บทนำ

แสงตะวันยามเช้าสาดส่องทอประกายระยับสาดลอดบานหน้าต่างหลังใหญ่ที่เปิดกว้างรับลมโชยมาตลอดทั้งคืน

‘ต้นเหลืองศิริมงคล’ ลีลาวดีส่งกลิ่นฉุนแตะจมูกโชยเข้ามา ในคฤหาสน์หลังโต ‘คฤหาสน์พิมพ์เดือน’

หญิงสาวคนหนึ่งชะโงกหน้าออกไปนอกหน้าต่าง...สตรีวัยกลางคนเหลียวมองไปรอบก็พลันพบกับสาเหตุของกลิ่นเจ้าปัญหา

อรุณีส่ายหน้าอย่างเอือมระอาเล็กน้อย แล้วรีบ งับบานหน้าต่างเข้ามาในบ้านอย่างรวดเร็ว

อรุณีสาวเท้าเดินกลับขึ้นไปบนเตียงแล้วล้มตัวลงนอนต่ออย่างสบายอารมณ์

“แอบรักเธอคนนั้นยังไม่กล้าจะบอกออกไป” เสียงเพลงโทรศัพท์ของหล่อนดังขึ้นเสียงดังสนั่นลั่นห้องนอนในคฤหาสน์หลังโตของเธอ...อรุณีเลิกผ้าห่มขึ้นอย่างอารมณ์เสีย

“ใครนะ...โทรมาตอนนี้” อรุณีวัยสามสิบสองปีเอ่ยอย่าง หัวเสีย ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดก้าวย่างลงจากเตียงอย่างรวดเร็ว

อรุณีสัมผัสได้ถึงความอ่อนนุ่มของพรมสีเทาที่ปูไว้ใกล้เตียงนอนขนาดกว้าง

หญิงสาววัยสามสิบสองเหลียวมองในกระจก เรือนไหมของอรุณียาวสลวยทิ้งตัวลงอย่างมีน้ำหนัก...

ดวงตาคู่งดงามอ่อนหวานชวนฝัน...หากแต่นัยน์ตานั้นเด่นชัดถึงความเหนื่อยล้าจากการทำงาน

เวลานี้อรุณีสวมชุดนอนสายเดี่ยวสีเทา ผ้าบางเบาที่ หญิงวัยกลางคนสวมใส่แนบเนื้อจนเห็นส่วนโค้งส่วนเว้าชัดเจน

ทรวงอกอิ่มใต้บราเซียร์สีดำไซส์โตทะลักล้นออกมาจน สาวเจ้าอดทอดมองสำรวจตนเองในกระจกมิได้

อรุณีมองตนเองในกระจกอย่างพึงพอใจในรูปโฉม ของตนเอง

หญิงสาวเยื้องย่างลงแล้วควานหาโทรศัพท์ในกระเป๋าสีเงินใบโก้ราคาแพงหูฉี่เหยียบแสนของเธอ

“สวัสดีค่ะ ดิฉัน เอม ติดต่อจากสำนักข่าว มิเรจ นะคะ” ปลายสายเอ่ยขึ้นอย่างสุภาพ

“สวัสดีค่ะ อรุณีพูดค่ะ” อรุณีสตรีวันกลางคนกรอกเสียงลงไปตามสายโทรศัพท์ด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลชวนฝัน

“ดิฉันจะติดต่อขอสัมภาษณ์คุณอรุณีเป็นการส่วนตัวได้ไหมคะ” ปลายสายเอ่ยบอกความต้องการจุดประสงค์ของการติดต่อมาครั้งนี้

“ได้ค่ะ ดิฉันยินดี” อรุณีกรอกเสียงลงไปอย่างสบาย ๆ

“ถ้าอย่างนั้นคุณอรุณีสะดวกเป็นวันไหนดีคะ” ปลายสายเอ่ยถามอย่างตรงไปตรงมา

“ดิฉันว่างวันจันทร์ค่ะ” อรุณีเอ่ยขึ้นแล้วหยิบปฏิทินพลิกมาดูแล้วเปิดออก

หญิงวัยกลางคนไม่ลืมหยิบปากกาสีแดงมาวงวันจันทร์เพื่อให้ทราบว่าวันนี้เป็นวันที่หญิงสาวต้องถูกสำนักข่าวสัมภาษณ์

