ในช่วงโควิดที่เศรฐกิจซบเซา หลายบริษัทที่มีปัญหาและล้มละลายไป ธุรกิจครอบครัวของฉันก็กำลังจะเป็นหนึ่งในนั้นเช่นกัน พ่อของ ยิปแซง เป็นประธานบริษัท
ซึ่งไปดิวกับบริษัทนายทุนเพื่อพยุงหาทางรอดให้กับวิกฤตองค์กรในครั้งนี้ แต่ยิปแซง ต้องแต่งงานกับลูกชายคนเดียวของเจ้าของบ.แทนยิปโซ พี่สาวของเธอที่หนีออกจากบ้านเพราะไม่ชอบที่จะแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก
"แซงไม่แต่ง หัวเด็ดตีนขาดยังไงแซงก็ไม่แต่ง"หญิงสาวโวยวายลั่นบ้านเมื่อทราบข่าว
" พ่อกับแม่ก็แก่แล้วพี่สาวลูกก็หนีออกจากบ้านไปติดต่อไม่ได้ ไม่ใช่แค่เรานะลูก พนักงานเป็นพันๆ ชีวิตต้องมาตกงานอีกเขาจะอยู่กันยังไง "
" คุณแม่ แซงต้องฝืนอยู่กับคนที่แซงไม่ได้รัก ไปตลอดเหรอคะ "
" ลูกแต่งไปก่อนถ้าไม่ไหวจริงค่อยขออย่านะช่วยพ่อแม่ช่วยบริษัทและพนักงานก่อนนะลูก"
นอกจากจะแต่งงานแล้วยังต้องช่วยกันดูแลกิจการ ถึงจะกล้ำกลืนฝืนทนยังไงคุณพ่อกับคุณแม่ของเธอเกลี้ยกล่อมให้เธอเสียสละความสุขส่วนตนและทำเพื่อครอบครัววงตระกูลพร้อมพนักบริษัทนับพันชีวิต ยิปแซงจึงยอม ที่จะแต่งงานด้วย
" ค่ะแซงจะยอมเพื่อทุกคนครั้งนี้ครั้งเดียวนะคะ "
ฮาเดน ชายหนุ่มหล่อใบหน้าคมเข้มทายาทตระกูลดัง เพลย์บอยหนุ่มที่หาตัวจับยาก ร่างสูง180 เมื่อรู้ว่าต้องแต่งงาน ฮาเดนกลับอาละวาดบ้านแตก
" นี่มันสมัยไหนแล้ว ยังจะมาบังคับให้แต่งงานอีกเหรอผมไม่แต่ง "
"แกต้องดูแลกิจการแทนพ่อ อาการป่วยของพ่อไม่รู้ว่าจะอยู่ได้อีกนานแค่ไหน เมื่อก่อนเพื่อนคนนี้เคยช่วยพ่อไว้ถือว่าพ่อขอแกครั้งสุดท้ายนะ"
" พ่อ!!"
