ณ ผับหรูใจกลางเมือง

ปรากฏร่างบางของหญิงสาว ที่มีใบหน้ารูปไข่ผิวขาวเนียนละเอียดจมูกโด่ง ปากอวบอิ่ม ตากลมโตที่สวยมีเสน่ห์จนสะกดสายตาทุกคนที่ได้มองมา เธอมาพร้อมกับชุดเดรสเกาะอกสีดำ เผยให้เห็นเนินเนื้อที่ล้นทะลักโชว์ความใหญ่โตเกินตัว ทั้งเอวคอดสมส่วนรับกับแผ่นหลังเนียนสวยขาวที่เห็นได้จากการเว้าหลังของชุดเดียวกัน จนทำให้นักล่าทั้งหลายที่จ้องมองมาลอบกลืนน้ำลายลงคอ เพราะหวังจะได้ลิ้มลองหญิงสาวที่สวยไปทั้งตัวในคืนนี้.... และหญิงสาวคนนั้นก็คือฉันเอง..."เอลิซ"

...เมื่อสองชั่วโมงก่อน...

วันนี้ เป็นวันครบรอบ 1 ปี ที่ฉันคบกับ “เคน” แฟนหนุ่มสุดหล่อสุภาพบุรุษแสนดีของฉัน ฉันตื่นเต้นจนแทบรอไม่ไหว ฉันอยากจะเห็นหน้าเขาตอนที่ได้เห็นของที่ฉันเตรียมมาให้ อยากรู้จังเขาจะทำหน้ายังไงเมื่อเห็นทั้งเค้กและของขวัญ ที่ฉันจัดเต็มมาเพื่อเซอร์ไพรส์เขา วันนี้ฉันตั้งใจเซอร์ไพรส์เขาโดยการแกล้งบอกเขาไปว่าฉันมีงานด่วนต้องไปต่างจังหวัด2-3วันเลยอยู่ฉลองวันครบรอบด้วยกันไม่ได้ ดีนะที่เขาไม่ได้ถามหรือสงสัยอะไร ฉันถึงได้ทำตามแผนจนสำเร็จ อยากเห็นหน้าเขาตอนเจอฉันเซอร์ไพรส์จัง จะดีใจแค่ไหนนะ แค่คิดถึงรอยยิ้มของเขาตอนที่ได้ของขวัญฉันก็ตื่นเต้นดีใจจนหัวใจพองโตแล้ว ความสุขที่มันเอ่อล้น มันรู้สึกแบบนี่นี้เอง ฉันเดินคิดถึงความสุขที่ฉันกำลังจะได้พบเจอจนกระทั่งมาถึงหน้าห้อง.......

......โดยไม่คาดคิดว่าจะกลายเป็นฉันเองที่โดนเซอร์ไพรส์กลับ

อืมมมม...อ๊าาาาาาา.... มือที่กำลังเอื้อมจะเปิดประตูกลับได้ยินเสียงร้องครางแสนอุบาทว์ ฉันมองหาต้นตอของเสียงว่ามาจากทิศทางไหน เมื่อฉันตั้งใจฟังก็พบว่าเสียงที่ได้ยินมันใกล้มากเหมือนจะอยู่หลังประตูที่อยู่ตรงหน้าฉันเอง ฉันเอาหูแนบไปที่ประตูพยายามฟังเพื่อให้แน่ใจว่าเสียงที่ได้ยินมาจากหลังประตูนี่แน่ไม่ผิด และสิ่งที่ฉันคิดก็เป็นจริง เมื่อเสียงอุบาทว์นั้นมันออกมาจากข้างในห้องของแฟนฉันจริง ๆ

“แรงกว่านี่อีกค่ะเคน....อ๊ะ อ๊ะ ของเคนถึงใจชมพู่จริง ๆ”