อรุณีชินเสียเเล้วกับการถูกสัมภาษณ์ หญิงสาวเป็นวีเจสมัยตั้งแต่อายุน้อย เวลานี้อรุณีเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงโด่งดังคับฟ้า ในเมืองไทยจึงไม่แปลกที่จะมีนักข่าวเว็บไซต์ดังมารุมสัมภาษณ์

อรุณีสางเรือนผมให้ยาวสยายทิ้งไปด้านหลัง แววตาคู่นั้นงดงามแต่ฉายรอยอ่อนล้า

สาวเจ้าเหลียวมองนาฬิกาข้อมือก็พบว่าใกล้จะได้เวลาไปทำงานเเล้ว

“อาบน้ำดีกว่า” หญิงสาวเอ่ยอย่างเเผ่วเบากับตนเอง

อรุณีคว้าผ้าเช็ดตัวแล้วเดินเข้าห้องน้ำไปอย่างรวดเร็ว....ปลายเท้าเรียวขาวสะอาดเยื้องย่างลงเหยียบลงในอ่างน้ำ

หญิงสาวย่อตัวลงช้า ๆในอ่างน้ำขนาดกว้าง ทรวงอกอิ่มปริ่มน้ำ อรุณีสัมผัสได้ถึงความเย็นซ่านกำซาบไหลผ่านเรือนกาย

มือเรียวสวยเอื้อมหยิบสบู่เหลวมาเทลงในอ่างน้ำขนาดใหญ่ หญิงวัยกลางคนทรุดตัวลงนั่ง เธอเหยียดแข้งขาออกอย่างสบายอารมณ์

อรุณีตีฟองเล็กน้อยด้วยมือเรียวสวยอย่างแผ่วเบา หญิงสาวใช้ปลายนิ้ววนในอ่างเพียงเล็กน้อย

เพียงชั่วพริบตาอรุณีก็นอนแช่ตัวท่ามกลางฟองสบู่ ที่เรียงรายราวกับเม็ดโฟม

หญิงวัยกลางคนสูดกลิ่นหอมของธรรมชาติอย่างผ่อนคลาย สบู่เหลววันนี้ที่หล่อนใช้เป็นสบู่กลิ่นบุหงาที่ได้รับมาในวันเกิด

หญิงวัยเลขสามใช้มือเรียวถูตัวอย่างถลำมือเรียวสัมผัสปลายปทุมถันอย่างแผ่วเบา เธอสัมผัสได้ถึงแรงอารมณ์ที่กำลัง จะคุกรุ่นในกายได้ไม่ช้า

แม้อรุณีจะไม่เคยผ่านมือชายใดมาก่อน หากแต่หล่อนเอง ก็พอจะรู้ว่าความจริงแล้วหล่อนมีความปรารถนามากมายเพียงใด

เมื่อครั้งอรุณียังเป็นสาวแรกรุ่น หญิงสาวมักจะชอบลืมตัวช่วยตัวเองอยู่บ่อยครั้ง

แม้ว่าเธอจะถวิลหาความต้องการราคะมากเพียงใดทว่า หามีใครมาสนองให้เธอได้เลย

นั่นอาจเป็นเพราะเธอยังคงไม่ลืมเจ้าของช่อดอกไม้ปริศนาที่ทำให้โลกทั้งใบของอรุณีมีเพียงเขาคนเดียว

+++

ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์

“ผมบอกแล้วว่าเธอไม่ธรรมดา” เสียงเข้มของชายหนุ่ม เอ่ยขึ้นขณะกวักมือเรียกบริกรให้เดินมาหาเขาอย่างอารมณ์ดี

“ฉันก็คิดแบบนั้นค่ะ” ชาเอม เพื่อนสาวของเขาเอ่ยขณะลอบมองปฏิกิริยาของหนุ่มใหญ่

เอรอน เวคัส นพกูล นักธุรกิจชื่อดังพันล้านที่หญิงสาว ทั่วโลกต่างใฝ่ฝันจะได้เป็นเจ้าของเขาสักวันหนึ่ง