แต่ด้วยความที่พ่อป่วย แล้วตัวเขาเป็นลูกชายคนเดียวต้องสารต่อกิจการ และพ่อของเขาต้องการช่วยเพื่อนที่ลำบากด้วยกันมาตั้งแต่สมัยยังหนุ่ม ที่เคยมีบุญคุณกับเขาไม่ให้ธุรกิจเขาล้มคล้ายเป็นการตอบแทนคืน
ชายหนุ่มจึงยอมที่จะแต่งงานด้วย แต่เขามีคนรักที่ชื่อม่านฟ้า อยู่แล้วเขาจึงสัญญากับม่านฟ้าว่า จะแต่งงานหลอกๆ และจะไม่ยอมนอนกับยิปแซง เด็ดขาด
"มันเป็นการแต่งงานจอมปลอมฟ้าได้โปรดเชื่อใจฮาเดนนะ"มือแกร่งกุมมือสวยของร่างบางเอาไว้
ถึงเขาจะเจ้าชู้สักแค่ไหนมีเพียงม่านฟ้าคนเดียวที่ฮาเดนยอมเชื่อฟังเพราะคบกันมาตั้งแต่เด็กเป็นทั้งเพื่อนและคนรู้ใจ ไม่ว่าจะเป็นอย่างไรเธอก็อยู่ข้างเขามาตลอด
" ฟ้าไม่อยากเสียฮาเดนไป ฮือ ฮือ แล้วฟ้าจะอยู่ยังไง"
"เรายังเจอกันตลอดเหมือนเดิม ฮาเดนสัญญาจะไม่ไปไหน"
ม่านฟ้าร้องไห้เสียใจแต่ด้วยคำมั่นสัญญา เธอจึงยอมให้เขาแต่งงานด้วยความจำยอมกล้ำกลืนฝืนทนและในวันงานแต่ง ที่เค้าและเธอ ได้พบกันในวันแรก เพราะก่อนหน้านี้เขาไม่ยอมที่จะพบเธอเจอเธอเลยสักครั้ง
"ทำไมต้องเจอ อยากให้แต่งก็จัดการกันไปสิ "
" แล้วเธอจะได้รู้ว่านรกมีจริง ฉันจะทำให้เธอขออย่ากับฉันตั้งแต่วันแรกเลยคอยดู "
หญิงสาวเธอต้องจัดการเตรียมงาน ของชำร่วย สถานที่อะไรเองหมดส่วนฮาเดนก็มัวแต่ขลุกอยู่กับม่านฟ้า บางวันก็ออกไปเที่ยวตระเวนตามผับ
ผู้หญิงสองคนที่ไม่รู้จักกันต้องมาเกลียดชังกันเพราะผู้ชายคนเดียวโดยที่ไม่ทันเห็นหน้ากันด้วยซ้ำ ในงานวันแต่งงานฮาเดน ตกตลึงในความสวยของยิปแซง แต่ต้องสะกิตเตือนตัวเองว่าเธอมีม่านฟ้าอยู่แล้ว
เจ้าสาวที่มาในชุด ไทยสีขาวเปิดไหล่กว้าง ร่างบางผิวขาวเนียน ชายหนุ่มฝืนเข้าพิธีอย่างไม่เต็มใจ แต่ก็ยังแอบมองใบหน้าเธอชัดๆ
บรรยากาศในงานเต็มไปด้วย ผู้คนมากหน้าหลายตาที่เป็นนักธุรกิจกันทั้งนั้น
ในงานดำเนินต่อไปจนถึงช่วงท้าย ฮาเดนแอบจ้างโคโยตี้เข้ามาเต้นยั่วยวนตัวเขาเองเพื่อยั่วให้ฝ่ายเจ้าสาวโมโห เผื่อว่าจะยอมขออย่าเผ่นหนี แถมดื่มเหล้าเมามายเผยให้เห็นด้านแย่ๆ ทำท่าทีกวนประสาทยียวนกับเจ้าสาว
