“วันนี้ต้องถ่ายรูปหลักฐานการนอกใจของเฟิงเยี่ยนให้ได้！”

ถังชีชีกำมือเล็ก ๆ ของเธอด้วยความฮึกเฮิม เธอปรับหมวกแก๊ปให้แน่นขึ้น ก้มหน้าลงเพื่อหลีกเลี่ยงกล้องวงจรปิด แล้วก็เดินเข้าไปในคลับระดับไฮเอนด์

วันนี้ เธอมาที่นี่เพื่อจับชู้！

เธอกับเฟิงเยี่ยนแต่งงานกันมาหนึ่งปีแล้ว แต่หลังจากที่จดทะเบียนสมรสไปแล้ว เธอก็ไม่ได้เจอเขาอีกเลย

การแต่งงานแบบนี้มันไม่มีความหมายอะไรเลยสักนิด พวกเขาไม่ได้รักกัน ขืนอยู่ด้วยกันไปก็เสียเวลาชีวิตเปล่า ๆ ！

ล่าสุด เพื่อนรักของเธอที่ต่างประเทศเล่าให้ฟังว่า มักจะเห็นสามีของเธอไปไหนมาไหนกับผู้หญิงคนอื่นบ่อย ๆ แถมทั้งคู่ยังดูสนิทสนมกันมากอีกด้วย

เธอจึงจำเป็นต้องกลับไปเพื่อหาหลักฐานบางอย่าง เพื่อที่เธอจะได้เป็นฝ่ายขอหย่ากับเฟิงเยี่ยนก่อนอย่างมีเหตุผล！

มองจากระยะไกล เธอเห็นผู้หญิงคนหนึ่งพาเฟิงเยี่ยนไปที่ห้องเพรสซิเด้นท์ สวีท ประตูเปิดแง้มอยู่ เธอซ่อนตัวอยู่ด้านข้าง แล้วก็ได้ยินเสียงผู้หญิงคนนั้นคุยโทรศัพท์

“ฉันรู้แล้วน่า ครั้งนี้ฉันจะไม่พลาดแน่นอน ฉันจะติดตั้งเครื่องส่งสัญญาณไว้ แล้วก็จะบันทึกวิดีโอที่แสนจะโรแมนติกเอาไว้ขู่เขา.....”

พอเธอได้ยินแบบนั้น ถังชีชีถึงกับขมวดคิ้วแน่นทันที

เกิดอะไรขึ้นเนี่ย ผู้หญิงคนนั้นกำลังวางแผนจะใส่ร้ายเฟิงเยี่ยนอย่างนั้นเหรอ？

แม้ว่าเธอกับเฟิงเยี่ยนจะไม่ได้มีความรู้สึกอะไรต่อกัน แต่เธอก็ไม่สามารถทนเห็นเขาถูกทำร้ายได้

เธอทั้งกัดฟัน ทั้งกระทืบเท้า แล้วก็รีบเข้าไปข้างใน จากนั้นก็ล็อคประตูทันที

“ใครน่ะ” ผู้หญิงคนนั้นถามเธอขึ้นมาอย่างรวดเร็ว เเต่ถังชีชีก็ไม่ได้เสียเวลาพูดจาไร้สาระอะไรกับเธอ เธอรีบก้าวไปข้างหน้าเเละลงมืออย่างรวดเร็ว เธอฟาดไปที่ผู้หญิงคนนั้นจนหมดสติ จากนั้นก็มัดผู้หญิงคนนั้นไว้ แล้วลากเข้าไปในห้องน้ำ

โชคดีที่แรงเธอดี เธอฟาดไปแค่ครั้งเดียว ผู้หญิงคนนั้นก็สลบไปเลย

เธอชำเลืองมองผู้ชายที่อยู่บนเตียง วันนี้คงไม่สามารถถ่ายรูปหลักฐานการนอกใจของเขาได้แล้ว

เธอใช้ผ้านวมคลุมตัวชายคนนั้นเอาไว้อย่างใส่ใจ ปิดไฟที่หัวเตียงลง เตรียมจะอาศัยแสงจันทร์เปิดประตูออกไปจากที่นี่ แต่กลับไม่คิดว่า... ในความมืด มือใหญ่ ๆ ข้างหนึ่งของใครบางคนกลับจับข้อมือของเธอล็อคเอาไว้ราวกับเป็นกุญแจมือ