โฆษณาทุกชิ้นของเอเจนซี่ EAS เกิดจากฝีมือของครีเอทีฟหนุ่มรูปงามชวนฝันอย่าง...เอรอนที่ผันตัวมาเป็นซีอีโอหนุ่ม ดูแลกิจการเอเจนซี่ต่อจากบิดาของเขาทันทีที่บิดาของเขาเสียชีวิตลง

เอรอน เวคัส นพกูล กวาดรางวัลโฆษณาระดับภูมิภาคเอเชีย แม้ว่าเขาจะอายุล่วงเลยเกินวัยยี่สิบไปแล้วหากแต่เพื่อนหนุ่มของชาเอมที่อายุเข้าเลขสามกลับยังหนุ่มยังแน่น

แว่นกันแดดสีชาที่สวมอยู่ไม่ได้ช่วยทำให้ความหล่อเหลาปานเทพบุตรของเอรอนลดน้อยลงเลย

ทรงผมของชายวัยกลางคนที่ผ่านการเซ็ตมาอย่างดี ทำให้สาวโต๊ะข้างๆ อดเหลียวมองไม่ได้

ชั่วขณะเดียวที่ชาเอมเห็นคือ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกุด มีแขนจั๊มพ์พองๆ หญิงสาวคนนั้นนุ่งสั้นจนเกือบจะเห็นกางเกงซับในโผล่ออกมา

ดวงหน้าคู่หวานคมสวยเสมือนตุ๊กตาบลายธ์ส่งยิ้มหวานกระชากใจมาให้เอรอน หากแต่ชาเอมสังเกตเอรอนกลับเพียง แค่มองชั่วขณะเดียวเท่านั้นแล้วยกมือเรียกบริกรเช็คบิลทันที

“คุณจะกลับเลยใช่ไหม” ชาเอมเอ่ยขณะเก็บเงินเข้าไปในกระเป๋าสตางค์ของตนเอง

มื้อนี้ชาเอมเป็นคนเลี้ยง เพราะเอรอนเพื่อนสนิทชายเพียงคนเดียวของเธอได้ส่งชาเอมไปพบกับคุณอรุณี วาดดาว ดาวค้างฟ้าในวงการนางแบบระดับประเทศ

อรุณีมีความสามารถพิเศษหลายอย่างจากที่ชาเอมได้สืบมาทั้งการเป็นวีเจ การเป็นพิธีกร รวมไปถึงการเดินแบบให้กับแฟชั่นโชว์การกุศลที่ดั้นด้นไปจัดกันถึงมิลานทีเดียว

“ใช่ผมจะกลับเลย แล้วคุณล่ะ” เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นขณะหยิบกระเป๋าของตนเองจากเก้าอี้ที่นั่งสนทนาเมื่อครู่

“ฉันว่าจะรอ...” ชาเอมยังพูดไม่ทันจบดีเอรอนก็แทรกขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

“น้องเอดอสนะเหรอ...ไปรับสาวอื่นแล้วมั้ง” ท้ายประโยค เอรอนเอ่ยอย่างทีเล่นทีจริงจนคนฟังอดกังวลใจไม่ได้

“เอาดี” ชาเอมมุ่ยหน้าอย่างหงุดหงิดในจิตใจ หญิงสาวเหลือบมองก็เห็นเอรอนเหลียวมองซ้ายขวาราวกับมีใครแอบสังเกตพวกเขา

“งั้นไว้เจอกันวันอังคารนะ” เอรอนเอ่ยขณะก้าวขาลงไปเหยียบบันไดก้าวหนึ่ง

ครีเอทีฟหนุ่มหันมาส่งยิ้มให้เพื่อนสนิทสาวเพียงคนเดียวของเขาที่กำลังจะกลายเป็นน้องสะใภ้อย่างเป็นทางการสักวันหนึ่ง

เพราะเอดอส น้องชายสุดรักของเขากำลังจะมาสู่ขอชาเอม ผู้บริหารสำนักข่าวมิเรจอย่างเป็นทางการในวันนี้นะสิ

‘เจ้าดอส’ ร่ำร้องจะสู่ขอชาเอม เหล่าพลทะวงศ์ สาวไทยใจกล้า เพื่อนสนิทที่สุดของเอรอนคนนี้ให้ได้