"นี่แกทำบ้าอะไรของแกฮาเดนพาคนพวกนี้เข้ามาได้ยังไง" ผู้เป็นแม่ปราม ผู้เป็นลูก ท่ามกลางเพื่อนเจ้าบ่าวที่เอาแต่จ้องมองโคโยตี้สาวตาไม่กะพริบ
" ก็นี่มันงานแต่งงานผม ผมจะทำอะไรก็ได้"
" อ้า เว้ยทุกคน ชนแก้ว วู้ว วู้ว "
เมื่อยิปแซงเห็นดังนั้นก็พลันหัวเสีย ขึ้นมาทันทีแต่ต้องเก็บอาการแบบสุดฤทธิ์เพราะอายแขกเหรื่อในงาน
" แม่คะแซงไม่ไหวแล้วนะคะ "
" อดทนอีกนิดนะลูกแขกเหรื่อมาเยอะอายเขา ปล่อยเขาจะทำอะไรก็ทำไป เราทำหน้าที่ของเราก็พอนะลูก"
หลังจบพิธีจนเข้าห้องหอ ชายหนุ่มก็ออกจากงานอย่างไม่สนใจใยดีเธอ
" เฮ้ยไอ้ฮา มึงออกมาแบบนี้เลยเหรอวะ ไม่สงสารเจ้าสาวเหรอ ออกจะสวยนะเว้ย "เพื่อนอีกคนเอ่ยแซวฮาเดน
" ไอ้ชิน งั้นมึงไปแต่งแทนกูเลยไป "
" ได้ป่ะละ กูเอานะเว้ย สวยขนาดนี้ "
" ไอเชี่ย ถ้าแทนกันได้ก็ดีสิ เฮ้อ "
ยิปแซงได้แต่กล้ำกลืนฝืนทนกับสถานณ์นี้ ชายหนุ่มแอบไปพบกับคนรักที่นั่งร้องไห้เสียใจ จนพระเอกสงสาร และอยู่ปลอบโยนเธอยันเช้า งานแต่งใหญ่โตที่เขาทั้งสองเป็นเพียงหุ่นเชิด
ภายใต้เบื้องหลังบริษัทพ่อของฮาเดน ที่เข้าไปช่วยเหลือ ระดมเงินทุนแทนค่าสินสอดเพื่อพยุงธุรกิจครอบครัวเธอเอาไว้
โปรดติดตามตอนต่อไป...
ยิปแซงต้องแยกบ้านกับพ่อแม่ นับตั้งแต่แต่งงานกับฮาเดน เรือนหอ ที่พ่อกับแม่ของฮาเดนสร้างไว้ให้เพื่อมอบเป็นของขวัญวันแต่งงาน การใช้ชีวิตของเธอแตกต่างออกไป โลกที่ต้องอยู่เพียงลำพังกับชายแปลกหน้า ที่ไม่ได้รักพร้อมกับมีแม่บ้าน ที่คอยทำอาหารและทำความสะอาดบ้าน อีก 2 คน
" บ้านหลังบะเร่อ ให้อยู่ตาทึ่ม นั่น 2 คนนะเหรอ อย่าว่าแต่ 3 ปีเลย 3 วันฉันจะอยู่ไหวมั้ยหรอก " ฉันถอนหายใจเดินเข้าบ้าน กวาดสายตามองรอบ ๆ บ้าน ที่ตกแต่งไว้แบบธรรมดา เผื่อที่จะให้ฉันได้ตกแต่งและดีไซด์ ตามแบบที่ตัวเองชอบ คุณลุง กับ คุณป้า น่ารักกับฉันมาก เสียอย่างเดียวไม่น่ามีลูกชายทึ่ม ๆ แบบนั้น เลย
