เด็กหญิง วัยสิบห้าปี ยิ้มกว้าง อยู่กับ โทรศัพท์สมาร์ทโฟน ราคาแพงระยับ ที่ผู้เป็นพ่อและแม่ ซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิด

" ของน้องพรีน จริงๆ หรอคะ " เสียงหวานย้ำ ก่อนจะมองหน้าแม่ ที่นั่งเคียงข้างกัน

" ใช่สิคะ ของน้องพรีน "

มือบางลูบไล้ โทรศัพท์มือถือสีชมพูหวาน ด้วยความดีใจ นี่เป็นโทรศัพท์มือถือ เครื่องใหม่ เครื่องแรก ในชีวิตของเธอ

" ขอบคุณนะคะ ขอบคุณมากๆๆๆๆ "

มือบางก้มลงกราบผู้เป็นพ่อ และ กอดแม่ ด้วยความอ่อนโยน

" ปีหน้า น้องพรีน ต้องไปอยู่กรุงเทพแล้ว ต้องมีโทรศัพท์มือถือดีดี เอาไว้ วีดีโอคอล กับ พ่อแม่ จริงไหม "

ใบหน้าสวยหวาน หม่นหมองลงทันที เมื่อนึกถึง สิ่งที่ได้ยิน

" น้องพรีนไป เพราะไม่มีสิทธิ์เลือกค่ะ "

ลูกสาวคนเดียว บอกเสียงเบา ก่อนจะเก็บโทรศัพท์ลง

" น้องพรีน ไม่ไป ได้ไหมคะ "

" ไม่ได้ค่ะ น้องพรีน ต้องไป "

ผู้เป็นพ่อย้ำชัดอีกที แล้วก็ลูบผม ลูกสาว สุดที่รัก ที่เป็นดังแก้วตาดวงใจ

" อยู่ที่โน่น อาแพค จะคอยดูแล น้องพรีน ทุกอย่าง น้องพรีนมีอะไร โทรหาอาแพคได้เลย พ่อกับแม่ ใส่ชื่อ อาแพค เป็นผู้ปกครอง ร่วมกัน ด้วย "

เด็กหญิง พยักหน้ารับรู้ แล้ว กอดแขนแม่ เอาไว้ อย่างน้อย เธอก็ยังมี อาแพค ที่จะคอยดูแล ระหว่าง ที่อยู่ที่โน่น

ชายหนุ่มในวัยสามสิบสองปี ลุกขึ้นมาจากอ่างอาบน้ำ แล้วยืนเปลือยกาย อยู่ที่หน้ากระจก ร่างกาย เปลือยเปล่า ผิวขาวจัด ของคนที่ออกกำลังกาย เป็นประจำ ทำให้ดู น่ามอง

ความสูง 185 เซนติเมตร คิ้วเข้ม และ แนวกราม ที่ชัดเจน ทำให้เค้า หล่อจนสาวๆ เหลียวหลัง แต่ มีเพียง เธอคนเดียว ที่ได้หัวใจ เค้าไปครอบครอง

" ตื่นหรือยังคะ " เสียงนุ่มนวล ถามเป็นคำแรก ที่เธอ กดรับ โทรศัพท์

" ตื่นแล้วค่ะ แพคละคะ จะมารับ เชอรี่ กี่โมง "

" แพค กำลังแต่งตัว อีกสัก ชั่วโมงครึ่งคงถึง รี่แต่งตัวนะครับ เดี๋ยวแพคไป "

" ค่ะ แล้วเจอกันนะคะ "

เธอกดวางโทรศัพท์ แล้วพลิกตัว นอนต่อ อีกสักแปป ถึงเค้าจะมา แล้วเธอยังแต่งตัวไม่เสร็จ เค้าก็ต้องรอ เพราะแพค รักและตามใจเธอมาก จริงๆ ไม่มีทางที่เค้าจะบ่นเธอ แน่นอน

                                                                 อาหลาน:อาแพค

น้ำหอมในมือถูกฉีดออกไปในอากาศ อย่างรวดเร็ว ก่อนจะเดินผ่านไป เพื่อให้กลิ่น คงอยู่กับตัว เทคนิคที่เจ้าตัวใช้ จนหลายต่อหลายคน บอกว่า ถ้าได้กลิ่นน้ำหอมนี้ แสดงว่า คุณแพค มาแล้ว