เสียงแสนคุ้นหูเอ่ยกระเส่าร้องครวญครางขานชื่อแฟนฉัน มันเป็นเสียงของคนที่ฉันรู้จักเป็นอย่างดี เสียงนั้นคือเสียงเพื่อนรักของฉันเอง “ชมพู่” ชมพู่มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไงไหนว่าจะไปเที่ยวต่างจังหวัด ความสับสนระคนสงสัย คำถามในหัวผุดขึ้นมามากมาย เสียงครางอย่างต่อเนื่องก็เหมือนเป็นคำตอบตอกหน้าฉันกลับมาว่ามันทั้งสองคนกำลัง...”ทรยศ”...ฉัน คำตอบนั้นทำมือฉันสั่น น้ำตาเริ่มเอ่อคลอเบ้า ฉันพยายามตั้งสติ สูดหายใจลึกๆ พร้อมกับที่ฉันกำลังจะเอื้อมมือไปบิดลูกบิดเสียงคุ้นหูอีกคนก็ตอบกลับมา

" เคนเอากับชมพู่มันส์ที่สุดเลย...ชมพู่ร่..า..นได้ใจเคนสุด ๆ"

ฉันถึงกับช็อก ขาสั่นแทบล้มทั้งยืน ฉันพยามยามประคองร่าง ยืนข่มใจไม่ให้เปิดประตูเข้าไปเพราะอยากฟังว่าพวกมันจะพูดอะไรอีกจะเอ่ยถึงฉันหรือเปล่า ในขณะที่มันกำลังทำเรื่องสารเลวกันอยู่ตอนนี้มันคิดถึงฉันบ้างไหม เหมือนฟ้าจะได้ยินคำถามในใจของฉัน ชมพู่อีเพื่อนเลว นางแพศยาสัตว์ตัวเมียในคราบคนก็เอ่ยขึ้นมาว่า

"แล้วเคนเอากับเอลิซไม่มันส์หรอคะ...อืม...อ๊าาา"

โอ้โห้.... นังเพื่อนเลวขนาดกำลังอ้าขาให้แฟนฉันอยู่มันยังมีหน้ามาเอ่ยถึงฉันได้ลงคอ หน้าของมันคงจะด้านเกินปูนซีเมนต์แล้วแหละ จากความเสียใจกลายเป็นความโกรธ ฉันอยากจะกระชากหัวมันทั้งคู่ซะเหลือเกิน ฉันได้แต่ยืนกัดฟันข่มความโกรธที่มี มือกำลูกบิดแน่นจนแทบจะแหลกคามือ ไม่ทันจะเปิดประตูเสียงไอ้เคนแฟนสารเลว สัตว์ตัวผู้ในคราบคนก็พูดขึ้นมาว่า

" แล้วชมพู่จะพูดถึงคนอื่นทำไม ให้เสียบรรยากาศ ยิ่งเป็นยัยเอลิซ ยิ่งเสียบรรยากาศ เคนจะบอกให้นะ ยัยเอลิซนะ แม่..งโคตรจะน่าเบื่อเลย เคนต้องมาคอยเอาอกเอาใจคอยทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ พูดจาดี อันที่จริงเคนก็แค่หวังจะฟันมันเล่นก็เท่านั้นแหละ แต่มันก็ลีลาซะเหลือเกินสู้ชมพู่ก็ไม่ได้แค่เคนสะกิดนิดหน่อยไฟร่านก็ติดพรึบขึ้นมาเชียว ฮ่าๆๆ" ขณะที่ปากพูดท่อนล่างของมันคงขยับจัดการกระแทกกระทั้นหนักหน่วงอย่างต่อเนื่อง เพราะรับรู้ได้จากเสียงครางลั่นของอีชมพู่

ฉันทนยืนฟังต่อไปไม่ไหวแล้ว ฉันบิดลูกบิดประตูด้วยความโมโห โชคดีที่มันไม่ได้ล็อก หึ..สงสัยความหงี่รุนแรงขนาดลืมล็อกห้องกันเลย ฉันผลักประตูเข้าไป

แกร๊ก.... ปัง!!! เสียงกระแทกประตูดังลั่น……

สองร่างสารเลวผละออกจากกันอย่างรวดเร็วด้วยความตกใจ ฉันไม่รอช้าพุ่งเข้าไปตบไอ้สารเลวตัวผู้ด้วยความโมโหและเสียใจอย่างมาก พั๊วะๆๆ ปั๊กๆๆๆ "โอ๊ยยยยยยย เจ็บนะ โอ๊ยๆๆๆ " เสียงไอ้เคนร้องด้วยความเจ็บเพราะหลบจากการจู่โจมของฉันไม่ทันได้แต่ปัดป่ายมือเพื่อปกป้องตัวเอง