มันอาจจะไม่ชินเท่าไหร่ กับการที่ต้องใช้ชีวิตที่ไม่โสด " เธอจะต้องมีชีวิตใหม่ที่ดีนะ ยิปแซง " ฉันคิดบวกและอวยพรตัวเอง จากนั้น เสื้อผ้าข้าวของเครื่องใช้ที่ต้องย้ายมาอยู่ที่นี่ถูกเรียงรายเข้ามาโดนคนงานของป้า (แม่ของฮาเดน ) เพราะ ข้าง ๆ เป็นบ้านของพ่อ กับ แม่ ฮาเดนนั่นเอง อยากให้ลูกชายมีความเป็นครอบครัวส่วนตัวจึง สร้างบ้านแยกไว้ให้อีกหลัง พร้อมสระว่ายน้ำ แต่ดันทำไว้แค่ 1 ห้องเพราะต้องการให้ฉันกับลูกชายเขานอนด้วยกัน
จากที่สำรวจบ้านหลังนี้ฉันครีเอทเอาไว้ว่าจะตกแต่งสไตล์ คาเฟ่ มีมุมถ่ายรูป สวยๆ ทำบ้านเป็นสตูดิโอ แล้วปล่อยเช่าสถานที่ โซนหน้าบ้าน เพื่อทำรายได้เสริม ถึงจะต้องดำเนินงานที่บริษัทตัวเอง แต่ความสุขเล็ก ๆ ก็อยากมีสตูดิโอถ่ายภาพ ด้วยเหมือนกัน เพราะนอกจากรายได้จากบริษัทก็อาจจะมีรายได้จากบ้านได้ด้วย
บ่ายคล้อยของอีกวันป่านนี้ตั้งแต่วันแต่งงาน ฉันยังไม่โผล่เห็นหน้าเจ้าบ่าวอีกครั้งเลย ใบหน้าที่เจอตอนวันงาน จนป่านนี้ฉันแทบจะลืมใบหน้าเขาไปเสียแล้ว
" ดี ไม่เจอซะได้ก็ดีอยู่คนเดียวสบายใจ "
ฉันเดินไปทิ้งตัวลงนอนบนที่นอนนุ่ม หลับตาลงพริ้ม เมื่อแสงแดดสาดส่องเข้ามายังห้อง พลันหยัดตัวลุกขึ้นเลื่อนปิดม่าน มือสวยเลื่อนม่านยังไม่ทันกลบบานกระจกกว้าง ขณะนั้นได้ยินเสียงรถยนต์ ของใครบางคนขับเข้ามา พลันต้องหยุดชะงักแล้วเปิดม่านดูก่อน จากสายตาที่มองออกไป รถปอร์เช่ พาราเมร่า สีส้ม วิ่งเข้ามาจอดในโซนที่จอดรถภายในบ้าน นั่นคงเป็นเขาสินะ
" กว่าจะโผล่หัวมาได้ "
โชคดีแค่ไหนที่เขายังเข้าพิธีไม่ทำให้ฉันต้องขายหน้าแต่งงานคนเดียว หรือว่าฉันต้องลงไปดูเขาหน่อยใหม คุณสามีของฉัน แต่ขอนับ 1-100 ก่อนนะ
ฉันมองใบหน้าของคนที่หายไปเกือบ 3 วัน ในใจก็นึกประหลาดใจอยู่เหมือนกันว่าเขาหายไปไหน มา ไม่นาน คุณลุง กับคุณป้าก็เดินตามเข้ามา ฉันเดาว่าคงตามลูกชายเข้าบ้านแน่ ๆ ความจริงฉันอยากจะบอกนะ ว่าฉันอยู่คนเดียวได้
" สวัสดีค่ะ คุณลุง คุณป้า "
" เป็นไงบ้าง หนูยิปแซง พออยู่ได้มั้ย "
" อยู่่ได้ค่ะ สบายมาก เลย ขอบคุณมาก ๆ เลยนะคะ "
" ไม่ต้องประจบมากหรอก ได้ไปเยอะแล้วนี่ " เสียงเรียบแกมประชดประชันของฮาเดนพูดขึ้น เพื่อขัดฉัน นั่นปากเหรอนั่น คิดว่าฉันอยากอยู่นักหรือไง
