คิงที่เห็นรอยยิ้มของพรีมก็อึ้งไปเหมือนกันเพราะมันน่ารักมากๆ ทั้งลักยิ้มสองข้างแล้วยังแก้มป่องๆนั่นอีก และไม่ใช่แค่คิงที่อึ้ง กาย ไนท์กับชินก็พลอยอึ้งไปด้วยทั้งหมดพากันมองตามพรีมจนหายไปจากสายตา
"น้องพรีม..โคตรน่ารักเลยว่ะ!..ยิ้มทีทำเอาใจกูแทบละลายเลยมึง!"กายทำท่าเพ้อฝัน
"ใช่..ถึงว่ามีแฟนคลับติดตามโคตรเยอะอ่ะ!...แต่น่าเสียดายที่มาชอบไอ้คิงว่ะ!"ชินว่า
"ไหนเขาลือกันว่า..น้องพรีมชอบผู้หญิงไงวะ!?..ทำไมมาบอกชอบไอ้คิงได้ล่ะ!?"ไนท์ถามอย่างไม่เข้าใจ
"กูว่า..คงลือกันไปเองมากกว่า..เพราะกูรู้ว่ามีผู้ชายไปตามจีบน้องพรีมหลายคนแต่น้องพรีมไม่เคยสนใจใคร..และชอบอยู่กับผู้หญิงตลอดก็เลยเอาไปพูดกันน่ะ!"กายบอกอย่างที่คิด
"นี่พวกมึงรู้จักเด็กนั่น!?"คิงถาม
"ในมหาลัยนี้ส่วนมากก็รู้จักน้องพรีมกันทั้งนั้นแหละ..เพราะน้องพรีมสวย..น่ารัก..ยิ้มเก่งเคยเป็นดาวคณะอักษรแถมยังเป็นนักกีฬาวอลเล่ย์บอลตัวแทนมหาลัย..มีภาพลงในเพจมหาลัยแทบทุกวัน..มีคนตามจีบมากมายแถมมีแฟนคลับอีกต่างหาก"ไนท์บอก ที่รู้เพราะมหาลัยนี้เป็นของพ่อของเขาเอง แล้วตอนนี้เขาก็เข้ามาช่วยดูแลต่ออยู่
"หึ!!"
คิงยกยิ้มมุมปากเล็กน้อยแต่ไม่พูดอะไรต่อ ในสายตาของเขาพรีมไม่ใช่ผู้หญิงในสเปคเลยสักนิด และที่เขาปฏิเสธตั้งแต่แรกเพราะคิดว่าเขาไม่มีทางชอบพรีมได้แน่ๆ ยิ่งเวลาแค่3เดือนด้วยแล้วยิ่งไม่มีทาง แต่ที่ยอมเพราะไอ้พวกเพื่อนตัวดีพูดมาก ดังนั้นเขาจะรอดูว่าพรีมจะจีบเขาอย่างไรก็แล้วกันเพราะเด็กน้อยอย่างนั้นไม่อยู่ในสายตาของเขาหรอก
"ไปพวกมึง..ได้เวลาเรียนแล้ว"ชินบอกแล้วลุกขึ้นและคนอื่นๆก็ลุกตามกันเดินไปขึ้นห้องเรียน
ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิง ขณะที่นั่งรออาจารย์เข้ามาสอน
คิงกดเปิดอ่านแล้วก็ต้องขมวดคิ้วขึ้นทันทีเพราะคนที่ไลน์มาคือพรีมนั่นเอง นี่เด็กนั่นไปเอาเบอร์ไลน์ของเขามาจากไหนกันวะ! คิงคิดอย่างสงสัยปนรำคาญ
พรีม:สวัสดีค่ะพี่คิง
พรีม:อย่าเพิ่งบล๊อคนะคะ
พรีม:ก็พี่คิงให้พรีมจีบได้
พรีม:ถ้าไม่อยากตอบก็ไม่เป็นไรค่ะ
พรีม:พรีมแค่อยากคุยด้วยเท่านั้น
พรีม:ได้เวลาเรียนแล้ว
พรีม:ตั้งใจเรียนนะคะ
"เป็นไรของมึง..ไอ้คิง!?"ชินถามเมื่อเห็นคิงดูโทรศัพท์แล้วขมวดคิ้วแบบไม่พอใจ
"นั่นสิ..ใครไลน์มาวะ!?"กายถาม
"เด็กนั่น!ไม่รู้เอาไลน์กูมาจากไหน"คิงพูดอย่างรำคาญก่อนจะกดปิดโทรศัพท์
"น้องพรีมเก่งว่ะ!.."ไนท์ชมเพราะน้อยคนที่จะมีไลน์ของคิงได้
"555มึงเจอคนจริงเสียแล้วล่ะ!..ไอ้คิง"กายขำแล้วพูดแซว
"ต่อไปคงมีอะไรสนุกๆกว่านี้แน่ๆว่ะ!!"ชินพูดยิ้มๆ
คิงไม่สนใจคำพูดของเพื่อน นี่เขาต้องทนรำคาญเด็กนั่นไปอีกตั้ง3เดือนเลยเหรอวะ! เฮ้อ!ไม่น่าไปเชื่อไอ้เพื่อนเหี้..!เลยวุ่นวายชิบหาย!!
