วันเสาร์

ณ บ้านเลิศรัตนพาณิชย์

ร่างสูงเดินลงมาจากห้องนอนที่อยู่ชั้น 2 ของบ้าน วันนี้เป็นวันหยุดของ บริษัท ABZ กรุ๊ป จำกัด คิมหันต์จึงไม่ต้องเข้าบริษัท กว่าเขาจะตื่นลงมากินข้าวก็เกือบจะเที่ยงวันแล้ว

“ป้าแจ่มครับ คุณแม่ คุณพ่อไปไหนครับ ผมตื่นมาไม่เจอเลย”

คิมหันต์เอ่ยถามแม่บ้านเก่าแก่ประจำตระกูลที่กำลังคุมเหล่าแม่บ้านคนอื่น ๆ ทำความสะอาดอยู่

“คุณท่านออกไปตีกอล์ฟค่ะ ส่วนคุณผู้หญิงเห็นบอกว่าจะออกไปเจอเพื่อนเก่า กว่าจะกลับคงเย็นค่ะ”

“ไม่มีใครอยู่บ้านเลยเหรอ แล้วยัยดาวหายไปไหนอีกคนล่ะ”

คิมหันต์เอ่ยถามต่อ เมื่อกวาดสายตามองไปรอบบ้านไม่เจอใครเลยสักคนนอกจากการ์ดและแม่บ้าน

“คุณหนูดาวเธอบอกจะออกไปดูหนังและช้อปปิ้งกับเพื่อนค่ะ กว่าจะกลับก็คงเย็นเหมือนกัน นายน้อยจะกินอะไรไหมคะ ป้าจะได้ไปบอกให้พี่บัวเตรียมให้”

“ไม่เป็นไรครับ เดี๋ยวผมก็จะออกไปหาเพื่อนข้างนอก”

เขาตอบแล้วเดินไปคว้ากุญแจรถสปอร์ตคันหรูขับออกไปทันที

ตั้งแต่ที่เขากลับมาไทย เขาก็เอาแต่ทำงาน และยังต้องหัวเสียกับการหาเลขาคนใหม่อยู่ไม่เว้นวัน ทำให้เขาไม่มีเวลามาเจอเพื่อนสนิทเลย พอถึงวันหยุดเขาจึงนัดปาร์ตี้กับเพื่อนสนิทสักหน่อย โดยสถานที่นัดกันนั้นก็คือ ผับชื่อดังใจกลางเมืองแห่งหนึ่ง ซึ่งเพื่อนของคิมหันต์เป็นเจ้าของและเขาเองก็ยังเป็นหุ้นส่วนอีกด้วย

ณ บ้านพงษ์พิพัฒน์

“ว๊าย มาแล้วเหรอเธอ มา ๆ เข้าบ้านก่อนเดี๋ยวค่อยออกไปสมาคมพร้อมกันนะเธอ”

คุณหญิงรัญญากล่าวด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เธอเป็นเพื่อนสนิทของคุณหญิงเพียงเพ็ญแม่ของคิมหันต์มาตั้งแต่สมัยเรียนมัธยมปลาย ส่วนสามีของเธอก็คือคุณอำนาจ อธิการบดี มหาวิทยาลัยชื่อดังแห่งหนึ่งในกรุงเทพมหานคร และยังเป็นคุณแม่สุดที่รักของสาวสวยอย่างอิงฟ้าอีกด้วย

“มาแล้วเธอ เดี๋ยววันนี้เราไปสมาคมผู้ค้าเพชรกัน”

คุณหญิงเพียงเพ็ญตอบ

“มา ๆ นั่งก่อนเธอ แอ๋ว ไปเอาน้ำมาให้แขกด้วย”

คุณหญิงรัญญาตอบพร้อมบอกแม่บ้านให้เอาน้ำมาต้อนรับแขก

“สวัสดีค่ะคุณอำนาจ ไม่ได้เจอกันนานเลย คุณอำนาจสบายดีนะคะ”

คุณหญิงเพียงเพ็ญเอ่ยทักทายสามีของเพื่อนสนิท ทั้ง 2 ครอบครัวนี้สนิทกันมานาน ดาวน้องสาวของคิมหันต์เองก็เรียนที่มหาวิทยาลัยที่คุณอำนาจเป็นอธิการบดีอยู่

“ผมสบายดีครับ คุณเพียงเพ็ญ เมื่อวานคุณสุพจน์เพิ่งจะโทรมาชวนผมไปตีกอล์ฟ นี่ผมกำลังให้คนขับรถเตรียมของ จะออกไปแล้วพอดี”

“วันนี้ฉันกับเพียงเพ็ญก็จะเข้าไปสมาคมผู้ค้าเพชรนะคะคุณ”

“งั้นตามสบายครับ ผมรีบไปก่อนเดี๋ยวคุณสุพจน์จะรอนาน”

หลังจากนั้นคุณหญิงเพียงเพ็ญและคุณหญิงรัญญาก็นั่งพูดคุยถามไถ่กัน ยังไม่ทันได้ออกไปสมาคม ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าวิ่งลงบันไดมาจากชั้นบนของบ้าน พร้อมกับเสียงหวานสดใสดังมาแต่ไกล

“คุณแม่ขา คุณแม่ วันนี้ฟ้าจะออกไปหาเพื่อนนะคะ”

