"อือ อือ อือ ซี๊ดดด พี่แบ้งขา ยุ้ยเสียวจังเลยค่ะ อ๊าาาาา"
"เอวดีจังเลยทูนหัว ซี๊ด มันจังเลย"
"จัดการยุ้ยเลยค่ะ ซี๊ดดด เอายุ้ยแรง ๆ เลยนะคะ ลีลาของยุ้ยดีกว่ายัยลูกเกดใช่หรือเปล่าคะ"
"อื้อมันกว่าเยอะเลยยุ้ยจ๋า ซี๊ดดดด"
พูดจบหนุ่มรูปหล่อพ่อรวยอย่างแบ้งก็ดึงของปลอมออกจากร่องสวาทของยุ้ย พลิกร่างของสาวสวยที่ควงออกมาจากผับในคืนนี้ลงด้านล่าง เป็นฝ่ายกระแทกร่างเข้าไปหาเธออย่างแรง
ยุ้ยตาเหลือกเมื่อเธอไม่รู้สึกว่ามีอะไรอยู่ข้างในตัวเธอเลย หญิงสาวไม่แน่ใจถึงกับลุกขึ้นมาดู
"โอ้ว"
ยุ้ยอุทานออกมาเมื่อเห็นว่าท่อนเอ็นของแบ้งเล็กแค่ไหนเมื่อเทียบกับขนาดตัวของเขา เป็นเพราะเธอเมาและในห้องนี้ก็เปิดไฟสลัวเธอจึงไม่ได้พินิจพิเคราะห์ของ ๆ เขาให้ดีก่อนเมื่อเห็นว่าขนาดเล็กกว่าไซส์มาตรฐานไปหน่อยเธอถึงกับเสียใจอยู่ข้างใน
ที่มีความสุขได้เพราะเจ้าดิลโด้อันใหญ่ที่มีระบบสั่นในตัวอันนั้น ตายแล้ว ยุ้ย แกจะทำยังไง และแล้วยุ้ยก็คิดได้พูดกับเขาเสียอ่อนเสียหวาน
"พี่แบ้งเอาตูดยุ้ยสิคะแล้วยัดของปลอมใส่น้องสาวยุ้ย"
ผู้มากประสบการณ์อย่างยุ้ยเสนอทันทีและแบ้งก็ไม่ขัดข้อง เขาไม่เคยเอาตูดใครมาก่อนและยุ้ยคงผ่านสงครามมาอย่างหนักแล้วจึงมีรูด้านหลังที่เข้าง่ายไหลลื่นเช่นนี้ ในขณะที่เขากระแทกข้างหลังเขาก็ยัดดิลโด้เข้าไปในช่องรักของเธอ
คราวนี้เจอของปลอมอันยักษ์ทำให้ยุ้ยถึงกับสั่นระริก
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ปั่ก
"อ๊าาา ซี๊ดดด ลึกจังเลยค่ะ อ๊าาา เสียวไม่ไหวแล้ว"
"พี่ใกล้แตกแล้ว ซี๊ดดด ใกล้แล้ว อ๊าๆๆ"
ปั่ก ปั่ก ปั่ก ซ่าาาาาาาาาาา
"เชี้ยยยยย แม่งใครวะ"
สองหนุ่มสาวที่กำลังเข้าด้ายเข้าเข็มอย่างเต็มที่ถึงกับเด้งออกจากกันเมื่อถูกน้ำเย็น ๆ ที่มีกระทั่งก้อนน้ำแข็งสาดลงมาจนเปียกปอน
"กูเอง มึงจำหน้าแม่มึงไม่ได้แล้วเหรอไอ้แบ้ง"
แบ้งหันไปมองตามเสียงในขณะที่ผู้หญิงที่เพิ่งส่งเสียงครางอย่างเร้าใจคนนั้นวุ่นวายกับการหาอะไรมาปิดร่างกาย
"ละลูกเกด มะมาดะได้ยังไง"
"เออกูเอง ไอ้เฮงซวย"
พูดจบลูกเกดผู้ถือถังในมือก็สาดน้ำโครมดับความเร่าร้อนของคนทั้งสองจนกลายเป็นความหนาวเหน็บ
แบ้งตกใจแทบสิ้นสติลูกเกดมาได้ยังไง ไหนบอกว่าไปทำงานต่างจังหวัดกับเพื่อน ๆ เขาเลยถือโอกาสนี้พาสาวขึ้นคอนโด บรรลัยแล้วไหมล่ะ
"ละลูกเกดฟังแบ้งก่อน ไม่ใช่อย่างที่เข้าใจนะ" แบ้งพยายามแก้ตัว