คิงกับเพื่อนเดินลงมาจากอาคารเรียนเพราะวันนี้พวกเขามีเรียนถึงแค่บ่าย3เท่านั้นจึงพากันเดินตรงไปที่ลานจอดรถเพื่อจะกลับไปพักผ่อนที่คอนโดใครคอนโดมัน แล้วค่อยเจอกันอีกทีที่ผับxcตอน3ทุ่มเพราะพวกเขาร่วมกันเปิดผับมาได้3ปีแล้วจึงต้องเข้าไปดูแล
คิงเดินมาถึงรถที่จอดอยู่ก็ต้องหยุดยืนอยู่หน้ารถเพราะสายตามองไปเห็นดอกกุหลาบสีชมพู1ดอกวางอยู่ที่หน้ากระจกรถ โดยใช้ที่ปัดน้ำฝนวางทับก้านดอกไว้
"เห้ย!..ไอ้คิง..นี่ดอกกุหลาบสีชมพูที่มึงชอบนี่หว่า!..ใครเอามาวางไว้วะ!?"กายถามอย่างแปลกใจ เพราะไม่ค่อยมีใครรู้ว่าคิงชอบกุหลาบสีชมพูนอกจากพวกเขาที่เป็นเพื่อนสนิท แม้แต่ยี่หวาแฟนเก่าของคิงก็ยังไม่รู้เลย
"นั่นดิ..ใครวะ!..มีการ์ดด้วยนี่"ไนท์ว่าแล้วทำท่าจะเดินไปหยิบดอกกุหลาบมาดูแต่คิงหยิบมาเสียก่อน
"ขับรถกลับดีๆนะคะ...พรีม"
"เฮ้อ!!"คิงถอนหายใจออกมาเบาๆ ยัยเด็กนั่นอีกแล้วเหรอวะ!
"โอ้โห!!น้องพรีมนี่ถ้าจะรู้จักไอ้คิงดีเลยนะเนี่ย..สงสัยจะชอบมึงจริงๆว่ะ"กายว่า
"นั่นสิ..อ้าว!แล้วนั่นมึงจะเอาดอกกุหลาบไปไหนวะ!?..ไอ้คิง"ชินถามเมื่อเห็นคิงถือดอกกุหลาบตรงไปที่ถังขยะข้างหน้า
"เฮ้ย!!!"ชิน กายกับไนท์ร้องอย่างตกใจเพราะคิงทิ้งดอกกุหลาบลงในถังขยะ
"มึงทำอย่างนี้..ถ้าน้องพรีมรู้ต้องเสียใจแน่ๆ"ไนท์ว่าตรงๆ เขารู้ว่าคิงไม่ชอบพรีมแต่ไม่ต้องทำขนาดนี้ก็ได้นี่!