“เจ็บ……”

ในวินาทีต่อมา โลกก็หมุนวน เธอถูกโยนลงบนเตียง แล้วผู้ชายคนนั้นก็กดทับลงมาบนตัวเธอ ราวกับว่าตัวเขาเป็นภูเขาลูกใหญ่อย่างไรอย่างนั้น

ในความมืดมิด เขาสัมผัสได้แค่เพียงว่าเธอเป็นคนที่ตัวเล็กมากคนหนึ่ง เขารู้สึกคุ้นเคยอย่างอธิบายไม่ถูก มันเหมือนกับว่าเขาเคยเจอเธอที่ไหนมาก่อน

แต่ทว่า สมองกลับไม่ให้เวลาเขาได้คิดไตร่ตรองอะไรเลย และเขาไม่สามารถอดทนได้อีกต่อไป

ความปรารถนาในกายเหมือนเปลวไฟที่ลุกโชน และตอนนี้มันกำลังจะไหม้ตัวเขาทั้งหมดแล้ว

ส่วนสติสัมปชัญญะที่บอกให้เธอดิ้นใกล้จะถึงจุดที่ไม่ทำงานแล้ว

เธอตัวเล็กมาก แน่นอนว่าเธอไม่สามารถต้านทานการทำลายล้างของเขาได้

ถึงกระนั้น เธอก็ยังพยายามขัดขืนอย่างสุดชีวิต มือเล็ก ๆ ของเธอดันหน้าอกของเขาเอาไว้ เธอสัมผัสได้ถึงผิวหนังที่ร้อนระอุของเขา

ตัวเขาร้อนมาก！

ตอนที่เธอกำลังจะถามว่า เขาเป็นอะไรหรือเปล่า แต่แล้วริมฝีปากบาง ๆ ของเธอกลับโดนกดลงมาพร้อมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ปิดกลั้นคำพูดในลำคอของเธอเอาไว้ในทันที

แกร๊ก เสียงเสื้อผ้าที่ถูกฉีกออกเป็นชิ้น ๆ ดังขึ้น

......

สามเดือนต่อมา ณ เมืองหลวงของประเทศ

“มีข่าวคราวอะไรบ้างไหม”

“ยังไม่มีเลยครับ แต่พวกเราได้ส่งคนไปเพิ่มเเล้ว และจะทำการค้นหาหญิงสาวเชื้อสายจีนคนนั้นต่อไป”

“ต้องหาเธอให้พบ！”

“ครับ！” เลขาตอบกลับไป เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดขึ้นว่า “คุณ..... ถ้ากลับไปแล้วคุณจะหย่าจริง ๆ เหรอครับ”

“มีคนที่เหมาะสมกับตำแหน่งคุณผู้หญิงเฟิงมากกว่าเธอ” น้ำเสียงของเขาอ่อนโยนและมีพลังมาก ดูหนักแน่นแต่ก็มีความผ่อนคลายในเวลาเดียวกัน มีความเย็นชาและความมีอำนาจอยู่ในนั้น ซึ่งทำให้คนที่ฟังไม่สามารถปฏิเสธได้

เขาไม่รู้ว่า ทำไมเธอถึงมาโผล่ที่ห้องวีไอพีนั้นได้ ยังไงเธอก็ได้ช่วยเขาด้วยความหวังดี แต่..... เธอกลับยอมสละร่างกายของตัวเองเพื่อเขา

เขาจำได้แค่ว่า เธอร้องไห้และร้องขอความเมตตาในคืนนั้น เสียงของเธอฟังดูเจ็บปวดหัวใจมาก

นอกจากนี้ เขาเองก็ไม่เคยมีความรู้สึกใด ๆ กับภรรยาที่บ้านคนนั้นเลย เขาเพียงถูกบังคับให้ทำตามคำสั่งของย่าเขาเท่านั้น และก็เพื่อช่วยให้แม่ของเขาซึ่งต้องรู้สึกลำบากใจ เพราะต้องขั้นกลางระหว่างเขากับย่า เธอจะได้สบายใจขึ้นมาหน่อย

