อือ…
ริมฝีปากหนาครางพร่าอยู่ในรถเมื่อได้กลิ่นสาบของสาวพรหมจรรย์ลอยเข้ามาในรถเตะปลายจมูกของเขา วันนี้เป็นคืนสิบห้าค่ำ คืนพระจันทร์เต็มดวง เป็นคืนที่ครึ่งคนครึ่งสัตว์อย่างเขาต้องผสมพันธุ์กับสาวพรหมจรรย์ และนี่ก็ผ่านพระจันทร์เต็มดวงมาหลายครั้งแล้ว เขาก็ยังหาผู้หญิงพรหมจรรย์ไม่เจอเลยสักคน
“หยุดรถดอม” เสียงเข้มสั่งให้บอดี้การ์ดหยุดรถเมื่อกลิ่นสาบสาวรุนแรงขึ้นจนเพิ่มกำหนัดในกายแข็งแรงกลางหว่างขาของเขาให้ปวดร้าวเหยียดตัวคับแน่นกางเกง
“ครับคุณนิก” ดอมหยุดรถทันที
“กลิ่นพรหมจรรย์” เขาเอ่ยพึมพำและก็ดังพอที่จะทำให้ดอมได้ยิน
“ครับนาย” ดอมรู้ว่าเจ้านายนั้นเป็นลูกครึ่ง และตระกูลของดอมก็รับใช้ตระกูลเปอตีมาตั้งแต่สมัยปู่ของชายหนุ่มแล้วและก็รู้ความลับของตระกูลนี้เป็นอย่างดี
“ฉันจะออกล่าเหยื่อ นายกลับไปรอที่บ้านพักได้”
เขาพูดจบก็เปิดประตูรถก้าวลงไปทันที โดมินิก เปอตี วัย 36 ปี เจ้าของธุรกิจน้ำหอมรายใหญ่ของฝรั่งเศส และเป็นชายในฝันของสาวๆ หลายๆ คน แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้ความหล่อร้ายนั้นมีความเหนือธรรมชาติซุกซ่อนอยู่
แล้วรถยนต์คันหรูก็แล่นไปทันทีเมื่อเจ้านายลงจากรถเรียบร้อยแล้ว ดอมมองในกระจกมองหลังเห็นเจ้านายหายตัวไวๆ ไปในความมืดในยามดึก การมาเมืองไทยครั้งนี้ เขาและเจ้านายหนุ่มลงทุนเปิดตลาดที่ประเทศไทย ดอมมองเจ้านายหายไปในความมืดก็กระตุกยิ้มมุมปาก เมื่อเจ้าป่าอย่างโดมินิกออกล่า ซึ่งเขาไม่ได้เห็นนานแล้ว ปกติจะมีแต่เขาพาผู้หญิงมาสังเวยให้บนเตียง แต่หากเมื่อใดที่ได้กลิ่นสาบสาวพรหมจรรย์ เจ้านายของเขาจะควบคุมตัวเองไม่ได้ เพราะเป็นวัยของการสืบพันธุ์
“หลับฝันดีนะลูกพ่อ” สง่าบอกฝันดีลูกสาวคนเดียวของตนเองเมื่อขึ้นมาส่งลูกสาวสุดที่รักเข้านอน
“ฝันดีเช่นกันค่ะพ่อหง่า”
น้ำเสียงหวานบอกฝันดีพ่อผู้ให้กำเนิดกลับเช่นกัน เอณิการ์ ผู้ดี หรือเอ วัย 19 ปี เด็กสาวอาศัยอยู่กับพ่อสองคน แม่ของเธอเพิ่งจะจากไปเมื่อปีที่แล้ว และเธอก็เป็นลูกสาวคนเดียวของนายสง่า เจ้าของร้านไอศกรีมในมหาวิทยาลัยที่เธอเรียนอยู่
เด็กสาวใบหน้าสวยหวาน ผิวขาวนวลอมชมพูต้องแสงของพระจันทร์ในค่ำคืนนี้ที่สาดส่องเข้ามาในห้อง หล่อนนั่งมองกระจกหน้าโต๊ะเครื่องแป้งแย้มยิ้มกับกระจกโดยไม่รู้เลยว่าตอนนี้กำลังมีดวงตาสีเขียวมรกตจ้องมองอยู่ในความมืด
ฮืม!
กลิ่นสาบพรหมจรรย์กระตุ้นให้โดมินิกคำรามพร่าและเฝ้ารอจังหวะจะจู่โจมดวงหน้าหวานของเจ้าของห้องนอนสีชมพูหวานที่เขามาเกาะขอบหน้าต่างเฝ้ามองอยู่
“พรุ่งนี้ไม่มีเรียน ไปช่วยพ่อขายไอศกรีมดีกว่า”
เธอพึมพำกับตัวเองแล้วยื่นมือไปจิ้มกระจกบอกเงาตัวเองที่สะท้อนตรงหน้า เอณิการ์เรียนคณะศึกษาศาสตร์ วิชาภาษาไทย เด็กสาวฝันอยากเป็นแม่พิมพ์ของชาติ เธอจึงเลือกเรียนคณะศึกษาศาสตร์ สาขาวิชาภาษาไทย บวกกับนิสัยที่รักการอ่าน และตอนนี้เธอก็เรียนอยู่ปีหนึ่ง กิจกรรมที่มหาวิทยาลัยเยอะ แต่ก็ไม่ทำให้เหนื่อยกลับสนุกด้วยซ้ำที่ได้ทำกิจกรรมกับเพื่อนๆ ในมหาวิทยาลัย
ฮืม!
โดมินิกฮึ่มฮั่มอย่างอดทน สองมือกำแน่นเกาะขอบหน้าต่างห้องขนาดเล็กไว้อย่างใจเย็น แต่เหมือนว่าสัญชาตญาณสัตว์ในตัวของเขามันไม่ยอมเชื่อฟัง และทันทีที่ร่างเล็กอ้อนแอ้นลุกขึ้นปิดไฟเดินไปล้มตัวนอนบนเตียง เขาก็เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วในความมืด แม้จะมืดแต่ดวงตาของสัตว์อย่างเขาก็มองเห็นทุกอย่างชัดเจน
ตุ้บ!
เสียงเหมือนมีอะไรดังกระทบพื้นทำให้เอณิการ์เพ่งมองในความมืดด้วยความตกใจ เพราะอยู่ๆ ก็มีเสียงกระแทกดังขึ้นใกล้ๆ แล้วเธอก็ต้องเบิกตากว้างดิ้นรนหาทางเอาตัวรอดในความมืดเมื่อมีอะไรสักอย่างปิดปากของเธอไว้
อือ!
คนที่ทนความกำหนัดของตัวเองไม่ไหวปลุกปล้ำร่างน้อยในความมืด กดร่างเล็กที่ดิ้นรนให้อยู่ใต้ร่าง เอามือหนาของตัวเองออกจากปากเล็กแล้วประกบปากหนาตัวเองบดจูบปิดเสียงร้องของคนตัวเล็กไม่ให้เสียงเล็ดลอดออกนอกห้อง
“อือ...อ่า...”
เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดบี้ขยี้กันและสองมือใหญ่ก็รวบมือเล็กขึ้นตรึงไว้เหนือหัวเพียงมือเดียว ส่วนมืออีกข้างก็กอบกุมเต้าอวบอูมขนาดพอดีมือของตนเอง
“อ่า...หวาน”
โดมินิกผละปากร้อนรุ่มออกมาจากปากน้อยหวานละมุนที่บดขยี้จูบปลุกปล้ำมาไล้เลียริมฝีปากเล็กที่ตนบีบคางเล็กไว้เพื่อไม่ให้สาวน้อยใต้ร่างส่งเสียงร้องเรียกให้คนเข้ามาช่วย
“อือ...อื้อ” ร่างน้อยบิดดิ้นรนขัดขืนไปมาในความมืด และก็ตกใจกลัวกับไฟมุมมืดที่สะท้อนเข้ามาผ่านทางหน้าต่างของห้องกระทบกับดวงตาสีมรกตน่ากลัว
“อ่า...หอมเหลือเกิน กลิ่นเธอทำให้ฉันปวดร้าวสาวน้อย” ดวงตาสีมรกตจ้องมองใบหน้าสวยสั่นกลัวตนเองในความมืด แต่เขากลับมองเห็นมันชัดเจน
“อือ...อื้อ”
เอณิการ์ได้แต่ดิ้นรนไปมาพูดไม่ได้ เพราะมีมือของเขาบีบคางเล็กของเธอไว้
“อ่า...คืนนี้เธอต้องสังเวยร่างให้ฉันสาวน้อย อืม...”
