พระเอก
ชื่อเล่น ราม ชื่อจริง วยุทัศ อัดสิลาเสิศ อายุ29ปี
หนุ่มหล่อดีกรีนักธุรกิจหนุ่มไฟแรง เขาหล่อเขารวยเขาเท่
เขาไม่มั่วผู้หญิงเหมือนเพื่อนของเขาเขาไม่สนผู้หญิงคนไหนนอกจาก...(ไม่บอกหรอก) จนใครนึกว่าเขาไม่ชอบผู้หญิง
หญิงสาวทุกคนต่างอยากได้เขามาเป็นสามี
นางเอก
ชื่อเล่นฮันนี่ ชื่อจริงเอริยา รัตนบูรภาพิทักษ์ อายุ25ปี
ผู้หญิงที่สวยกระชากใจหนุ่มๆ เธอสวยเหมือนนางพญางูขาว เธอเคยอกหักจากรักในวัยเด็กของเธอมันเลยทำให้เธอเข็มแข็งและพร้อมที่จะรุกชายคนที่เธอรักใหม่
และเธอได้รับฉายาว่าคาสโนวี่ เธอควงผู้ชายไม่ซำ้หน้า
(แล้วเจอกันค่ะพี่รามสุดที่รัก)
10ปี ก่อนปัจจุบัน
ณ บ้าน รัตนบูรภาพิทักษ์
มีเด็กชายหญิงคู่หนึ่งกำลังยืนคุยกันอยู่ตรงบริเวณสระนำ้ในสวนของบ้านหลังใหญ่
"พี่รามคะ"เด็กสาวมัธยมต้นวัย15เอ่ยเรียกเด็กหนุ่มวัยรุ่นอายุ19 ทำให้เด็กหนุ่มที่ยืนมองน้ำในบ่อน้ำอยู่ค่อยๆชำเลืองหางตาไปมองหน้าเด็กสาว
"พี่รามคะ ฮันชอบพี่รามค่ะ" เด็กสาวฮันนี่เอ่ยพร้อมยื่นซองจดหมายรูปหัวใจสีชมพูให้เด็กหนุ่มราม
เด็กหนุ่มรามเหลือบหางตามองจดหมายรูปหัวใจสีชมพูของเด็กสาวฮันนี่พร้อมกับเอ่ยขึ้นว่า
"เหอะ!นำ้หน้าอย่างเธอนี่น่ะหรือที่จะมาชอบฉัน ฉันไม่ชอบเธอ เธอไม่ใช่สเปคของฉันยัยผู้หญิงงี่เง่า!”เด็กหนุ่มรามเอ่ยขึ้นด้วยนำ้เสียงเรียบเฉยและเย็นชา
"เลิกตอแยฉันสักทีฉันรำคาญเธอ" เด็กหนุ่มพูดเสร็จก็เดินออกไปจากที่ตรงนั้นทันที ปล่อยให้เด็กสาวฮันนี่ยืนอยู่คนเดียวนำ้ใสใสค่อยๆๆออกมาจากแว่นตาที่เธอสวมใส่อยู่
"นี้สินะรักครั้งแรกของฉัน มันเจ็บแบบนี้นี่เอง" เด็กสาวเอ่ยออกมาด้วยนำ้เสียงเศร้าปนสะอื่นไห้
"จำไว้นะคะพี่ราม แล้วสักวันฮันนี่จะทำให้พี่รามมาสยบแทบเท้าของฮันนี่ให้ได้เลยค่ะ คอยดู!"เธอพูดด้วยนำ้เสียงจริงจังและมุ่งมั่น
"อีก10ปีเจอกันค่ะ พี่รามสุดที่รักของฮันนี่"แววตาที่สั่นไหวแต่ฉายไปด้วยความจริงจังของเธอมองตรงไปยังแผ่นหลังกว้างของเด็กหนุ่มรามที่เดินห่างเธอไปโดยไม่ได้หันกลับมามองเธอเลยสักนิดเดียว เขาช่างเย็นชาและเยือกเย็นกับเธอเสียจริงๆ
10ปีต่อมา
คลับH&H(โซนVIP)
"เห้ย!มึงไอ้เฮล"ไอ้น็อตเรียกไอ้เฮลขึ้นด้วยนำ้เสียงตกใจปนตื่นเต้นที่ดูโอเวอร์ของมัน ทำให้ผมชำเลืองสายตาตวัดมองไปที่มันด้วยความรำคาญ มันสองคนเป็นเพื่อนสนิทของผมเองพ่อแม่พวกเราสนิทกันมาก และคลับนี้ก็เป็นของไอ้เฮลกับน้องสาวมัน พ่อมันเป็นเจ้าพ่อ บ้านผมกับบ้านไอ้เฮสและบ้านไอ้น็อตอยู่ติดกัน มันเลยทำให้พวกผมเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็กๆ พวกมันตอนนี้กำลังมั่วหญิงอยู่ในมือของไอ้น็อตเองก็ถือโทรศัพท์คุยแชทกับสาวๆในสต๊อกของมันอยู่หึน่าสงสารไอ้พวกนี้จริงๆจะติดโรคตายเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ผมมองพวกมันแล้วก็กระดกแก้วเหล้าดื่มไปด้วยแก้เบื่อแก้เหงา
