รถยนต์คันหรูแล่นเข้ามาจอดในลานจอดรถบริเวณผับ สาวสวยทั้งสี่เดินลงมาจากรถ พร้อมกับหนุ่มหล่อพ่อรวยอย่างออสการ์ ทั้งห้าเดินเข้าไปด้านในที่โซนวีไอพีโดยมีแทนคุณแฟนของมายด์ และซันแฟนของพิ้งค์นั่งรออยู่แล้ว
"อ้าว! คิดว่าตายไปแล้วซะอีก ทำไมถึงมาโผล่ที่นี่ได้วันนี้" มายด์พูดออกมาอย่างหงุดหงิด เมื่อแทนคุณควรจะเทคแคร์ความรู้สึกของเธอให้มากกว่านี้ เขาปล่อยให้แฟนอยู่แบบโดดเดี่ยวเดียวดายมาเป็นอาทิตย์ได้ยังไง
"นายก็เหมือนกันแหละซัน เห็นออสการ์ไหม เขาดูแลเทคแคร์พริมโรสไม่ห่าง นี่สิถึงจะเรียกว่าแฟนตัวจริง" คราวนี้พิ้งค์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่งอนๆ เพราะรู้ดีว่าแฟนหายไปไหนมา คงจะหนีไม่พ้นเรื่องอย่างว่า เพราะสองคนนี้คาสโนวาตัวพ่อเลยทีเดียว
"พิ้งค์ครับ ช่วงนี้ผมออกฝึกงาน แทบจะไม่มีเวลาไปหาคุณเลย อย่างอนเลยนะ" ซันพูดพร้อมกับโอบไปที่ไหล่ของพิ้งค์ ก่อนจะกระชับคนตัวเล็กเข้าหาร่างสูงใหญ่ของเขาเอาไว้
"มายด์ก็เหมือนกัน ช่วงนี้แทนยุ่งอย่านอยด์เลยนะ เดี๋ยวคืนนี้จะนอนกอดให้หายคิดถึงเลย"
"สาบานว่ามึงจะนอนกอดอย่างเดียว" ซันแซวเพื่อนขึ้น พร้อมกับทำสายตายียวนกวนประสาทส่งไปให้กับแทนคุณ
"ทุกคน... จะพูดอะไรก็เกรงใจคนโสดบ้างนะ ขอเพียวๆ สักแก้วจัดมาให้หน่อยสิอออสการ์" ในขณะที่คู่ของพิงค์และมายด์พูดตอบโต้กันไปมา แอนได้พูดออกมาอย่างรำคาญ พร้อมกับใช้ให้ออสการ์รินน้ำเมาให้กับเธอ
"แอนเพียวๆ เลยนะนั่น" พริมโรสเตือนเพื่อน เมื่อออสการ์รินบรั่นดีส่งให้แอนเกือบเต็มแก้วไปแบบนั้น
"ฉันคอแข็งย่ะ! " แอนพูดพร้อมกับเบ้ปากออกมาอย่างน่าหมั่นไส้ แต่ทุกคนก็ไม่ได้ถือสาอะไร เพราะรู้ดีว่าเพื่อนแค่พูดและทำท่าทางเพียงล้อเล่นเท่านั้น
เวลานี้ทุกคนต่างดื่มกันอย่างกับของเหลวในขวดนั้นเป็นน้ำเปล่า แต่ทว่ามีสายตาคมของใครบางคนจ้องมาที่พริมโรสอย่างไม่วางตา เมื่อเขานั้นปรารถนาที่จะได้เธอเคียงข้าง กลับดูเหมือนว่าแฟนสาวนั้นกลับเล่นตัวทั้งที่คบกันมานานหลายปี นอกจากจับมือและหอมแก้มแล้วเธอก็ไม่ยอมให้เขานั้นสานสัมพันธ์มากกว่าที่ควรจะเป็น จนออสการ์เคยคิดนอกกายนอกใจเธอหลายครั้งแต่เขาก็พยายามยับยั้งชั่งใจไว้ได้