"เคนทำไมทำกับเอลิซอย่างนี้อ่ะ นี่มันวันครบรอบนะ เคนทำอย่างนี้กับเอลิซได้ยังไงทำได้ยังไงห๊ะไอ้ชั่ว ฮือๆๆ" ปากฉันพร่ำด่ามือก็ไม่ได้หยุดตีเพราะทั้งโกรธทั้งเสียใจ

"อุ๊ยเอลิซเราขอโทษนะเราไม่ตั้งใจให้มันเกิดขึ้น..และเราไม่น่าลืมล็อกห้องเลย" เสียงนังเพื่อนสารเลวเอ่ยขึ้น แว็บเดียวที่ฉันมองหน้ามัน มันไม่ได้มีความสำนึกเลยสักนิด ออกจะภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองทำด้วยซ้ำ

"แกก็เหมือนกันชมพู่จะทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไงทั้ง ๆ ที่ฉันช่วยเหลือแก รักแก ฉันดีกับแกทุกอย่าง ที่สำคัญฉันเป็นเพื่อนแกนะ นังเพื่อนชั่ว แกมันชั่วหาที่ติไม่ได้จริง ๆ" ฉันผละมือออกจากร่างของเคนหมายพุ่งเข้าไปจะตบเพื่อนที่เคยรักสักฉาด

แต่ยังไม่ทันที่ฉันจะถึงร่างชมพู่ตัวฉันก็ปลิวไปปะทะกับกำแพง จนจุกไปทั่วร่าง

"หยุดบ้าสักทีได้ไหม ฉันละเบื่อเธอ เต็มทนแล้ว 1 ปีที่ฉันคบกับเธอมา ฉันแม่..งโคตรจะอึดอัดเลยว่ะ ไหนจะต้องทำตัวเป็นสุภาพบุรุษ เป็นคนดี ไหนจะต้องมาคอยข่มใจไม่ให้ข่มขืนเธอ ในเมื่อมาเห็น ก็ดีแล้ว จะได้ไม่ต้องคอยหลบๆ ซ่อนๆ เวลาเอากับชมพู่อีก มาชมพู่มาต่อให้จบกันดีกว่า" ไอ้เคนพูดแล้วหันไปหาชมพูพร้อมกดร่างชมพูให้นอนลงเพื่อบรรเลงเพลงสวาทต่อ

"อุ๊ย มันจะดีหรอเคน เอลิซยังนั่ง.....กองอยู่ตรงนี้เลยนะคะ" อีชมพู่เพื่อนชั่วเอ่ยเสียงอ่อนเสียงหวาน อีกทั้งส่งสายตาเยาะเย้ยมาที่ฉัน

"ก็ช่างมันสิถ้ามันอยากจะนั่งมองเราเอากันก็ปล่อยมันไป มาต่อกันให้เสร็จดีกว่า" ไอ้เคนแฟนชั่วพูดโดยไม่หันมามองหน้าฉันสักนิดแถมยังก้มหน้าบดปากดูดดึงแลกลิ้นกันอย่างเมามันเพื่อปลุกอารมณ์สวาทอีกครั้งต่อหน้าฉัน พวกมันทำเหมือนว่าฉันไม่มีตัวตนอยู่ตรงนี้ มันไม่แม้แต่จะแคร์เสียงสะอื้นร่ำไห้ของฉันเลย

"อุ๊ย! เคนอย่าเลยค่ะอุ๊ยอย่าดูดแรงสิคะอุ๊ย! " อีชมพู่เพื่อนเลวทำท่าทางสะดีดสะดิ้งหัวเราะต่อกระซิบกับแฟนฉัน มันไม่สนใจที่ฉันกำลังนั่งร้องไห้ เสียใจกับสิ่งที่ได้ยินและได้เห็น แต่ฉันคงจะหน้าหนา หน้าด้านไม่พอที่จะมานั่งมองพวกมันเอากัน อย่างน้อยเพื่อศักดิ์ศรีของฉัน ฉันต้องเป็นคนบอกเลิกมัน ฉันต้องเป็นคนทิ้งมันเอง...