เสื้อยืดสีขาว กับ กางเกงยีนขายาว พอดีตัว ทำให้ ดูเป็นวัยรุ่น อายุ ไม่ถึงสามสิบ นาฬิการาคาแพงระยับ ที่เพิ่งได้มา ถูกสวมลงข้อมือ

กุญแจรถที่วางเรียงราย อยู่ในตู้หลายอัน ถูกหยิบมา ถือเอาไว้ พร้อมกับ กระเป๋าสตางค์ใบเล็ก และ โทรศัพท์มือถือ เท่านี้ ก็พร้อมแล้ว ที่จะออกไปรับ แฟนสาว

รถหรูสีขาว จอดที่ร้านกาแฟ ไดร์ฟทรู ตอนนี้ บ่ายสามโมงแล้ว แต่เค้าเพิ่งจะตื่น และ ร่างกาย ต้องการ คาเฟอีน กาแฟดำร้อน เพิ่มช็อต ถูกยื่นให้ พนักงานสาว ยิ้มให้กับลูกค้าขาประจำ ก่อนจะเอ่ยคำลา และ มองรถขับออกไป

" หล่อ หอม สะอาด เหมือน อาบน้ำวันละห้ารอบ "

พนักงานสาว บ่นออกมา เหมือนเพ้อ

" มองได้อย่างเดียว คุณเชอรี่ หวงมาก "

อินฟลูสาวคนดัง ที่มีผู้ติดตามหลายแสนคน ลงรูปคู่ กับ แฟนหนุ่ม ตลอดเวลา ความคลั่งรัก ของคนทั้งคู่ ทำให้ผู้ติดตาม แอบลุ้น ถึงข่าวดี เพราะอายุของทั้งคู่ ก็เข้าเลขสามมาแล้ว

" แพคจะถึงแล้วครับ รี่เสร็จหรือยัง "

เค้าโทรไปหาเธออีกครั้ง แล้วดูเวลา ที่ห่างกัน เกือบสองชั่วโมง ตั้งแต่ โทรไปปลุก เค้าคาดหวัง ว่าเธอ ใกล้จะเสร็จแล้ว

" รี่เพิ่งอาบน้ำเสร็จ แพคขึ้นมาข้างบนนะคะ "

เธอหลับเพลินไปนิด แค่ชั่วโมงเดียว ก่อนจะรีบลุกมาอาบน้ำ แต่ก็ยังไม่เสร็จ

" แพครอที่รถก็ได้ "

เค้าตอบกลับไปอย่างเซ็งๆ แล้วกดวาง โทรศัพท์มือถือ โยนเอาไว้ข้างตัว อย่างน้อย ต้องรอ อีกเป็นชั่วโมง ชายหนุ่มเริ่มรู้สึก ไม่ค่อยพอใจ ขึ้นมา นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ครั้งที่ห้า หรือ ครั้งที่สิบ เค้าบอกกับเธอ ก่อนจะออกจากบ้าน ทุกครั้งว่าจะใช้เวลาเท่าไหร่ แต่ก็เป็นแบบนี้เสมอ ตลอดหนึ่งปี ที่คบกันมา เชอรี่ ช้าตลอด สายตลอด แต่เค้า ก็ยอม ตลอดมา เพราะเค้า คิดว่า ตัวเอง ถูกใจเธอในสิ่งอื่นๆ มากกว่า จนมองข้าม ข้อเสียนี้ไปและแม้ว่า จะทะเลาะกันกี่ครั้ง เค้าก็จะให้อภัยเธอเสมอ แม้ว่าเธอ จะไม่เคยปรับปรุงตัวเองเลย

                                                                    อาหลาน:เชอรี่

เกือบหนึ่งชั่วโมง ที่อดทนรอ ในรถ ทำให้คนที่ไม่พอใจ มองหญิงสาวที่เดินออกมาจากตึก ด้วยใบหน้าเรียบเฉย กลิ่นน้ำหอม หอมละมุน พร้อมกับรอยยิ้ม ในขณะที่เปิดประตูเข้ามาในรถ ไม่ได้ทำให้คนรอ รู้สึกดีขึ้นเลย

" ไปค่ะ สี่โมงกว่าแล้ว รี่หิวมาก " เธอบอกระหว่าง ที่คาดเข็มขัดนิรภัย ไม่มีคำขอโทษใดใด เอ่ยออกมา