"แอนจะดื่มอะไรนักหนา ทำยังกับอกหักมาอย่างนั้นแหละ" มายด์พูดขึ้น เพราะไม่เคยเห็นแอนตื่นแบบนี้มาก่อน
"เปล่า...แค่อยากดื่ม บางครั้งเหตุผลที่ใช้ดื่มมันก็มีหลายเหตุผลไม่ใช่หรือไงมายด์"
"ออกัสไม่เอาน่าออกัส" พริมโรสกระซิบที่ข้างใบหูของออสการ์ออกไป เธอมักจะเรียกเขาชื่อนี้มากกว่า ในขณะเดียวกันเธอก็กำลังใช้ความพยายามในการดึงมือเขาออก เมื่อออสการ์พยายามล้วงเข้าไปใต้ชายเสื้อของเธอ
"ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่ คนอื่นเขาก็ทำกัน ทำไมต้องหวงตัวขนาดนี้ด้วย เราเป็นแฟนกันนะพิมพ์" ออสการ์กระซิบที่ข้างหูแฟนสาวออกไปเช่นกัน แต่เสียงทุ้มของเขานั้นมันเป็นไปด้วยความโกรธ เพราะครั้งแล้วครั้งเล่ากี่ครั้งกี่ครา พริมโรสก็ไม่เคยให้เขาได้ทำในสิ่งที่ใจปรารถนา
"มันยังไม่ถึงเวลา และเราก็ไม่ควรคุยกันถึงเรื่องนี้ก็มันเสียงดัง"
"โธ่เว้ย! " ออสการ์ตะคอกออกมาเสียงดัง ก่อนจะยกแก้วน้ำอำพันขึ้นดื่มรวดเดียว
"เป็นอะไรหรือเปล่าออสการ์ ทำไมถึงทำหน้าหงุดหงิดแบบนี้ เรามาเที่ยวกันนะอย่าทำให้เสียบรรยากาศสิ" แอนพูดกับออสการ์แต่สายตาของเธอกลับกำลังจงใจ จ้องไปที่ใบหน้าพริมโรสอย่างไม่ค่อยพอใจที่เธอนั้นทำให้ชายหนุ่มอารมณ์เสีย
"เปล่า เดี๋ยวเราจะไปเข้าห้องน้ำแป๊บนึงนะ" พูดจบออสการ์ก็ลุกเดินต่อไป ทำให้พริมโรสมองตามแผ่นหลังของชายหนุ่ม ด้วยความรู้สึกที่ยากจะอธิบาย เมื่อเขานั้นได้มองข้ามความรู้สึกของเธอ
"ปวดฉี่ ใครจะไปเข้าห้องน้ำบ้าง" แอนพูดออกมาพร้อมกับรอคำตอบจากเพื่อนๆ แต่ทุกคนกลับส่ายหัวโดยเฉพาะมายด์กับพิ้งค์ เพราะหล่อนทั้งสองกำลังเคลียคลอกับแฟนหนุ่มที่เพิ่งตามตัวเจอ
"ไปไหมพิมพ์" แอนหันหน้าไปชวนพริมโรส แต่ก็ถูกปฏิเสธ เธอจึงเดินตรงไปที่ห้องน้ำเพียงลำพัง แอนเข้าไปทำธุระส่วนตัวในห้องน้ำได้สักพัก เธอจึงเดินออกมา ในขณะนั้นเองออสการ์ได้เดินออกมาจากห้องน้ำพอดี ก่อนที่ชายหนุ่มจะหยิบบุหรี่ขึ้นมาจุดแล้วเดินออกไปทางด้านหลัง ทำให้แอนแปลกใจ เธอจึงค่อยๆ เดินตามเพื่อนออกไป