มือใหญ่ข้างที่รวบตรึงมือเล็กทั้งสองไว้เหนือหัวก็เคลื่อนมาลูบไล้ลำคอระหง แล้วโน้มหน้าไปซุกปลายจมูกโด่งกับซอกคอระหงที่บิดเบี่ยงหนีไปมา ยิ่งคนตัวเล็กดิ้น เขายิ่งปวดร้าวต้องการ กลิ่นกายของเธอช่างหอมเย้ายั่วไม่เหมือนผู้หญิงที่เคยผ่านมาของเขา
“อือ...หอมเหลือเกิน อ่า...”
ลากไล้ปลายลิ้นสากกับซอกคอระหงแล้วมาขบเม้มติ่งหูเล็ก แล้วเคลื่อนมาบดจูบปากน้อยที่เคยบดจูบควานกินความหวานก่อนหน้าอีกครั้ง ปากหนาที่บดขยี้กับปากเล็กดูดเม้มเรียวลิ้นน้อยของอีกฝ่ายแม้อีกฝ่ายจะถอยร่นลิ้นหนี แต่ก็ไม่ได้ยากเกินความสามารถของโดมินิก
มือใหญ่ปล่อยมือที่บีบล็อกคางเล็กแล้วเคลื่อนมาลูบไล้เรือนกายเล็กของอีกฝ่าย ไม่อยากเชื่อเลยว่าเขาต้องร่วมรักกับเด็กตัวเท่านี้ แต่หล่อนหอมเย้ายั่วเหลือเกิน เขาปรารถนา และเด็กคนนี้นี่แหละที่จะเป็นคนขยายเผ่าพันธุ์ของเขา
“อ่า...อือ”
เสียงครางอู้อี้ดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดขยี้กันและร่างเล็กก็ดิ้นไปมาใต้ร่างใหญ่โตไม่ยอมให้ความร่วมมือไปกับคนในความมืด แต่หารู้ไม่ว่ายิ่งดิ้นยิ่งเป็นการปลุกเร้าอารมณ์ของสัตว์ป่าในตัวของบุรุษเหนือร่าง
“อ่า...ไม่ไหวแล้ว ฉันอยากได้เธอแม่หนูน้อย อ่า...กลิ่นสาวของหล่อนช่างหอมเหลือเกิน อืม...” เขาครางพร่าด้วยภาษาไทยที่ชัดเจน เขามีแม่นมเป็นคนไทยจึงไม่แปลกที่จะพูดไทยได้ราวกับเป็นเจ้าของภาษา
“มะ...ไม่นะ คุณอย่าทำร้ายหนูเลย หนูกลัว คุณปีศาจ...” เมื่อปากเป็นอิสระ หล่อนก็อ้อนวอนขอร้องคนเหนือร่าง ยิ่งได้เห็นดวงตาสีมรกตทอประกายแสงก็ยิ่งกวาดกลัว
“ชูว์...เด็กน้อยของฉัน เธอถูกฉันเลือกแล้ว อีกอย่างกลิ่นตัวของหนูมันเชิญชวนฉันมาเองนะสาวน้อย” น้ำเสียงแหบพร่าเปล่งออกมาด้วยความยากลำบากแล้วนำมือใหญ่มาขยุ้มขยำสองเต้าเล็กกระเปาะพอดีมือของตนเองแล้วก็บีบเคล้นคลึงขยำเป็นจังหวะ
“อ่ะ...เจ็บ คุณอย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ อ่ะ...อือ” หล่อนดิ้นและจับมือใหญ่ที่ขยำหน้าอกของตนเอง ใบหน้าสวยชื้นเหงื่อและบิดเบี้ยวไปมาด้วยความเจ็บกับสัมผัสที่ไม่คุ้นชิน
“อ่า...หนูไม่เจ็บหรอก สาวน้อยของฉัน เธอจะเสียวมากกว่า เชื่อฉันถ้าไม่อยากตาย”
เขาขู่เสียงเข้มในท้ายประโยค แล้วดวงตาของเขาก็ทอแสงอีกครั้งจนเอณิการ์ไม่กล้าพูดอะไรและดิ้นรนขัดขืนอีก สาวน้อยสั่นกลัวอยู่ใต้ร่างใหญ่โตของบุรุษในความมืด แต่ตาของเขาช่างน่ากลัว ยิ่งได้สบจ้องยิ่งทำให้หนาวสั่นไปทั่วร่างเล็ก
“ว่าง่ายๆ แบบนี้ฉันชอบ ฉันไม่ชอบคนที่ไม่เชื่อฟังฉัน” มือใหญ่ลูบแก้มนวลเนียนและเขาก็รู้ว่าตอนนี้ดวงตากลมโตของหล่อนกำลังมีน้ำเอ่อล้นออกมา
“อือ...คุณอย่าทำอะไรหนูเลยนะคะ คุณ...”
“ฉันแค่สอนให้หนูรู้จักความสุขเท่านั้นสาวน้อย เชื่อฉัน”
น้ำเสียงทุ้มแหบพร่าเปล่งออกมาหลอกล่อเด็กสาวใต้ร่าง แล้วเขาก็ผละร่างขึ้นมานั่งคร่อมหญิงสาวแล้วปลดเปลื้องเสื้อสูทราคาแพงของตัวเองออก และไม่นานท่อนบนของเขาก็เปลือยเปล่า
“คุณจะข่มขืนหนู” หล่อนถามเขาทั้งๆ ที่รู้อยู่แล้วว่าเขากำลังจะทำอะไร
“อย่าใช้คำนั้นกับฉันเด็กน้อย เพราะฉันไม่เคยข่มขืนใคร และหนูก็จะสมยอมและชอบมัน เชื่อฉันเด็กน้อย” จับมือเล็กที่กำเกร็งแน่นข้างลำตัวมาทาบทับหน้าอกกำยำของตนเอง แล้วก็บังคับให้หล่อนคายมือที่กำแน่นออกมาลูบไล้หน้าอกแข็งแรงของตน
“ไม่...คุณเป็นปีศาจ ตาของคุณน่ากลัว มันส่องแสง คุณไม่ใช่คนใช่ไหมคะ คุณ...”
“ชูว์...อย่าพูดแบบนั้น ฉันพิเศษกว่ามนุษย์ธรรมดาทั่วไป”
เมื่อเขาอ้าปากกว้าง เขี้ยวคมของเขาก็งอกยาวออกมา ถ้าหากว่าเปิดไฟหรือกลางวัน เด็กน้อยใต้ร่างคงกรี๊ดสลบไปแล้ว เขาอยากกัดซอกคอของหล่อนเพื่อตีตราจองไว้ และก็เร็วเท่าความคิด เขาโน้มตัวลงไปซุกซอกคอระหงแล้วกัดงับเขี้ยวแหลมๆ เข้ากับซอกคอหอมหวานของเด็กสาว
“อ่ะ...เจ็บ!”
หล่อนอ้าปากกว้างตาค้างในความมืด สองมือก็คว้าไหล่หนากำแน่นเมื่อถูกเขี้ยวแหลมของคนเหนือร่างฝากฝังเข้ามาในซอกคอของตนเอง แม้จะมองไม่เห็นแต่ก็รับรู้ได้ว่าตอนนี้ตัวเองถูกกัดและก็เป็นแผลลึกด้วย กลิ่นคาวเลือดของเอณิการ์คละคลุ้งไปทั่วห้อง
“อ่า...เลือดของเธอหวานมากสาวน้อย ต่อไปนี้หนูเป็นของฉัน หนูต้องตั้งท้องลูกของฉัน ฉันเลือกเธอเด็กน้อย” ไม่รู้อะไรทำให้โดมินิกตัดสินใจเลือกสาวน้อยใต้ร่างเป็นแม่ของลูก แต่สัญชาตญาณบางอย่างสั่งให้เขาพูดและตัวเขาเองก็ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไรและทำไมต้องเป็นเด็กสาวเอเชียร่างเล็กใต้ร่างคนนี้ด้วย
“หนูไม่เข้าใจ หนูต้องฝันแน่ๆ แต่ทำไมหนูเจ็บคอแบบนี้ หนูมีเลือดไหลด้วย” หล่อนปล่อยมือจากไหล่หนามากุมต้นคอที่รู้สึกเจ็บของตนเองก็รับรู้ได้ถึงความชื้นเหนียวของเลือดที่ซึมไหลออกมาจากแผลที่ซอกคอ
หึหึ...
“มันคงเป็นฝันที่เธอจะจำไปจนตายเลยแหละ เด็กน้อยของฉัน”
ความเจ็บปวดที่ซอกคอและดวงตาสีมรกตทอประกายแสงเรืองรองของคนเหนือร่างทำให้หล่อนไม่อาจเชื่อได้ว่ามันคือความจริง แต่มันจะเป็นไปได้ยังไงว่าเธอฝัน เธอต้องฝันแน่ๆ เธอคงจะอ่านนิยายแฟนตาซีมากไปช่วงนี้
“หนูฝันแน่ๆ ”
หึหึ...