" ทานอะไรดีคะ ไม่เอาปิ้งย่าง ไม่เอาชาบู ไม่เอาเนื้อ รี่ไม่อยากทานอาหาร หนักๆ " เธอบอกกับเค้า ระหว่าง ขับรถ ตรงไปห้างดัง

" ก๋วยเตี๋ยว แพค อยากกินก๋วยเตี๋ยว " เค้าบอกกับเธอ

" ไม่เอาค่ะ รี่ไม่อยากกิน เราไปทาน โอมากาเสะ กันดีไหมคะ วันก่อน วินนี่ไปมา ถ่ายรูปสวยมาก "

คนที่อยากได้คอนเทนต์ บอกเสียงอ้อน

" ไหนบอกว่าหิว โอมากาเสะ กว่าจะได้กินแต่ละคำ นานหลายนาที "

" หิว แต่ทนได้ นะคะแพค "

เธอขยับเข้ามาหาเค้า แล้วหอมแก้มเบาๆ ก่อนจะกดโทรศัพท์โทรออก เพื่อจองร้านอาหาร ตอนหกโมงเย็น ตามใจของตัวเอง

เชฟอธิบาย รายละเอียดทีละอย่างทีละอย่าง ก่อนจะเริ่มลงมือ บรรยากาศ คู่รัก ที่มาทานอาหารด้วยกัน เต็มไปด้วย ความตึงเครียด หญิงสาว ถ่ายรูป อาหาร และ คลิปวีดีโอ หลายต่อหลายคลิป แต่ฝ่ายชาย นั่งเงียบ ไม่พูดไม่จาอะไร

คอร์สอาหาร จบลงในเวลา ทุ่มครึ่ง ชายหนุ่มเดินนำหน้า ออกจากร้าน ทันที หญิงสาวที่เดินตามคว้าแขนเอาไว้ แล้วพาเดินไปที่ร้านเสื้อผ้าก่อนจะอ้อนด้วยน้ำเสียง อ่อนหวาน

" อย่างอนสิคะ แพคขา คืนนี้ รี่จะชดเชยให้ "

เค้านั่งลง ที่โซฟา แล้วมองที่โทรศัพท์ของตัวเอง หญิงสาวเดินหยิบชุด ไปลอง แล้วก็กลับออกมา แบมือ ขอบัตรเครดิต เพื่อจ่ายเงิน

ถุงสีชมพูหวาน 2ใบ ถูกยื่นให้ คุณลูกค้า คนดัง ชายหนุ่มรับบัตรคืนมา ถือถุงให้เธอ แล้วเดินตรงไปที่รถ

ประตูรถเปิดออก พร้อมกับถุงกระดาษถูกปาไปที่เบาะหลังทันที หญิงสาวมองอาการของแฟนหนุ่ม ที่ทำกับชุดราคาหลักหมื่น ด้วยความไม่พอใจ

" เป็นบ้าอะไรแพค "

เสียงตะคอกดังออกมา ด้วยความไม่พอใจ รถคันสวย ขับออกจากลานจอดรถ ไม่มีเสียงอะไร ของคนขับ ตอบโต้ออกมาสักคำ

เครื่องบินลงจอดตามกำหนดเวลา พร้อมกับ คนที่มารอรับ ก็มาพร้อมอยู่แล้ว ใบหน้าหล่อเหลา สวมแว่นตาสีดำ เดินลงมา จากทางด้านบน มองหา คนที่ตัวเอง มาพบเจอ

" อาแพค " เสียงเรียกชื่อ พร้อมกับมือ ที่ชูขึ้น สูง ทำเอาคนที่เดินทางมา ยิ้มกว้างทันที

" น้องพรีน " เสียงเรียกพร้อมกับ ร่างบอบบางที่วิ่งมาหา ทำให้คนที่เห็น การจู่โจม อ้าแขนตัวเองออก แล้วรับตัวเอาไว้

กลิ่นแป้งเด็ก หอมละมุน ทำให้เค้า อดที่จะหอมแก้มเธอไม่ได้

" อุ้ย อาแพค หอมพรีน " สาวน้อยที่ไม่ใช่เด็กแล้ว บอกเสียงเบา คนที่ลืมตัว ไปเลย ว่าเธอไม่ใช่เด็กหญิงตัวเล็กอีกแล้ว ทำตาโต

" น้องพรีน อาขอโทษค่ะ"