"ตามมาทำไม" ออสการ์หยุดอยู่ตรงมุมมืดๆ ก่อนจะถามออกไป เมื่อเขาแน่ใจว่าคนที่ตามมานั้นคือแอน
"รู้ได้ไงว่าแอนตามมา อุตส่าห์ว่าจะแกล้งสักหน่อย เป็นอะไรหรือเปล่าเครียดเรื่องอะไรทำไมต้องสูบบุหรี่ด้วย" ถ้าผู้หญิงที่ตามเข้ามาคือพริมโรส ถ้าคำถามเมื่อสักครู่เป็นเธอก็คงจะดี แต่ตอนนี้กลับเป็นแอนแค่เพื่อนของแฟน ที่เขานั้นไม่ต้องการความห่วงใยจากเธอแม้แต่น้อย
"เปล่า แอนกลับไปเถอะเดี๋ยวทุกคนจะตามหา สูบบุหรี่เสร็จเดี๋ยวตามไป" แต่ดูเหมือนว่าคำสั่งของชายตรงหน้าจะไม่เป็นผล เมื่อแอนเดินเข้าไปใกล้พร้อมกับโอบกอดแฟนของเพื่อนจากทางด้านหลัง
"เฮ้ย! แอน!" ออสการ์ร้องออกมาด้วยความตกใจ ในขณะเดียวกัน เขาได้ทิ้งบุหรี่ลงกับพื้นแล้วใช้เท้าขยี้จนไฟได้ดับลง แต่เวลานี้ไฟในกายของออสการ์กำลังระอุขึ้น เมื่อมือเรียวกำลังสอดมาใต้ชายเสื้อของเขา อกกลมโตนุ่มนิ่มของเธอ กำลังเบียดเสียดสีกับแผ่นหลังออสการ์ไปมา จนทำให้ชายหนุ่มรู้สึกเคลิบเคลิ้มกับสัมผัสทางกายที่กำลังได้รับ แต่เขาก็พยายามข่มใจเอาไว้
ออสการ์พลิกตัวกลับ เพราะกลัวว่าจะมีคนมาเห็น แต่ในจังหวะนั้นเอง แอนได้เขย่งปลายเท้าขึ้นไปจุมพิตที่ริมฝีปากอุ่น เพื่อเปิดศึกในครั้งนี้ เรียวลิ้นของเธอสอดเข้าไปในโพรงปากของชายตรงหน้าอย่างช่ำชอง ฝ่ามือนุ่มได้ลูบไล้ไปตามเนื้อตัวที่กำยำ จนมาหยุดคลึงแก่นกายอุ่นที่ตุงเป้ากางเกง ในขณะที่ริมฝีปากของทั้งคู่ยังคงหยอกเย้ากับเรียวลิ้นของอีกฝ่ายไปมา จนสัมผัสได้ถึงรสชาติขมของแอลกอฮอล์ที่เพิ่งดื่ม แม้แต่ลมหายใจอุ่นๆ ยังทำให้คนทั้งคู่ได้กลิ่นของแอลกอฮอล์อ่อนๆ
"อืม..." เสียงครางดังเล็ดลอดออกมาจากในลำคอ เมื่อกายมีความต้องการในสวาทนี้ จนแทบจะฝืนยืนต่อไปไม่ไหว
"แอน! แอน!" เสียงของพริมโรสที่อยู่ในห้องน้ำดังแว่วออกมา ทำให้คนทั้งคู่รีบผละออกจากกัน พร้อมกับเสียงหายใจที่หอบเหนื่อย เพราะผลพวงมาจากรสจูบที่ดูดดื่มเมื่อสักครู่ ที่ทั้งสองกำลังจะสนองความต้องการของกันและกัน หากเสียงนั่นไม่มาขัดจังหวะเสียก่อน