“งั้นผมไปแล้ว กลับดี ๆ ” เอรอนเอ่ยพลางโบกมือให้ชาเอม เพื่อนสาวของเขา

“ค่ะเช่นกันค่ะ” ชาเอมสาวร่างเล็กเอ่ยขึ้นขณะลอบมองปฏิกิริยาร่าเริงผิดปกติของเอรอนเพื่อนสนิทหนุ่มต่างวัยคนนี้อย่างสงสัยไม่น้อย

ชาเอมมองจนเอรอนหายลับตาไปแล้วหญิงสาวสะบัดไล่ความคิดในหัวแล้วสาวเท้าเข้าไปรอข้างในร้านดังเดิม

รถสปอร์ตคันหรูแล่นมาจอดเทียบหน้าร้านอาหารชื่อดังอย่าง ร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์

“คุณอรุณีจะให้ผมรอไหม” เสียงนุ่มเอ่ยถามผู้เป็นนายสาวอย่างสุภาพนอบน้อม

“รอ” อรุณีเอ่ยเสียงเข้มพลางเปิดประตูเดินลงจากรถไปด้วยมาดนางพญา

รองเท้าส้นสูงก้าวลงจากรถช้า ๆ หญิงสาวสวมชุดเดรสสั้นกว่าเข่าเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียนน่าสัมผัส

ใบหน้าสวยปิดบังด้วยแว่นกันแดดสีชา หญิงสาวได้จองโต๊ะอาหารเอาไว้สำหรับดินเนอร์ในวันนี้

“โอ๊ย” หญิงวัยกลางคนเดินชนเข้ากับใครบางคนอย่างจัง

อรุณีเงยหน้าขึ้นมา ดวงหน้าหวานสวยอยู่ใกล้ชายหนุ่มแค่คืบ ลมหายใจของหญิงสาวรดแผ่วลงบนสันจมูกโด่งรั้นเชิดขึ้นของหนุ่มใหญ่โดยไม่ทันได้ตั้งตัว

“อรุณี” ชายคนที่จงใจเดินชนเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงทุ้ม เขาแสร้งเลิกคิ้วขึ้นอย่างประหลาดใจ

“เอรอน” หญิงสาวเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงอย่างตระหนกกว่าเดิมเป็นพันทวี

“ไม่ได้เจอกันนานเลย” เอรอนเอ่ยขึ้นแล้วมองสำรวจอรุณีตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า อรุณีสวมรองเท้าส้นสูงมาก ๆ จนเขาอดขำขันในใจไม่ได้

“ค่ะ” อรุณีตอบรับเพียงสั้นๆ

“คืนนี้ผมมีอะไรอยากจะคุยด้วยให้เกียรติผมสักคืนได้ไหม” เอรอนเอ่ยขณะมือยังคงกอดหญิงวัยกลางคนเพื่อไม่ให้เธอล้มอยู่

“ได้สิ ปล่อยฉันได้แล้ว” อรุณีรับคำสั้น ๆ แล้วลอบมอง ดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล

เอรอนปล่อยอรุณีให้เป็นอิสระ หัวใจของเขาอ่อนยวบอย่างไม่เป็นมาก่อน

อรุณีคือผู้หญิงคนเดียวที่เขาเฝ้าตามติดตลอดมาทั้งชีวิต เพราะเธอคือผู้หญิงที่ทำให้ใจเขาสั่นคลอนอย่างไม่น่าเชื่อ

อรุณีคือแฟนเก่าของเขาที่เขาเคยคบสมัยเรียนมหาวิทยาลัย

“งั้นไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขึ้น ดวงตาของเขาพราวระยับราวราชสีห์กำลังล่าเหยื่อ

“ได้เดี่ยวฉันแคนเซิลโต๊ะอาหารวันนี้ก่อน” อรุณีเอ่ยแล้วสาวเท้าย่างเข้าไปในร้านอาหาร

ชายหนุ่มลอบมองสังเกตทรวงอกอิ่มดุนดันถูกซุกซ่อนภายใต้ชุดเดรสสีแดงสั้นที่วาบหวิวอย่างจงใจ

