล่อๆกระซิบที่หู
"เอาอันนี้เหรอ " บ็อบถาม
หน้าของเขาชิดอยู่กับแก้มของเมเด้นเลย ริมฝีปากของเขารูดใบหูของเธอจนเสียวแว๊บในตอนที่กระซิบถาม
ลมหายใจที่ร้อนผ่าวรดต้นคอขาวๆของเมเด้น ลมปากของเขากระแทกใบหูของเธอจนเสียวสยิวตัวเกร็ง
อร๊าย! เมเด้นสะดุ้งตกใจ เธอถอยหนีทว่ากลับยิ่งกระแทกหลังชนอกของบ็อบ
ตูดงอนๆของเธออัดเข้าเต็มเป้ากางเกงของเขา มันมีอะไรแข็งๆดันร่องก้นจนเธอเสียววาบ
เธอรู้ชัดเลยว่าไม่ใช่กางเกงของลุงบ็อบแน่ มันใหญ่และแข็งแถมยังชี้โด่
ลุงบ็อบยังยืนโอบและถือนมยื่นไว้ตรงหน้าของเมเด้น เธอเดินไปข้างหน้าก็ติดแขน ถอยหลังก็ตูดชนเป้ากางเกงของเขา เธอไร้ทางหนี
"ปล่อยนะ ไม่งั้นหนูจะกรี๊ด" เมเด้นขู่
"ก็รับไปซี่ คิดอะไรเนี่ย หิ! ๆ" ลุงบอกแล้วหัวเราะอย่างเจ้าเล่ห์
เมเด้นเพิ่งจะเห็นว่ามีนมจ่ออยู่ตรงหน้า เธอรับมันถือแล้วลุงบ็อบก็ถอยออกห่าง
เมเด้นไม่รู้แล้วว่าบ็อบตั้งใจช่วยหยิบหรือมาฉวยโอกาสโดนตัวเธอ แต่ไอ้ที่ดันตูดของเธอเมื่อกี้มันต้องใช่แน่ๆเธอรู้เลย
ของรักของหวงผู้ชาย!
"ไหนว่ามาซ่อมนาฬิกา" เมเด้นหันมาถามเสียงดุ
"อื้ม พอดีว่าลืมเอามา" ลุงบ็อบตอบ เขาส่งยิ้มสเน่ห์กระแทกหน้าเมเด้น
"โกหกตกนรก" เมเด้นดุบ็อบ
เธอหันกลับมาที่ชั้นวางสินค้าแล้วหยิบนมมั่วๆหลายแพคยัดมือของเขา
อุ้ย! ๆ ๆ บ็อบอุทานเมื่อเขาอุ้มนมถึงสี่แพค
ตุ๊บ! ๆ ๆ เขาวิ่งหนีไปหารถเข็นของไอย่าเสียแล้ว
"สมน้ำหน้า ฮ่า! ๆ ๆ " เมเด้นหัวเราะอย่างสะอกสะใจ เธออารมณ์ดีจนหายโกรธเรื่องโดนจูบไปแบบไม่รู้ตัว เหลือเพียงความเสียวซ่านที่ยังตราจตรึงอยู่ในใจ
พอซื้อของเสร็จแล้วลุงบ็อบก็พาทุกคนมากินพิซซ่าจนอิ่มหนำ ขากลับบ้านเมเด้นพิงเบาะหลับ
รถในเมืองก็ติดหนักในวันหยุด เมเด้นเอนไปเอนมาจนหัวฟุบลงมาพิงไหล่ของลุงบ็อบสุดหล่อ
หิ! ๆ ๆ บ็อบหันมายิ้มและปล่อยให้เมเด้นนั่งพิง เขาทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นและนั่งยิ้ม
คร่อก! เมเด้นนั่งอ้าปากและกอดอกตัวเองหลับสนิท
ฮ่า! ๆ ๆ โนอาหันมาหัวเราะเมื่อเห็นพี่สาวคนสวยอ้าปากหว๋อ
"ถ่ายไว้ ๆ ฮ้า! ๆ ๆ " พี่ไอย่าบอกและส่งมือถือให้โนอาถ่ายรูปเมเด้น
แช๊ะ! ๆ ๆ
ลุงบ็อบชูสองนิ้วยิ้มแฉ่ง
ไอย่าเลี้ยวเข้ามาเติมน้ำมันในปั๊มแล้วจอดรถหน้าห้องน้ำ
"ขอเข้าห้องน้ำแป๊บนะคะ"
"ผมก็ปวดฉี่" โนอาวิ่งตามพี่สาวคนโตลงรถ
บ็อบหันมาหาใบหน้าเรียวสวยที่พิงแขนเขาอยู่
หมับ! ๆ ๆ เขาเอาหลังมือถูแก้มที่อิ่มอูมนุ่มใหญ่ของเมเด้นเบาๆ
สายตาของเขากวาดมองลูบไล้ไปทั่วใบหน้าขาวๆของเมเด้น เธอสวยจับใจเขาจริงๆเธอคือรักแรกพบ
อือ! เมเด้นครางเบาๆเมื่อบ็อบจับคางของเธอ เธอลืมตาตื่นและนั่งตัวแข็งทื่อเมื่อเห็นดวงตาของบ็อบจ้องมอง
เขาก้มหน้าหล่อลงมาชิดใกล้เธอจนหายใจรดกัน ปลายจมูกโด่งๆของเขาบดชนจมูกขาวๆที่จิ้มลิ้มของเมเด้นจนบี้