ภายในบ้านที่ถูกตกแต่งเอาไว้แบบเรียบง่าย ผู้หญิงคนหนึ่งที่สู้ดิ้นรนเลี้ยงลูกจนเติบใหญ่ ความรู้สึกที่ถูกดูถูกดูแคลนจากคนรอบข้าง จากเพื่อนบ้านที่ไม่สนิท แต่ทุกคนกลับตีแผ่เรื่องของเธอได้อย่างละเอียดยิบครั้งที่เธอนั้นตั้งครรภ์ กับผู้ชายที่คบหากันมานานแต่แล้วทุกอย่างก็พังทลาย หญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากบ้าน และนางต้องแปลกใจ เมื่อรสรินเห็นลูกสาวเอาแต่นั่งเหม่อมองออกไปอย่างไร้จุดหมาย
"วันนี้ไม่ได้ไปฝึกงานเหรอพิมพ์" หญิงวัยกลางคนเอ่ยถามลูกสาวออกไป ก่อนจะนั่งลงข้างๆ พริมโรส และแอบสงสัยที่ใบหน้าของลูกสาว ที่ไม่สดชื่นเหมือนทุกวัน
"คุณแม่จะไปทำงานแล้วเหรอคะ พอดีว่าพิมพ์ฝึกงานเสร็จแล้วค่ะแม่ อีกแค่เดือนเดียวพิมพ์ก็จะจบนะคะ"
"ดีจังลูกแม่จะโตเป็นผู้ใหญ่แล้วนะเนี่ย แม่กำลังจะออกไปทำงาน แล้วหนูเป็นอะไรทำไมหน้าตาไม่สดชื่น เหมือนคนพึ่งผ่านการร้องไห้มาทั้งคืน หนูมีปัญหาอะไรหรือเปล่าลูก" แม้ต้องรีบออกไปทำงาน แต่รสรินก็รู้ดีว่าลูกสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ ไม่ว่าพริมโรสจะเจอปัญหาหนักหนาสาหัสอะไรก็ตาม รสรินมารดาของเธอก็มักจะอยู่เคียงข้างคอยปลอบใจ และเป็นที่ปรึกษาที่ดีเสมอเรื่อยมา
"พิมพ์สบายดีค่ะ แม่รีบไปทำงานเถอะนะคะเดี๋ยวจะสาย ถ้าพิมพ์เรียนจบเมื่อไหร่ แม่จะต้องอยู่บ้านพิมพ์จะเป็นคนออกไปทำงานหาเงินเข้าบ้านเองค่ะ แม่ต้องลำบากเพราะพิมพ์แท้ๆ" หญิงวัยกลางคนฉีกยิ้มกว้างให้กับคำพูดของลูกสาว แม้ว่ารสรินจะไม่ทราบสาเหตุที่พริมโรสมีใบหน้าเศร้าสร้อย แต่นางก็รู้ดีว่าลูกสาวคงไม่มีทางทำอะไรนอกลู่นอกทาง
"แม่ไปทำงานก่อนนะ หิวข้าวก็เอาแกงในหม้ออุ่นทานได้เลย แม่ต้องรีบไปแล้ว เดี๋ยวไม่ทันรถของโรงงานมารับ"
"ค่ะแม่"
เมื่อมารดาออกไปจากบ้าน ทำให้พริมโรสตัดสินใจโทรหาออสการ์ เพราะหลังจากวันนั้น ที่ไปเที่ยวผับทั้งสองก็ไม่ได้ติดต่อกันอีกเลย ทั้งที่เมื่อก่อนออสการ์ไม่เคยเป็นแบบนี้ จะโกรธกันนะแค่ไหนเขาก็มักจะโทรมาหาเธอก่อนเสมอ
พริมโรสพยายามกดโทรออกหาออสการ์หลายครั้ง แต่ก็โทรไม่ติด จนเธอนั้นหมดปัญญา เพราะส่งข้อความไปเขาก็ไม่อ่าน ส่งไลน์ไปก็ไม่ตอบ แอบไปส่องอินตาร์แกรมก็ไร้การเคลื่อนไหว พริมโรสจึงตัดสินใจไปหาออสการ์ที่คอนโด