“ฝันก็ฝันสาวน้อย และตอนนี้ฉันก็ไม่อยากเสียเวลาแล้ว กลิ่นสาบพรหมจรรย์ของหนูทำให้ฉันปวดเอ็นเนื้อกลางร่างมาก” เขาไล้ปลายลิ้นเลียเลือดสาวบริสุทธิ์ที่เปรอะเปื้อนตามขอบปากและเขี้ยวของตนเอง ก่อนจะเก็บเขี้ยวที่งอกออกมาให้กลับเป็นปกติ
“มันคือฝัน ยังไงก็คือฝัน”
หนูน้อยบอกตัวเองแล้วก็ไม่ได้สนใจจะดิ้นรนขัดขืนเหมือนตอนแรก และใจสาวดวงน้อยวัยกระเตาะก็เต้นแรงผิดจังหวะเมื่อถูกถอดเสื้อผ้าออกจนตอนนี้เหลือแต่ร่างเปลือยและมีร่างใหญ่โตของบุรุษในความมืดคร่อมทับเหนือร่างและเขาก็เปลือยเหมือนเธอ จากตอนแรกเขายังมีกางเกงติดกาย แต่ตอนนี้เขาถอดออกหมดแล้ว และยิ่งไปกว่านั้นไม่รู้อะไรแข็งๆ ดุนดันเบียดสีกับหน้าท้องแบนราบของเธอ
โดมินิกแสยะยิ้มในความมืด ยิ่งได้เห็นความไร้เดียงสาของเด็กสาวใต้ร่างก็ยิ่งทำให้เขาปวดร้าวและอยากกระแทกโจนจ้วงเอวสอบกระแทกถี่รัวๆ เข้าหาความฉ่ำแน่นของคนตัวเล็ก และยิ่งไปกว่านั้น เขาจะได้เป็นผู้ชายคนแรกของเด็กสาวใต้ร่าง มือใหญ่เคลื่อนมากอบกุมขยำขยุ้มสองเต้าแล้วโน้มหน้าลงไปซุกไซ้ซอกคอระหง จากนั้นเคลื่อนถูเคราสากมายังเนินอกอวบอูมที่มือของตนบีบขยำเคล้นคลึง ก่อนจะตวัดลิ้นสากเลียและดูดเม้มหนักหน่วงเป็นจังหวะปลุกเร้าความเสียวให้เด็กสาว
“อ่ะ...อื้อ เจ็บ...เอเจ็บ ทำไมฝันถึงเหมือนจริงแบบนี้คะ”
มือของเอณิการ์เคลื่อนมาจับมือใหญ่ที่กุมขยำเต้าทั้งสองของตนและพยายามผลักดันหน้าที่ซุกไซ้ถูไถดูดเม้มยอดอกของตนเองออก แม้จะเป็นฝัน แต่มันก็เหมือนจริงมาก สาวน้อยแยกไม่ออกเลยว่ามันคือฝันจริงอย่างที่พยายามจะเชื่อหรือเป็นความจริงกันแน่ แต่พอได้สบดวงตาสีมรกตที่ทอประกายคู่นั้นของเขาก็แทบอ่อนระทวย จากความกลัวตอนนี้เธอเหมือนกับต้องมนตร์สะกดอะไรสักอย่าง
“เด็กน้อยของฉัน มันจะเสียว เชื่อฉันเด็กดี อืม...” มือใหญ่ลูบแก้มเนียนที่ชื้นเหงื่อของสาวน้อยแล้วก็โน้มลงไปบดจูบหน้าผากโหนกนูนและเคลื่อนมาจูบปลายจมูกที่เชิดรั้นของหญิงสาว ก่อนจะเคลื่อนมาประกบบดจูบปากน้อยและก็สอดแทรกลิ้นสากของตนเองเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อจะลิ้มรสความหวานของปากเล็กอีกครั้ง
“อ่ะ...อื้อ”
เสียงครางอู้อี้ของทั้งสองดังลอดออกมาจากริมฝีปากที่บดขยี้แนบบดเบียดกันจนจะกลืนเป็นเนื้อเดียวกัน มือใหญ่ของชายหนุ่มสอดประสานกับมือเล็กที่ปล่อยระทวยไว้ข้างลำตัวแล้วก็กดไปกับเตียงเล็ก เตียงของเด็กสาวขนาดเพียงสามฟุตครึ่งเท่านั้นและเมื่อเทียบกับตัวเขาที่สูงจึงทำให้เท้าและขาของเขาเลยเตียงเล็กออกไปเมื่อนอนคร่อมทับเต็มตัว
“อ่า...บอกฉันสิ หนูชื่ออะไร เด็กน้อยของฉัน”
“อะ...เอ หนูชื่อเอค่ะ หนูชื่อเอ”
ตอนนี้เอณิการ์ตอบออกมาราวกับละเมอ เพราะเธอกำลังหลงไปกับมนตร์สะกดที่ดวงตาของเขาส่งมาให้ ใช่...ก่อนหน้าเธอได้สบจ้องเขาเลยส่งพลังจิตสะกดหล่อนให้ว่านอนสอนง่าย เพราะเขาไม่ต้องการให้เธอร้องเรียกให้พ่อของเธอมาช่วย
“ชื่อจำง่ายดีฉันชอบ เธอต้องตั้งท้องลูกของฉันเด็กน้อย อีกไม่นานเธอจะเป็นแม่ของหมาป่าน้อยแล้วนะ” เขาครางพร่าแล้วลากลิ้นเลียหน้าสวยไล้มายังปลายคางเล็กของหญิงสาว
“อือ...ค่ะ หนูจะมีลูกกับคุณ...”
“ดีมากหนู เชื่อฟังฉัน เรียกฉันว่านายท่านสิ” เขาบอกเสียงพร่าแล้วตวัดเรียวลิ้นวาดเลียสองเต้าสลับไปมา และมือใหญ่ก็ผละจากมือเล็กที่สอดประสานกดไว้มาลูบไล้สีข้างนวลเนียนของเด็กสาว
“นะ...นายท่าน....นายท่าน หนูเอ...รู้สึกยังไงก็ไม่รู้ค่ะตอนนี้”
เด็กสาววัยกระเตาะบอกคนเหนือร่างที่กำลังไล้มือสัมผัสกับเรือนร่างเปลือยเปล่าของตนเอง แข้งขาเรียวเล็กก็ถีบปัดป่ายไปมากับเตียง แม้จะมีร่างใหญ่คร่อมทับแต่ว่าคนตัวโตก็ไม่ได้ทิ้งน้ำหนักทาบทับเธอ เธอจึงเคลื่อนไหวได้สะดวกและไม่อึดอัด แต่ตอนนี้เอณิการ์รู้สึกร้อนวูบไหวตามเนื้อตัวเหมือนจะเป็นไข้ก็มิปาน
โดมินิกไม่อยากใช้พลังจิตสะกดสาวน้อย แต่จะเฉพาะตอนนี้เท่านั้น พอเขาสอดประสานรวมเป็นหนึ่งกับคนตัวเล็กแล้วเธอจะมีสติกลับมาและมีความสุขไปพร้อมกับเขา และตอนนั้นแหละ หล่อนจะได้รู้ว่ามันคือความจริงไม่ใช่ฝัน
“เรียกอีกสิ หนูเอของฉัน”
“นายท่าน...”
“อ่า...หนูคงอยากให้ฉันเข้าไปในตัวหนูแล้วสินะถึงได้บิดเร่าเสียวยั่วยวนแบบนี้ เธอช่างไร้เดียงสาจริงๆ เด็กน้อย” พูดจบก็บดขยี้ปากกับยอดอกของหล่อนแล้วก็ดูดเม้มแรงๆ
“อ่า...อื้อ”
“หนูเสียวเหรอ...ร้องครางออกมาเลยเด็กดี”
“อือ...หนูร้อน หนูไม่ได้สะ...เสียว... สักหน่อย อือ...” หล่อนปฏิเสธแล้วก็ตวัดมือโอบกอดคนตัวโตเหนือร่างด้วยความเผลอไผลไม่รู้ตัว
“อือ...หนูเอแค่ร้อนก็แค่ร้อน แต่ตอนนี้ฉันอยากได้หนูมาก ฉันขอเข้าไปในความคับแน่นของหนูนะ เด็กดีของฉัน”
น้ำเสียงแหบพร่าเออออไปตามเด็กสาวแล้วเคลื่อนไล้จูบตั้งแต่เนินอกอวบอูมขนาดพอดีมือ ไล้ไซ้มายังหน้าท้องแบนราบแล้วเคลื่อนถูคางสากมายังเอวเล็กคอด จากนั้นเคลื่อนมาหยุดตรงเนินสวาทโหนกนูนที่มีเส้นขนสีดำปกคลุมปกป้องความเป็นสาวของหล่อนไว้
“อ่า...หอมเหลือเกิน หนูหอมมาก...”