"เชี้ยไรมึงไอ้น็อต!"ไอ้เฮลเงยหน้าจากหน้าอกตูมๆของคู่ขามันขึ้นมาเอ่ยถามไอ้น็อตด้วยความไม่พอใจก็ไอ้น็อตเสือกไปขัดจังหวะกิจกรรมรักของมันหนิครับ ไม่แปลกที่ไอ้เฮลจะโมโหไอ้น็อตขนาดนั้น
"เมิงงงงดูเด้ๆๆ"ไอ้น็อตทำสีหน้าตกใจปนอึ้งแล้วส่งโทรศัพท์เครื่องหรูไอโฟนรุ่นล่าสุดของมันไปให้ไอ้เฮลดู
I'm Honey honey. I came back and the hometown missed her.R (ฉันกลับมาแล้วบ้านเกิดคิดถึงเธอ)
18909Like
samema. น่ารักจางงเลยครับฮันนี่ๆๆๆ🤤
ll. man. ผมอยากจะขึ้นเตียงกับคุณ
look for. ยินดีต้อนรับกลับมาครับ
"เห้ย!ยัยฮันกลับมาแล้วเหรอวะ ทำไมกูเห็นไม่รู้เรื่องเลย"ไอ้เฮลที่ก้มหน้าลงไปดูไอโฟนของไอ้น็อตก็ต้องมีสีหน้าตกใจและน้อยใจในนำ้เสียงของมัน แน่แหละจะไม่ให้น้อยใจได้ไง เธอไปตั้ง10ปีไม่เคยทักมาหาหรือติดต่อไอ้เฮลกลับมาเลย ถ้าเกิดว่ามันไม่น้อยใจสิแปลก กลับมาแล้วสินะฮันนี่ ผมเห็นโพสต์ของเธอตั้งแต่เมื่อเช้าแล้วแหละครับเพราะเมื่อเช้าผมยืมโทรศัพท์ของไอ้น็อตเพื่อจะโทรคุยกับลูกค้าเพราะผมลืมเอาโทรศัพท์มาเลยต้องยืมของมันและบังเอิญว่ามันเปิดฟีดหน้าไอจีทิ้งไว้ผมเลยเห็นรูปและไอจีของฮันนี่เองโดยบังเอิญแต่ดูเหมือนว่าไอ้น็อตผู้ที่เป็นเจ้าของโทรศัพท์จะเพิ่งเห็นโพสต์ของฮันนี่นะ
"เเม่ง!มึงเป็นพี่เชี้ยไรว่ะไม่รู้เรื่องน้องสาวเเสนสวยของมึงเลยสักเรื่อง!!!"ไอ้น็อตซำ้เติมไอ้เฮล พวกมันสองคนก็เป็นแบบนี้แหลครับกัดกันตลอดเวลา
"เออ!สัสอย่าซำ้เติมกูเชี้ยน็อต"
"แม่ง!ฮันนี่เปลี่ยนไปมากอ่ะ สวยขึ้น เอ็กซ์ชิบ กูขอเลื่อนสถานะจากเพื่อนสนิทมึงไปเป็นน้องเขยมึงได้ไหมพี่เขย"ไอ้น็อตพูดจากวนๆๆใส่ไอ้เฮล
"ถามตีนกูก่อนไหมสัส"ไอ้เฮลก็มองหน้าไอ้น็อตพลางยกเท้าของมันขึ้นไปตรงหน้าไอ้น็อต
"สัสมึงชอบใจร้ายใส่กู กูก็น้อยใจเป็นเหมือนกันนะเว้ย"ไอ้น็อตเอ่ยด้วยนำ้เสียงตัดพ้อเมื่อไอ้น็อตพูดเสร็จมันก็ทำหน้าเหมือนจะร้องไห้ก่อนจะซบหน้าลงไปบนหน้าอกของสาวที่นั่งอยู่บนตักมัน ไอ้ห่านี้มันมารยาเยอะยิ่งกว่าผู้หญิงเสียอีกนะ
"เอ่อ ทำไมฮันนี่ไปอยู่เมกานานจังว่ะ ตั้ง10ปีแหนะ"ไอ้น็อตพูดเสร็จมันก็หันไปกอดจูบกับเด็กของมันต่อ
"ไม่รู้สิว่ะ อยู่ดีๆยัยนั่นก็ไปปุปปัปเลย และไม่กลับมา….ไม่ติดต่อมาหากูเลยด้วยเหมือนกัน"ไอ้เฮลพูดขึ้นด้วยนำ้เสียงที่เศร้าๆก่อนจะหันไปอ้อนเด็กมันต่อ มันเศร้าจริงๆเหรอว่ะ? ผมเลิกคิ้วมองเพื่อนสนิททั้งสองคนพลางส่ายศีรษะไปมากับความสำส่อนของเพื่อนๆทั้งสองคนของผม
"เออ ดีแล้วแหละที่ฮันนี่กลับมา กูเเม่งโคตรคิดถึง"
ปัง