เวลานี้อรุณีปล่อยผมยาวสลวยลงถึงกลางหลัง ดวงหน้าคู่งดงามอยู่ภายใต้แว่นกันแดดสีชา

กระโปรงสั้นที่กระเพื่อมขึ้นลงเผยให้เห็นเรียวขาสีสำลีนวลเนียน...น่าสัมผัส

หากวันนี้เอรอน เวคัส นพกูล ไม่ได้ชิมอาหารหวานวันนี้เขาคงนอนไม่หลับเป็นแน่ ดวงตาของชายหนุ่มพราวระยับราวกับสิงโตกำลังออกล่าเหยื่อ…วันนี้เป็นไงเป็นกัน

เอรอนนักธุรกิจหนุ่มสิงโตแห่งวงการเอเจนซี่ต้องได้เธอมา...แม่ดาวค้างฟ้า

ชายหนุ่มลูบคางเล็กน้อย กลิ่นน้ำหอมของอรุณียังคงติดอยู่ที่จมูกของเขา

อรุณีสาวเท้าเข้าไปยังร้านอาหาร ประตูบานเลื่อนสไลด์เปิดเพียงแค่หญิงวัยกลางคนสัมผัสมัน

“สวัสดีค่ะ” เสียงกล่าวคำทักทายดังขึ้นจากพนักงานในเดอะเรดรีฟเวอร์ ร้านอาหารชื่อดังที่เหล่าไฮโซชอบมานั่งรับประทานอาหาร

อรุณีสาวเท้าเยื้องย่างผ่านกลุ่มคนที่นั่งรับประทานอาหารอย่างรวดเร็วจนไปถึงเคาน์เตอร์คิดเงิน

“ดิฉันจะมายกเลิกโต๊ะที่จองไว้ค่ะ” นางแบบแห่งวงการมายาเอ่ยขึ้น

“ได้ค่ะ...รอสักครู่ค่ะ” พนักงานบริกรเอ่ยตอบอรุณี

ไม่นานเกินรอเจ้าของร้านอาหารก็เดินเข้ามาแล้วคีย์คำสั่งที่เครื่องคอมเพื่อยกเลิกโต๊ะจองอาหารค่ำวันนี้

“เรียบร้อยค่ะ ทางเราได้ยกเลิกโต๊ะให้แล้วนะคะ” ผู้จัดการร้านอาหารเอ่ยอย่างสุภาพ

“ค่ะ” อรุณีเอ่ยแล้วหมุนตัวออกไปจากร้านอาหารเดอะเรดรีฟเวอร์ทันที

หญิงวัยกลางคนสาวเท้าเดินอย่างเร่งรีบ ดวงตาคู่นั้นกวาดสายตามองไปมาอย่างหวาดระแวง

อรุณีไม่แน่ใจนักว่าการคุยระหว่างอาหารค่ำครั้งนี้กับเอรอนจะเป็นเรื่องดีหรือไม่

เพราะหญิงสาวเองก็สังเกตเห็นดวงตาสิงห์อย่างเอรอน เวคัส นพกูล เช่นกัน

คนอย่างเอรอนต้องมีลับลมคมนัยมากกว่านี้แน่ เขาคงไม่ได้เรียกหาเธอเพียงแค่อยากปรับความเข้าใจทั้งที่เลิกกันไปเป็นสิบปีแล้ว...หรือว่าเขาต้องการให้เธอทำอะไรให้กันแน่

อรุณีสาวเท้าออกไปอย่างเร่งรีบเพื่อหลบสายตาผู้คนที่ หญิงวัยกลางคนเกรงว่าไม่ช้านานน่าจะต้องมีใครรู้ว่าเธอเป็นใคร

หญิงวัยกลางคนเดินออกมาจากร้านอาหาร อรุณีสังเกตเห็นเอรอนในชุดลำลองสบายๆ เวลานี้เขายืนรอเธอหลบหนีจากผู้คนมากมายข้างกำแพงร้านอาหาร

“เรียบร้อยแล้วค่ะ คุณเอรอน” ท้ายประโยคเสียงของอรุณีเอ่ยประชดประชัน

“งั้นเราไปกันเลยนะ” เอรอนเอ่ยขณะเอามือออกจากระเป๋ากางเกง

อรุณีไม่ตอบอะไรมากนัก นางแบบสาวสาวเท้าเดินเคียงข้างชายหนุ่มไปยังรถสปอร์ตสุดหรูของเขา ท่ามกลางสายตาคู่หนึ่งที่จับจองมองมาอย่างกังวล