"ใช่..มีคนดีๆมาชอบแล้วทำเป็นเล่นตัวนะมึง..สักวันมึงจะต้องเสียใจ..เชื่อกูสิ!"กายว่า
"กูไม่สนใจ!"คิงพูดจบก็เดินขึ้นรถแล้วขับออกไปทันที อยากจะพูดอะไรก็พูดไปเขาไม่สนใจหรอก!
คอนโดD
เมื่อมาถึงคอนโดคิงก็ทิ้งตัวลงนอนบนโซฟา
ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์ดังขึ้นก่อนที่คิงจะหลับ เขาจึงหยิบมากดดู
พรีม:ถึงคอนโดหรือยังคะ
พรีม:อย่าลืมทานเข้านะคะ
พรีม:เป็นห่วงค่ะ
คิงอ่านแล้วก็กดปิดก่อนจะวางโทรศัพท์ไว้ที่โต๊ะหน้าโซฟาแล้วนอนหลับไป
ผับxc3ทุ่มกว่า
คิงกับเพื่อนๆมาถึงที่ผับตั้งแต่สองทุ่มแล้ว พวกเขาช่วยกันดูแลและเคลียร์บัญชีต่างๆจนเสร็จแล้วลงมานั่งดื่มเหล้าอยู่ห้องวีไอพีที่สามารถมองเห็นภายในผับได้ทั่วแต่คนข้างนอกจะมองไม่เห็น
ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์ของคิงดังขึ้น
พรีม:อยู่ผับหรือคะ
พรีม:อย่าดื่มมากนะ
พรีม:เดี๋ยวขับรถกลับไม่ไหว
พรีม:ฝันดีค่ะ
"กูว่านะ..วันนี้ไลน์ไอ้คิงแม่ง!ดังบ่อยไปหรือป่าววะ!!555"กายแซวแล้วขำกับสีหน้าของคิงตอนที่อ่านไลน์
"น่ารำคาญ!!"คิงว่าก่อนจะวางโทรศัพท์ลง
"แต่ถ้าเป็นกูนะ..มีคนเป็นห่วงอย่างนี้..โคตรรู้สึกดีเลยว่ะ!!"ชินพูดยิ้มๆ
"นั่นสิ..แต่น้องพรีมนี่ทำไมถึงได้รู้เรื่องไอ้คิงไปหมดเลยวะ!?..ทั้งเรื่องดอกไม้..เรื่องเวลาเรียน..นี่ยังมีอะไรที่น้องพรีมรู้อีกวะ!?"ไนท์ว่าพลางทำหน้าสงสัย
"ใช่..นี่เพิ่งเริ่มต้นก็เป็นแบบนี้แล้ว..ต่อไปสนุกแน่ๆ..กูว่า..หึหึ"กายอมยิ้ม
"วุ่ยวาย!!"คิงว่าพลางยกแก้วเหล้าขึ้นดื่มต่อด้วยสีหน้าเฉยชาติดรำคาญ
คอนโดD
เช้าวันรุ่งขึ้น
ติ้ง!ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิงดังขึ้นรัวๆจนเขาต้องหยิบขึ้นมาดูก่อนจะต้องหัวเสียแต่เช้าเมื่อเห็นชื่อคนที่ไลน์มา จะเป็นใครไปไม่ได้นอกจากยายเด็กจอมตื้อ น่ารำคาญชิบ!!
พรีม:อรุณสวัสดิ์ค่ะ
พรีม:ตื่นได้แล้วนะคะ
พรีม:พี่คิงมีเรียนเช้านะ
พรีม:แล้วเจอกันค่ะ
คิงส่ายหัวพร้อมกับลุกขึ้นไปอาบน้ำพลางคิดว่ายายเด็กจอมตื้อนี่จะรู้เรื่องของเขาดีเกินไปแล้ว!