เขาสูดกลิ่นสาบสาวพรหมจรรย์แรงๆ เต็มปอดแล้วเคลื่อนมือมาถูไถขยุ้มขยำกลีบดอกไม้งามที่ปิดแนบกันอยู่ แล้วเขาก็คลี่กลีบดอกไม้นั้นแล้วเคลื่อนมาแตะปลายลิ้นสากกับเม็ดเกสรของสาวน้อย
“อ่ะ...อื้อ นะ...นายท่าน หนูเอ...หนูเอร้อน...”
เอณิการ์บิดเร่ากายสาวไปมาด้วยความเสียวทรมาน และมือน้อยก็ดันหน้าของเขาออกห่างจากกลางหว่างขาของตนเอง และเท้าเล็กก็จิกผ้าปูเตียงเกร็งร่างกัดปากเสียวไปกับปลายลิ้นสากที่แตะระรัวกับความเป็นสาวของเธอ ยิ่งเธอห้ามก็ยิ่งเหมือนว่าคนตัวโตจะยิ่งรัวปลายลิ้นกับเม็ดบัวหิมะกลางร่างของเธอ
“อ่า...หนูหวานมากเด็กน้อย ไม่อยากเชื่อว่าสาวพรหมจรรย์จะดีแบบนี้ อ่า...” ลากลิ้นสอดแทรกตามกลีบสวาทฉ่ำแฉะ แล้วยิ่งไปกว่านั้นน้ำหวานสวาทของหล่อนก็เหนียวข้น หวานละมุนลิ้นของเขาดีเหลือเกิน
“อือ...นะ...นายท่าน...”
“ว่าไงเบบี้...ต้องการฉันใช่ไหมเด็กน้อย อ่า...”
ผละหน้าออกจากกลางหว่างขาเล็กแล้วก็แหงนขึ้นไปมองหน้าสวยชื้นเหงื่อที่บิดกายสาวครางระทวยเสียวซ่านเพราะสัมผัสจากตนเอง
นิ้วแกร่งเคลื่อนมาดุนดันทแยงเข้าไปในกายเล็กคับแคบ แล้วเขาก็ต้องครางพร่าในลำคอเมื่อร่างเล็กบิดเอวถอยหนีความแข็งแรงของนิ้ว
“หนูเอเจ็บ...”
“อ่า...ต้องเจ็บอยู่แล้วก็หนูตัวเล็ก” เขาบอกเสียงพร่าแล้วใช้มือใหญ่อีกข้างจับเอวเล็กเพียงมือเดียวเกี่ยวรั้งไว้ไม่ให้เคลื่อนบิดถอยหนีการทแยงนิ้วของตนเอง
“อ่า...หนูช่างสวยเหลือเกินหนูเอ”
“หนูร้อนนายท่าน...ปล่อยหนูเถอะนะคะ อือ...อ่า...”
หล่อนครางเสียวและขอร้องให้เขาปล่อยตนเองไป คำพูดของเอณิการ์ทำให้รอยยิ้มของคนเหนือมนุษย์กระตุกยิ้มพร่ามุมปาก ก่อนจะโน้มหน้าลงไปซุกกลางหว่างขาสาวที่ฉ่ำแฉะแล้วตวัดลิ้นสากไปตามกลีบสวาทที่ฉ่ำน้ำหวานสวาทเหนียวข้น
“อูว์...อย่าทรมานหนูเอเลยค่า หนูร้อน...อือ นะ...นายท่านชะ...ช่วยหนูด้วย”
หล่อนทั้งร้อนและเสียวซ่านในร่างกาย เอณิการ์ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนในชีวิต เอวเล็กบิดเร่าส่ายไปมาและรู้สึกเจ็บ แต่ก็กัดฟันอดทนฝืนความเจ็บที่ถูกนิ้วใหญ่รุกเร้าทแยงเข้ามาในความเป็นสาวฉ่ำแฉะของตนเอง เพราะความเสียวร้อนในช่องท้องของเธอมีมากกว่าความเจ็บปวดในครั้งนี้
“อ่า...เด็กน้อยของฉัน ฉันจะเข้าไปในตัวหนูแล้วนะเบบี้ จำไว้ หนูคือคนที่ฉันเลือก” เคลื่อนตัวไปคร่อมทับแล้วเอ่ยกระซิบข้างหูของคนตัวเล็ก จับเรียวแขนทั้งสองข้างของหญิงสาวมาโอบเกี่ยวลำคอหนาตัวเองไว้ แล้วอ้อมแขนแข็งแรงของโดมินิกก็ตวัดกอดรัดร่างเล็กที่นอนกระสับกระส่ายร้อนเสียวใต้ร่างให้ขึ้นมาแนบเบียดกลืนเป็นเนื้อเดียวกับตนเอง
เอวหนาเคลื่อนความเป็นบุรุษแข็งแรงที่ตื่นตัวเหยียดขยายตัวรอเข้าไปจ้วงลึกในกายคับแน่นฉ่ำแฉะของเด็กสาวไปมากับหน้าท้องแบนราบของเด็กน้อย อ้อมแขนแข็งแรงกอดรัดร่างน้อยแนบแน่นให้อิงซบกับบ่ากว้างของตนเองแล้วก็ขบเม้มซอกคอระหง มืออีกข้างก็ผละปล่อยเคลื่อนลูบไล้มือสากหยาบกร้านมายังก้นงามงอนของสาวเจ้า แล้วก็ยกกระชับกระแทกเข้ามาหาเอวหนาของตนเอง แล้วจับเรียวขาเล็กสวยตวัดเกี่ยวเอวสอบของตนเอง
“อ่า...นายท่าน...หนูเอร้อน อือ...” หล่อนพูดออกมาอย่างคนละเมอ ปากน้อยกัดงับบ่ากว้างแล้วซุกจมูกถูไถไปมากับบ่ากว้างของคนตัวโตและกอดเขาแรงขึ้นกว่าเดิมและเบียดกระแซะร่างไปบดแนบจนกลืนเป็นเนื้อเดียวกับบุรุษในยามวิกาลที่กำลังกอดและซุกไซ้จูบซอกคอของเธออยู่
“อ่า...หนูพร้อมแล้ว หนูเอพร้อมที่จะเป็นของฉันแล้ว ฉันขอเข้าไปในตัวเธอนะเบบี้”
เมื่อกายแข็งแรงที่บดเบียดถูไถไปมากับหน้าท้องแบนราบพร้อมกับเรียวขาทั้งสองของหญิงสาวกอดเกี่ยวเอวหนาของตนไว้ โดมินิกก็ไม่รอช้าที่จะขยับแอ่นโยกสะโพกของตัวเองแล้วกระแทกจ้วงความเป็นบุรุษเข้าไปในกายเล็กคับแคบของคนที่เขาทาบทับโอบกอดแนบแน่น
“กรี๊ด! อ่ะ...อื้อ”
แล้วเสียงกรี๊ดแห่งความเจ็บปวดเมื่อถูกพรากพรหมจรรย์ในวัยสาวไปก็ถูกปากหนาบดจูบปิดปากน้อยไว้ หากเขาจูบหล่อนไม่ทันมีหวังพ่อของเด็กน้อยคงตื่นมาเคาะประตูห้องแน่ๆ และตอนนี้สาวเจ้าก็หลุดจากมนตร์สะกดของเขาไปเสียแล้ว เมื่อร่างน้อยที่กอดเขาแน่นทุบตีแผ่นหลังเขารัวๆ และดิ้นถอยหนี แข้งขาที่กอดเกี่ยวเอวหนาก็ปล่อยออกแล้ว
“อื้อ...อ่า”
ปากหนาบดจูบและกอดร่างเล็กที่ดิ้นในอ้อมกอดไว้แน่น เพื่อไม่ให้เธอดิ้นเอวถอยหนีจากความใหญ่โตของตนที่แช่ฝังอยู่ในร่างของหล่อน ตอนนี้เขารู้สึกทรมานเอ็นเนื้อร้อนเพราะความเล็กและคับแน่นของสาวน้อยกำลังตอดรัดให้เขาอยากขยับกาย แต่เขายังทำแบบนั้นไม่ได้ เพราะคนตัวเล็กยังเจ็บและเขาก็รับรู้ได้ถึงรสเค็มของน้ำตาที่ไหลออกจากดวงตาสวยของหล่อน
“อ่า...หนูแน่นมากเบบี้ ถ้าดิ้นจะเจ็บกว่านี้อีก” เขาผละออกมาเอ่ยชื่นชมและพรมจูบสองแก้มนวลชื้นน้ำตาเพื่อปลอบประโลมคนตัวเล็ก
“อึก! อือ...คนสารเลว คุณข่มขืนฉัน” ถ้อยคำอ่อนหวานและเรียกนายท่านก่อนหน้าถูกเปลี่ยนทันทีเมื่อเธอหลุดพ้นจากมนตร์สะกดของเขา
หึหึ...