" แก ต้องอยู่ที่นี่ ไม่ใช่ไปนอนที่อื่น เข้าใจมั้ย กว่าฉันจะแกเจอแล้วตามแกกลับบ้านได้เนี่ย แกแต่งงานเป็นหัวหน้าครอบครัวแล้วทำตัวให้มันดี ๆ หน่อย "
" พ่อ ..." ฮาเดนทำหน้าไม่พอใจ แล้วเดินหายขึ้นข้างบน
" มันเป็นของมันแบบนี้แหล่ะ นะ ค่อยจัดการปรับตัวเอานะลูกมีอะไรมาบอกพ่อได้เลยขอให้อยู่อย่างมีความสุข "
" ขอบคุณคุณลุงกับคุณป้ามากนะคะ
" จุ๊ ๆ ไม่เอา เรียก พ่อ กับแม่ได้แล้วลูก "
หลังจากที่ลุงกับป้าสั่งเสีย และสอนอะไรหลาย ๆ อย่างซะยืดยาว จากนั้นท่านทั้งสองก็เดินออกไป
ฮาเดน
" นี่อย่าบอกนะว่าต้องนอนห้องเดียวกับใยหน้าแมวนั้น คนอะไรหน้าอย่างกับแมว หึ " นอกจากต้องแต่งงานกับเธอแล้ว ผมต้องมาทนนอนอยู่ในห้องเดียวกันอีก อกแตกตายกันพอดี แอบซื้อเตียงเพิ่ม มานอนข้างนอกดีกว่า ผมคิดแผนที่จะแกล้งใยนั่นเพื่อให้เธออยู่ไม่สุข ผมจึงแอบสั่งให้ให้พรรคพวกจ้างเด็กเอนมาที่บ้าน
บทสนทนาทางโทรศัพท์
" ฮัลโหล ไอ้ฟาดิน เมิงจัดการติดต่อ คลับที่พวกเราไปประจำ ให้เอาเด็กเอ็นมาที่บ้าน กูสัก 3 คนสิวะ "
" อะไรของมึงอีกอีกไอ้ฮวันงานมึงก็ก็เรื่องไปรอบนึงแล้วนะ เมิงจะเอาอีกเหรอ "
" เออน่า ติดต่อมาให้กูหน่อย พ่อกับแม่ห้ามกูออกจากบ้าน กูจะใช้วิธีนี้แหล่ะ "
"มึงนี่นะ แล้วไม่สงสารเมียมึงหรือไงทำแบบนี้ "
" มึงก็รู้ว่าพ่อกับแม่กูบังคับให้แต่ง เออ ไม่ต้องถามมาก ไปจัดการมา ยอดเท่าไหร่บอกมาจูจ่ายให้ "
วางสาย
ก๊อก ๆ เสียงประตูเปิด
"คุณ....ฮาเดน จะแยกไปนอนข้างนอกก็ได้นะคะ ฉันนอนตรงนี้เอง "
"นี่คุณจะให้ผมนอน โซฟา แล้วคุณนอนสบาย ๆ ในห้องว่างั้นเหอะ " ใยหน้าแมว ใส่กางเกงขาสั้น เสื้อยืดแขนสั้นรัดนม เหมาะสมกับชุดอยู่บ้าน จริง ๆ นี่คงกะอ่อยผมละมั้ง แต่ขอโทษผมไม่สนใจหรอก เพราะสาวๆผมเยอะแยะ ไหนจะมี ม่านฟ้าคนรักของผมอีก ฝันไปเถอะ
" ปะ เปล่านะคะ ฉันหมายถึง ถ้าคุณไม่อยากนอนร่วมเตียงเดียวกันก็แยกห้องนอนได้ "
" คุณสิไปนอนโซฟา ปวดหลังจะตาย เสื้อผ้าอยู่ไหนจะอาบน้ำ" แกล้งใยนี่ซะหน่อย
" นี่ ๆ คุณจะทำอะไรอ่ะ "