“ไอ้เคน นับตั้งแต่นี้มึงกับกูจบกันส่วนมึง อีชมพู่ อีเพื่อนเลว ถ้ามึงอยากได้ไอ้เคนมันมากนักมึงก็เอาไป แต่จำไว้ว่านับจากนี้มึงกับกูขาดกัน พวกมึงสองคนจะไปลงนรกที่ไหนก็ไป พวกมึงไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับกูอีกแล้ว" พูดจบฉันหันหลังก้าวเดินออกจากห้อง แต่ก่อนลาขาดขอสักทีเถอะว่ะ ผลัวะ!! “โอ๊ย.." จำรสชาติตีนของกูไว้ให้ดีแล้วอย่าเสนอหน้ามาให้เห็นอีกนะไอ้เคน” พูดจบฉันก็รีบวิ่งออกมา โดยไม่คิดจะหันกลับไปมองอีก

....ครืนนน...เปรี้ยง! แหมะๆๆๆๆ ซ่าาาาา....

เออดีจริง ๆ วันเฮงซวยอะไรกันว่ะเนี่ยฝนที่ไม่มีท่าจะตก ก็ตกมาซ้ำเติมฉันซะยังงั้น ไหน ๆ มันจะเฮงซวย ก็เฮงซวยให้มันสุดไปเลยละกัน ฉันร้องไห้ปล่อยน้ำตาให้ไหลออกมา ยืนไว้อาลัยให้กับความโง่ของตัวเองกลางสายฝน ปล่อยให้ฝนชำระล้างออกไปให้หมด ทั้งน้ำตา ความโง่ และความเสียใจ

ฉันพาร่างที่เปียกสะบักสะบอม พร้อมน้ำตาที่ไหลออกมาไม่หยุดกลับมาถึงคอนโด ใจนึงก็อยากจะนอนจมน้ำตาให้มันสาแก่ใจกับความโง่ที่ไว้ใจคนผิด แต่อีกใจมันก็ฉุกคิดขึ้นมาว่าทำไมฉันต้องมานอนเสียใจให้กับไอ้อีสารเลวพวกนั้น ฉันต้องมีความสุขสิฉันต้องมีความสุขกว่าพวกมันสิ

คิดได้ดังนั้น ฉันก็ปฏิญาณกับตัวเองว่า..นับตั้งแต่วินาทีนี้ฉัน เอลิซ จะเป็นคนใหม่ จะไม่อ่อนหวาน อ่อนแอ จะแรดจะร่..าน ให้สาแก่ใจ ในเมื่อการที่ฉันเป็นคนเรียบร้อย เป็นแกะน้อยที่แสนดีแล้วมันทำให้ฉันต้องเจ็บ ถ้างั้นฉันจะเปลี่ยนจากแกะน้อยเป็นเสือร้ายแทนให้มันสมกับสิ่งที่ฉันได้พบเจอมา…..และฉันจะเป็นคนที่ไม่มีหัวใจ...ฉันจะไม่มีความรักให้ใครอีกแล้ว

ฉันจัดการอาบน้ำแต่งตัวแต่งหน้าแบบจัดเต็ม มุ่งสู่สถานเริงรมย์ ฉันเรียกรถบริการแบบ vip มุ่งหน้าสู่ผับสุดหรูสถานเริงรมย์ชั้นนำใจกลางเมือง ผับที่เริ่ดที่สุด ที่มีแต่พวกไฮโซ ลูกคนตระกูลดังๆ มาเที่ยวกัน

ส่วนเหตุผลที่ฉันเลือกที่นี่นะหรอ ก็เพราะว่าอย่างน้อย มันก็คัดสรรคนที่จะเข้าไปได้ เกิดเมาจนไม่ได้สติอย่างน้อย คนสังคมไฮโซแบบพวกนั้นคงไม่เสี่ยงมายุ่งกับฉันให้เสียชื่อเสียงหรอก คนพวกนี้กลัวเรื่องข่าวฉาวจะตาย ถ้าฉันเมาคงไม่กล้าลากฉันไปทำมิดีมิร้ายแน่นอน