ชายหนุ่มวัยสามสิบสอง บอกเสียงเบา มองหญิงสาว ตรงหน้า ด้วยสายตา เปลี่ยนไป ปีนี้ น้องพรีนโตขึ้นมาก มากกว่า เมื่อปีที่แล้ว ที่ยังเป็นเด็กหญิง ใส่เหล็กดัดฟัน

" น้องพรีน แซวเล่น คุณอาแพค สุดแสนจะใจดี จะหอมน้องพรีน กี่ทีก็ได้ค่ะ อาแพค เป็นเพื่อนพ่อ ที่ใจดีที่สุด "

เด็กหญิงพูดเอาใจ แล้วเดินควงแขน ชายหนุ่ม ไปที่รถ

" อาแพค มาอยู่กี่วันคะ " คนที่มีศักดิ์เป็นหลาน ถามระหว่าง นั่งรถกลับบ้านด้วยกัน

" สี่วันค่ะ อามาอยู่สี่วัน น้องพรีนจะเบื่ออาไหม "

" ไม่ค่ะ ไม่เบื่อ ตอนนี้ น้องพรีน ปิดเทอม กำลังติวเข้ม ต่อเข้า มอสี่ หัวจะปวดทุกวัน "

คนขี้เกียจเรียน บ่นออกมา แล้วหยิบ โทรศัพท์มือถือขึ้นมา อวด คุณอา

" สวยไหมคะ "

" สวย เหมาะกับน้องพรีนเลย "

" แพงมากนะคะ แพงมากๆๆๆๆ "

เธอย้ำบอกกับเค้า โทรศัพท์มือถือ เครื่องเดิม ของเธอ เป็นของเก่า ของผู้เป็นพ่อ แม้จะมียี่ห้อ แต่ก็ตกรุ่นไปแล้ว หลายปี พ่อกับแม่ ไม่อนุญาตให้เธอ ซื้อโทรศัพท์ราคาแพง แม้ว่าจะสามารถซื้อได้ ก็ตาม

สติ้กเกอร์สีชมพู แปะติดที่โทรศัพท์มือถือเต็มไปหมด พร้อมกับ ตัวอักษร PP ติดเอาไว้ ด้วยกัน

Preen Parida ชื่อ ของเธอ มีตัวอักษรภาษาอังกฤษขึ้นต้นด้วยตัวพี ดังนั้น เธอก็เลย แปะเป็นพีพี สองตัว ไม่ได้จะหมายถึง พรีนแพค แต่อย่างใด

" อามีของจากญี่ปุ่นมาฝาก เดี๋ยวจะแอบเอาให้ "

คนที่จะได้ของน่ารัก ๆ ยิ้มกว้าง แล้วหอมแก้ม คุณอาทันที ความเคยชิน ตั้งแต่เด็ก ทำให้ลืมความเหมาะสมไป

" ขอบคุณนะคะ อาแพค อาแพคแสนดีที่สุดในโลกนี้เลยค่ะ "

ใบหน้าขาวใส ทำให้คนมอง ต้องเอื้อมมือไป จับแก้มเบาๆ

" อ้อนแบบนี้ อาแพค ยอมหมดตัว "

" ไม่หมดหรอกค่ะ พาคุณเชอรี่ ไปช้อปมาทีละหลายหมื่น ยังไม่หมดตัวเลย "

คนที่ตามไอจี อยู่ บอกออกมา

" รู้ไปหมด แสนรู้ เหมือนอะไร "

" อาแพค ว่าพรีน "

คนที่ถูกดุ ทำหน้างอน ชายหนุ่มส่ายหน้า แล้วจับมือ บอบบาง เอาไว้

" อาแพคหรอคะ จะกล้าว่าน้องพรีน ไม่มีวันนั้นหรอก อาแพคคนนี้ จะตามใจน้องพรีนที่สุด ถ้าพ่อกับแม่ น้องพรีน ไม่ว่าอานะคะ"

ชายหนุ่มยักคิ้ว แล้วยิ้มให้หลานสาว ที่เห็นมาตั้งแต่เด็ก ผู้เป็นพ่อ และ แม่ ของน้องพรีน เป็นรุ่นพี่ ที่มหาวิทยาลัย แม้จะแก่กว่ามากแต่การแนะนำบอกต่อกันมา ทำให้ สนิทกัน มานานนับสิบปี แม้จะห่างกันไป ตอนที่ ชายหนุ่มไปเรียนต่อ ต่างประเทศ และ กลับมา ทำธุรกิจ สตาร์ทอัพ ในเมืองไทย