“เป็นตัวของตัวเองแล้วสินะ คงดื้อน่าดู แต่หนูทำอะไรไม่ได้แล้ว ตอนนี้หนูเป็นของฉันโดยสมบูรณ์แล้วเด็กน้อย ฉันเลือกเธอแล้วจำไว้สาวน้อย อ่า...หอมและแน่น อืม...” แม้จะอยากกระแทกโหมสะโพกรัวถี่มากแค่ไหน แต่เขาก็สงสารคนตัวเล็กจึงได้แต่แช่ตัวนิ่งทั้งๆ ที่เขานั้นจะตายอยู่แล้ว ปวดร้าวเอ็นเนื้อร้อนที่แช่ตัวในร่างเล็กจนแทบอยากระเบิดอารมณ์ดิบใส่คนตัวเล็ก
“คุณทำแบบนี้กับหนูทำไม อ่ะ...อูว์...เราไม่รู้จักกันสักหน่อย อ่ะ...เจ็บ”
เอณิการ์ทั้งเจ็บและรู้สึกเสียวร้อนในร่างกาย แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ มือเล็กที่ทุบตีแผ่นหลังกว้างก็เปลี่ยนเป็นจิกทึ้งเล็บสั้นของตนเองกับแผ่นหลังใหญ่เพื่อให้เขารู้สึกเจ็บปวด แต่กลับตรงกันข้าม มันยิ่งปลุกความเสียวซ่านและความดิบเถื่อนของสัญชาตญาณสัตว์ป่าในตัวเขาเสียมากกว่า
“โอว์...เด็กน้อย อย่าทำแบบนั้น ฉันจะไม่ไหวแล้ว ชูว์...ไม่ไหวแล้ว ฉันขอแรงๆ นะ เจ็บแค่ตอนนี้เท่านั้นแหละเบบี้”
สิ้นคำพูดของโดมินิก เขาก็เคลื่อนไหวเอวสอบกระแทกเร่าเสียดสีแรงเสียวซ่านเข้าออกในกายคับแน่นทันที
“อ่ะ...เจ็บ หนูเจ็บ ฮือๆ ออกไป...ออกไปนะ ปีศาจร้าย อ่า...อือ” หล่อนครางพร่าทั้งน้ำตา ทั้งเสียวและเจ็บแสบจากแรงเสียดสีที่เคลื่อนเร่าเข้าออกในร่างของตนเอง หล่อนซบหน้าซุกกับไหล่ของชายหนุ่มด้วยความอ่อนแรง
“อ่า...ไม่ได้หรอกหนูน้อยจ๋า เธอเป็นของฉันแล้วเด็กดี ชูว์...แน่นเป็นบ้า”
โดมินิกคลายอ้อมกอดของตัวเองแล้วกดร่างน้อยให้นอนราบไปกับเตียง แล้วสองมือใหญ่ก็กอบกุมสองเต้าที่เคลื่อนไหวโยกตามแรงกระแทกของบั้นเอวสอบของตนเองเป็นจังหวะเสียวซ่าน
“อ่า...คุณ... คุณมันปีศาจ อ่ะ...อือ” เอณิการ์ได้แต่ด่าทอและต้องเม้มปากแน่นเมื่อเผลอร้องครางไปกับแรงกระแทกของเขา
“อ่า...อย่าพูดแบบนั้นหนูน้อย ฉันพิเศษกว่าปีศาจพวกนั้นอีก อ่า...เสียว แน่นเป็นบ้า อืม...”
น้ำเสียงแหบพร่าพร้อมกับเอวหนากระแทกไหวโยกความเป็นบุรุษเสียดสีเข้าออกในความเป็นสาวของหญิงสาว สองมือใหญ่ก็ฟอนเฟ้นสองเต้า ปากหนาก็โน้มลงไปดูดเม้มยอดอกทั้งสองสลับกันไปมา แม้จะอยู่ในความมืด แต่เขาก็เห็นความงดงามของร่างเล็กได้ชัดเจนตา
“โอว์...ดีเป็นบ้าเบบี้ เสียว อ่า...ฉันเสียว”
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“ฮือๆ อ่ะ...อ๊าย...คนเลว อ่า...คุณมันไม่ใช่คน อ่า...”
“ซี้ดดด อูว์...อย่าพูดแบบนั้นเมียฉัน ต่อไปจะเป็นแม่ของหมาป่าน้อยแล้วนะ อย่าพูดแบบนั้น อ่า...แน่นเบบี้ ฉันขอแรงๆ นะจะแตกแล้ว อูว์...”
พูดเหมือนจะขออนุญาต แต่เปล่าเลย เขาแค่บอกเล่าให้คนตัวเล็กรับรู้เท่านั้น จังหวะนี้โดมินิกไม่สนอะไรแล้ว เขาเคลื่อนไหวนำพาความเป็นยอดบุรุษของตัวเองจ้วงลึกเข้าออกเป็นจังหวะเร็วถี่ในกายเล็กคับแน่นของหญิงสาว
“อือ...คุณมันเลว อ่า...อ๊าย หนู...”
“เสียวเบบี้ เสียวก็ครางดังๆ อ่า...ฉันเองก็เสียวเด็กน้อย เรียกฉันนายท่าน อูว์...แล้วเธอจะหายจากความทรมานนี้” พูดจบก็หยุดบั้นเอวหนาและสองมือที่เคล้นคลึงขยำบีบเต้าของหญิงสาวเพื่อทรมานให้เธอทำตามที่ตนเองต้องการ
“อือ...ยะ...หยุดทำไม ทะ...ทำไม...”
“เรียกฉันนายท่านสิ เรียกฉันหนูเอ นายท่านของเธอจะทำให้เธอมีความสุข” เขากัดฟันฝืนความปวดร้าวเอ็นเนื้อที่แช่นิ่งในกายสาว เพราะเขาอยากได้ยินหล่อนร้องต้องการตนเอง
“อือ...คนเลว อ่า...”
“จะเรียกหรือไม่เรียกเด็กดีของฉัน อ่า...เร็วๆ หน่อยสิ อูว์...” เขาโน้มลงไปซุกหน้ากับซอกคอระหงแล้วดูดเม้มประทับตราจองไว้ ก่อนจะเคลื่อนมาดูดเลียเนินอกอวบของเธอโดยที่ไม่บีบเคล้นสองเต้า
“อ่า...ทำไมต้องบังคับหนูด้วย คะ...คุณข่มขืนหนูนะ อ่ะ...อือ”
“ว่าไงนะ ข่มขืนเหรอ ไม่ใช่เลยหนูเอ เราต่างฝ่ายต่างต้องการกันมากกว่าตอนนี้ ชูว์...นายท่าน ไหนเรียกสิเด็กดี”
เขาไล้เรียวลิ้นสากเลียริมฝีปากเล็กที่เม้มแน่นแล้วขบเม้มเบาๆ ส่วนเอวสอบก็ขยับกระแทกดุดันจ้วงลึกไปในกายสาวแรงๆ เพื่อเร่งเร้าให้หล่อนทำตามความต้องการของตนเอง
“นะ...นายท่าน อือ...”
สาวน้อยพูดอย่างจำยอม เพราะตอนนี้เธอทรมานเสียวซ่านร้อนรุ่มในทรวงกายเหลือเกิน ปากน้อยที่เม้มแน่นก็เปิดปากครางเสียวซ่านไปกับการเคลื่อนไหวของคนเหนือร่างเมื่อเขาไม่หยุดนิ่ง มือใหญ่ก็บีบเคล้นขยุ้มขยำสองเต้าของเธอ ปากหนาของเขาก็บดจูบดูดลิ้นของเธอ ส่วนเอวของเขาก็กระแทกเข้าออกถี่ๆ อยู่ในตัวเธอ
“โอว์...เด็กน้อยของฉัน ฉันเสียวเหลือเกิน อ่า...กลิ่นก็หอมรัญจวน อืม...ไม่ไหวแล้ว ฉันจะแตกแล้วนะเด็กน้อย”
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงกระทบกระทั่งของเนินเนื้อของเขาและหญิงสาวดังเป็นจังหวะหนักหน่วง เตียงเล็กไหวโยกไปตามแรงเคลื่อนไหวของเขา มือใหญ่เอื้อมไปคว้าหัวเตียงแล้วโหนเอวหนากระแทกเร็วถี่พร้อมหมุนควงเอวทรมานเสียวสาวน้อยไปด้วย
“อ่า...หนูไม่ไหวแล้ว ยะ...อย่าทรมานหนูแบบนี้นายท่าน อือ...” มือน้อยของเอณิการ์กอดเอวหนาของคนเหนือร่างไว้พร้อมกับเรียวขาของเธอที่แยกกว้างออกด้วยความเผลอตัวเคลื่อนไหวไปกับคนเหนือร่าง
“อ่า...น่ารักมากเบบี้ หัดเป็นเด็กดีเชื่อฟังฉันนะสาวน้อย อ่า...พร้อมกัน เธอจะสุข เชื่อฉัน”
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
“โอว์...แตกแล้ว จะแตกแล้วเด็กน้อย อ่า...”