เรื่องการหย่าร้าง นับว่าเป็นการบรรเทาทุกข์ให้กับทั้งสองฝ่าย

ขณะนี้ ณ วิลล่าของเฟิงเยี่ยน

ถังชีชีรู้ข่าวแล้วว่า วันนี้เฟิงเยี่ยนจะเดินทางกลับประเทศ และจะกลับมาถึงบ้านในตอนเย็น จึงทำให้คนรับใช้ทั้งในและนอกบ้านต่างก็พากันยุ่งอยู่กับการทำความสะอาดให้เขา

ส่วนเธอ เธอกลับไม่ได้รู้สึกมีความสุขเลยสักนิด

แล้วในไม่ช้า เธอก็ได้ยินเสียงแตรรถดังขึ้น ทำเอาหัวใจของเธอก็บีบรัดอย่างไม่มีสาเหตุ

เฟิงเยี่ยนกลับมาแล้ว

คนรับใช้ทั้งหมดออกไปต้อนรับ มีแต่เธอที่ยืนอยู่ชั้นบนและมองดูอยู่เงียบ ๆ

ผู้ชายบางคน สวรรค์ก็เหมือนสร้างมาให้มีรูปร่างที่เพอร์เฟค เป็นผู้ชายที่ดูดีมีเสน่ห์ ผู้หญิงคนไหนเห็นก็อดปลื้มไม่ได้

ตัวสูง 186 ซม. ความสมส่วนกำลังดี ขายาว 120 ซม. ไม่มีไขมันส่วนเกินแม้แต่นิดเดียว ทุกส่วนเป็นกล้ามเนื้อจริง ๆ ดูมีความแข็งแรงมั่นคง

สิ่งเหล่านี้…… เธอรับรู้ได้ในคืนนั้น

อันที่จริง เรื่องคืนนั้นมันไร้สาระมาก จนถึงตอนนี้เธอก็ยังไม่แน่ใจ เช้าวันนั้น เธอหนีกลับประเทศด้วยความตื่นตระหนก เธอไม่รู้ว่าควรจะพูดกับเขาอย่างไรดี

ใบหน้าของเฟิงเยี่ยนนั้นไร้ที่ติใด ๆ เหมือนกับพระเจ้าใช้ความรักปั้นแต่งขึ้นมาอย่างปราณีต มีความหล่อเข้มเด็ดเดี่ยว อวัยวะบนใบหน้าของเขาดูมีมิติ คมลึกทุกส่วน

พระเจ้าช่างไม่ยุติธรรมเลยจริง ๆ นอกจากจะประทานให้เขามีรูปร่างที่เพอร์เฟคและมีใบหน้าที่หล่อเหลาแล้ว ยังสร้างให้เขาเป็นคนที่มีไอคิวและมีการศึกษาที่สูงอีกด้วย！

เขาได้ใบปริญญาสองใบทั้งในด้านการเงินและกฎหมาย ในวัยเพียงไม่ถึงยี่สิบปี หลังจากเรียนจบ เขาก็เข้ามาบริหารธุรกิจของครอบครัว และก้าวกระโดดขึ้นสู่จุดสูงสุดราวกับเป็นดวงอาทิตย์ที่สูงตระหง่าน จากนั้นในเวลาเพียงไม่กี่ปี เขาก็ได้ขึ้นนั่งในตำแหน่งสูงสุดของเมืองหลวงอย่างมั่นคง ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา บริษัทได้เปิดตลาดต่างประเทศ และเดินหน้าธุรกิจเข้าสู่ต่างประเทศอย่างเต็มที่

หลังจากที่พวกเขาแต่งงานกัน เขายังใช้ข้ออ้างในการไปต่างประเทศ โดยบอกว่า เพิ่งเปิดบริษัทในต่างประเทศได้ไม่นาน จากนั้น เขาก็บินออกนอกประเทศไปหลังจากจดทะเบียนสมรสในวันรุ่งขึ้นทันที หลังจากนั้นก็ไม่กลับมาอีกเลย

ในขณะที่เธอกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อย จู่ ๆ เธอรู้สึกได้ถึงสายตาคู่หนึ่งที่ปล่อยลำแสงอันเย็นยะเยือกมา ทำให้เธอตกใจจนต้องรีบเข้าไปซ่อนตัวอยู่หลังม่านทันที

ไม่รู้ว่าทำไมต้องซ่อน มันเป็นจิตใต้สำนึกล้วน ๆ...