รถสปอร์ตคันหรูแล่นออกจากร้านอาหารไปแล้ว หากแต่ ชาเอมที่นั่งดินเนอร์กับเอดอสอยู่อดสงสัยไม่ได้

“นั่นมันคุณอรุณี กับพี่เอรอนนี่” ชาเอมคิดเบา ๆ ในใจ

“เขาจะไปไหนกันนะ” ชาเอมคิดแล้วหันกลับมาเคี้ยวอาหารแก้มตุ่ยต่อ

+++

“แล้วคุณทานอะไรมาหรือยัง” เอรอนเอ่ยถามขณะจ้องมองดวงตาของอรุณีด้วยสายตาเจ้าเล่ห์

“ทานข้าวกลางวันมาแล้วจากบ้าน แต่ยังไม่ทานอาหารเย็น” อรุณีตอบอย่างเรียบ ๆ หญิงวัยเลขสามตีสีหน้าเรียบเฉย ไม่แสดงอาการใด ๆ

“งั้นมาทานอาหารเย็นกัน” เอรอนเอ่ยขึ้นขณะสาวเท้าเข้าหาอรุณีอย่างรวดเร็ว

ชายหนุ่มเข้าประชิดตัวหญิงสาวที่เขาใฝ่ฝันมานานแสนนาน

ริมฝีปากหนาทาบทับริมฝีปากบางอย่างร้อนรุ่ม อรุณีรู้สึกสะท้านไปทั่วเรือนกาย

เอรอนดันของหญิงสาวให้เอนราบลงบนโซฟาหนานุ่มของเขา

สัมผัสวาบหวามอดทำให้อรุณีหวาบหวามในหัวใจไม่ได้...

อรุณีจูบตอบเขาอย่างเผลอไผลดวงตาคู่งดงามปิดพริ้มอย่างลืมตัว

หญิงวัยสามสิบสองนอนราบลงกับพื้นอย่างยอมจำนนต่อหัวใจตนเอง

เอรอนปลดกระดุมเสื้อของเขาออก ขณะมือยังคงสาละวนกับการประโลมไล้อรุณีอย่างกระหาย

ชายหนุ่มถลกกระโปรงอรุณีออกจนเหลือแต่เรือนร่างเปลือยเปล่า

อรุณีเบิกตากว้างกว่าเดิมยามเมื่อชายหนุ่มซุกซน เดรสสีแดงถูกถอดทิ้งอย่างไม่ไยดี

มือหนาเอื้อมลูบไล้ไปที่กางเกงในตัวจิ๋วอย่างหื่นกระหาย

เวลานี้เอรอนไม่สามารถต้านความต้องการตนเองได้ต่อไปอีกแล้ว

เรือนกายเปลือยเปล่าอยู่ตรงหน้าเขาราวกับลูกแกะทรวงอกอวบอิ่มที่เต็มไม้เต็มมืออดทำให้ชายหนุ่มที่เคล้นคลึงอยู่ครางออกมาไม่ได้

อรุณีมองช้อนสายตาขึ้นเวลานี้หญิงวัยเลขสามเข้าใจความหมายของแฟนเก่าของเธอแล้วว่าเขาต้องการสิ่งใด

ดวงตาคู่หยาดเยิ้มสบสายตากับดวงตาสิงห์ที่กระหายอย่างปรารถนาเช่นกัน

ไฟราคะโหมกระหน่ำเข้าสู่หญิงสาวราวกับต้องการให้เธอสลัดคราบความเป็นสาวน้อยไร้เดียงสา ไม่รู้ประสีประสาเป็น แม่เสือสาวที่ยอมจำนนต่อศัตรู

ดวงหน้างดงามแต้มรอยยิ้มอย่างเจือจาง หญิงสาวเพียงยกยิ้มในใจที่ไม่อาจต้านทานความปรารถนารุนแรงของเธอได้อย่างลืมตัว