ตอนนี้โดมินิกรีบโหมจังหวะเพื่อนำพาตัวเองและสาวน้อยให้ไปถึงวิมานชั้นสวาทของตนเอง และแล้วความพยายามของชายหนุ่มก็สำเร็จผลเมื่อสาวน้อยสุดสวาทไร้เดียงสาใต้ร่างกระตุกเกร็งจิกเล็บกับเอวสอบของตนเองพร้อมส่งเสียงกรีดร้องแห่งความสุขออกมา
กรี๊ดดด!!! อือ...
“อ่า...ถึงตาฉันบ้างเด็กน้อยของฉัน อ่า...ตอดรัดฉันแรงเหลือเกินหนูเอ ซี้ดดด อือ...”
“อ่ะ...อื้อ นายท่าน หนูเอเสียว...” กระดากปากตัวเองเหลือเกิน แต่ก็พูดออกไปแล้ว ทั้งๆ ที่ก่อนหน้าเธอพบกับความสุขเหมือนลอยอยู่บนท้องฟ้า แต่พอเขาเริ่มขยับเคลื่อนไหวเสียดสีเร่าร้อนเข้ามาในร่างของเธออีกครั้ง เธอก็เสียวซ่านเช่นกัน
“อ่า...เสียวก็ครางออกมาเลยทูนหัว อ่า...”
พั่บ! พั่บ! พั่บ!
เสียงเนินเนื้อที่สอดประสานหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันดังกระทบกระทั่งกันขึ้น เมื่อกายแข็งแรงไหวโยกเอวหนาอีกครั้ง ทั้งเด้งกระแทกและบิดเร่าเสียวทรมานคนตัวเล็กไปด้วย แล้วความพยายามของเขาก็ประสบผลสำเร็จ เมื่อตอนนี้เขาปริแตกน้ำเสียวซ่านไว้ในกายเล็กที่ตอดรัดคลึงเคล้าเขาหนักหน่วงจนหมดท่อน้ำหลาก
“โอว์...เสียวมันดีเหลือเกินหนูเอของฉัน อ่า...”
“อือ” เอณิการ์ทำได้แค่ครางตอบ ตอนนี้หล่อนเพลียและง่วงนอนเหลือเกิน และก็รู้แล้วว่ามันไม่ใช่ความฝัน ความเจ็บปวดและความสุขมันยังตราตรึงในความทรงจำของเธอ
“อ่า...อีกนะเด็กน้อย ฉันยังต้องการหนูอีก”
“มะ...ไม่ไหวแล้ว หนูเจ็บ!”
“อ่า...ครั้งนี้จะไม่เจ็บแล้วเด็กดี ให้ฉันเถอะนะ แม่หนูน้อยของผัว”
โดมินิกเว้าวอนอ้อนเสียงหวาน แต่ก็ไม่ได้ต้องการคำตอบ เขาเริ่มขยับโยกเร่าเอวหนาอีกครั้ง และครั้งนี้ก็เปลี่ยนท่าใหม่ โดยนอนตะแคงหันหน้าเข้าหากันแล้วเขาก็กอดรัดร่างน้อยแนบแน่นพร้อมโหมจังหวะเอวถี่ระรัวเข้าหาเหมือนเดิม
“โอว์...เสียวดีเหลือเกิน อือ...”
“นะ...นายท่าน หนูเอ...”
“เสียว บอกฉันมาว่าเสียว”
“ค่ะ หนูเสียว”
ใช่...เมื่อผ่านครั้งแรกมาแล้ว ครั้งต่อมาและครั้งถัดๆ ไปจะไม่ยากสำหรับคนตัวเล็ก ตอนนี้สาวน้อยก็หัวไวเริ่มแอ่นเด้งตอบสนองเขาโต้ตอบกลับ มุมปากหนาหยักยิ้มในความมืดและอิ่มเอมเสียวซ่านไปกับกลิ่นสาบสาวของหล่อนในครั้งนี้
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
เสียงเคาะประตูห้องดังเรียกปลุกสองร่างที่นอนกอดทับเกยกันบนเตียงขนาดสามฟุตครึ่งให้งัวเงียตื่นขึ้นมา แต่คนที่ตื่นเป็นโดมินิก เขาใช้พลังงานเยอะเหลือเกินจนเกือบจะเช้า และเขาก็ไม่อยากกลับไปนอนคนเดียวที่บ้านหลังใหญ่ของตนเองจึงนอนกกกอดคนตัวเล็กที่เตียงขนาดเล็กแม้ว่าขาของเขาจะยาวเลยเตียงของเธอไปก็ตาม
“หนูเอตื่น มีคนมาเคาะห้อง” มือใหญ่เขย่าไหล่เปลือยของคนที่นอนทาบทับเหนือร่างตนเองให้ตื่น
อือ...
หญิงสาวปัดมือใหญ่และกระชับกอดเขาแน่นแล้วขยับหน้าซุกกับอกของเขาต่อ
“อ่า...ขี้เซาจริงๆ เด็กดีของฉัน แต่หนูต้องตื่น” เขาเขย่าเธอแรงและเสียงดังกว่าตอนแรกเมื่อเสียงเคาะห้องดังขึ้นรัวๆ อีกครั้งและแรงกว่าเดิม มีเสียงร้องเรียกเข้ามาด้วย
“หนูเอตื่นรึยังลูก” สง่าเคาะห้องลูกสาว ด้วยจะมาถามว่าวันนี้จะไปร้านขายไอศกรีมกับตนเองไหม
“ตื่นได้แล้วหนูเอ พ่อหนูมาปลุกที่หน้าห้อง” เขาเขย่าปลุกเธอแรงๆ และคนนอนขี้เซาก็ปรือตาขึ้นปรับระดับการมองเห็น ซึ่งพอเห็นคางสากที่มีเคราเขียวครึ้มก็อ้าปากจะกรี๊ด แต่มือใหญ่ปิดปากน้อยไว้ทันจึงได้เห็นแต่ดวงตากลมโตเบิกตากว้างมองเขา
ก๊อก! ก๊อก! ก๊อก!
“หนูเอลุกตื่นรึยังลูก” สง่าร้องถามลูกสาวอีกครั้ง
“พ่อหนูมา เอาสิ...ร้องเลยถ้าไม่กลัวว่าพ่อจะรู้และเห็นเราสองคนแก้ผ้านอนด้วยกัน” โดมินิกเอ่ยเสียงพร่า
เอณิการ์พยักหน้าบอกให้เขาเอามือออกจากปากตัวเอง สาวน้อยจ้องมองดวงตาสีเขียวมรกตของเขาแล้วก็ชัดเจน ภาพทุกอย่างเมื่อคืนไหลย้อนเข้ามาในหัวอีกครั้ง ใบหน้าสวยนวลเนียนก็ซับสีเลือดฝาดขึ้นมาทันที
“โกรธหรือเขินถึงแก้มแดง” โดมินิกกระซิบถามแผ่วเบา
เอณิการ์มองจ้องเขาตาแข็งทันทีเมื่อโดนเขาถามแบบนั้น
“คนเลว...” เมื่อปากเป็นอิสระก็ด่าว่าคนแปลกหน้าที่ข่มเหงตัวเองทันที
“ชูว์...ตอนนี้ฉันเป็นผัวของหนูแล้วนะ เป็นเด็กเป็นเล็กควรพูดเพราะๆ แล้วตอบพ่อหนูสิ เดี๋ยวพ่อก็เข้ามาเห็นหรอก” เขาบอกหญิงสาวที่นอนทับตนเองอยู่ และเธอคงยังไม่รู้ว่าตัวเองกับเขานั้นนอนเปลือยด้วยกันทั้งคู่
“หนูเอลูก ตื่นรึยังฮึ”
“ตื่นแล้วค่ะ” หล่อนตะโกนตอบผู้เป็นพ่อ
“หนูจะไปร้านไอศกรีมกับพ่อไหมลูกวันนี้” สง่ามาถามเพราะรู้ว่าวันนี้เป็นวันหยุดของลูกสาว
“คะ...คือ...” หล่อนหยุดนิ่งมองคนที่ตนเองนอนทับแล้วก็ตอบพ่อออกไป “วันนี้หนูเอขอเกเรไม่ไปนะคะพ่อหง่า”
“ได้ลูก งั้นอยู่บ้านนะลูก พ่อทำกับข้าวไว้ให้หนูแล้ว หิวก็ลงมากินนะลูก พ่อไปก่อนนะ ไม่รู้ป่านนี้พนักงานมาเปิดร้านกันรึยัง”
“ค่ะ พ่อหง่า”
แล้วเสียงฝีเท้าของพ่อเธอก็เดินย่ำออกไปจากหน้าห้องของเธอ เมื่อคิดว่าพ่อไปไกลมากพอที่จะไม่ได้ยินเสียงข้างในห้องของตนเองแล้วก็ไม่รอช้าที่จะต่อว่าผู้บุกรุก
“คนสารเลว...เผียะ!” ฝ่ามือน้อยฟาดแรงๆ ใส่หน้าหล่อของหนุ่มต่างชาติเต็มแรงทันทีเมื่อหันกลับมา
“อ่า...มือหนักเหมือนกันนี่เด็กน้อย”
โดมินิกไม่โกรธ ไม่รู้ทำไมถึงไม่โกรธเด็กสาวเหนือร่าง ทั้งๆ ที่ปกติแล้วเขาไม่เคยโดนใครตบหน้ามาก่อน ถ้าตบหน้าเขา เขาต้องตบกลับแน่นอน แต่กับเด็กน้อยเหนือร่างคนนี้ เขาทำไม่ได้ เขาอยากทำอย่างอื่นมากกว่า วงแขนใหญ่ตวัดกอดรัดเอวเล็กไว้แน่น
“ปะ...ปล่อยฉันนะไอ้เลว ไอ้โจรฝรั่ง”
“ชูว์...ดิ้นแรงๆ สิหนู ตอนนี้ฉันตื่นแล้วและฉันก็อยากได้หนูเออีก” มือใหญ่ลูบจากเอวเล็กขึ้นมายังแผ่นหลังนวลเนียน และนั่นแหละสัมผัสจากมือใหญ่ถึงทำให้เธอรู้ตัวว่าเธอนั้นนอนทับบนร่างเขาด้วยร่างกายที่เปลือยเปล่า
กรี๊ดดดดดด
เอณิการ์กรีดร้องดิ้นรนขัดขืนทุบตีไหล่หนาแรงๆ เพื่อให้เขาปล่อย
“ปล่อยฉันนะไอ้โจรบ้า ปล่อยฉันนะไอ้ปีศาจ” หล่อนต่อว่าเขา เพราะจำได้เมื่อคืนดวงตาเขาประกายแสงราวกับหลุดออกมาจากเทพนิยายก็มิปาน
“อ่า...ฉันไม่ใช่ปีศาจ แต่ฉันเป็นผัวของหนูเอ” เขาแก้ต่างให้ตัวเอง
“ไม่! แกไม่ใช่ ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะ ฉันจะแจ้งความ”
หึหึ...