รถเอสยูวี ขับเข้าไปในหมู่บ้าน ที่มีบ้านหลังใหญ่ ราคาแพงลิบลิ่ว ตั้งอยู่เป็นจำนวนมาก ชายหนุ่ม ลงมาจากรถ แล้วยกมือไหว้ รุ่นพี่ทั้งสองคน

" มาแล้ว ไอ้เสือร้าย "

คนที่เป็นเสือร้าย ส่ายหน้าทันที

" แก่แล้วพี่ เสือที่ไหน แมวชัดๆ "

" น้องเชอรี่ ถอนเขี้ยวให้แล้วหรอ " ชายหนุ่มส่ายหน้า แล้วนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ ก่อนจะส่ายหน้า

" กำลังอยู่ในช่วงห่างกันครับ "

คนที่นี่ คือ คนที่สนิทใจจะพูดคุย ดังนั้น ชายหนุ่มจึงบอกออกมา ตามตรง

" อ้าว ทำไมละ เมื่อคราวก่อน ก็เห็นรักกันดี "

" มีหลายอย่างที่รี่เค้าเป็น แล้วผมไม่โอเค แล้วผมก็คุยแล้ว แต่รี่เค้าก็ไม่ปรับ "

คำพูดที่บอกออกไป ทำให้ ชายหญิงสองคน ที่อยู่กันมาเกือบสิบแปดปี มองหน้ากัน

" แพค ไม่ได้มีคนอื่น " ไม่มีครับ ผมคบรี่คนเดียว

" ถ้าไม่มีคนอื่น ก็ดีแล้ว ค่อยๆ คุยกัน ถ้ามันไม่ได้จริงๆ ก็ "

" ผมอยู่กับรี่ มันก็มีความสุข เราเข้ากันได้หลายเรื่อง แต่ผม ก็อึดอัดใจ "

ชายหนุ่มบอกเสียงเบาแล้วมองรุ่นพี่สองคน

" บางที ผมอาจจะต้องใช้ชีวิตโสด ไม่เหมาะกับการมีใคร "

" อย่าเพิ่งคิดแบบนั้น สักวันแพคจะเจอ คนที่พอดีกับแพค "

ร้านอาหารริมแม่น้ำในช่วงค่ำ มีผู้มาใช้บริการ เป็นจำนวนมาก คู่สามีภรรยา เดินเข้ามาข้างใน พร้อมกับ ลูกสาว และรุ่นน้อง

เด็กสาวในวัยสิบห้าปี สวมเดรสสั้น สีชมพูหวาน เดินมากับ อาหนุ่มรูปหล่อ นั่งเคียงข้างกัน

" สาวๆ เค้ามองอาแพคด้วยค่ะ " คนตาไว บอกกับคุณอา ที่นั่งข้างๆ

" ไม่ได้มอง จะมองทำไม "

" ก็อาแพคหล่อ แต่เสียใจด้วย อาแพคมีแฟนแล้ว "

เชอรี่และน้องพรีนเคยเจอกัน ไม่กี่ครั้ง สองสาวไม่ได้สนิทสนมกันมาก แต่ก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรกัน

ชายหนุ่มลูบผมหลานสาว แล้วบอกเสียงเบา

" ไม่แน่ อาอาจจะโสด เร็วๆ นี้"

เจ้าตัวบอกแล้วยื่นเมนูอาหาร ให้คนข้างๆ เครื่องดื่ม ที่มีแอลกอฮอล์ถูกชงให้กับ สองหนุ่ม ส่วนน้องพรีน และคุณแม่ เลือกน้ำแตงโมปั่น ชื่นใจ

เสียงพูดคุยกัน เต็มไปด้วยความสุข มือบางหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา ถ่ายรูปครอบครัว และ ถ่ายรูป คุณอา เก็บเอาไว้ ก่อนจะจบมื้ออาหารค่ำ ผู้เป็นพ่อ บอกกับรุ่นน้อง ด้วยใบหน้าแดงก่ำ เพราะดื่มหนัก กว่าทุกวันที่ผ่านมา

" สัญญากับพี่นะ แพค ดูแลน้องพรีนด้วย ต่อให้แพค แต่งงาน แพคมีลูก ก็อย่าทิ้งน้องพรีน "