เสียงนั้นก็คือ “อิงฟ้า” ลูกสาวสุดที่รักของคุณหญิงรัญญานั่นเอง

“อ้าว ฟ้า ตื่นแล้วหรอลูก มานี่ มาสวัสดีคุณป้าเพียงเพ็ญก่อน”

อิงฟ้าเดินเข้ามานั่งข้างผู้เป็นแม่อย่างว่าง่าย พร้อมกับยกมือไหว้สวัสดีทักทายคุณหญิงเพียงเพ็ญ

“สวัสดีค่ะคุณป้า ไม่เจอคุณป้านานเลย คุณป้ายังสวยเหมือนเดิมเลยนะคะ^^”

เธอทักทายและเอ่ยชมคุณหญิงเพียงเพ็ญอย่างสนิทสนมพร้อมส่งรอยยิ้มแสนหวานให้ อิงฟ้าเคยพาคุณหญิงรัญญาแม่ของเธอไปที่สมาคมผู้ค้าเพชรอยู่บ่อย ๆ ทำให้เธอได้เจอกับคุณหญิงเพียงเพ็ญอยู่บ่อยครั้ง ทางด้านคุณหญิงเพียงเพ็ญเองก็รักและเอ็นดูอิงฟ้าเหมือนลูกสาวคนหนึ่งเลย เพราะนอกจากอิงฟ้าจะเป็นลูกสาวของเพื่อนสนิทแล้ว อิงฟ้ายังเป็นเด็กน่ารัก อัธยาศัยดี พูดจาไพเราะ ชอบช่วยเหลือผู้อื่นอยู่เสมอ ทำให้คุณหญิงเพียงเพ็ญนั้นเอ็นดูเธอมาก

“แหม หนูฟ้ายังปากหวานเหมือนเดิมเลย ยอป้าเกินไป ป้าแก่แล้วลูกไม่สวยเหมือนแต่ก่อนแล้ว”

“คุณป้ายังดูไม่แก่สักหน่อย ยังสาวอยู่เลยค่ะ แล้วนี่จะไปสมาคมกับเหรอคะวันนี้”

“ใช่แล้วลูกป้ากับแม่หนูว่าจะเข้าไปสมาคมสักหน่อย ป้าเลยแวะมารับแม่หนูด้วยเลยจะได้ไปพร้อมกัน”

“อ๋อ... เสียดายจัง วันนี้ฟ้านัดกับเพื่อนไว้แล้ว คงไม่ได้ไปกับคุณแม่และคุณป้านะคะ”

เธอเอ่ยเสียงอ้อนพร้อมกับเข้าไปกอดออดอ้อนคุณหญิงรัญญาผู้เป็นแม่

“ไม่เป็นไรลูก แม่ไปกับป้าเพียงเพ็ญ 2 คนได้จ้ะ หนูเพิ่งลาออกจากงานมาพักผ่อน ไปเจอเพื่อนบ้างเถอะลูก”

คุณหญิงรัญญาตอบลูกสาวพร้อมยกมือลูบหัวอิงฟ้าอย่างอ่อนโยน

“อ้าว!!! หนูฟ้าลาออกจากงานแล้วเหรอลูก ทำไมถึงลาออกล่ะ”

คุณหญิงเพียงเพ็ญเอ่ยถามด้วยความสงสัย เพราะเห็นว่าอิงฟ้าเธอเป็นคนที่คล่องแคล่ว ทำงานเก่ง และยังเป็นเลขาสาวสวย เพียบพร้อมทั้งความรู้ความสามารถที่หลาย ๆ บริษัทอยากได้ตัวเธอไปทำงานด้วย

“ฟ้าเบื่อ ๆ ค่ะคุณป้า ที่บริษัทเก่าฟ้าทำงานมาตั้งแต่เรียนจบจนตอนนี้เข้าปีที่ 3 แล้วค่ะ ฟ้าเลยอยากออกมาหาประสบการณ์จากบริษัทใหม่ ๆ ดูบ้างค่ะ”

“งั้นเหรอลูกป้าก็นึกว่าหนูมีปัญหากับที่บริษัทเก่าซะอีก ก็ว่า คนน่ารักอย่างหนูฟ้าจะไปมีปัญหากับใครได้ไง”

อิงฟ้าที่ได้ฟังเช่นนั้นก็ยิ้มตอบอย่างเขินอาย

“ฟ้าก็กำลังหาบริษัทที่ถูกใจอยู่เหมือนกันค่ะคุณป้า ไปยื่นสมัครไว้แล้ว 2 ที่ค่ะ รอทางนั้นเขาติดต่อกลับมา เพราะเหมือนเขายังติดเรื่องเงินเดือนที่ฟ้าเรียกไปค่ะ”

“งั้นเหรอลูก หนูเรียกไปเยอะเลยเหรอเขาถึงติดเรื่องนี้”

คุณหญิงเพียงเพ็ญเอ่ยถามต่อ

“ฟ้าก็ไม่ได้เรียกไปเกินสมควรนะคะ อยู่ที่บริษัทเดิมให้ฟ้าตั้ง 40,000 ส่วนบริษัทที่ฟ้าไปยื่นสมัครไว้ ฟ้าเรียกไปแค่ 45,000 เองค่ะคุณป้า เพิ่มจากเดิมแค่ 5,000 เองนะคะ”