"เห็นคาตาแบบนี้มึงยังบอกกูเข้าใจผิด มึงเห็นเขาบนหัวกูหรือยังไงไอ้ชาติชั่วมึงกล้าเอาคนอื่นขึ้นคอนโดทั้ง ๆ ที่กำลังคบอยู่กับกูนี่นะคนอย่างกูไม่เคยยอมให้ใครหยาม หนอย มึงรู้จักกูน้อยไปแล้ว"
พูดจบลูกเกดก็กระโจนเข้าไปลากร่างของแบ้งให้ออกห่างจากผู้หญิงคนนั้นแล้วเริ่มต้นฟาดฝ่าใส่เขาไม่ยั้ง
แบ้งวิ่งหนีทั้ง ๆ ที่เปลือยกาย สภาพน่าสมเพชเป็นที่สุด เขาหันมาห้ามหญิงสาวเพราะเขายังเมาอยู่จึงมีอาการเซอยู่บ้างทำให้ลูกเกดสามารถทำร้ายเขาได้ถนัด
"ลูกเกดพอแล้วอย่าหาว่าแบ้งเลวทำร้ายผู้หญิง"
"ทำไมคิดจะทำไมมึงมันเลวอยู่แล้วนึกว่ากูไม่รู้เหรอ มึงคิดว่ากูโง่นักเหรอที่มึงพูดอะไรกูก็เชื่อ เผลอแค่ไม่กี่นาทีก็ลากผู้หญิงมานอนด้วย แถมยังเป็นคนที่กูรู้จักอีก มึงกับกูจบกันไอ้แบ้งคนเลวแบบมึงไปให้ห่างจากชีวิตกูให้ไกล"
นาชาพูดทั้งหอบหายใจ ความเสียใจที่เกิดขึ้นยังน้อยกว่าความเจ็บใจ เธอคิดว่าเธอเลือกดีแล้วที่ไหนได้เวลาเพียงไม่ถึงสองเดือนจากที่รักกันหวานชื่นเขากลับทำแบบนี้กับเธอ
แบ้งเลือดขึ้นหน้าตะคอกเธออย่างแรง "เออกูเลวกูจะนอนกับใครก็เรื่องของกู มึงอย่าเสือก เลิกก็เลิกสิวะมึงมีไรดีวะนอกจากสวยแล้วแม่งไม่มีไรเร้าใจเลย"
คราวนี้ทั้งลูกเกด กุ๊กไก่ และนาชา ถึงกับเลือดขึ้นหน้าพวกเธอเหมือนนัดกันไว้ชี้หน้าแบ้งแล้วตะโกนออกมาพร้อมกัน
"ไอ้แบ้ง"
เมื่อเกินจะอดทนลูกเกดเปิดศึกตบตีแบ้งอีกครั้ง คราวนี้เธอเอาจริงทั้งใช้ศิลปะการต่อสู้ที่ร่ำเรียนมาทุกแขนงทุบแบ้งจนน่วม กระทั่งถูกตีมากไปอีกทั้งยังคงเมาอยู่แบ้งจึงขาดสติตบลูกเกดอย่างแรง
สองสาวนาชาและกุ๊กไก่เห็นเพื่อนถูกตีมีหรือจะยอม
นาชาสาดน้ำแช่น้ำแข็งในมือเข้าที่ใบหน้าของแบ้งแล้วกระโดดไปร่วมวง หนึ่งหนุ่มสามหญิงจึงยื้อยุดฉุดกระชากถึงพวกเธอจะมีกันสามคนแต่ก็เป็นผู้หญิงส่วนแบ้งก็ออกกำลังกายเล่นกล้ามเป็นประจำพวกเธอจึงถูกเขาผลักเขาตบไปหลายที
กระทั่งยุ้ยใส่ชุดชั้นในเรียบร้อย เธอจึงคิดจะทำร้ายลูกเกดบ้างแต่กลับถูกลูกเกดอัดไปจนน่วมนั่งตัวสั่นระริกอยู่ที่มุมหนึ่ง
เสียงคนตีกันดังไปจนถึงข้างนอก กระทั่งเล็กได้ยินเขาถูกนาชาสั่งให้เฝ้าอยู่หน้าห้องคอยระวังความปลอดภัยจึงทำหน้าที่อย่างเคร่งครัด แต่แล้วเสียงกรีดร้องของผู้หญิงดังขึ้นนายเล็กบอดี้การ์ดจึงรีบวิ่งเข้าไปข้างใน