มหาวิทยาลัยK
โรงอาหารคณะวิศวะ
"เป็นอะไรวะ!?ไอ้คิง..ทำหน้าเหมือนใครด่าแม่มึงมาอ่ะ!"ชินถามเมื่อเห็นคิงเดินเข้ามาแล้วนั่งลงที่โต๊ะ
"ด่าแม่มึงน่ะสิ!!"คิงว่าอย่างหงุดหงิด เขากำลังไม่พอใจที่ถูกเสียงไลน์ของพรีมปลุกตั้งแต่เช้า
"ไอ้สัส!..กูถามดีๆนะโว้ย!!?"ชินว่า
"ไม่ต้องเถียงกัน..ว่าแต่มึงเป็นอะไรวะ!?"ไนท์รีบห้ามก่อนจะหันไปถามคิง
"ก็ยายเด็กนั่นแม่ง!ไลน์มาปลุกกูตั้งแต่เช้า..ยิ่งกว่านาฬิกาปลุกอีก..น่ารำคาญชิบ!!"คิงว่าอย่างรำคาญ
"555น้องพรีมคงกลัวมึงมาไม่ทันเข้าเรียนน่ะ!"กายขำ
"มึงไม่ต้องรีบรำคาญหรอก..โน่น!น้องพรีมกับเพื่อนเดินมานั่นแล้ว"ชินบอกแล้วพยักหน้าไปทางด้านข้าง
"แม่ง!เด็กวิศวะของเรา..มองตามน้องพรีมตาเป็นมันเลยว่ะ"ไนท์บอก
"ก็น้องพรีมทั้งสวยและน่ารัก..เลยมีแต่คนมองน่ะสิ!"กายบอกยิ้มๆ
"ตาบอดน่ะสิไม่ว่า!!"คิงว่าอย่างไม่ใส่ใจ
"ว่าน้องมากๆ..ระวังนะโว้ย!เกลียดอะไรมักได้อย่างนั้น555"ชินพูดแล้วขำ
"สวัสดีค่ะพี่คิง..พี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..นี่เพื่อนของพรีมค่ะ..ชื่ออิงกับออย"พรีมเดินมาถึงที่โต๊ะของคิงกับเพื่อนๆแล้วยกมือไหว้ก่อนจะแนะนำเพื่อนให้พี่ๆได้รู้จัก
"สวัสดีคับน้องพรีม..น้องอิง..น้องออย"ชิน ไนท์และกายทักทายกลับมีแต่คิงที่พยักหน้ารับเฉยๆ
"สวัสดีค่ะพี่ชิน..พี่ไนท์..พี่กาย..พี่คิง"อิงกับออยยกมือไหว้พร้อมรอยยิ้ม
"นี่อาหารเช้าค่ะพี่คิง..อ้อ!แล้วพี่ๆเรียกแค่ชื่อก็พอค่ะ..ไม่ต้องมีน้องหรอก"พรีมวางกล่องอาหารลงตรงหน้าคิงก่อนจะพูดขึ้น
"โอ้โห!..อิจฉาไอ้คิงว่ะ!มีคนส่งข้าวด้วย"ไนท์แซวยิ้มๆแต่คิงกลับส่งสายตาดุดันกลับไปให้
"งั้นพรีมกับเพื่อนขอขึ้นเรียนก่อนนะคะ..ทานให้อร่อยนะคะพี่คิง"พรีมพูดแล้วเดินออกไปพร้อมกับอิงและออย
"อยากกินก็เอาไป"คิงพูดเสียงดังเพราะตั้งใจให้พรีมได้ยิน
"เฮ้ย!พรีมเอามาให้มึงนะ..แล้วจะให้กูเพื่อ?"ไนท์ว่าตรงๆเพราะกลัวพรีมที่เพิ่งเดินออกไปจะได้ยิน
"ไม่กิน!?..งั้นกูทิ้ง!!"คิงถามพร้อมกับหยิบกล่องข้าวที่พรีมวางไว้
"ไอ้สัสคิง!!..มึงแม่งใจร้ายว่ะ!!"ชินว่าตรงๆ
"ใช่ๆ..ถ้าไม่กินเอามานี่..พวกกูกินเอง"กายพูดแล้วหยิบกล่องข้าวมาไว้ข้างหน้าตัวเอง