" ครับ พี่ ผมสัญญา ว่าผมจะไม่ทิ้งน้องพรีน "

กล่องดินสอ ปากกา และ ของใช้ ที่เป็นของฝาก ถูกนำมากอง อยู่บนเตียง อาแพค ของเธอ อาจจะใช้ให้ใคร ไปซื้อให้ หรือ ไม่ได้เลือกเอง ก็ไม่เป็นไร

แค่เค้า หิ้วเอามาฝาก ไม่ลืมเธอ เธอก็พอใจแล้ว ใบหน้าสวยหวานยิ้มกว้าง แล้วเก็บของทั้งหมด ลงถุงตามเดิม ก่อนจะหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา

โพสต์รูปครอบครัว 3รูป และ รูปสุดท้าย เป็นรูป คนที่เธอ แอบรัก

หญิงสาวในชุดเดรสสีเงิน เต้นอยู่กับกลุ่มเพื่อนอย่างสนุกสนาน ก่อนจะเห็นว่าเค้า ถ่ายรูปตัวเอง ที่ร้านอาหาร ริมน้ำ อยู่ต่างจังหวัด

" อีรี่ แฟนมึงไปเที่ยวหรอ "

" อือ " คนที่เพิ่งรู้ เดือดขึ้นมาทันที ตั้งแต่วันนั้น แพคก็ไม่มาหา ไม่มาเจอเธอเลย

" ตกลงยังไง จะคบหรือเลิก "

คำถามของเพื่อน ทำให้คนฟังยกแก้วเหล้าขึ้นดื่ม

" กูสวยแซ่บขนาดนี้ ต้องง้อแพคไหมวะ "

อาจารย์ฝ่ายปกครอง มองดู นักเรียนคนใหม่ ที่เข้ามา อยู่แผนกประจำ ด้วยสายตาพิจารณา แล้วก็มองดูเอกสาร ที่อยู่ในมือ

" นอกจาก พ่อกับแม่ และ คุณ ณภัทร แล้ว ไม่อนุญาตให้ใคร มารับ น้องพรีนนะครับ "

ผู้เป็นพ่อ บอกกับ อาจารย์ฝ่ายปกครองและ มอง รุ่นน้อง ที่มาส่ง หลานสาว เข้าหอพัก ด้วยกัน

" ทุกวันศุกร์ จะเป็นณภัทร มารับครับถ้าไม่ใช่ พ่อแม่ เดินทางมาเอง "

คำบอกย้ำชัด ทำให้อาจารย์ระบุลงไปใน เอกสาร สำคัญของนักเรียน

พ่อกับแม่ มองลูกสาวคนเดียว ด้วยสายตา อ่อนโยน

" สองสัปดาห์แรก ยังกลับบ้านไม่ได้ น้องพรีน ไม่งอแงนะลูก "

" ค่ะ ไม่งอแง " ลูกสาวบอกย้ำกับพ่อแม่แล้วมองคุณอา ที่มาส่งด้วย

" มีอะไร โทรหาอา ดึกแค่ไหน ก็โทรได้ ถ้าเป็นเบอร์น้องพรีน อารับแน่นอน "

" ค่ะ อาแพค " หลานสาวรับคำ ก่อนจะเดิน เข้าหอพักไป

ผู้เป็นแม่ กลั้นน้ำตา แล้วเดินออกไปทันที

ผู้ชายสองคน มองหน้ากัน แล้วคนที่เป็นพ่อ ก็ตบบ่า รุ่นน้องเบาๆ

" บัญชีธนาคารของน้องพรีน อยู่ที่แพคแล้ว พี่ก็วางใจ ส่วนอื่น พี่จะแก้ปัญหาของตัวเอง แพคไม่ต้องห่วงนะ "

ความโลภทำให้ คนที่อยากหาเงินให้ได้มากๆ ลงทุนในแชร์ลูกโซ่ ไปจนหมด บ้านหลังใหญ่ที่ปลอดภาระ ถูกจำนองนำเงินมาลงทุน จนตอนนี้ ติดหนี้สินกว่า สิบล้าน ไม่รวมเงินเก็บ และ ทรัพย์สินอีกเกือบสามล้าน ก็หมดภายใน ระยะเวลาไม่นาน ตัวต้นที่เป็นเจ้าของโปรเจ็ค หนีไปแล้ว ทิ้งให้ คู่สามีภรรยา ต้องแบกรับ ภาระหนี้สิน เกือบยี่สิบล้านเอาไว้ เงินสดที่เก็บเอาไว้ให้ลูกสาว เป็นของอย่างเดียว ที่มีตอนนี้ และ คนที่เป็นพ่อ ก็ทำหน้าที่สุดท้ายแล้ว เพื่อลูกคนเดียว