" ทำไม ก็ถอดไง " ผมถอดเสื้อตัวเก่ง พร้อมกับกางเกงแบรนด์ดัง โยนมันไปที่พื้น ร่างบางของเธอตรงนี้รีบยกมือเรียวขึ้นมาปิดที่ดวงตา ร่างแกร่งของผมเดินไปตรงหน้า เธอไกล้ ๆ เธอจะได้เห็นชัด ๆ
โปรดติดตามตอนต่อไป .... พระเอกปากดีไปก่อน ยัวโมโหเขาสุด ๆ ขอกดหัวใจ เพิ่มชั้น คอมเม้นท์ ช่วยไรท์ทีนะคะ เจอคำผิดทักได้เลย ไรท์พิมพ์ สด ๆ ยังไม่ทันตรวจคำผิด
ถึงเราจะฉลาดแค่ไหนแต่จะว่าไป..เรื่องความรักเราก็โง่กันอยู่ดี
"ทำไม ก็ถอดไง " ผมถอดเสื้อตัวเก่ง พร้อมกับกางเกงแบรนด์ดัง โยนมันไปที่พื้น ร่างบางของเธอตรงนี้รีบยกมือเรียวขึ้นมาปิดที่ดวงตา ร่างแกร่งของผมเดินไปตรงหน้า เธอไกล้ ๆ เธอจะได้เห็นชัด ๆ
เมื่อผมอยู่ไกล้ใยหน้าแมวในระยะประชิด ใบหน้าของเธอช่างขาวใสแม้ไร้เครื่องสำอางค์ นัยน์ตาหวาน ผิวขาวตัวเล็ก ผมกะจะแกล้งให้เธอหวั่นใจเล่นๆ แต่ทำไมดันเป็นผมเองที่เขิน
" บ้าไปแล้วคุณ "
"เอ๊า ไปซะแล้วมุกนี้ได้ผลแฮะสงสัยจะใจละลายกับหุ่นผมล่ะซี้"เชาแค่นเสียงหัวเราะเบาๆมองคนที่เิามือยืนปิดใบหน้าอยู่ กำลังเดินออกไปจากห้อง
ยิปแซง
ฉันเผลอมองกล้ามท้อง เป็นลอน ๆ ของคนตรงหน้า วงแขนแกร่งและร่างกาย มีกล้ามเนื้อพอประมาณ บ้าไปแล้วมาถอดเสื้อผ้าโชว์หน้าไม่อาย แต่เป็นผู้ชายที่หุ่นแซ่บมาก
ตรงนั้นที่อยู่กลางลำตัวฉันเห็นร่องรอยความใหญ่ภายใต้กางเกงใน Calvin Klein สีเทา
" คุณจะอาบน้ำก็อาบไปสิ "
ฉันดึงสติเพื่อรีบเร่งออกจากไปห้องก่อนที่จะหลุดสายตาเผลอมองเขาไปมากกว่านั้นอีตาฮาเดนคงกะแกล้งฉันเล่นแน่ๆ อย่าให้ถึงทีฉันแล้วกัน
เกิดมาถึงจะปาไป 25-26 ฉันก็ยังไม่เคยเจอของผู้ชายชัดๆ ถึงเพียงนี้ เพราะเอาจริงๆ สมัยเรียนมัธยมยันมหาวิทยาลัย ฉันชอบผู้หญิง ทั้งที่ร่างกายฉันก็เป็นผู้หญิงนี่แหล่ะจึงทำให้ฉันครองโสดมาได้ถึงตอนนี้
หลังจากที่แอบชอบเพื่อนผู้หญิงคนนั้นแต่เขาชอบผู้ชาย ฉันผิดหวัง ก็เลยชอบอยู่คนเดียวมากกว่า แต่งตัวสวยไปวันๆ หาอะไรทำสนุกๆ จนมาตอนนี้ที่ต้องถูกบังคับให้แต่งงานบ้าๆ นี่
ตกเย็น
ฉันดูหนังอยู่ในห้องนั่งเล่นขณะนั้นมีเสียงเพลงจังหวะEDMแทรกเข้ามาเสียงดัง ฉันประหลาดใจจึงออกไปดูข้างล่าง