"กูไม่ได้ใช้..และกูก็บอกแล้วว่ากูไม่ชอบ"คิงพูดด้วยท่าทางเฉยชา
"เออ!!แล้วกูจะคอยดู..ว่ามึงจะใจแข็งไปได้สักกี่น้ำ"ชินพูด
"ใช่...พรีมออกจะสวย..น่ารัก..มีแต่คนตามจีบ..แต่น่าสงสารที่มาชอบคนเหี้..!ๆอย่างมึง"ไนท์ว่าคิงตรงๆ
"กูก็บอกแล้ว..แต่อยากจะมายุ่งเอง..ช่วยไม่ได้"คิงพูดด้วยท่าทางรำคาญ
"สักวัน..ถ้าพรีมเลิกชอบมึง..แล้วมึงจะรู้สึก"กายบอก
"ใช่..ถ้ามีวันนั้นนะ..กูจะสมน้ำหน้าคนแรกเลยมึง..หึหึ"ชินว่า
"ไม่มีวัน"คิงพูดอย่างหนักแน่น
"ช่างมันเถอะ..มาดูกันดีกว่าว่าพรีมทำอะไรมาให้กิน"ไนท์พูดอย่างรำคาญกับท่าทางของคิง
"โอ้โห!!ข้าวผัดกุ้ง..นี่มันของชอบไอ้คิงเลยนะโว้ย!"กายพูดแล้วทำตาโต
"ใช่..หน้าตาน่ากินดีว่ะ!!"ไนท์ชม
"อืม!!ไม่ใส่กระเทียมด้วย..พรีมนี่..รู้เรื่องไอ้คิงดีจริงๆว่ะ!"ชินดมข้าวผัดแล้วพูดออกมายิ้มๆ
"กูว่านะ..พรีมคงจะรู้จักไอ้คิงมากกว่าตัวไอ้คิงเองแน่ๆ555"กายพูดแล้วขำ
คิงที่ฟังเพื่อนๆพูดก็อดจะคิดตามไม่ได้ เพราะหลายเรื่องที่พรีมทำให้ มันเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยมีคนภายนอกที่จะรู้ได้แต่ยายเด็กจอมตื้อกลับรู้ไปเสียทุกเรื่อง
"เฮ้ย!!อร่อยด้วยว่ะมึง!"ไนท์ที่ตักข้าวผัดกินแล้วพูดชมออกมา
"อืม!อร่อยจริงๆด้วย"กายชม
"กูว่านะ..ใครได้พรีมเป็นเมียนะ..โคตรโชคดีอ่ะ!..ทำอาหารอร่อยอย่างนี้..สงสัยครบสามเดือนแล้ว..กูคงต้องตามจีบพรีมมาเป็นแฟนแน่ๆว่ะ!!"ชินพูดพลางเคี้ยวข้าวผัดไปด้วย
"งั้น..มึงก็ต้องแข่งกับกูโว้ย!"กายว่า
"กูด้วย!!"ไนท์บอกยิ้มๆ
"ตามนั้นโว้ย!"ชินยักคิ้วให้กายกับไนท์
"เอาจริง!?"คิงถามเพื่อนแบบไม่อยากเชื่อว่าพวกมันจะทำอะไรแบบนี้
"เออ!!"ชิน กายกับไนท์ตอบพร้อมกัน
"อย่ามาเสียดายทีหลังก็แล้วกัน"ไนท์พูด
"ไม่..มี..วัน"คิงพูดเน้นทีละคำ
ชิน กายกับไนท์หันมาพยักหน้าให้กันยิ้มๆแต่ไม่ได้พูดอะไรอีก ต่างพากันกินข้าวผัดจนหมดโดยมีคิงนั่งมองแล้วส่ายหน้าเบาๆก่อนจะพากันขึ้นเรียน
ติ้ง!..ติ้ง!เสียงไลน์เข้าโทรศัพท์ของคิง
พรีม:ตั้งใจเรียนนะคะ
พรีม:ข้าวที่ทำให้..พี่คิงไม่ทานก็ไม่เป็นไร
พรีม:แค่อยากทำให้เท่านั้นค่ะ