อิงฟ้าตอบคำถามอย่างตรงไปตรงมา เธอแค่รู้สึกว่า คนเราก็ต้องอัปเกรดและพัฒนาตัวเองอยู่ตลอดเวลา อีกอย่างเธอมั่นใจในความสามารถของตัวเองว่าจะสามารถพัฒนาองค์กรเหล่านั้นได้ แต่ถึงอย่างนั้น ต่อให้เธอไม่ได้ทำงานอะไรเลย เธอก็ไม่ได้เดือดร้อนอะไรเพราะที่บ้านของเธอก็มีฐานะอยู่แล้ว เพียงแต่เธอเป็นคนไม่ชอบอยู่นิ่ง และเธอเองก็คิดว่า คนเราทุกคนเกิดมาต้องรู้จักทำงานเพื่อสร้างคุณค่าให้ตัวเอง ให้พ่อแม่ได้ภูมิใจ

“เอ่อ... งั้นหนูฟ้าไปสมัครที่บริษัทป้าไหมลูก ตอนนี้กำลังรับสมัครเลขาคนใหม่อยู่พอดี ถ้าหนูฟ้าไป ป้าคงดีใจมากเลยลูก”

“อ้าว เลขาคนเก่าลาออกแล้วเหรอคะคุณป้า”

ระหว่างที่คุณหญิงเพียงเพ็ญสนทนาพูดคุยกับอิงฟ้าอยู่ คุณหญิงรัญญาก็นั่งฟังอย่างสนอกสนใจ เธอคิดในใจว่า

“ถ้ายัยฟ้าได้ทำงานที่บริษัทของเพียงเพ็ญก็คงดี อย่างน้อยเป็นบริษัทของเพื่อนสนิทเธอ จะได้อยู่ใกล้หูใกล้ตาหน่อย”

“พอดีลูกชายป้าเรียนจบ ปริญญาโทที่อังกฤษแล้วลูก กลับมาไทยได้ 3 อาทิตย์แล้ว ป้ากับคุณลุงให้เขามาบริหารงานที่บริษัทต่อ แล้วเลขาคนเก่าของคุณลุงก็มาลาออกกะทันหันอีกจ้ะ”

คุณหญิงเพียงเพ็ญตอบพลางถอดหายใจเฮือกใหญ่

“แล้วจนป่านนี้ยังหาเลขาไม่ได้เลยเหรอคะคุณป้า”

“ก็หาได้นะลูก มีคนมาสมัครทุกวัน แต่เจ้าลูกชายตัวดีของป้าก็ไล่ออกทุกวัน ไล่ออกเป็นว่าเล่นเลย เห้อ”

“ห๊า!!!!” อิงฟ้าอุทานด้วยความตกใจ

“ไล่ออกทุกวัน ? ทำไมล่ะคะ”

“ก็เจ้าลูกชายตัวดีของป้า มันเรื่องมากน่ะสิ เงื่อนไขเยอะ พอเลขาคนใหม่มาทำอะไรไม่ถูกใจหน่อยมันก็ไล่ออก ป้าล่ะสงสารพนักงาน HR ต้องหาเลขาให้มันไม่เว้นวัน”

คุณหญิงเพียงเพ็ญพูดไปพลางถอนหายใจไปด้วย เธอเอือมระอากับเจ้าลูกชายคนนี้เสียจริง

“หนูฟ้าไปสมัครนะลูก ป้าอยากให้หนูฟ้าไปทำงานที่บริษัทป้า เดี๋ยวป้าจะโทรบอก HR ไว้ แล้วถ้าเจ้าลูกชายตัวดีมันกล้าไล่หนูออก ป้าจะจัดการมันเอง”

คุณหญิงเพียงเพ็ญเอ่ย พร้อมกุมมือเชิงขอร้องอิงฟ้า

“มันจะดีเหรอเธอที่ให้ยัยฟ้าไปสมัคร พนักงานคนอื่นจะมองยัยฟ้าเป็นเด็กฝากรึเปล่า จะพาลไม่ชอบยัยฟ้าเอา”

คุณหญิงรัญญาเอ่ยถามเพื่อนสนิท

“ไม่หรอกเธอ หนูฟ้าก็เหมือนลูกสาวฉันคนหนึ่ง อย่าคิดมากขนาดนั้น”

“หนูฟ้า ไปนะลูก บริษัท ABZ กรุ๊ป จำกัด หนูรู้จักใช่ไหมลูก

“รู้จักค่ะคุณป้า บริษัทใหญ่โตขนาดนั้นใครบ้างคะไม่รู้จัก ตกลงค่ะ เห็นแก่คุณป้า ฟ้าจะไปสมัครวันจันทร์ที่จะถึงนี้เลยค่ะ

“จริงนะลูก ป้าดีใจจังเลย”

คุณหญิงเพียงเพ็ญเอ่ยด้วยความดีใจ พร้อมเข้าไปกอดอิงฟ้าอย่างเอ็นดู

“งั้นฟ้าขอตัวออกไปหาเพื่อนก่อนนะคะ สวัสดีค่ะคุณแม่ สวัสดีค่ะคุณป้า”

คนตัวเล็กกล่าวลา เธอขับรถออกไปยังจุดนัดพบที่ได้นัดกับเหล่าเพื่อนสาวไว้

@ ผับ XXX

โซน VIP1

“ไงมึง ไอ้เมฆ ไอ้จอร์น”

คิมหันต์เดินมาตบไหล่เพื่อน แล้วทักทาย

“หายไปนานเลยนะมึงไอ้คิม ไม่คิดจะมาดูกิจการบ้างเลยเหรอครับไอ้หุ้นส่วน”