เห็นแบ้งกำลังจัดการสามสาวอยู่อย่างขาดสติ พี่เล็กบอดี้การ์ดของนาชาจึงเข้าไปห้ามแล้วชกเข้าไปที่ท้องน้อยของแบ้งอย่างแรง
คนปกติอย่างแบ้งย่อมสู้อดีตหัวหน้าหน่วยรบพิเศษไม่ได้โดนต่อยเพียงสองหมัดแบ้งก็ร่วงลงไปกองที่พื้น
"ฆ่าเลยหรือเปล่าครับนายหญิง" พี่เล็กหันมาถามอย่างโหดเหี้ยม
นาชาตกใจรีบยกมือห้ามทันที "อย่า ๆ สั่งสอนมันแค่นี้ก็พอแล้วไม่ต้องฆ่าแกงกัน"
นายเล็กมองใบหน้านาชาเขาถึงกับหน้าซีด ปากของนาชาแตกยังมีเลือดซึมออกมาถ้าหากนายของเขารู้เข้าเล็กคงต้องไปปลูกผักปลูกหญ้าแทนการเป็นบอดี้การ์ดแน่นอน
นาชารู้ทันความคิดเขารู้ว่าเขากลัวถูกเควิลลงโทษแน่จึงปลอบใจว่า
"ไม่ต้องกลัวพี่เล็กชาจะบอกพี่เคนเองว่าบังเอิญวิ่งชนประตู"
นายเล็กอยากจะบอกนาชาเหลือเกินว่า มันช่างเป็นเหตุผลที่บัดซบสิ้นดี
หลังจากแบ้งลงไปกองที่พื้น ลูกเกดเหมือนจะไม่สะใจเธอยังเดินไปเตะเขาอีกทีแล้วบอกเพื่อนสาวว่า
"กลับกันเถอะแกวันนี้"
"เออ"
สามสาวที่ได้รับบาดเจ็บไปคนละแผลสองแผลถึงกับต้องประคองกันลงจากคอนโดอย่างทุลักทุเล
ทุกคนอยู่ในสภาพยับเยินใบหน้าเขียวช้ำ โดยมีนายเล็กคอยคุ้มกันอยู่ห่าง ๆ อีกทั้งคอยถือกระเป๋าให้สามสาวอย่างนอบน้อม
ลูกเกดที่เพิ่งอกหักกลับไม่มีน้ำตาแม้แต่น้อย เธอรู้อยู่แล้วว่าอาจจะลงเอยแบบนี้เพราะความเจ้าชู้ของแบ้ง
แต่ไม่คิดว่าจะเร็วขนาดนี้เพียงสองเดือนที่คบกันลูกเกดระวังตัวเป็นอย่างยิ่ง เธอยังไม่ได้นอนกับเขาเลยไอ้แบ้งกลับเอาเธอมาโพนทะนากับคนอื่นว่าเธอจืดชืด
"มันกล้าดียังไงเอาผู้หญิงอื่นมานอนแล้วมาขายฉันต่อหน้าคนอื่นทั้ง ๆ ที่ไม่เป็นความจริง ไอ้ห่าแบ้งมึงไม่มีทางรู้หรอกว่ากูแซ่บแค่ไหน"
นาชาหัวเราะแต่ต้องรีบร้องโอ๊ยเพราะเจ็บปาก
"ที่โกรธนี่เพราะเขาหาว่าไม่แซ่บใช่ป่ะ"
"เออ มันใส่ร้ายกันชัด ๆ ยังไม่เคยนอนกับมันเลยมันก็ประเมินฉันต่ำเตี้ยเรี่ยดิน"
"ไม่ต้องกลัวฉันมีวิธีจะเอาคืนมัน" กุ๊กไก่บอก
"วิธีไรวะ" ลูกเกดกับนาชาถามขึ้นพร้อมกัน
"นี่ดีที่ฉันมันมือไวแอบถ่ายน้องชายไอ้แบ้งมาได้ พวกแกดูดิเล็กฉิบหายบอกมันถ้ามันไม่รีบแก้ข่าวก็ส่งให้คนอื่นดูซะเลย ว่ามันน่ะของเล็กแค่ไหน ไอ้กระจอกอยากมีอะไรกับผู้หญิงไม่มีฝีมือต้องใช้ของปลอมช่วย" กุ๊กไก่ยังพูดต่อ
"แล้วแกรู้ได้ไงวะว่ามันใช้ของปลอม" นาชาถาม
"ก็วางอยู่บนเตียงนั่นไงอันเบ้อเริ่ม นี่ฉันถ่ายไว้ด้วยแกดู" กุ๊กไก่เฉลย
สามสาวต่างมองหน้ากันแล้วหัวเราะอย่างสนุกสนาน ได้เวลาเอาคืนไอ้แบ้งแล้ว