ณ คอนโดหรู พริมโรสมาถึงรีบเข้าไปในลิฟต์ตรงไปยังชั้นที่ออกอากาศพักอยู่ทันที เธอชั่งใจอยู่สักครู่ ก่อนจะตัดสินใจกดรหัสของห้องแล้วเดินเข้าไปด้านใน หญิงสาวเดินเข้าไปช้าๆ ภายในใจก็ได้แต่ภาวนา ขอให้ออกัสไม่ไปไหน ขอให้ได้เคลียร์ปัญหาหัวใจ เพราะถึงยังไงเขากับเธอก็คบกันมาเนิ่นนาน
“ออกัส! ..." พริมโรสร้องเรียกชื่อคนรักออกไป เมื่อเห็นสภาพของออสการ์ที่กำลังนั่งดื่มบรั่นดี โดยที่เขานั้นไม่ได้สนใจเสียงเรียกของเธอแม้แต่น้อย
"เป็นอะไร มีปัญหาอะไรหรือเปล่าออกัส ทำไมไม่รับสายพิมพ์ แล้วนี่จะดื่มให้ตายเลยหรือไง" พริมโรสพูดพร้อมกับดึงแก้วในมือของออสการ์ออก ในขณะที่เขานั้นกำลังจะกระดกน้ำเมาเข้าปาก
"อย่ายุ่ง! ..." เสียงทุ้มตะคอกออกมาจนทำให้คนฟังนั้นถึงกับใจสั่น ชายหนุ่มดึงแก้วกลับพร้อมกับกระดกเหล้าเข้าปาก
"ออกัสเป็นอะไร ทำไมเรื่องเล็กน้อยแค่นั้น ถึงต้องเก็บเอามาคิดและบั่นทอนจิตใจขนาดนี้เลยเหรอ เรื่องอย่างว่ามันสำคัญมากเลยหรือไงออกัส" คราวนี้พริมโรสพูดออกมาด้วยความน้อยใจ เมื่อคนรักให้ความสำคัญกับเรือนร่างมากกว่าความรู้สึกที่มีให้กัน
"เราเป็นแฟนกันมากี่ปี ดูเหมือนพิมพ์จะไม่ไว้ใจออกัสเลย ทำไมจะเก็บความสาว เก็บเวอร์จิ้นที่มีไว้ให้กับใครเหรอ" สิ่งที่คนรักพูดมายิ่งทำให้พริมโรสรู้สึกแย่ การคบใครเป็นแฟนจะต้องมีอะไรกันก่อนแต่งงานอย่างนั้นเหรอ ถ้าออสการ์ต้องการสิ่งนั้นมากกว่าหัวใจ แล้วมันจะมีประโยชน์อะไรถ้าเธอให้เขาไม่ได้ก่อนวันแต่งงาน
"อีกแค่เดือนเดียว พิมพ์ขออีกแค่เดือนเดียวได้ไหมออกัส แล้วพิมพ์จะมอบทุกอย่างให้ทั้งกายและใจจะเป็นของออกัสแต่เพียงผู้เดียว"
"แค่วันเดียวก็ไม่ได้ เพราะออกัสจะไม่รออีกต่อไป ในเมื่อเรารักกัน ทำไมถึงจะสานสัมพันธ์มากกว่าการกอดจูบไม่ได้ละพริมโรส" คราวนี้สายตาของชายหนุ่มได้โฟกัสมาที่ใบหน้าของพริมโรส แววตาของเขาน่ากลัวกว่าทุกครั้ง มันไม่เหมือนกับแววตาของคนรักเธอเลยสักนิด เพราะมันดูแข็งกร้าวคล้ายกับเสือที่พร้อมจะตะครุบเหยื่ออย่างเธอ
"ออกัสจะทำอะไร พิมพ์ว่าออกัสเมามากแล้ว วันหลังเราค่อยคุยกันดีกว่า พิมพ์ขอตัวกลับก่อนนะ"