“อรุณีคุณรู้ไหมว่าผมรักคุณมาตลอด” เอรอนเอ่ยขณะซุกไซ้แล้วพร่ำจูบไปที่หุบเขาสีชมพูสวยงามของอรุณี

“ฉันรู้...ทำเถอะ” หญิงวัยเลขสามทนความปรารถนาของตนเองไม่ไหวอีกต่อไป

เอรอนไล่จูบไปทุกกลีบดอกไม้ของเธออย่างจงใจ อรุณีครางเสียงกระเส่า หญิงสาวครางออกมาอย่างลืมตัวเช่นเดียวกันกับ เอรอน

นิ้วเรียวซุกซนของหนุ่มใหญ่ชอนเข้าไปในหุบเขาสวรรค์ของอรุณี...หญิงวัยเลขสามบิดเร่าอย่างลืมตัว

เวลานี้อรุณีรู้สึกโผผินได้เหมือนนกที่เป็นอิสระจากกรงขัง อรุณีซึมซับสัมผัสราคีอย่างลืมตัว

“ครางอีกสิ อรุณี” หนุ่มวัยกลางคนเอ่ยเสียงราวกับกระซิบ

เอรอนสอดแทรกแก่นกายกำยำเข้าสำรวจมวลหุบเขาที่เต็มไปดอกไม้กลิ่นหอม

แก่นกายกำยำทำให้อรุณีเบิกตากว้างสุดขีด แรงอารมณ์ทีปิดตายมานานคุกกรุ่นเข้ามาอีกครั้ง

อรุณีตอบรับแน่นอย่างลืมตัว สาวใหญ่ไม่เคยรู้สึกผกผิน อย่างนี้มาก่อน

ก้นงามกระดกขึ้นอย่างลืมตัว ยามที่ชายหนุ่มแทรกแก่นกำยำเข้ามาอย่างกระหาย...สอดเข้าสอดออก

อรุณียกสะโพกขึ้นความปรารถนาที่รุนแรงของเธอไฉนเลยเอรอนจะไม่รับรู้

“ลองยกก้นขึ้นสิครับ” เอรอนเอ่ย

อรุณีไม่รอช้าที่จะทำเช่นนั้น หญิงสาวยกก้นขึ้นยามเมื่อแก่นกำยำใหญ่สอดแทรกเข้ามาอย่างกระสันต์

อรุณีรู้สึกราวกับว่าเธอกลายเป็นโสเภณีร่านที่ปรารถนาแก่นกำยำของเอรอนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

หญิงวัยกลางคนร่อนเอวอย่างเชื่องช้า เธอพยายามซึมซับสัมผัสวาบหวามใจนี้ให้มากที่สุด แล้วครางออกมาอย่างลืมตัว

เตียงสั่นไหวอย่างแรงยามเมื่อหนุ่มใหญ่กระแทกอรุณีอย่างไม่ปรานีปราศัย

อรุณีครวญสวาทอย่างยินยอม เวลานี้เธอไม่ใช่หญิงพรหมจรรย์ที่ชอบช่วยตนเองอีกต่อไป

สัมผัสวาบหวิวในใจและเรือนกายนี้มีเอรอนเป็นเจ้าของความรู้สึกนี้ดีกว่าการช่วยตนเองด้วยแตงกวาใหญ่ยาวเยอะเพราะเอรอนนั้นใหญ่ และแข็งแรงกว่าเป็นล้านเท่า

อรุณีปลดปล่อยความปรารถนาตนเองไปกับแรงราคะ ที่หอมกรุ่นราวแมงเม่าบินเข้ากองไฟ

หล่อนสัมผัสได้ว่าเอรอนปรารถนาในตัวของเธอมานานแสนนาน

“เอรอน” อรุณีเรียกชายหนุ่มเสียงแผ่วขณะที่เอรอนถอดแก่นกายกำยำของเขาออกจากช่องทางสีสวาทที่สวยงามของเธอ

เอรอนลูบไล้ไปที่ทรวงอกอวบอิ่มอย่างกระสันต์ความใคร่ยามนี้ทำให้เอรอนที่อสุภาพมาตลอดแปรเปลี่ยนเป็นสิงโตผู้ล่าเหยื่ออย่างไม่ต้องสงสัยไปเสียแล้ว