“เด็กโง่ มีที่ไหนแจ้งความจับผัวตัวเอง ถึงแจ้งความไป ตำรวจพวกนั้นก็ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”
เขาพูดจริงๆ ตำรวจทำอะไรเขาไม่ได้หรอก เพราะเขาสามารถสะกดจิตทุกคนให้อยู่ใต้อำนาจของเขาได้อย่างง่ายดาย และนี่แหละคือสิ่งที่เขาภาคภูมิใจในเผ่าพันธุ์ของเขา
“คุณไม่ใช่คน คุณเป็นปีศาจ”
“ชูว์...ทำไมว่าผัวแบบนั้นล่ะหนูเอ เมื่อคืนยังเรียกนายท่านขา หนูเอเสียวอยู่เลย หึหึ...”
“นายกัดคอฉัน เมื่อคืนฉันมั่นใจว่านายกัดคอฉัน และตาของนายมันก็เหมือนตาปีศาจ นาย...นาย...นายเป็นปีศาจ”
หล่อนจ้องดวงตาสีมรกตของอีกฝ่ายแล้วก็เอามือมาจับต้นคอของตัวเองข้างที่โดนกัด พอจับก็รู้สึกเจ็บที่แผล ตอนนี้สาวน้อยไม่สนใจว่าตัวเองจะนอนเปลือยทับอยู่บนร่างเขา แต่สิ่งที่นึกได้ต่างหากทำให้ดวงตากลมโตดื้อรั้นของเธอนั้นสั่นกลัว แล้วน้ำตาของเธอก็ไหลอาบสองแก้มออกมาราวกับสั่งได้ ตามมาด้วยเสียงสะอื้นไห้
อึก! ฮือๆๆๆ
“ชูว์...ไม่ร้องนะทูนหัวของฉัน ร้องไห้ทำไมฮึ” ถามเสียงพร่าและลูบมือสากไปมากับไหล่มนของคนตัวเล็กเพื่อปลอบประโลม
“คุณกัดคอฉัน คุณจะทำให้ฉันเป็นแบบคุณใช่ไหม อึก! ฮือๆๆ”
“อ่า...ฉันแค่กัดเพื่อให้คนอื่นรู้ว่าเธอเป็นแบบฉัน ฉันมีศัตรูนะหนูเอ และกลิ่นของฉันจะติดตัวเธอ มันหรือใครหน้าไหนจะได้ไม่เข้ามาใกล้เธอ เพราะเธอเป็นคนที่ฉันเลือก”
เขาบอกเด็กสาวเหนือร่าง ตอนนี้เขาต้องการจะพูดคุยตกลงกับหญิงสาว เพราะตอนสายๆ เขามีประชุมกับคู่ค้า และป่านนี้ดอมคงรอเขากลับบ้านแล้ว เพราะเมื่อคืนเขาบอกจะกลับแต่ก็ไม่ได้กลับอย่างปากพูดไว้
“ฉันไม่ใช่ของปีศาจอย่างคุณ อึก! ฮือ...”
“ไม่ใช่ได้ยังไง ตอนนี้เธออาจจะมีลูกหมาป่าน้อยของฉันแล้วก็ได้ในท้องเธอ” เขาบอกและยิ้มกริ่ม
“ไม่มีทาง ฉันต้องไม่ท้อง ฉันยังเด็ก ฉันยังเรียนไม่จบ อึก! คนเลว ปีศาจเลว ตุ้บ! ตุ้บ!” เอณิการ์ปาดเช็ดน้ำตาแล้วทุบตีหน้าอกของเขาแรงๆ และพยายามดิ้นออกจากอ้อมกอดของเขา แต่ยิ่งดิ้นเขาก็ยิ่งกอดรัดเธอแน่นขึ้นกว่าเดิม
ฮือๆๆ
“ปล่อยฉันนะ ปล่อยหนูนะ อึก! ฮือๆๆ”
“ร้องไห้เป็นเด็กไปได้ มีผัวแล้วนะหนูน่ะ แล้วอีกอย่างฉันเลือกหนู หนูก็ต้องดีใจสิ ที่คนสมบูรณ์พร้อมอย่างฉันเลือกหนูสืบทอดเผ่าพันธุ์ของฉัน” เขากอดเธอแนบแน่นแล้วมือกดหัวเล็กทุยของคนเหนือร่างลงมาซุกอกตน ไม่สนใจว่าเธอจะเอามือเท้ายันหน้าอกของเขาดันหน้าออกหนีก็ตาม
“อึก! ไม่! คุณข่มขืนฉันต่างหาก คุณมันไม่ใช่คน” เธอสะอื้นไห้ตอบกลับ
หึหึ...
“ใช่...ฉันไม่ใช่มนุษย์อ่อนแอพวกนั่นหรอก เพราะฉันพิเศษกว่านั้น และฉันก็เลือกหนูแล้ว ไหนบอกมาซิว่าอายุเท่าไหร่แล้ว ทำไมตัวเล็กและหน้าเด็กแบบนี้”
“สิบเก้าปี เรียนปีหนึ่ง” เธอตอบกลับอย่างรวดเร็ว
“อือ...ก็ยังเด็กอยู่ดีเมื่อเทียบกับฉัน ต่อไปนี้หนูเป็นของฉันแล้ว แผลที่ต้นคออีกไม่กี่วันก็หาย ฉันกัดหนูเพื่อจะได้ปกป้องหนูให้พ้นจากพวกคนร้ายและพวกศัตรูของฉันด้วย กลิ่นสาบของฉันจะติดตัวหนูเอ เวลาหนูเอมีอันตราย ฉันจะได้ตามไปช่วยหนูทัน และจะรู้ด้วยว่าวันๆ หนูไปไหน ทำอะไรบ้าง” ไม่รู้ทำไมโดมินิกถึงเป็นห่วงและหวงคนตัวเล็กเหนือร่างนัก ทั้งๆ ที่เขาเองก็ไม่เข้าใจตัวเองเลยว่าเพราะอะไร ทั้งๆ ที่เพิ่งรู้จักกันแท้ๆ
“ฉันชื่อโดมินิกนะ เป็นคนฝรั่งเศส หรือจะเรียกว่านิกก็ได้ แต่ฉันชอบให้หนูเรียกนายท่านมากกว่า”
“ฉันไม่อยากรู้จักคุณ” เอณิการ์ตอบกลับ
“แต่เธอต้องรู้จักผัวตัวเอง เพราะตอนนี้เธอเป็นเมียของฉัน และฉันก็เลือกเธอแล้ว เธอก็ต้องยอมรับว่ามันคือความจริง”
“ทำไมต้องเป็นฉันด้วย คนอื่นมีตั้งเยอะ”
“เพราะกลิ่นสาบพรหมจรรย์ของเธอมันเรียกฉันมาหายังไงล่ะ แล้วบอกได้รึยังว่าชื่ออะไร หรือชื่อเอแค่นี้”
“เอณิการ์ ชื่อเล่นเอ” แม้ไม่อยากตอบ แต่ว่าปากของสาวน้อยก็ไวเหลือเกินตอบเขาไปเสียแล้ว
“ชื่อน่ารักดีนะ จำง่ายด้วย ไหนๆ ก็รู้จักกันแล้วมาต่อกันดีไหม เพราะสายๆ ฉันต้องไปทำงานแล้ว” เขาบอกคนเหนือร่าง
“ไม่!”