"เธอมันเป็นเมียน้อยยังไม่เข้าใจอีกเหรอ เลิกกับพี่ใหญ่ซะฉันจะให้เงินเธอไปตั้งตัวก้อนหนึ่ง"
เสียงของผู้หญิงคนหนึ่งดังออกมาจากบ้านของเธอ ลูกเกดหรืออรินดา ตันนานนท์ ในวัยสิบห้าปีเพิ่งกลับจากโรงเรียนได้ยินถึงกับขมวดคิ้ว เด็กสาวมองไปยังผู้ชายใส่สูทสีสุภาพที่อยู่ยืนรออยู่หน้าบ้านพร้อมรถเก๋งคันงามยิ่งแปลกใจ
"ใครกัน"
เมื่อก้าวเข้ามาในบ้านเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนประชันหน้ากับแม่ของตัวเองอยู่ยิ่งเกิดความสงสัย มารดาหันมาหาลูกเกดพร้อมกับบอกอย่างลนลาน
"เกดไปเล่นที่บ้านน้าจันทร์ก่อน แม่มีแขก"
ลูกเกดมอง "แขก" ของแม่แล้วขมวดคิ้ว แขกของแม่คนนี้เป็นหญิงสาวร่างบาง หน้าตาจัดว่าสวยคนหนึ่งแต่เมื่อเปรียบเทียบกับแม่ของเธอแล้วก็ถือว่าหน้าตาธรรมดาอยู่มาก
"อ้อนี่หนูลูกเกดเหรอจ๊ะ"
"คุณเป็นใครคะ" ลูกเกดถามออกไปทันที ในขณะที่แม่ของเธอทำท่าว่าจะห้ามแต่ลูกเกดกลับดันแม่ให้ไปอยู่ด้านหลังของตัวเองพูดกับแม่ว่า "หนูจัดการเอง"
ผู้หญิงคนนั้นยิ้มเล็กน้อย เชิดหน้าขึ้นอย่างเย่อหยิ่ง
"ฉันเป็นภรรยาหลวงของพ่อเธอ"
"บ้าหรือเปล่า พ่อฉันมีแม่คนเดียวจะมีคุณได้ยังไง" ลูกเกดทั้งตกใจทั้งไม่เชื่อในสิ่งที่ได้ยิน ในขณะที่แม่ของเธอน้ำตาร่วงเผาะลงมาแล้วเริ่มร้องไห้
"มาเรามาคุยกันให้เข้าใจ ความจริงมันก็ไม่ใช่ความผิดของพวกเธอสองแม่ลูกหรอก"
มือของลูกเกดสั่นระริก เมื่อผู้หญิงคนนั้นส่งความจริงให้เธอดูทั้งอัลบั้ม เป็นอัลบั้มงานแต่งที่หรูหราที่สุดงานหนึ่งซึ่งแน่นอนว่าเจ้าบ่าวในงานคือพ่อของเธอเอง
"ทีนี้เชื่อหรือยังว่าฉันคือใคร จริง ๆ ฉันก็ไม่ใช่คนร้ายกาจอะไรแค่อยากให้พวกเธอเลิกวุ่นวายกับสามีของฉันซะฉันจะให้เงินก้อนหนึ่งไปตั้งตัว ย้ายไปที่อื่นซะอย่าโผล่มาให้สามีฉันเห็นหน้าอีก"
แม่ของลูกเกดยิ่งเห็นภาพแต่งงานที่ยิ่งใหญ่ยิ่งร้องไห้ด้วยความปวดร้าว ลูกเกดน้ำตาคลอพยายามที่จะเข้มแข็งเต็มที่ ลูกเกดรู้เพียงว่าพ่อของเธอเป็นลูกของคนมีเงินเพราะปู่กับย่าไม่ชอบที่แม่จนพ่อจึงพาแม่หนีมา
พ่อของลูกเกดเป็นวิศวกรและเปิดบริษัทกับเพื่อนนาน ๆ ถึงจะกลับบ้านที แต่ทุกครั้งที่เขากลับมาทั้งเธอและแม่ต่างมีความสุขพ่อทำหน้าที่ของเขาได้ดีเป็นอย่างยิ่ง
ลูกเกดโยนอัลบั้มนั้นทิ้งต่อหน้าผู้หญิงคนนั้น เธอหัวเราะออกมา
"พวกคุณเพิ่งแต่งงานกันได้เดือนเดียวไม่ใช่เหรอ"