เธอไม่มีความมั่นใจเมื่อต้องอยู่ต่อหน้าเฟิงเยี่ยน

เวลาอยู่ในบ้านเธอไม่ได้เป็นที่ชื่นชอบ แถมแม่เลี้ยงของเธอยังเป็นช้างเท้าหน้าอีกด้วย ถ้าเธอไม่แต่งงานกับเฟิงเยี่ยน เธอคงต้องถูกแม่เลี้ยงใช้ให้เธอเป็นคนรับใช้ในบ้านต่อไปแน่ ๆ

ต้องขอบคุณแม่เเท้ ๆ ของเธอที่ช่วยชีวิตคุณหญิงท่านเอาไว้ เธอถึงได้แต่งงานในครั้งนี้

แต่เธอก็เข้าใจดีว่า แต่ไหนแต่ไรมาเฟิงเยี่ยนไม่เคยชอบเธอเลย แต่ก็คงจะไม่ถึงกับเกลียดหรอกมั้ง เพราะอันที่จริงเธอก็ทำตัวสงบเสงี่ยมมาโดยตลอด

สักพัก คนรับใช้ก็มาเคาะประตู

“คุณผู้ชายกลับมาแล้วค่ะ คุณผู้ชายบอกให้คุณผู้หญิงเล็กลงไปทานอาหารเย็นด้วยกันที่ชั้นล่าง”

เธอรีบลงไปข้างล่าง เวลานี้ที่ห้องอาหารเตรียมไว้พร้อมแล้ว

พวกเขานั่งกันคนละทิศคนละทาง นั่งห่างกันคนละโยด

เธอชอบทานอาหารจีน แต่เขาชอบอาหารตะวันตก และเมื่อเขากลับมาแล้ว เขาก็ต้องยึดตามความชอบของเขาเป็นธรรมดา

พอเห็นว่าเนื้อสเต็กความสุกระดับปานกลางยังคงมีเลือดปนอยู่ เธอก็รู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อยอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้

“เป็นอะไรหรือเปล่า？” ชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นมามองเธอ แล้วเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย

“ดิบ ดิบเกินไปเเล้ว ฉันอยู่บ้านกินแต่อาหารจีน” เธอยังไม่ค่อยคุ้นเคยกับการกินอาหารตะวันตกเท่าไหร่ แถมช่วงนี้เธอก็ไม่ค่อยอยากอาหารด้วย อาจเป็นเพราะอากาศยังร้อนมาก ๆ อยู่ก็เป็นได้

“เปลี่ยนให้เธอเป็นเเบบที่สุกทั้งหมด”

“ขอบคุณ”

เธอพึมพำคำว่าขอบคุณขึ้นมาเบา ๆ

ในระหว่างมื้ออาหาร ไม่มีใครพูดอะไรออกมาเลย ความเมินเฉยที่พวกเขามีต่อกันราวกับว่าพวกเขาไม่ได้เป็นสามีภรรยากันอย่างไรอย่างนั้น เหมือนกับเป็นเพียงคนแปลกหน้าที่ต้องมานั่งร่วมโต๊ะเดียวกันเท่านั้น

หลังจากกินข้าวเสร็จ เขาก็เช็ดริมฝีปากอย่างสง่างาม ถังชีชีลังเลอยู่ครู่หนึ่ง เตรียมจะบอกเขาว่า เกิดอะไรขึ้นในคืนนั้น

“เฟิงเยี่ยน”

“ถังชีชี”

ทั้งสองพูดขึ้นมาพร้อมกัน

ถังชีชีมองไปที่เขา เธอรู้สึกประหม่าอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็พูดขึ้นว่า “คุณพูดก่อนสิ”