จอร์นเอ่ยทักตอบ

“มึงกลับมาบริหารบริษัทต่อแล้วหรอวะ” เมฆเอ่ยถาม

“เออ พ่อกับแม่กูอยากให้กลับมา กูก็ไม่อยากจะขัด กูอุตส่าห์จะอยู่ต่ออีกสัก 2 ปี แต่กลับมีปัญหาซะก่อน” คิมตอบเพื่อน

“แล้วแอนแฟนมึงล่ะ มึงไปอังกฤษพร้อมกันไม่ใช่เหรอ เขาไม่กลับมาพร้อมมึงรึไง” จอร์นถาม

“เห้อ...แอนคงตามกูมาทีหลังล่ะมั้ง ก่อนหน้านี้กูกับแอนทะเลาะกันนิดหน่อย” คิมหันต์ตอบออกไป

“เกิดอะไรขึ้นวะ นี่ใช่ไหมปัญหาที่มึงว่า” เมฆถามอย่างสงสัย

คิมหันต์กับแอน คบหากันมาตั้งแต่สมัยที่ยังเรียน ป.ตรีที่ไทยแล้ว พอเรียนจบ ที่บ้านของคิมหันต์ต้องการให้เขาไปต่อ ป.โทที่อังกฤษ ทำให้แอนต้องตามไปด้วย เพราะกลัวว่าคิมจะไปเจอผู้หญิงคนใหม่ แล้วเลิกกับเธอ ที่บ้านของแอนมีบริษัทที่เป็นคู่ค้ากับบริษัทของคิมหันต์ อีกทั้งพ่อของแอนเคยให้ความช่วยเหลือคุณสุพจน์พ่อของคิมหันต์เมื่อครั้งที่ยังเรียนมหาวิทยาลัยด้วยกัน ทำให้คุณสุพจน์ต้องตอบแทนเพื่อนในเรื่องของธุรกิจ ทุกครั้งไม่ว่าจะเกิดปัญหาอะไรกับธุรกิจของบ้านแอน คุณสุพจน์จะยื่นมือเข้าช่วยเหลือเสมอ เพราะคำว่าบุญคุณที่เพื่อนเคยช่วยเหลือมันค้ำคอ อีกทั้งพ่อของแอนยังถือหุ้นที่ บริษัท ABZ กรุ๊ป จำกัด อยู่อีก 15% แอนจึงคิดมาตลอดว่าหากเธอจับคิมหันต์ได้อยู่หมัด การทำธุรกิจและบริษัทของพ่อเธอ คงมีเงินลงทุนและกำไรมากมาย หลั่งไหลพรั่งพลูเข้ามา เพราะอย่างที่รู้ว่าบริษัทของคิมเป็นธุรกิจระดับพันล้าน!!  แต่หลังที่ไปเรียนต่อ ป.โทที่อังกฤษ ทั้งคิมหันต์และแอนก็อยู่ด้วยกันที่นั่น จนวันหนึ่งคิมหันต์จับได้ว่าเธอแอบไปมีสัมพันธ์กับเพื่อนต่างชาติที่เคยเรียนคลาสเดียวกันลับหลังเขา ทำให้เขาเสียใจมาก เขารับไม่ได้ที่แอนหักหลังจึงบอกเลิกแอนและเดินทางกลับไทยทันที

“กูจับได้ว่าแอน... แอบไปมีอะไรกับผู้ชายคนหนึ่งที่เป็นเพื่อนเรียนคลาสเดียวกัน”

คิมหันต์ตอบพร้อมกำมือแน่น

“เชี้ย กูนึกว่าในละคร ทำไมแอนกล้าทำกับมึงขนาดนี้วะ”

เมฆถามต่อ

“ช่างเถอะมึง ปล่อยเขาไปอยู่กับคนที่เขารัก คนนั้นคงดีกว่ากู”

คิมหันต์พูดและกำมือแน่นกว่าเดิม

“เออน่ามึง... มึงหล่อขนาดนี้ ผู้หญิงคนไหนก็พร้อมเสนอตัวให้” เมฆบอกอย่างเจ้าเล่ห์

“กูได้ข่าวมึงไล่เลขาออกเป็นว่าเล่น” จอร์นแซว

“ก็เออสิ ไม่ได้ดั่งใจกูสักคน บางคนมาให้ท่ากูอย่างเดียวเลย กูว่าน่าเบื่อว่ะผู้หญิงแบบนี้ ไม่น่าค้นหา ถ้าแค่ One Night ก็พอได้ว่ะ หึ! เสนอมากูก็สนองให้ จบ!”