"ใช่แล้วจะทำไม"
"ถ้างั้นคุณมันหน้าด้านแล้ว พ่อกับแม่อยู่กันมาจนฉันอายุสิบห้าปีใครกันแน่ที่เป็นเมียน้อย คุณนั่นแหละที่เป็นเมียน้อย หน้าตาก็ไม่ได้สวยอะไรฉันไม่รู้ว่าคุณทำยังไงถึงได้แต่งงานกับพ่อของฉันแต่คนมาทีหลังมันคือคุณ คุณมันตัวทำลายครอบครัวคนอื่นยังมีหน้ามาที่บ้านเขาอีก ฉันไม่คุยกับคุณ ฉันจะคุยกับพ่อของฉันเท่านั้น"
ลูกเกดตะโกนออกไป เธอพยายามปกป้องแม่ของเธออย่างเต็มที่
"ยัยเด็กบ้านี่ ฉันเป็นเมียที่ถูกต้องตามกฎหมายถึงจะแต่งงานช้าไปบ้างแต่ที่ผ่านมาฉันกับเขาก็อยู่ด้วยกัน อยู่บ้านเดียวกันมาตลอด ความจริงเรื่องของแม่เธอฉันเคยจับได้และเขาสัญญาว่าจะเลิกจะไม่ติดต่อ เขาอยู่กับฉันแทบทุกวันแล้วพวกเธอล่ะนาน ๆ เขามาหาทีใช่หรือเปล่า พ่อแม่พี่น้องของเขาเธอรู้จักหรือเปล่าไม่คิดว่าแปลกเหรอที่เขาไม่เคยพาเธอไปไหว้ปู่ไหว้ย่าเลย นั่นเพราะสถานะของพวกเธอคือเมียน้อยกับลูกเมียน้อยที่เขาต้องแอบเอาไว้ยังไงล่ะ หัดเจียมตัวเองซะบ้าง พวกเธอมันไร้ค่ายิ่งกว่าหมาที่บ้านของฉันเสียอีก ฉันมาวันนี้เพื่อที่จะจัดการเรื่องให้มันจบ อย่ามาวุ่นวายกับคนของฉันอีก"
เพี๊ยะ เพี๊ยะ
เสียงฝ่ามือปะทะใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นพร้อมกับเสียงร้องของแม่ที่ร้องออกมาด้วยความตกใจ
"ลูกเกด อย่า"
"ยัยเด็กร้ายกาจ แก"
"ทำไมแกจะทำไมกล้าด่าพวกฉันเหรอ เอาสิด่ามาอีก ด่ามาอีกฉันจะตบแกให้คว่ำเลยวันนี้"
ผู้หญิงคนนั้นชี้หน้าลูกเกดทั้งตกใจ เธอโกรธจัดจนลืมตัวเงื้อฝ่ามือเอาคืน ลูกเกดเตรียมพร้อมอยู่แล้วสองสาวต่างคนต่างรุมตบตีกันโดยมีแม่ของลูกเกดคอยแยก
ลูกเกดไม่ยอมพยายามกันแม่ออกแล้วตบเข้าไปที่แก้มของผู้หญิงคนนั้นอีกหลายที ถึงเธอจะโดนจิกผมลูกเกดในตอนนี้คิดแค่จะสู้ตาย เล่นงานคนที่ทำร้ายแม่ของเธอให้ถึงที่สุด
"หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้"
จนกระทั่งเสียงใครคนหนึ่งดังขึ้น ผู้หญิงคนนั้นแค่ได้ยินเสียงเธอก็รู้ว่าเป็นใคร เธอแกล้งล้มลงกับพื้นในขณะที่ลูกเกดไม่หยุดเธอตามลงไปนั่งบนตัวหญิงสาวแล้วเงื้อมือตบอีกหลายที
"เกดพอแล้วพ่อบอกให้พอ"
ลูกเกดบ้าไปแล้วเธอหยุดตัวเองไม่ได้ทั้งเสียใจทั้งเจ็บปวดที่อยู่ ๆ ผู้หญิงคนนี้โผล่เข้ามาเหยียดหยามแม่ถึงในบ้าน กระทั่งเธอถูกพ่อของเธอกระชากร่างให้หลุดจากผู้หญิงคนนั้น แล้วตบลงมาที่แก้มของเธออย่างแรง
เพี๊ยะ