ในสายตาที่มองไปนั้น กลับเห็นมีหญิงสาวมาในบ้านแต่งตัวเซ็กซี่เต้นยั่วเย้ากันอย่างสนุกสนาน
พร้อมทั้งเครื่องดื่มแอลกอฮอล์และอาหารวางเรียงอยู่โซนสระว่ายน้ำราวกับกำลังจะมีปาร์ตี้
นี่อย่าบอกนะว่าจ้างเด็กเอ็น มาถึงในบ้านมันจะมากไปแล้วนะ หยามหน้ากันแบบนี้ไม่ให้เกียรติกันเลย ฉันคิดอะไรไม่ออกจึงโทรปรึกษากับเพื่อนสาวคนสนิทชื่อบิวตี้
บทสนทนาทางโทรศัพท์
" ฮัลโหลมึง "
" ว่าไงคุณนายที่ 1 "
" คุณนายบ้านแกสิ นี่แกรู้มั้ย อีผัวกำมะลอฉัน มันจ้างเด็กเอ็นเข้ามาถึงในบ้านไม่ไว้หน้าฉันเลย "
"จริงเหรอแก ขนาดนั้นเลยเหรอ "
" ใช่น่ะสิ แล้วแกจะเอายังไง "
"บิวตี้แกรู้รักเด็กโฮสเยอะไม่ใช่เหรอ แกติดต่อส่งมาที่บ้านฉันสัก 3-4 คนซิ "
"ยิปแซงนี่แกจะบ้าเหรอ ทำแบบนั้น ได้ทะเลาะกันบ้านแตกแน่ "
" เออดี แตกได้ก็ดี ฉันเกลียดมากเลยจะได้อย่ากันจะได้จบ " ฮาเดนมาทำแบบนั้นกับฉันก่อนมีเหรอฉันจะยอมน้อยหน้า โย้ว ๆ กันอยู่นั้นชิ!!ผู้หญิงพวกนั้นเต้นขนาบข้างแทบจะสิงร่างกันอยู่แล้ว
1 ชั่วโมงผ่านไป
ฉันสั่งไวน์อาหารและเครื่องดื่ม และจัดโต๊ะริมสระข้างๆ งานเขาเลยเหมือนกัน เมื่อเขามีหญิงสาวขนาบข้างซ้ายขวาขนาดนั้น ฉันก็เอามั่งสิแต่เด็กๆ โฮสของฉันก็แซ่บไม่ใช่น้อย อย่าคิดว่าทำได้คนเดียว
"นี่คุณกล้าเลียนแบบผมเหรอ" สามีกำมะลอของฉันเดินมามองหน้าพร้อมกับหว่านประโยคนี้มา
"ทำไมฉันต้องเลียนเเบบ เมื่อคุณทำได้ ฉันก็ทำได้เหมือนกัน" เอาซี๊นึกว่าฉันกลัวเหรอ แต่งงานแล้วฉันต้องหงอเหรอ ขอโทษฉันยิปแซง ผู้ไม่เคยยอมใคร
" วู้ว วู้ว" ฉันวาดลวดลายหยอกเย้ากับหนุ่มๆ
ทันใดนั้นเหมือนเสียงโทรศัพท์ของฺฮาเดนดังขึ้นเขาจึงเดินหลบมุมเพื่อไปรับโทรศัพท์ ผ่านมาไม่นาน
"นี่คุณรีบสั่งให้คนพวกนี้ออกไปให้หมดเลยนะ"
"คุณจะทำไม? ทีเด็กคุณยังอยู่ได้ทำไมของฉันจะอยู่ไม่ได้"
" ก็ผมกำลังจะไล่กลับเหมือนกันพ่อกับแม่กำลังมาที่นี่"
" อ้าวเหรอ "
" เด็กๆ นี่อ่ะค่าจ้างกลับกันไปก่อนนะ" เชี่ยละเราลืมนึกไปเดี๋ยวเขาจะเรียกเงินที่ช่วยบริษัทฉันคืน
คุณแม่ของฮาเดนบุกมาถึงที่บ้านจริงโชคดีที่พวกนั้นกลับทัน