คิมหันต์ตอบด้วยสายตาและน้ำเสียงเจ้าเล่ห์

 “เขาเสนอ มึงสนอง เสร็จแล้วมึงไล่เขาออกเนี่ยนะ โห ไอ้คนดี” จอร์นพูดขึ้น

“ก็ One Night Stand ไงครับเพื่อน ไม่ถูกใจก็แค่แยกย้าย” คิมหันต์ยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

 “กูไปอยู่อังกฤษ 5 ปี กลับมาที่นี้ยังสาวเยอะเหมือนเดิม หึ! ก็ดี มีอาหารตา” เขาเอ่ยต่อ

“คืนนี้คุณคิมหันต์จะหิ้วขึ้นห้องกี่คนดีครับ ชั้นบนมีห้องว่างนะครับ”

จอร์นหัวเราะออกมาพร้อมกับแซวเพื่อนอย่างรู้ใจ

ณ ผับ XXX

โซน VIP2

** แชทไลน์ (กลุ่มนางฟ้ามาแล้วค่ะ) **

อิงฟ้า :  พวกแกมีใครถึงแล้วบ้าง

กิ๊ฟ : ใกล้แล้วแก รถติดอยู่ตรงสี่แยกนี่เอง

ปิงปอง : รีบมาได้แล้วย่ะชะนี ฉันกับนังบีไนท์รอหล่อน 2 คนนานแล้วนะ

อิงฟ้า : พวกแกจองโต๊ะโซนไหนอ่ะ

บีไนท์ : VIP2 จ้ะ รีบมานะชะนีน้อย

กิ๊ฟ : ย่ะ อีกไม่เกิน 10 นาที

--------------------------------จบแชท-------------------------------

รถคันหรูจอดที่หน้าผับ พร้อมกับร่างบางเดินลงมา ด้วยชุดเดรสสายเดี่ยวสีแดง ขัดกับผิวสีขาวยั่วยวนของเธอ ขาเรียวยาวเดินก้าวเข้าในผับ ดึงดูดทุกสายตาให้หันมองอย่างไม่ลดละ

วันนี้อิงฟ้าเธอมาด้วยลุคเซ็กซี่ กับชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปเว้าหลังสีแดงสด อย่าว่าแต่สายตาของหนุ่ม ๆ ในผับที่จ้องมองเธอตาเป็นมันเลย แม้แต่ผู้หญิงด้วยกันเอง ยังมองตามเธออย่างอิจฉา

“แกดูผู้หญิงคนนั้นสิ สวยจัง”

“เห้ยพวกมึงดูผู้หญิงชุดแดงคนนั้นดิ โคตรสวย โคตรเซ็กซี่เลย

เสียงซุบซิบหนาหู กำลังพูดถึงคนที่เพิ่งเดินเข้ามาในผับอย่างอิงฟ้าเธอเดินเข้ามาจนถึงโซน VIP2 พร้อมกับทักทายเพื่อน

อิงฟ้า : Hi! ว่าไงคะกระเทย

บีไนท์&ปิงปอง : Hi! ชะนีน้อย กว่าจะมาได้นะยะ

บีไนท์ : แหม วันนี้เซ็กซี่นะยะหล่อน

ปิงปอง : จะมาอ่อยผู้หรอยะวันนี้ อิอิ

อิงฟ้า : พูดบ้าอะไรของพวกแก นาน ๆ ได้มีเวลาเที่ยวทั้งทีต้องจัดหนัดจัดเต็มย่ะ

บีไนท์ : นังกิ๊ฟยังไม่มาอีก ช้าตลอดนังนี่

ปิงปอง : มันเตี้ย ขาสั้นแกอย่าไปว่ามัน ฮ่า ๆ

กิ๊ฟ : มาแล้วย่ะ นี่พวกแกกำลังนินทาฉันอยู่สินะ

  ทุกคนพูดคุยแซวเล่นกันอย่างสนุกสนาน ท่ามกลางสายตาของหนุ่มๆ หลายคู่ที่เทียวหันมามองอิงฟ้าอย่างไม่ลดละ ปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเธอเป็นผู้หญิงที่ทั้งสวยและเซ็กซี่ในคนเดียวกัน หุ่นที่พอเหมาะ ทรวดทรงองเอวที่เข้ารูปพอดิบพอดี ไม่แปลกเลยที่จะสะกดได้ทุกสายตา

ระหว่างที่อิงฟ้ากำลังนั่งพูดคุยกับเพื่อน ๆ ของเธออย่างสนุกสนาน เธอหารู้เลยว่า มีสายตา 3 คู่กำลังจ้องเธออย่างไม่ลดละจากโซน VIP1 ที่อยู่ตรงข้าม โดยเฉพาะสายตาสีน้ำตาลคู่นั้น จ้องเธอราวกับเสือจ้องจะกินเหยื่ออย่างนั้นแหล่ะ

"เห้ย! พวกมึง ดูผู้หญิงชุดสีแดงโซน VIP2 ดิวะ เด็ดโคตร"

เป็นจอร์นที่พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น เพราะหญิงสาวที่เขาเห็นตอนนี้สวยกว่าทุกคนที่เคยมาเที่ยวที่ผับของเขา สวยกว่าทุกคนที่เขาเคยเจอมา

"กูก็กำลังมองอยู่นี่ไง สวยจริงว่ะ" เมฆเอ่ยต่อ

"ไอ้คิม สายตามึงนี่ พ่อเสือ Come back แล้วสินะมึง"

"หึ! น่าสนใจดี"

คิมหันต์พูดทั้งที่ยังไม่ละสายตาไปจากหญิงสาวชุดแดงคนนั้น

"ดูท่าจะไม่ใช่ลูกค้าประจำร้านเรานะกูว่า ไม่คุ้นหน้าเลยว่ะ"

"เออว่ะ งั้นกูกับมึงไอ้เมฆ เราควรไปทักทายในฐานะเจ้าของผับหน่อย" จอร์นกล่าวพร้อมดึงมือเมฆลุกขึ้นไปยังโซน VIP2