คิงอ่านแล้วก็กดปิดพลางคิดว่าจะรอดูว่าจะอดทนทำได้สักเท่าไร
บ่ายโมงกว่าคิง กาย ไนท์กับชินมานั่งรอเวลาขึ้นเรียนที่ม้าหินอ่อนข้างตึก
"อ้าว!พรีม..ไม่มีเรียนหรือคับ!?"กายถามเมื่อเห็นพรีมเดินมากับอิงและออย
"มีค่ะ..พอดีอาจารย์พักเบรคเลยลงมาหาน้ำดื่มค่ะ..นี่คาปูชิโน่เย็นหวานน้อยของพี่คิงค่ะ"พรีมตอบกายก่อนจะวางแก้วน้ำลงตรงหน้าคิงที่ก้มหน้าไม่ได้มองเธอเลยสักนิด
"นี่พี่ๆรอขึ้นเรียนกันเหรอคะ"อิงถาม
"คับ..อีกครึ่งชั่วโมง"ไนท์บอก
"งั้น..พวกเราขึ้นเรียนก่อนนะคะ"ออยบอกก่อนจะเดินไปพร้อมกับพรีมและอิง
"ไอ้คิง!!นั่นมึงจะเอาแก้วน้ำไปไหนวะ!?"ชินถามเมื่อเห็นคิงลุกขึ้นหยิบแก้วน้ำที่พรีมซื้อมาให้ขึ้น
"ทิ้ง!!"คิงพูดเสียงเรียบนิ่ง
"ไอ้สัส!!เอามานี่..มึงแม่ง!!ใจร้ายชิบหาย!!"กายพูดแล้วแย่งแก้วน้ำมาถือไว้เอง
"ใช่..พรีมอุตส่าห์ซื้อมาให้แท้ๆ"ไนท์ว่าตรงๆ
"กูไม่ได้สั่ง!!"คิงว่ากลับ
"เออ..มึงจำคำพูดและการกระทำของมึงไว้เลยนะ..แล้วพวกกูจะคอยดู"ชินตอกกลับไปบ้าง
ชิน กายกับไนท์คิดเหมือนกันว่าอยากให้พรีมเอาชนะใจคิงให้ได้ แล้วถ้าถึงวันนั้นจริงๆพวกเขาจะยุให้พรีมเอาคืนคิงอย่างสาสมแน่นอน
สองเดือนต่อมา
พรีมยังคงตามจีบคิงเหมือนเดิม คือทำอาหารเช้าไปให้ ซื้อกาแฟให้ เอาดอกกุหลาบสีชมพูไปวางไว้ที่หน้ารถพร้อมกับโน้ตเล็กๆ แล้วเธอก็ส่งไลน์หาคิงทุกวันทั้งเช้า กลางวัน เย็นและตอนดึก เธอรู้ว่าคิงไม่เคยกินข้าวและดื่มน้ำที่เธอซื้อและทำไปให้เลยแถมดอกไม้ก็ถูกทิ้งลงถังขยะทุกวัน ส่วนไลน์ที่เธอส่งไปส่วนมากจะเป็นเรื่องที่เธอเล่าในสิ่งที่เธอไปทำมาในแต่ละวันให้คิงรู้แต่คิงก็แค่อ่านแล้วไม่เคยตอบกลับมาเลยสักครั้ง แต่เธอก็ไม่เคยท้อและไม่ได้คิดมากอะไรเพราะเธอขอแค่ได้ทำให้คิงเท่านั้นเธอก็พอใจแล้ว จริงๆแล้วไม่ต้องรอถึงสามเดือนเธอก็รู้คำตอบอยู่แล้วว่าคิงไม่มีทางจะชอบเธอได้ เพราะคิงยังคงทำท่าทางเย็นชาและเฉยเมยเหมือนเดิมทุกอย่างกับสิ่งที่เธอทำให้ แต่เธอก็จะทำแบบนี้ไปจนกว่าจะครบสามเดือนเพราะอยากเก็บช่วงเวลาสามเดือนนี้ไว้ในความทรงจำ ว่าครั้งหนึ่งเธอได้พยายามตามจีบคิงจนสุดความสามารถแล้ว ถึงแม้ว่าผลของมันจะไม่สมหวังก็ไม่เป็นไร