ส่วนเขาก็ไม่ได้เกรงใจ พูดขึ้นมาตรง ๆ ว่า

“ถังชีชี พวกเราหย่ากันเถอะ”

ประโยคสั้น ๆ เหล่านั้น ส่งผลกระทบต่อจิตใจของเธอมาก

ถังชีชี

พวกเราหย่ากันเถอะ

คนรับใช้ส่งบันทึกข้อตกลงการหย่าให้เธอ ซึ่งเขาได้ลงนามไว้เรียบร้อยแล้ว ลายมือนั้นดูมั่นคงและทรงพลัง อารมณ์ประหนึ่งนักประดิษฐ์ตัวอักษรเลยก็ว่าได้

เพียงแต่ว่า เธอไม่มีอารมณ์ที่จะชื่นชมมันสักนิด

สิ่งที่สำคัญที่สุดของการหย่าก็คือ การแบ่งทรัพย์สิน

เธอชำเลืองมองแวบหนึ่ง หลังจากหย่าแล้ว เธอจะได้เป็นเจ้าของอสังหาริมทรัพย์สองแห่ง แห่งแรกเป็นร้านค้า ส่วนอีกแห่งหนึ่งเป็นบ้านหลังใหญ่ ซึ่งทั้งสองแห่งมีราคาสูงมาก มีมูลค่าในท้องตลาดนับหลายร้อยล้านเลยก็ว่าได้ นอกจากนี้ยังมีค่าชดเชยอีกสองร้อยห้าสิบล้าน แล้วก็มีบริษัทขนาดเล็กอีกแห่งหนึ่งที่มีกำไรสุทธิประจำปีหลายล้าน

พอลองคิดใคร่ครวญดูแล้ว การที่เธอนอนกับเขาเพียงครั้งเดียว เธอก็ไม่ได้ขาดทุนอะไร

แต่ถึงอย่างนั้นก็เถอะ เธอรู้สึกสงสัยในเหตุผลที่เฟิงเยี่ยนนขอหย่าเป็นอย่างมาก

เธอปิดบันทึกข้อตกลงการหย่านั้นลง แล้วก็มองไปที่เขาอย่างกล้าหาญเป็นครั้งแรก

ส่วนเฟิงเยี่ยนเองก็ไม่ได้หลบสายตาเช่นกัน

นี่เป็นครั้งแรกที่เขามองหน้าเธออย่างเป็นทางการ ใบหน้าเล็ก ๆ ขนาดเท่าฝ่ามือ ดวงตาคู่นั้นเหมือนถูกฝังไว้ด้วยอัญมณีสีดำ มันดูเปล่งประกายเป็นพิเศษ

ในแววตาคู่นั้นดูไม่มีเจตนาร้ายแต่อย่างใด มันใสราวกับเป็นน้ำแร่สะอาดเลยก็ว่าได้

เธอผอมมาก ราวกับว่าตระกูลเฟิงไม่ได้ให้เธอกินอยู่อย่างดีอย่างนั้นแหละ เธอผอมจนทำให้คนที่มองรู้สึกสงสาร

รูปร่างของเธอ..... มันเหมือนกับหญิงสาวในความมืดคนนั้น

ถ้าเขาได้เจอเธอจริง ๆ เขาจะต้องทำให้เธออ้วนขึ้นอีกสักหน่อยแน่นอน

ผอมเกินไป ก็ทำให้คนที่เห็นรู้สึกทุกข์ใจไปด้วย

“ฉันขอละลาบละล้วงถามหน่อยนะ ทำไมเหรอ？”

“เพราะผมมีคนอื่นในใจอยู่แล้ว”

เขาสารภาพ

เดิมทีเขาและถังชีชีแต่งงานกันโดยไม่ได้มีความรู้สึกใด ๆ ต่อกันเลย เหตุผลที่เขาแต่งงานก็เพราะไม่อยากให้แม่ของเขาซึ่งในฐานะลูกสะใภ้ของคุณย่า ต้องรู้สึกลำบากใจกับเรื่องแต่งงานเรื่องนี้ของเขา