"ไอ้คิมมึงจะไปไหม" เมฆถาม

"เชิญพวกมึงไปกันสองคนเถอะ คนอย่างกูไม่ต้องเข้าหาผู้หญิงคนไหนหรอก สาว ๆ รอเข้าหากูเยอะ"

คิมหันต์ตอบเพื่อนพร้อมกับกระดกเครื่องดื่มสีอำพันลงคอ นั่งมองเพื่อนของตนเดินไปทักทายหญิงสาวที่ตกเป็นเป้าสายตาอยู่ตอนนี้ นัยย์ตาสีน้ำตาลนั้นก็ยังจ้องสาวเจ้าอยู่อย่างไม่ลดละ เธอดูมีเสน่ห์ ดึงดูด เชิญชวนให้เข้าหา แต่อย่างว่าแหล่ะ ตัวเขาเองไม่จำเป็นต้องเข้าไปหาผู้หญิงก่อนหรอก

โซน VIP2

"สวัสดีครับคนสวย ผมชื่อจอร์นนะครับเป็นเจ้าของที่นี่ ส่วนนี่เมฆเพื่อนผมเป็นหุ้นส่วน และอีกคนนั่งอยู่ทางนู้นครับเป็นหุ้นส่วนเหมือนกัน"

จอร์นแนะนำตัวให้กลุ่มสาว ๆ รู้จักพร้อมกับผายมือไปทางโซน VIP1

"สวัสดีค่ะ" กลุ่มสาวๆพูดขึ้นพร้อมกัน

"ยินดีที่ได้รู้จักนะคะ ฉันชื่ออิงฟ้า ส่วนนี่กิ๊ฟ ปิงปอง และบีไนท์ค่ะ"

เป็นอิงฟ้าหญิงสาวชุดเกาะอกสีแดงที่หนุ่ม ๆ จับจ้องเป็นคนเอ่ยปากแนะนำตัวเองและเพื่อน ๆ ให้เมฆและจอร์นได้รู้จัก

"พวกคุณมาที่นี่ครั้งแรกรึเปล่าครับ ผมไม่ค่อยคุ้นหน้าเลย" เมฆถามขึ้น

"ใช่ค่ะสุดหล่อ พวกเราเพิ่งมาครั้งแรก ไม่ทราบว่าคืนนี้เจ้าของผับพอจะดูแลแขก VIP อย่างพวกเราได้ไหมคะ"

ปิงปองเอ่ยอย่างออดอ้อน พร้อมเอื้อมมือไปลูบไล้แขนเมฆเบา ๆ

"ยินดีครับ ถ้างั้นขออนุญาตพวกผมนั่งด้วยได้ไหมเอ่ย"

เป็นจอร์นที่พูดอ้อนสาว ๆ กลับบ้าง

"อร๊าย ยินดีมาก ๆ เลยค่ะ เชิญค่ะสุดหล่อขา"

บีไนท์พูดพลางลุกขึ้นกอดแขนจอร์นนั่งลงข้างๆ ตัวเอง

"พวกมึงสองคนนี่ไวนักนะเรื่องแบบนี้"

กิ๊ฟซึ่งทนอยู่นานแล้วจึงได้เอ่ยต่อว่าเพื่อนทั้งสองของเธอ

"ไอ้เมฆ มึงดูแลสาว ๆ ไปก่อนนะเว้ย เดี๋ยวกูเดินไปบอกไอ้คิมแป๊บ"

"เออ มึงเอามันมานั่งด้วยที่โซนนี้เลย ไหน ๆ เราก็คงไม่ได้กลับไปนั่งโซนนั้นแล้ว"

จอร์นเดินไปที่โต๊ะโซน VIP1 ได้สักพักก็เดินกลับมาพร้อมกับหนุ่มอีกคนที่หน้าตาหล่อเหลา ตาคม สูง ขาว ตกเป็นเป้าสายตาของสาว ๆ ทุกคนในผับแห่งนี้ไม่ต่างไปจากอิงฟ้าที่ตกเป็นเป้าสายตาของหนุ่ม ๆ เลย

"บีไนท์ มึงดูผู้ชายคนที่เดินมากับคุณจอร์น มึง ๆ เขาหล่อมาก"

ปิงปองพูดขึ้นอย่างตื่นเต้น มือทั้งสองข้างกำลังเขย่าหัวไหล่ของบีไนท์เพื่อเรียกให้เพื่อนหันไปมอง บีไนท์เองเมื่อได้ยินเพื่อนพูดด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นขนาดนั้นก็รีบหันไปมองทันที

"อุ๊ย!! มึง เห็นแล้วใจสั่นมาก หล่อแบบปะล่ำปะเหลือพ่อคุณเอ้ย"

เมื่อจอร์นและคิมหันต์เดินมาถึงโต๊ะโซน VIP2 แล้ว จอร์นก็ได้แนะนำคิมหันต์ให้กลุ่มสาว ๆ รู้จัก

สองหนุ่มนั่งพูดคุยกับกลุ่มสาว ๆ อย่างสนุกสนานอยู่พักใหญ่ เมื่อเริ่มเมาได้ที่ สาว ๆ ทั้งสี่คนก็พากันออกไปแดนซ์กระจาย ปล่อยให้หนุ่มๆ อย่างเมฆและจอร์นนั่งเฝ้าโต๊ะ

คิมหันต์นั่งกระดกเหล้าลงคอแก้วแล้วแก้วเหล่า ในใจเขาก็ยังคงนึกถึงคนรักเก่าที่เคยคบกันมานานถึง 7 ปี ความคิดถึงและความเสียใจประดังประเดสาดเทเข้ามาหนักกว่าเดิมเมื่อเหล้าเข้าปาก

"ไอ้คิม มึงใจเย็นเว้ย เหล้านะมึงไม่ใช่น้ำเปล่า"

เมฆเอ่ยปรามเพื่อน เมื่อเห็นว่าเพื่อนของตนยกดื่มไปหลายแก้วแล้ว

"มึงคิดถึงแอนหรอ"

จอร์นเอ่ยถามพร้อมเอื้อมมือไปตบไหล่เพื่อเบา ๆ

"โธ่เว้ย!!!!!!" คิมหันต์ตะโกนเสียงดังออกมา พร้อมกำปั้นทุบลงบนโต๊ะดัง ปัง!!!