หมับ!! ชายหนุ่มคว้าตัวพริมโรสเอาไว้ จากนั้นเขาได้จับร่างอรชรนอนราบลงกับโซฟากว้าง แล้วขึ้นไปคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้ เวลานี้ออสการ์ไร้ซึ่งสติสัมปชัญญะครบถ้วน เมื่อเขาได้ดื่มแอลกอฮอล์ย้อมใจเพื่อรอเธอ ออสการ์รู้ดีถ้าเขาไม่ตอบไม่ติดต่อพริมโรสกลับไป เธอต้องร้อนรนใจและมาหาเขาที่คอนโด
"ออกัสจะทำอะไร คุณเมามากเลยนะ"
"ผมไม่ได้เมา พิมพ์คุณรู้ตัวหรือเปล่า พิมพ์กำลังจะทำให้ออกัสคลั่งตาย เพราะรักออกัสจึงอยากทำแบบนี้กับพิมพ์" พูดจบใบหน้าอันหล่อเหลาของชายหนุ่มได้โน้มลงต่ำ ในขณะที่พริมโรสใจสั่นเพราะความหวาดกลัว เธอก็ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ทำไมใส่ถึงสั่นแทนที่จะเต้นระรัว
"ไม่นะออกัส..." เสียงอ้อนวอนเงียบลงในทันที เมื่อริมฝีปากหนากดจูบลงไป การกระทำของออสการ์ผิดไปจากทุกครั้ง เพราะคราวนี้มันเร่าร้อนและรุนแรง เขาสอดลิ้นเข้าไปสำรวจในโพรงปากเล็ก จนพริมโรสสัมผัสได้ถึงรสชาติของแอลกอฮอล์ที่เขาเพิ่งดื่มไป ลมหายใจอุ่นๆ กับเป้ากางเกงที่กำลังตุง เมื่อแก่นกายความเป็นชายของเขากำลังตื่นขึ้น บวกกับฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ที่ดื่มไป ยิ่งทำให้อุณหภูมิในกายของความเป็นชายสูงปรี๊ดขึ้น
มือหนาพยายามลูบไล้ไปทั่วเรือนกาย ส่วนเว้าส่วนโค้งที่มีทำให้ออสการ์แทบจะระเบิดอารมณ์ของความเป็นชายออกมา เขาพยายามสอดมือลงไปใต้ชายเสื้อของเธอ มือปลาหมึกของออสการ์อยู่ไม่เป็นสุข เมื่อเขานั้นกำลังพยายามสอดไปใต้บราเซียของเธอ เวลาพริมโรสเริ่มสั่นสะท้านไปทั้งตัว แต่นั่นมันไม่ได้เกิดจากความพิศวาส ซึ่งมันเกิดจากความกลัว ที่ชายร่างสูงใหญ่กำลังจะมอบความเป็นชายให้กับเธอ
ภายในห้องของคอนโดหรู หญิงสาวร่างอรชร กำลังพยายามตะเกียกตะกายให้พ้นจากพันธนาการของชายร่างสูงใหญ่ ข้อมือของเธอทั้งสองข้างถูกจับไว้แน่นพร้อมกดลงไปกับโซฟานั่น ในขณะที่ริมฝีปากหนาของชายตรงหน้ายังคงพยายามสอดลิ้นเข้ามาในโพรงปากของเธอ เพื่อฉกชิมเอาความหวานที่แสนจะป่าเถื่อน เมื่อพริมโรสไม่มีอารมณ์ร่วม เธอไม่คิดมาก่อนเลยว่าคนรักจะพยายามล่วงเกินทั้งที่เธอนั้นไม่ยินยอม