ดังนั้น เพราะเห็นแก่แม่ของเขา เขาไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากต้องแต่งงานกับเธอ แล้วความสัมพันธ์ของทั้งคู่ก็เริ่มดีขึ้นตั้งแต่นั้นมา

แต่ตอนนี้ สุขภาพของคุณย่าค่อย ๆ แย่ลงเรื่อย ๆ เธอจึงไม่มีโอกาสจะมาขัดขาอะไรแม่ของเขาได้อีก ส่วนเขาก็ยังต้องการตามหาผู้หญิงคนนั้นอยู่ เขาอยากจะมอบให้เธอทั้งฐานะและชื่อเสียง เขาจึงไม่อยากจะอยู่ในความสัมพันธ์ที่มันไม่ชัดเจนนี้กับถังชีชีอีกต่อไป

เธอยังเด็ก และยังอยู่ในวัยเรียน ตอนนี้เรื่องการแต่งงานของเธอก็ต้องคอยปกปิดเอาไว้ตลอด ซึ่งมันก็ไม่ได้มีผลกระทบอะไรกับชีวิตของเธออยู่แล้ว

หลังจากการหย่า เธอจะได้รับทรัพย์สินจำนวนมาก ซึ่งมันก็เพียงพอสำหรับเธอที่จะใช้ชีวิตที่เหลืออยู่ได้อย่างสงบสุขและมั่นคง

นอกจากนี้ เธอเองก็ไม่ได้ชอบเขาเหมือนกัน

นี่เป็นการพบกันครั้งที่สอง ขอถามหน่อยเถอะ มีใครจะชอบคนที่เพิ่งเจอกันแค่สองครั้งบ้าง？

พอถังชีชีได้ยินแบบนั้น เธอก็แน่นหน้าอกอย่างบอกไม่ถูก

ที่แท้ เขาก็มีคนที่เขาชอบจริง ๆ แล้วนี่เอง

ถ้าอย่างนั้น เธอก็ไม่จำเป็นต้องบอกเขาว่า ผู้หญิงในค่ำคืนนั้นคือตัวเธอเอง เขาจะได้ไม่ต้องรู้สึกสะอิดสะเอียน

จุดประสงค์ที่เธอไปต่างประเทศเพื่อจับชู้ในตอนแรก ก็เพื่อจะได้หย่าไม่ใช่เหรอ？ ตอนนี้ก็สำเร็จแล้วสิ

“ได้ ฉันจะหย่า”

เธอพูดโดยไม่ลังเล ไม่มีการยืดเยื้ออะไรทั้งสิ้น

อันที่จริงที่เขาทำกับเธอแบบนี้ก็ถือว่าเขาใจดีมากพอแล้ว อีกอย่าง คืนนั้นก็ไม่ใช่ความผิดของเขาสักหน่อย ตัวเขาเองก็ห้ามใจตัวเองไม่ได้เหมือนกัน ไม่แน่นะ เขาอาจจะเสียใจกับเรื่องนี้ก็ได้！

เธอหยิบปากกาขึ้นมาเซ็นชื่อ

“ขอบคุณมาก”

เฟิงเยี่ยนขอบคุณเธอที่ไม่เรื่องเยอะ ถือว่าเป็นการเลิกราแบบจากกันด้วยดี

หลังจากกินข้าวเสร็จ เฟิงเยี่ยนก็ไม่ได้พักค้างคืนที่นี่ เขาออกไปเลยในทันที

เธอเก็บข้าวของในคืนนั้น แล้วรถของเฟิงเยี่ยนก็มารับเธอในวันรุ่งขึ้น

เธอหันกลับไปมองที่วิลล่าที่เธออาศัยอยู่เป็นเวลาหนึ่งปี

ในตอนแรกที่มาที่นี่มันเงียบสงบมาก

พอมาตอนนี้ มันก็ยังคงเงียบสงบอยู่เหมือนเดิม

หนึ่งปีผ่านไป เธอก็ได้กลายเป็นคนหย่าร้าง

และจากเด็กผู้หญิงในวันนั้นก็ได้กลายเป็นผู้หญิงที่เติบโตขึ้นเป็นผู้ใหญ่

หลังจากได้รับใบหย่าแล้ว เธอก็ยังคงยืนมึนงงอยู่ใต้แสงอาทิตย์

เลขาขับรถมาจอดอยู่ตรงหน้าเธอ

กระจกด้านหลังถูกลดระดับลง เฟิงเยี่ยนมองเธออย่างใจเย็น “ผมจะไปส่งคุณเอง”