"ไอ้คิม มึงใจเย็น มึงขึ้นไปนอนก่อนไหมกูว่ามึงไม่มีสติละ" จอร์นเอ่ยขึ้น

คิมหันต์ไม่ตอบ มือหนาจับแก้วเครื่องดื่มสีอำพันกระดกลงคออีกครั้งและอีกครั้งโดยไม่ฟังเสียงทัดทานของเพื่อนเลยแม้แต่น้อย

ทางด้านกลุ่มสาว ๆ อิงฟ้าที่กำลังแดนซ์กระจายกับเพื่อน อย่างเมามัน เธอปล่อยร่างกายให้โยกย้ายไปตามจังหวะเสียงเพลงในค่ำคืนนี้ ท่ามกลางสายตาหลายคู่ของหนุ่ม ๆ จับจ้องอยู่ไม่ขาด

"ตะกี้พวกแกได้ยินเสียงดังมาจากทางโต๊ะพวกเราไหม ใครเป็นอะไรไหมวะ"

เป็นกิ๊ฟที่เอ่ยขึ้นถามเพื่อน ๆ

"เออกูกับปิงปองก็ได้ยิน คนมีเรื่องกันรึเปล่า"

"มึงไปเรียกนังชะนีน้อยมา หยุดเต้นแล้วไปดูกันก่อนเถอะ"

"นังฟ้า แกหยุดเต้นก่อน เหมือนจะเกิดเรื่องที่โต๊ะพวกเรา"

ร่างบางที่ถูกเพื่อนขัดจังหวะก็เกิดอาหารหงุดหงิดเล็กน้อย แต่เธอก็ยอมเดินตามเพื่อน ๆ กลับโต๊ะแต่โดยดี

"เกิดอะไรขึ้นคะ คุณเมฆ คุณจอร์น พวกเราได้ยินเสียงดังเลยเดินมาดู" กิ๊ฟเอ่ยถามขึ้น

"ไม่มีอะไรหรอกครับ แค่ไอ้คิมมันดื่มหนักเลยอาละวาดนิดหน่อย" จอร์นรีบตอบ

"หึ! ก็นึกว่ามีอะไร เมาแล้วยังมาทำคนอื่นตกอกตกใจอีก"

อิงฟ้าบ่น เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอปากไวกว่าปกติ ส่วนคิมหันต์ได้แต่สะแยะยิ้มมุมปากเมื่อได้ยินสาวร่างบางบ่นออกมา

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ขอตัวไปเต้นต่อนะคะ ใครเมาก็กลับบ้านไปนอนไป จะได้ไม่เป็นภาระคนอื่น" คนตัวเล็กยังพูดต่อไม่หยุด

"นังฟ้าเงียบ!! เมาแล้วรั่วไม่พอแถมยังปากเสียอีก" ปิงปองเอ่ยขึ้น

"ขอโทษด้วยนะคะหนุ่ม ๆ นังฟ้าเวลาเมามันชอบปากเสียค่ะ"

"ปากเสียอะไร ฉันพูดความจริง เมาแล้วก็ไปนอนดิ จะมาก่อกวนคนอื่นทำไม" อิงฟ้ายังไม่ยอมลดละ

"โธ่เว้ย" คิมหันต์ตะโกนพร้อมทุบโต๊ะอีกครั้ง แต่ครั้งนี้รุนแรงกว่าเดิม

"นังปิงปอง รีบปิดปากนังฟ้าก่อนที่มันจะพูดอะไรไปมากกว่านี้" กิ๊ฟรีบบอก

"คุณจะทุบโต๊ะทำไมนักหนาห๊ะ หยิ่งไม่พอแล้วยังจะมาทำนิสัยแย่แบบนี้อีก"

เธอบ่นใส่รัว ๆ เขาอุตส่าห์มีเวลาได้มาเที่ยวปลดปล่อยกับเพื่อน กลับมาเจอคนนิสัยแย่ ๆ แบบนี้ หมดอารมณ์จะอยู่ต่อแล้ว ทางด้านคิมหันต์เอง ยิ่งได้ยินเสียงหญิงสาวบ่นว่าให้ เขาก็ยิ่งหงุดหงิด โมโห เธอเป็นใครถึงกล้าดีมาว่าให้เขาขนาดนี้

"คุณกล้าดียังไงมาพูดกับผมแบบนี้"

เขาลุกขึ้นพูดเสียงดัง พร้อมบีบข้อมืออิงฟ้าอย่างแรง ไม่เคยมีผู้หญิงคนไหนกล้าว่าให้เขาขนาดนี้ ผู้หญิงทุกคนที่ผ่านมา ล้วนพูดจาออดอ้อนและยอมเขาอย่างง่ายๆ อิงฟ้าเป็นใครถึงกล้าขนาดนี้ ต่อให้เขาจะเมาแค่ไหน เขาก็ยังพอมีสติที่จะจำเหตุการณ์ได้