" ฮาเดน คราวหลังลูกอย่าให้ใครมาในบ้านแบบนี้อีกนะอย่าลืมสิลูกแต่งงานแล้วนะ"
" ก็แม่ไม่ให้ผมออกไปเที่ยวข้างนอก ผมก็ไม่ไปไงเนี่ยก็กินอยู่ที่บ้าน "
" พูดแล้วยังจะเถียงแม่อีก ไม่งั้นแม่จะยึดบ้านรถ เงินในบช.บัตรเตรดิตของแกทั้งหมดนะ"
" เธอยัง "ผมอ้าปากเถียงไม่ทันจะจบประโยคแม่ก็ปรามผมทันที
"หยุดเลยไม่ต้องพูดอย่าให้แม่เห็นอีกนะ "
หลังจากปาร์ตี้เลิกทุกคนกลับหมดฉันช่วยแม่บ้านเก็บของ ส่วนฮาเดนไม่รู้แอบขึ้นไปนอนตอนไหน ฉันเปิดประตูเข้าไปในห้องนอนก็เห็นแผ่หลาเต็มเตียงแถมกรนเสียงดังอีก
แทบจะไม่เหลือที่ให้ฉันนอนแต่นึกไปนึกมาไปนอนโซฟาก็ได้ นี่มันเวรกรรมอะไรของฉันที่ต้องมาเป็นแบบนี้ ชีวิตคู่ที่ใครๆ ต่างดูว่าเพอร์เฟค หึ!!
รุ่งเช้าฉันตื่น
ฉันตื่นขึ้นมาล้างหน้าแปรงฟัน แต่ไม่ทันที่จะปิดประตูเพราะฉันชินกับการอยู่คนเดียวที่จะไม่ค่อยปิดประตูห้องน้ำ
ร่างสูงเบียดมาหน้ากระจก เอื้อมมือหยิบแปรงสีฟัน โดยทำเป็นมองไม่เห็นฉันที่ยืนแปรงฟันอยู่ข้างๆ จากนั้นเราสองคนก็ลงไปทานอาหารเช้าด้วยกัน จะว่าไปนอนโซฟาก็ปวดหลังมาก ๆ
" เกะกะชะมัด"
" นี่ข้าวของเครื่องใช้อะไรของคุณเยอะแยะไปหมด "
"นี่อย่ามายุ่งของ ของฉันนะ เมื่อคืนฉันนอนโซฟาแล้วคืนนี้สลับกับทีคุณนอนบ้างคืนนี้ "
" ไม่ "
" เอาเปรียบฉันเหรอ ฉันโมโหฟาดไปที่แขนเขา 2-3 ที
" หยุดนะใยหน้าแมวมาตีฉันทำไม "
" ว่าใครหน้าแมว ไม่ดูตัวเอง หน้าอย่างกับจิ้งจก "
"นี่กล้าว่ากันแบบนี้เลยเหรอ " ฉันกับเขาไล่ตีกันรอบห้อง
เมื่อเริ่มถึงเวลาเริ่มงาน ฉันต้องไปช่วยเขาดูงานของบริษัทฮาเดน โดยรับตำแหน่งผู้ช่วย วางแผนงานรองรับและผลักดันบริษัทของครอบครัวฉันให้ฟื้นตัวโดยเร็ว เมื่อฟื้นเร็วเท่าไหร่ ฉันอาจจะได้อย่าสมใจสักที
ในขณะที่ฉันทำงานอยู่ ในห้องทำงานเดียวกันกับฮาเดน แต่อยู่กันคนละมุม มีสายเรียกเข้าจากเมธา พี่ชายคนสนิทที่เป็นเหมือนเพื่อนและพี่ในเวลาเดียวกัน
บทสนทนาทางโทรศัพท์
" สวัสดีค่ะพี่เมธา คิดถึงจังเลยค่ะ "
โปรดติดตามตอนต่อไป ....เป็นอย่างไรกันบ้างคะ เจอคำผิดทักได้เลยนะคะ ขอหัวใจขอคอมเม้นช่วยไรท์ทีนะคะ