“คุณรู้ไหม ผมรอคุณมาตลอดหลังจากที่เราเลิกกันไป” เอรอนเอ่ยขณะมองดวงหน้างดงามที่สมปรารถนาอย่างรู้ทัน

อีกครั้งที่อรุณีเพียงพยักหน้าอย่างรับรู้ในท่วงทีของเขา

“ฉันเองก็รอคอยคุณเช่นกัน” อรุณีเอ่ยแล้วลอบมองดวงหน้าคมคายอย่างหลงใหล...แววตาคู่นั้นเผยความนัยอย่าง ไม่ปิดบัง

ทว่าเอรอนไม่รอช้า ชายหนุ่มบดจูบลงไปยังช่องทางรัก สีชมพูสวย

“อ๊า” อรุณีครางออกมาอย่างลืมตัว

เวลานี้เอรอนช่างเหมือนเด็กน้อยซุกซน หนุ่มใหญ่ใช้ ริมฝีปากโลมเลียไปยังกลีบบุปฝาสีสวย

เขาแหวกกลีบราวกับนักเดินทางในพงไพร อรุณีกระตุกเมื่อเอรอนใช้ลิ้นสากเลียถี่ขึ้น

“อ๊า...อ๊า อยากไม่ไหวแล้ว” อรุณีบอกความต้องการของเธอให้เอรอนรับรู้

น้ำหวานสวาทอรุณีไหลออกมาเปรอะเปื้อนใบหน้าของ ชายหนุ่มเต็มไปหมด

เอรอนกระดกลิ้นสากเร็วและถี่ขึ้นกว่าเดิม หนุ่มใหญ่รู้สึก สุขใจยามเมื่อได้ยินเสียงปรารถนาของอรุณีดังลั่นห้องของเขา

อรุณีกระตุกแล้วครางลั่นคับห้องออกมาสามครั้ง เวลานี้หญิงสาวยังคงต้องการเขาอย่างถึงที่สุด พลันน้ำสีขาวแห่งความ สุขสันต์ก็ไหลมาพร้อมเลือดพรหมจรรย์ของเธอ

กระแสสินธุ์สีขาวขุ่นไหลออกมาจากเรียวขางาม เอรอนมองภาพนั้นราวกับจะบันทึกไว้ในความทรงจำของเขาอย่างยินดี

ผลงานของเขาทำให้หญิงสาวสบสายตาเขาด้วยสายตา เว้าวอน

เขารู้ว่าอรุณียังต้องการอะไรอีก…

เอรอนสอดใส่แก่นกายเข้าไปใหม่ เวลานี้ชายหนุ่มต้องการปลดปล่อยความต้องการของเขาในตัวเธอเช่นเดียวกัน

“อ๊า” เสียงหวานแหลมครวญกระชั้นกว่าเดิมยามเมื่อหนุ่มใหญ่ปลดปล่อยแรงอารมณ์แห่งราคะให้ถี่ขึ้น

อรุณีครวญครางเสียงกระสันกว่าเดิม หญิงวัยเลขสามครางรุนแรงขึ้นท่ามกลางสนามราคะของเอรอน

ในที่สุดหนุ่มใหญ่ก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นขาวออกมาในตัวของอรุณี ท่ามกลางความหอบหายใจของเขาและเธอ เหงื่อเม็ดใหญ่ไหลซึมออกมาจากเรือนไหมสลวยของอรุณี

เวลานี้อรุณีเป็นของเขาของเอรอน เวคัส นพกูลคนเดียว และเขาจะไม่ยอมให้เธอจากเขาไปไหนอีกแล้ว

หนุ่มใหญ่รั้งเอวอรชรของนางแบบสาวใหญ่ให้เข้ามาหาเขาแล้วพร่ำกระซิบข้างหูของอรุณี เอรอนเชื่อว่าอรุณีจะลืมคำนี้ไม่ลงเลยทีเดียว

ชายหนุ่มบดจูบขยี้ริมฝีปากอวบอิ่มอย่างแรง พร้อมทั้งฝากรอยรักไว้เป็นพยานว่า

‘นับแต่นี้ไป ...อรุณี วาดดาว เธอต้องเป็นของฉันคนเดียว’

+++