และถึงฉันจะไม่ได้เป็นไฮโซไฮซ้อ ลูกท่านหลานเธอ แต่ก็ยังดีที่ฉันยังมีเงินมากพอที่จะเข้ามาเที่ยวสถานที่นี่ได้อย่างสบายๆ คงต้องยกเครดิตตรงนี้ให้พ่อแม่ฉันที่ท่านยังทิ้งทรัพย์สินเงินทองเอาไว้ให้ก่อนที่ท่านจะหนีหายเหมือนตายจากไปเพราะเหตุผลบางอย่าง และแม้ฉันจะอยู่ตัวคนเดียว ฉันก็ระมัดระวังตัวเองเป็นอย่างดีมาโดยตลอด ถึงตอนนี้ฉันจะเสียใจมากแค่ไหนแต่เรื่องความปลอดภัยของตัวเองต้องมาเป็นอันดับหนึ่งฉันถึงเลือกที่นี่เพื่อเซฟตัวเอง เพราะฉันยังเหลือของสำคัญที่ฉันยังคงเก็บรักษาไว้อยู่ ดีที่ฉันยังไม่หลวมตัวมอบของสำคัญให้ไอ้เคนมัน ไม่งั้นฉันคงเป็นบ้าตายแน่ ๆ

ขณะที่คิดอะไรเพลิน รถก็ได้มาถึงหน้าสถานเริงรมย์ที่ฉันหมายใจไว้ว่าจะสนุกให้สุดเหวี่ยงเลยในคืนนี้

ฉันเดินเข้ามาในชุดเดรสเกาะอกสีดำ แหวกหน้า เว้าหลัง ผ่าข้าง ชุดนี้มันขลับให้หุ่นของฉันดีขึ้นจริง ๆ เน้นนมที่ใหญ่โตเกินตัวให้เด่นชัด โชว์แผ่นหลังขาวเนียนสว่าง สีดำที่ช่วยส่งให้ผิวยิ่งผ่องออร่ากระจาย ไหนจะผ่าข้างที่ทำให้ฉันอวดเรียวขายาวสวยได้อีก มันยิ่งทำให้ฉันมั่นใจในความสวยที่มีเข้าไปอีก

ระหว่างทางที่เดินเข้ามาในร้านฉันรับรู้ได้กับสายตาที่จับจ้องมาที่ฉันก็อย่างว่านะคนมันสวยคนมันเริ่ดไม่ต้องรอให้ใครมาชมฉันก็รู้ตัวดี จะโง่ก็แค่ตอนที่รู้เรื่องของไอ้อีสารเลวสองตัวนั้นช้าไปก็เท่านั้น แต่ไม่เป็นไรนับจากวันนี้ฉันเอลิซจะไม่ยอมให้ใครหลอกอีกต่อไปแล้ว

ฉันเดินมาถึงเคาน์เตอร์บาร์พร้อมสั่งเครื่องดื่ม ฉันขอแบบแรงๆ หนักๆ พนักงานที่นี่ก็ดีไม่มีขัดศรัทธาจัดเครื่องดื่มสูตรพิเศษของทางร้านมาให้ฉันลอง ฉันชอบนะรสชาติถูกใจฉันเลย ฉันเลยขอให้จัดมาแบบต่อเนื่อง เพราะคืนนี้เพ่!! จะเมาาาาา

ดื่มไปได้สักพัก ก็มีหนุ่มหล่อบ้างไม่หล่อบ้าง แวะเวียนมาคุยมาจีบ ชวนชนแก้วบ้าง ชวนไปนั่งดื่มบ้าง ชวนไปนั่งที่โต๊ะบ้าง แต่ฉันไม่มีอารมณ์ จะเสวนากับใครทั้งนั้นเพราะใจฉันตอนนี้มันทั้งโกรธทั้งแค้นทั้งเสียใจ ไม่สะดวกจะสานสัมพันธ์กับใครทั้งนั้น สัมพันธ์เดียวที่ฉันจะสานคือแก้วที่อยู่ในมือฉัน ระหว่างที่คิดอะไรเพลินๆอยู่นั้น..