“แน่ใจ” เขาถามเสียงพร่าและยิ้มมุมปากอย่างเจ้าเล่ห์ให้คนตัวเล็ก
“คุณจะข่มขืนฉันซ้ำไม่ได้ และทำไมตาของคุณถึง...”
“สักวันเธอจะรู้เองว่าฉันพิเศษกว่ามนุษย์ทั่วไปยังไง แต่ตอนนี้ฉันเป็นผัวของหนูและหนูเป็นของฉัน จำไว้ร่างกายนี้มีฉันคนเดียวเท่านั้นที่ทำแบบนี้ได้”
“อ่ะ...เจ็บ” หล่อนบอกเขาเมื่อมือของเขามาจับหน้าอกและบีบบี้ยอดอกเธอแรงๆ
หึหึ...
“หนูเป็นของฉัน ฉันไม่ได้คิดจะข่มขืนเธอหรอกนะ เพราะเธอสมยอมฉันเองเบบี้”
“วะ...ว้าย!” สาวน้อยร้องตกใจเมื่อเขาพลิกร่างกายใหญ่โตขึ้นมาคร่อมทับเธออย่างรวดเร็วโดยที่เธอเองก็ยังไม่ตั้งตัวและไม่คาดคิดว่าเขาจะทำได้เพียงแค่เวลาเสี้ยวนาที
“ตกใจไปได้ ฉันบอกแล้วไงว่าฉันไม่เหมือนมนุษย์ทั่วไป”
เขาประคองดวงหน้ามนให้จ้องสบตามรกตที่ทอประกายแสงของตนเอง เขาไม่รู้ว่าทำไมเขาถึงควบคุมตัวเองไม่ได้ หรืออาจเพราะว่าเอณิการ์เป็นสาวพรหมจรรย์ เขาถึงได้แข็งขึงปวดร้าวแบบนี้ ทั้งๆ ที่เมื่อคืนก็หาความสุขกับร่างเล็กจนเกือบเช้า
“คุณมันปีศาจ”
ปากว่าเขาแต่มือเล็กกลับเคลื่อนมาประคองหน้าหล่อของหนุ่มต่างชาติตาสีเขียวมรกตที่ทอประกายแสงจ้องมองมายังตนเอง เธอชอบดวงตาคู่นี้ ไม่รู้ทำไมถึงชอบ มองทั้งๆ ที่เมื่อคืนมันออกจะน่ากลัว แต่ตอนนี้ดวงตาของเขาทำให้หัวใจดวงเล็กของสาวน้อยเต้นระส่ำไม่เป็นจังหวะ
“อือ...ฉันเป็นปีศาจที่เธอแตะต้องได้เด็กน้อย อีกอย่างไปซื้อเตียงใหม่ด้วยนะ ขาฉันยาวกว่าเตียงของหนู ขอขนาดเท่าเดิมเนี่ยแหละ แต่ขอยาวหน่อย ฉันเป็นคนต่างชาติเลยตัวใหญ่ไปนิด”
“ไม่นิดเลย คุณตัวใหญ่เหมือนยักษ์เลยต่างหาก”
“แต่ฉันก็เข้าไปอยู่ในตัวหนูได้แล้วกันถึงจะใหญ่”
“คนลามก” หล่อนเอียงหน้าเบือนหนีด้วยความเขินอาย
“ลามกอะไร ฉันแค่พูดความจริง ตอนนี้ไม่ไหวแล้ว ขอเอาอีกสักสองรอบก่อนจะไปทำงานนะเด็กน้อย อ่ะ...อื้อ” แล้วเขาก็แนบปากลงไปบดจูบปากน้อยที่กำลังจะตอบทันที มือใหญ่ก็เคลื่อนไหวขยุ้มขยำสองเต้าแล้วลูบไล้สีข้างของสาวน้อย ผ้าห่มที่ห่มคลุมกายก็ลื่นไถลตกลงพื้น จากนั้นเขาก็เคลื่อนไหวไปตามความเสียวซ่าน
เรียวลิ้นสากสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเล็กเพื่อกวาดกลืนกินความหวานของปากน้อย และยิ่งทำให้เขาคึกคะนองเมื่อปากสาวน้อยนั้นจูบโต้ตอบ แม้จะเป็นจูบเงอะงะไร้เดียงสา แต่มันก็ทำให้เขาใจสั่นพร่าเต้นคร่อมผิดจังหวะได้ และเขาก็รับรู้ถึงจังหวะหัวใจของเอณิการ์ที่เต้นผิดจังหวะเหมือนกัน
“อ่า...หวานเหลือเกินหนูเอของฉัน อ่า...” เคลื่อนผละจากปากน้อยมาจูบคางเล็กแล้วเคลื่อนมากัดเม้มลำคอระหงและดูดลำคอเล็กสลับไปมา สองมือใหญ่จับไล้มายังสะโพกเล็กกลมกลึง
“อือ...คุณทำให้หนูร้อน อือ...” ตอนนี้เอณิการ์ร้อนเร่าบิดกายสาวไปมาอยู่ใต้ร่างใหญ่โต สองมือเล็กก็โอบกอดลำคอหนาอย่างไม่ตั้งใจ ตอนนี้สาวน้อยควบคุมตัวเองไม่ได้ และสติของเธอก็หลุดลอยออกจากร่างไปตั้งแต่ที่เขาบดจูบดูดคลึงลิ้นของเธอแล้ว
“อ่า...เสียวใช่ไหมหนู เรียกนายท่านสิเด็กดี เดี๋ยวนายท่านจะปลดปล่อยความเสียวให้ อ่า...หอมเหลือเกิน หนูทำให้ฉันหลงรู้ตัวไหม อ่า...” ใช่...ตอนนี้โดมินิกอยากแตกซ่านในกายคับแน่นของสาวน้อยแล้ว เขาเคลื่อนคางสากถูไถผ่านร่องอกอวบอูมขนาดพอดีมือของเอณิการ์มายังหน้าท้องแบนราบที่บิดเร่าแอ่นยกเร่าขึ้นเบียดสีกับคางสากของเขา
“อือ...ไม่ไหวแล้ว หนูร้อน นะ...นายท่าน” หล่อนยอมเรียกคนตัวโตอย่างว่าง่าย ตอนนี้เธอทรมานเหลือเกิน เหมือนกลับว่าต้องการอะไรสักอย่าง
“อ่า...เบบี้ของฉัน หนูพร้อมแล้วเด็กดี ฉ่ำแฉะแล้ว” นิ้วใหญ่แทรกเข้าไปในความคับแน่นที่เขาฝังตัวในร่างเธอตลอดค่ำคืนจนเกือบเช้าแล้วดึงออกมา น้ำสวาทเหนียวข้นก็ติดเปื้อนตามมือมาด้วย
“อ่า...หวานเหลือเกิน” เขาดูดนิ้วของตัวเองอวดหล่อนและคนตัวเล็กก็หน้าแดงเมื่อเห็นเขาดูดนิ้วที่เปื้อนน้ำขาวข้นของตนเอง
“อือ...นายท่าน...”
“อือ...ว่าไงทูนหัว หนูต้องการฉันใช่ไหมเด็กดี”
“อือ”
หล่อนพยักหน้าตอบเขาและบิดเอวเล็กยกเร่าขึ้นหาใบหน้าหล่อที่กำลังผงกขึ้นลงที่กลางหว่างขาของตนเองอยู่ เรียวขาเล็กทั้งสองตวัดเกี่ยวกอดร่างใหญ่โตที่แทรกอยู่กลางหว่างขาตามธรรมชาติ และเธอเองก็ทำออกมาโดยที่ไม่รู้ตัวเองว่าตอนนี้ตัวเองนั้นกำลังเปิดทางรักให้ชายที่เพิ่งรู้จักชื่อกัน แต่มันก็ไม่ใช่ครั้งแรก เพราะเมื่อคืนเขาก็บังคับเธอมาแล้ว