“ไม่ต้องหรอก..... ฉันนั่งรถกลับเองได้ ขอบคุณที่ดูแลกันในปีนี้นะ” เธอยกมุมปากขึ้น ยิ้มให้เขาอย่างผ่อนคลาย

เฟิงเยี่ยนให้เงินมามากขนาดนี้ แค่นอนกับเขาคืนเดียวจะเป็นอะไรไปล่ะ

เฟิงเยี่ยนไม่ได้ฝืนใจเธอ เขาแค่พยักหน้า แล้วก็จากไปทันที

เธอยืนอยู่ที่ประตูสำนักงานเขตเพื่อรอเรียกรถแท็กซี่

แม้ว่าตอนนี้จะเป็นฤดูใบไม้ร่วง แต่อากาศก็ยังคงร้อนระอุมาก

นี่ก็เพิ่งจะสิบโมงกว่าเอง แต่แดดกลับร้อนเปรี้ยง แดดแรงจนเธอแทบจะลืมตาไม่ขึ้น

สำนักงานเขตค่อนข้างไกล เธอจึงเรียกแท็กซี่ลำบากมาก

เธอเหงื่อออกทั้งตัว แล้วก็เริ่มวิงเวียนเล็กน้อยหลังจากยืนเป็นเวลานาน

ภาพที่อยู่ตรงหน้าเธอค่อย ๆ เบลอ แล้วดวงตาของเธอก็มืดลง เธอมองไม่เห็นอะไรเลย

พอเธอตื่นขึ้นมาอีกครั้งก็พบว่าเป็นที่โรงพยาบาล มีคนใจดีมาส่งเธอที่นี่

“ฉัน…… ฉันเป็นอะไรเหรอคะ”

“คุณเป็นโรคฮีทสโตรก แต่โชคดีที่ไม่ได้เป็นอะไรมาก คุณกำลังตั้งครรภ์ ดังนั้นคุณควรดูแลร่างกายตัวเองให้มากขึ้น โชคดีที่ทารกมีสุขภาพแข็งแรง เดี๋ยวพักอีกสักหน่อยก็ออกจากโรงพยาบาลได้ล่ะค่ะ”

“คุณ…… คุณพูดว่าอะไรนะคะ”

หัวใจของถังชีชีสั่นอย่างรุนแรง เธอจับมือพยาบาลเอาไว้

“หมายถึงฮีทสโตรกเหรอคะ”

“ไม่ ไม่ใช่ประโยคนี้ ตั้งครรภ์..... ตั้งครรภ์หมายถึงอะไร”

“คุณกำลังตั้งครรภ์อยู่นะคะ นี่คุณยังไม่รู้ใช่ไหม สามเดือนแล้วนะคะ คุณไม่น่าจะไม่รู้นะคะ”

วินาทีนั้น ถังชีชีรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่า

ประจำเดือนของเธอปกติจะมาไม่ตรงอยู่แล้ว มันมักจะมาเดือนเว้นเดือนเป็นประจำ แต่เธอก็ไม่ได้ใส่ใจอะไร

อีกอย่าง วันนั้นเธอก็กินยาคุมกำเนิดแล้วนี่ จะเป็นแบบนี้ได้ยังไง！

“เป็นไปไม่ได้ ฉันท้องไม่ได้หรอกค่ะ ฉันกินยาคุมนะคะ！”

“แม้ว่าจะเป็นยาคุมแบบแรง แต่ก็มีโอกาสท้องได้สามเปอร์เซ็นต์นะคะ เป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ที่สิ่งที่เรียกว่ามาตรการรักษาความปลอดภัยนั้น จะมีประสิทธิภาพถึง 100% ！” พยาบาลเตือน

ถังชีชีเวียนหัว ตาลาย แล้วก็ล้มลงไปเลย