" พี่กับแม่ น้องพรีน จะเดินทาง ฝากแพคดูหลานด้วยนะ "

คนที่กลืนไม่เข้า คายไม่ออก ได้แต่มองหน้ารุ่นพี่ การหนี ไม่ช่วยแก้ปัญหา แต่เป็นสิ่งที่ ตัดสินใจไปแล้ว

" ผม อยากห้าม แต่คงห้ามไม่ได้ใช่ไหม "

" เก็บเงินเอาไว้ ให้น้องพรีน อย่างน้อย ถ้าน้องพรีน อยากไปเรียนต่อ เมืองนอก ก็คงพอมีทาง "

ลูกสาวคนเดียว ที่เป็นดังทุกอย่าง จะต้องไม่ลำบาก แม้ว่า จะไม่มีพ่อกับแม่ แล้วก็ตาม

นักเรียนหญิงสามคน มองคนที่มาใหม่ แล้วยิ้มให้ อย่างเป็นมิตร

" หวัดดี เราชื่อ ชะเอม แพรว แล้วก็ ไพลิน "

คนที่มาก่อน แนะนำตัว แล้วมองเพื่อนใหม่

" หวัดดี เราชื่อ พรีน "

สี่สาวที่อยู่ห้องเดียวกัน ยิ้มให้กัน ก่อนจะเลือกเตียง และ เริ่มเก็บของ เพื่อนใหม่ ที่เป็นเด็กกรุงเทพ แต่ พ่อแม่ ต้องเดินทาง จึงฝากให้ลูก เรียนที่นี่ ส่วนเธอ ที่ต้องบินมาจาก จังหวัดบ้านเกิด มาอยู่ที่นี่ ตามความต้องการของพ่อแม่ ที่อยากให้ลูก มีอนาคต ที่ดี

เสียงกริ่ง บอกเวลา รับประทานอาหาร ในช่วงเย็น สี่สาว เดินตามกันมา แล้วนั่งที่โต๊ะประจำห้องพัก ของตัวเอง แก้วน้ำและช้อนส่วนตัว ถูกนำมาเอง ก่อนจะวางลงบนโต๊ะ

" อุ้ย พรีน แก้วป้ามารอนน่ารัก "

แก้วสีชมพู ลายมารอนครีม ที่คุณอา เตรียมให้ ทำให้เจ้าตัวยิ้มกว้าง

" อาแพค ซื้อมาให้ "

ชื่อของคุณอา ถูกเอ่ยถึง เป็นครั้งแรก และ หลังจากนั้น คำว่า อาแพค ก็ออกมาจากปาก ของพรีน แทบจะทุกวัน

สองสัปดาห์แรกของการเปลี่ยนแปลง เป็นสองสัปดาห์ที่มีแต่เรื่อง แปลกใหม่ เด็กหญิง กลายเป็น นางสาว ไปแล้ว ในวันนี้

พ่อกับแม่ กอดลูกสาวเอาไว้ แน่น ด้วยความดีใจ ที่เห็นการเปลี่ยนแปลง ของลูก ในวันที่มารับ ลูกกลับบ้าน เป็นครั้งแรก

" พ่อเห็นว่า หยุดแค่สองวัน ก็เลยมาหาน้องพรีนที่นี่ ดีกว่า "

รถตู้ของอาแพคขับพาครอบครัวนี้ ไปที่โรงแรม ก่อนจะ เข้าพัก ด้วยกัน เป็นครอบครัว

" ทำไมมีของเยอะขนาดนี้คะ "

ลูกสาวถามด้วยความสงสัย เพราะเห็นกระเป๋าใบใหญ่หลายใบ ที่ขนลงมา

" ของน้องพรีน พ่อกับแม่ เก็บมาให้หมดแล้ว "

" ทำไมคะ ขนมาทำไม เดี๋ยวน้องพรีน กลับบ้าน ก็ไม่มีสิคะ "