"ปล่อยนะไอ้บ้า!" ร่างบางสะบัดแขนออกจากมือหนาอย่างแรง

"ทำไมเพื่อนพวกคุณนิสัยแย่ขนาดนี้เนี่ย" เธอหันไปต่อว่าเมฆกับจอร์น

"เอ่อ คุณฟ้า ใจเย็น ๆ นะครับ ไอ้คิมมันเมามาก เพิ่งโดนสาวหักอกมาด้วย ผมขอโทษแทนมันด้วยนะครับ" จอร์นเอ่ยขอโทษ

"งั้นรีบพาเพื่อนคุณกลับเถอะค่ะ ฟ้าหมดสนุกแล้วขอตัวนะคะ"

เธอพูดขึ้น มือเรียวเล็กล้วงเข้าไปในกระเป๋าแบรนด์เนมใบสวย เธอควักเงินแบงก์พันออกมาจำนวนหนึ่งก่อนวางลงบนโต๊ะ

- ปึ่ก -

"มื้อนี้ถือว่าฉันเลี้ยง ยินดีที่ได้รู้จักคุณจอร์นกับคุณเมฆนะคะ ส่วนอีกคนขอไม่รู้จักค่ะ นิสัยแย่มาก"

ร่างสูงเห็นแบบนั้นก็ยิ่งไม่พอใจ ว่าเขาขนาดนี้แล้วคิดจะหนีไปง่ายๆ งั้นหรอ มันไม่ง่ายขนาดนั้นหรอกสาวน้อย หึ!

"เดี๋ยวก่อนสิคนสวย ว่าผมขนาดนี้ คิดจะหนีไปง่ายๆ เหรอ"

เขาพุ่งไปคว้าข้อมือเล็กพร้อมบีบแน่นและดึงเธอเข้ามาประชิดตัว ตอนนี้ใบหน้าพวกเขาห่างกันเพียงคืบ ทั้งฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่เขาสาดลงคอหลายแก้ว ปนกับอารมณ์โมโหเรื่องที่โดนแฟนเก่าหักหลัง ทั้งยังมาโดนร่างบางที่อยู่ตรงหน้าพูดจาถากถางอีก ทำให้สติเขาก็หลุดกระเจิง

"ปล่อยนะ ไอ้หมาบ้า!!!"

ร่างบางร้องขึ้น ฝ่ามือเล็ก ๆ ฟาดลงที่ใบหน้าหล่อคมอย่างรุนแรง ท่ามกลางความตกใจของเพื่อนทั้งสองฝ่าย

- เพี๊ยะ - !!!!!!!!!!!

"อย่ามาทำนิสัยหยาบ ๆ แบบนี้กับฉัน"

เธอพูดขึ้นและเดินสะบัดออกไป

"นังบีไนท์ นังปิงปอง แกสองคนรีบตามนังฟ้าออกไป"

กิ๊ฟบอกเพื่อนและหันไปกล่าวขอโทษพวกจอร์นครั้งแล้วครั้งเล่า เธอได้แต่นึกบ่นเพื่อนตัวดีของเธอเบา ๆ ที่เมาเมื่อไหร่ก็จะกลายเป็นอีกคนที่มีนิสัยไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น

"แกนะแก เมาหน่อยก็เป็นแบบนี้"

ความจริงแล้วอิงฟ้าเป็นคนนิสัยดีมาก ๆ เลยนะ เธอรักเพื่อน ๆ น่ารักกับทุกคน ชอบช่วยเหลือคนอื่นเสมอ แต่เวลาที่เธอถูกรังแกเธอก็สู้สุดตัวเหมือนกัน แถมเวลาเมา ด้วยฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้เธอปากไวและไม่กลัวใครหน้าไหนทั้งนั้น ยิ่งเธอเป็นคนที่ไม่ชอบคนเห็นแก่ตัว ไม่รู้จักเกรงใจคนอื่น ถ้าเจอคนแบบนี้เธอจะไม่ทนเด็ดขาด

กิ๊ฟเดินตามเพื่อนออกไป ทุกคนตกลงกันว่าจะให้ปิงปองและบีไนท์แยกกลับบ้านไป ส่วนกิ๊ฟจะไปส่งอิงฟ้าที่บ้านและจะนอนค้างที่นั่นเลย ซึ่งตอนนี้เจ้าตัวได้หลับไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว

"นังนี่นะ เมาแล้วหาเรื่องตลอด"

“เออสิ ตื่นมามันจะจำอะไรได้บ้างไหม”

“ฉันว่าไม่ แล้วนี่เป็นไง ฉันต้องแบกมันกลับบ้านอีก”

เหล่าเพื่อนสาวต่างบ่นให้คนที่กำลังนอนหลับไม่รู้เรื่องอยู่ในรถก่อนจะแยกย้ายกันกลับบ้านไป พรุ่งนี้เช้าตื่นมา เธอจะจำเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นได้ไหมนะ จะรู้ตัวไหมนะว่าไปทำอะไรกับใครไว้ เพราะดูท่าทางอีกฝ่ายหน้าตาคาดโทษอยู่ไม่น้อยทีเดียว