"คุณครับคุณ คุณครับ คุณครับ" เสียงเรียกกระซิบที่ข้างหูพร้อมกับมือที่สะกิดแขนฉันเบาๆ ทำให้ฉันตื่นจากภวังค์

"ค่ะ ว่าไงคะ" ฉันหันหน้าไปมอง ตะลึง.. ตะลึงไปเลยสิค่ะ คนนี้ทำให้ฉันถึงกับมองตาค้าง แม่เจ้าโว้ยคนอะไรหล่อลากกระชากมดลูกจริง ๆ ผมดำที่เซตอย่างเนี๊ยบรับกับดวงตาคมสีเทาเข้มที่แฝงความเจ้าเล่ห์แต่ดูมีเสน่ห์เหลือล้น คิ้วหนาเข้ม จมูกโด่งสันคม ปากหยักหนาทรงกระจับ ไอ้เลวเคนที่ว่าหล่อแล้วยังสู้ผู้ชายที่อยู่ตรงหน้าฉันคนนี้ไม่ได้เลย มองปราดเดียวก็รู้ว่าโคตรหล่อ และน่าจะโคตรรวยด้วยสังเกตจากเสื้อผ้าเครื่องประดับ บอดี้การ์ดที่ยืนขนาบอยู่ด้านหลัง แต่..เอ๊ะ! ฉันรู้สึกคุ้นหน้าผู้ชายคนนี้จังแต่นึกยังไงก็นึกไม่ออกสงสัยเครื่องดื่มสูตรพิเศษ จะทำพิษฉันซะแล้ว

"คุณ..ว่าไงครับ ผมรอคำตอบอยู่" เขาถามย้ำ โดยที่ฉันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาถามอะไร

"อ่ะ อะไรนะคะ" ฉันหลุดจากภวังค์ความหล่อตอบกลับไป

"ผมถามว่าผมขอนั่งตรงนี้ได้ไหมครับ ผมมาคนเดียวเลยไม่อยากไปนั่งโต๊ะใหญ่ครับ" เขาเอ่ยถามพร้อมส่งรอยยิ้มกระชากใจ นี่ถ้าฉันอยู่ในสภาวะปกติคงหลอมละลายไปแล้ว

"ดะ..ได้ค่ะ" ฉันส่งยิ้มให้เขาแล้วตอบไป พร้อมกับหันมาสนใจเครื่องดื่มในมือต่อ เพราะถึงจะหล่อขนาดไหนแต่ตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จริง ๆ

" คุณชื่ออะไรครับ"

"คุณครับ ชื่ออะไรครับ"

เขาสะกิดฉันอีกครั้งจนฉันหันไป

"ห๊ะว่ายังไงนะคะ"

" ผมถามว่าคุณชื่ออะไรครับ"

"อ๋อ..เอลิซ..ค่ะ" ฉันตอบพร้อมหันหน้ากลับมากระดกเครื่องดื่มสูตรพิเศษเข้าปากอย่างต่อเนื่อง เขาคงคิดว่าฉันเป็นยัยขี้เมาแน่ ๆ แต่ก็ดีจะได้ไป ไม่ต้องมายุ่งกับฉัน เพราะตอนนี้ฉันไม่มีอารมณ์จะให้ใครมาจีบจริง ๆ

" แล้วคุณไม่อยากรู้จักชื่อผมหรอครับ" ดูเหมือนเขาพยายามอยากจะให้ฉันรู้จักชื่อซะเหลือเกิน เอาว่ะคุยก็คุย รีบคุยจะได้รีบไป

" ถ้าอยากให้รู้ก็บอกมาเถอะค่ะ" ฉันฉีกยิ้มกว้างให้เขา ไหน ๆ เขาก็อยากให้ฉันรู้จักงั้นก็คุยหน่อยก็ได้ เพราะตอนนี้เครื่องดื่มสูตรพิเศษ กำลังเล่นงานฉันหนักจนฉันเริ่มจะคุมสติไม่อยู่แล้ว