เมเด้นยังงัวเงียไม่ได้สติดี เธอเผลอมองสบตากับลุงบ็อบและเหม่อลอย
ราวกับโดนสะกดด้วยเวทย์มนต์ เธอลืมหายใจและลืมดิ้นหนี เธอมองตาของบ็อบจนหลุดเข้าไปในดวงตาคู่นั้น
แววตาของเขาให้ความรู้สึกซาบซ่านลงลึกในใจ เขาดูหล่อเหลาเหลือเกินมนุษย์มนาไปมากแล้ว
จุ๊บ! ๆ ๆ บ็อบก้มลงมาและเอาปากแดงๆบดจูบปากสีชมพูเรียวเล็ก
อือ! ๆ ๆ เมเด้นร้องครางและได้สติกลับมา
อ๊าย! ๆ ๆ เธอส่ายหน้าหนีและเอาสองมือยันอกล่ำๆของลุงบ็อบ ทว่าเขายิ่งรุกจูบเธอร้อนแรงขึ้น
จุ๊บ! ๆ ๆ ริมฝีปากของเขาช่างหนานุ่ม เมเด้นเม้มปากตอบอย่างลืมตัวทั้งๆที่กำลังส่ายหน้าหนีไปมา
สองมือของเธอจิกคอเสื้อของบ็อบเมื่อเขาสอดลิ้นเข้ามาชนฟันของเธอ เธอไม่ยอมให้เขาแลกลิ้น
อ๊าย! ๆ เมเด้นดิ้นส่ายเอว ทว่าเต้านมน้อยของเธอกลับบดสีหน้าอกล่ำๆของบ็อบจนเสียวสยิว
เธอนั่งตัวเกร็งจนลืมหายใจ มือไม้สั่นเทาไปหมด
จุ๊บ! ๆ ๆ ลุงบ็อบสอดลิ้นเข้ามาพันวนๆในปากของเมเด้นจนได้ ลิ้นสากๆของเขาแตะรูดลิ้นของเธอจนเสียวสะท้านไปทั่วกาย
ใจของเธอสั่นหวิวๆ ในอกร้อนรุ่มดั่งถูกไฟเผา ขนของเธอลุกซู่ๆ หน้ามืดราวกับจะเป็นลม
เมเด้นคิดหาทางรอดขณะที่กำลังโดนจูบปากแบบแลกลิ้น
อื้อ! ๆ ๆ เธอร้องครางและชี้นิ้วไปข้างหน้ารถ
ขวับ! ลุงบ็อบรีบหันกลับแล้วนั่งตัวตรงเพราะนึกว่าไอย่ากับโนอามา
เพี๊ยะ! เมเด้นฟาดมือตบหน้าลุงบ็อบจนแดงฉาน เธอเผลอทำไปโดยอัติโนมัติทั้งที่ตัวเองยังไม่รู้ว่าโกรธหรือไม่โกรธเขา
.
ลุงบ็อบกลับนั่งเฉยไม่สะทกสะท้าน เป็นเมเด้นเองที่เจ็บมือจนร้อง โอย
หมับ! "เป็นอะไรไหม" บ็อบจับมือน้อยๆของเมเด้นบีบนวดในทันใด
"ทำอะไรหนู หนูจะฟ้องคุณพ่อ" เมเด้นขู่และปล่อยให้เขาจับมือ
เธอทำหน้าจะร้องไห้แล้ว
"เมื่อกี้หนูหลับน้ำลายเยิ้มเลอะปาก ไอก็เลยดูดออกให้" ลุงบ็อบตอบ
"โกหก คนนิสัยไม่ดี" เมเด้นดุเสียงดัง
"เอ้า จริงนะ ไม่เชื่อขอดูรูปที่โนอา เมเด้นอ้าปากหว๋อเลย" ลุงบ็อบตอบ
"ถ้าไม่จริงฟ้องพ่อเลย ยังไงๆไอก็ตายถ้าโกหก" ลุงบ็อบท้า
เขาบีบมือน้อยๆของเมเด้นแล้วจับมือของเธอกลับมาวางที่ตักของเธอ
เมเด้นกระเถิบหนีและนั่งเงียบไม่พูดไม่จา สักพักพี่สาวกับน้องชายก็กลับมา
พอทุกคนถึงบ้านก็ช่วยกันยกของลงรถ เมเด้นรอให้ลุงบ็อบกับพี่ไอย่าเข้าบ้าน
เธอสะกิดขอดูรูปถ่ายในมือถือพี่สาวที่อยู่กับโนอา เธอเห็นตัวเองนั่งพิงแขนใหญ่ๆของลุงบ็อบและอ้าปากหว๋อ
มีน้ำลายไหลยืดลงมาจากปาก
"น่าอายจริงๆ ฮือ" เมเด้นบ่น เธอรู้สึกผิดเอามากๆที่ตบหน้าลุงบ็อบ และเธอก็อายจนไม่กล้าจะแกล้งเขาแล้ว
หิ! ๆ ๆ ลุงบ็อบกลับนั่งยิ้มคนเดียว เขาได้จูบเมเด้นถึงสองครั้งสองคราในวันเดียว
เขาดูภูมิใจยิ่งกว่าตอนจีบนางแบบติดเมื่อก่อนอีกด้วยซ้ำ
จูบฟรีของเมเด้นช่างซาบซ่านตรึงใจ ทั้งๆที่เขาจะใช้มือเช็ดน้ำลายให้เธอก็ได้แต่กลับไม่ทำ