ลูกสาวถามด้วยความอยากรู้

" ก็น้องพรีน อยู่หอพัก อยู่แล้ว วันหยุด ก็ออกมาค้างข้างนอก พ่อกับแม่ ก็เลยเก็บของส่วนตัวมาให้ วันหยุด สุดสัปดาห์ กลับมา ก็ไม่ต้องขนของ ไม่ดีหรอ "

แม่ บอกเหตุผล แล้วมองกระเป๋าใบใหญ่ของลูก

" แม่ฝากของไว้ที่บ้านอาแพค อันนี้ เอาไว้บ้านอาแพคนะลูก "

ชื่อของอาแพค ทำให้เธอวางใจ

" อาแพค อยู่คอนโด ไม่ใช่หรอคะ "

" อาแพค เค้าซื้อบ้านแล้ว กำลังตกแต่ง มีห้องน้องพรีนด้วยนะ อาแพค เค้าจัดการให้หมดแล้ว ละลูก "

คนที่จะมีห้องที่บ้านอาแพค ยิ้มกว้างทันที

" แล้วนี่ยังไงคะ อาแพคไปไหนคะ สัปดาห์นี้ "

เพื่อนของเชอรี่ จัดทริป กระชับรักให้ ไปง้อกันที่เกาหลี ดังนั้น คนที่ถูกชวนไปเกาหลี ก็ได้แต่ไปแบบงงๆ เพราะไม่รู้มาก่อน ว่าจะไปเจอ แฟนสาวที่สนามบิน

" อาแพคไปเที่ยวกับเพื่อน น้องพรีนรอของฝากก็แล้วกัน สองวันนี้ พ่อกับแม่ จะสปอยล์น้องพรีนเต็มที่เลยดีไหม "

" ขอบคุณค่ะ "

เสียงหวาน เอ่ยขอบคุณพ่อกับแม่ แล้ว ดูโทรศัพท์มือถือ ของตัวเอง หญิงสาวที่แต่งตัวสวย เต็มที่ ถ่ายรูปคู่กับ เพื่อนๆ หลายคน โดยมี เบื้องหลังเป็นชายหนุ่มคุ้นตา ที่ยืนอยู่ไม่ไกล

เด็กสาวมอปลาย แอบรู้สึกไม่ดี เพียงนิดเดียว ความรู้สึก หวงคงมากเกินไป ที่จะเอ่ยออกมา เป็นความรู้สึก ห่วงใย มากกว่า เธอห่วงอาแพค ว่าจะอึดอัดไหม เท่านั้นเอง

ขนมและเครื่องเขียนถุงใหญ่ถูกเก็บใส่ลิ้นชักในตู้ สี่สาวที่เพิ่งกลับมาจากบ้าน คุยกันเสียงดังลั่นห้อง รูปถ่ายที่อวดกันในไลน์กรุ้ป ซีรี่ย์ และ ของใหม่ ที่ได้มา ทำเอาคุยกันไม่หยุดจนเสียงดัง ออกไปข้างนอก

เสียงเคาะประตู หน้าห้อง ทำให้ สี่สาวมองหน้ากัน ก่อนจะส่งชะเอม ไปเปิดประตู

" มาแล้วค่ะ "

อาจารย์ผู้คุมหอ เปิดประตูกว้างออก แล้วมองสี่สาว ที่นั่งกินขนมกันอยู่

" วันนี้หนึ่งทุ่ม จะมีตรวจห้อง ทำความสะอาดให้เรียบร้อย "

" ค่ะ "

สี่สาวรับปากรับคำ แล้วมองหน้ากันตาปริบๆ แล้วจับฉลาก

" กวาดห้อง ถูห้อง ขัดห้องน้ำ "

ห้องน้ำ และ ห้องอาบน้ำ แยกกัน ทำให้ มีการจับสลาก เกิดขึ้น เสียงร้อง เสียงหัวเราะ ดังขึ้นอีกครั้งเมื่อ รู้ว่า ใคร ต้องทำหน้าที่อะไร

รูมเมท ทุกคน ของเธอ น่ารักที่สุด เด็กสาวที่มาไกลที่สุด มองเพื่อนใหม่ แล้วยิ้มออกมา สามปี ต่อไปนี้ คงไม่ยากเท่าไหร่ ถ้าได้อยู่กับเพื่อนทั้งสามคนนี้

" กินขนมแล้ว ก็ลงมือเลย " แพรวบอกเพื่อนร่วมห้อง แล้วมองหน้ากัน