เสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้นภายในบ้านหลังใหญ่แสนโอ่อ่า หรูหราและสวยงามสมฐานะผู้ที่ครอบครองอย่างครอบครัวแมทธิวและดารียะห์ สองสามีภรรยาที่ต่างเชื้อชาติ แต่ก็รักและเลือกใช้ชีวิตคู่ด้วยกัน แมทธิวนั้นเป็นเศรษฐีทองคำชาวฝรั่งเศส ได้รู้จักและแต่งงานกับดารียะห์ ทายาทบ่อน้ำมันรายใหญ่ของบรูไน การแต่งงานของทั้งคู่เหมือนเรือล่มในหนองก็ไม่ปาน เพราะยิ่งส่งให้ทั้งสองครอบครัวมั่งคั่งและร่ำรวยมากขึ้น
ดารียะห์หันซ้ายหันขวามองหาคนรับใช้ ก่อนจะส่ายหน้าให้ เพราะไม่เห็นมีใครเดินมารับโทรศัพท์ที่ส่งเสียงอยู่ภายในบ้านสักคน ร่างอวบๆ แต่ยังคงดูสาวและสวยของเจ้าของบ้านเดินไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดรับสายเสียเอง
“ฮัลโหล” เสียงเอ่ยทักเป็นภาษาท้องถิ่นชาวบรูไนแบบสั้นๆ แต่กังวานฟังเหมือนคนมีอำนาจ แตกต่างกับหญิงรับใช้ในบ้าน เพียงแค่นี้อัสมาห์ก็ยิ้มออก ไม่คิดว่าดารียะห์จะรับสายด้วยตัวเอง
“คุณพี่ดารียะห์ ดิฉันอัสมาห์นะคะ” บุคคลที่โทรเข้ามาเอ่ยแนะนำตัว
“อ้าว...อัสมาห์ ไม่ได้คุยกันซะนาน สบายดีหรือเปล่า?” ดารียะห์ค่อยๆ หย่อนตัวลงไปนั่งบนโซฟาสุดหรูของเธอ ก่อนจะยกขาขาวขึ้นไขว่ห้าง เธอนั้นถึงจะมีเชื้อสายบรูไนหรือมุสลิม แต่การเลี้ยงดูก็จะเป็นแบบหัวสมัยใหม่ การแต่งตัวจึงไม่ได้เคร่งธรรมเนียมมากมายนัก ตามแต่ละโอกาสเสียมากกว่า
“ค่ะ...คุณพี่จำเรื่องที่เราพูดคุยกันได้ไหมคะ ที่จะให้ลูกๆ ของเราแต่งงานกัน” อัสมาห์ไม่อ้อมค้อม เธอพูดตรงประเด็นในทันที เพราะร้อนใจเรื่องที่ภีรดลลูกชายอยากแต่งงานกับจิตรานุช หญิงสาวชาวไทยที่เธอมองว่าไม่คู่ควรกับลูกชายเธอสักนิด
“จำได้สิ เรื่องสำคัญแบบนั้น” คนฟังไม่ได้ตกใจ เพราะเรื่องนี้มีการพูดคุยกันมาสักระยะแล้ว แต่ยังไม่ได้เป็นทางการมากนัก เพราะเห็นว่าเด็กทั้งคู่ยังไม่ได้มีโอกาสพบหน้ากัน
“น้องต้องขอโทษคุณพี่ด้วย ที่ไม่ได้ไปคุยกับคุณพี่ด้วยตัวเองที่บ้าน แต่กลับโทรมาแบบนี้ เพราะน้องร้อนใจมากค่ะ ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว”
“ร้อนใจ เกิดปัญหาอะไรขึ้นอัสมาห์” ดารียะห์คิ้วขมวดทันที เพราะฟังจากน้ำเสียงอัสมาห์ดูร้อนใจปนกังวลมากทีเดียว
“ก็ลูกชายของน้องน่ะสิคะ ตอนนี้มีผู้หญิงที่ไหนก็ไม่รู้จะมาแบล็คเมล์แต่งงานด้วยเสียให้ได้ น้องกับคุณศุภกรกลุ้มใจกันมาก ไม่รู้จะทำยังไงดีแล้ว” พูดจบก็ถอนหายใจออกมาหนักๆ ให้ปลายสายรับรู้ถึงความกลุ้มใจในขณะนี้
“ตายจริง ถ้าลูกชายอัสมาห์เกิดเรื่องแบบนี้แล้วเราจะทำยังไง?” มือขาวอวบยกขึ้นทาบอกพลอยเป็นกังวลไปด้วย
“น้องถึงได้โทรมาถามความคิดเห็นของคุณพี่ไงคะ ว่าจะให้หนูนาตาเซียได้พบหน้ากันกับภีรดลได้หรือเปล่า ถ้าเด็กสองคนชอบพอกัน ทางน้องก็จะได้สู่ขอหมั้นหมายหนูนาตาเซียให้เรียบร้อย ผู้หญิงใจง่ายคนนั้นจะได้ไม่มาวุ่นวายอีก” อัสมาห์หวังเป็นอย่างมากที่จะให้นาตาเซียพบหน้ากับภีรดล เพราะมั่นใจว่าลูกชายเธอต้องชอบหญิงสาวตั้งแต่แรกเห็นอย่างแน่นอน
“เอ๊ะ! จะดีเหรอ ในเมื่อนี่เป็นปัญหาของลูกชายอัสมาห์ที่น่าจะจัดการเอง ทำไมไม่ทำเสียให้เรียบร้อยค่อยมาพบหน้ากัน”
“ลูกชายน้องจัดการแล้วค่ะ ตอนนี้ถึงได้รู้สึกเศร้าและผิดหวังหนักที่ถูกผู้หญิงมาหลอกปั่นหัวเล่น หลอกว่าตัวเองท้องด้วยนะคะคุณพี่ ถ้าได้พบหน้าหนูนาตาเซีย ภีรดลคงพอสดชื่นขึ้นมาได้บ้าง เพราะเราก็มองออกว่าเด็กทั้งคู่เหมาะสมกันมาก” ปลายสายเริ่มตีไข่เพิ่มลงไปอีกหน่อย พยายามหว่านล้อมให้ดารียะห์เห็นด้วย
“ฉันก็อยากให้เป็นแบบนั้น แต่ตอนนี้นาตาเซียไม่อยู่บ้าน” ความที่อยากเป็นดองกันอยู่แล้ว ทำให้ดารียะห์ไม่ปฏิเสธเรื่องที่จะให้เด็กทั้งคู่พบหน้ากันแต่อย่างใด
“ออกนอกเมืองเหรอคะ”
“เขาบินไปยุโรป หามหาวิทยาลัยเพื่อจะเรียนต่อระดับปริญญาโท เห็นว่าเกือบเดือนถึงจะกลับค่ะ” ดารียะห์เอ่ยบอกไป เพราะถ้า อัสมาห์โทรมาเร็วกว่านี้สักวันสองวัน เธอคงห้ามลูกสาวเอาไว้ก่อน
“ช่างเป็นข่าวร้าย แต่ไม่เป็นไรค่ะ อย่างน้อยจะได้ไปพร้อมกัน” อัสมาห์ไม่มีทางเลือกก็คงต้องถ่วงเวลารอวันที่นาตาเซียจะเดินทางกลับมาเท่านั้น
“รอ...เพื่อจะไปไหน” คนได้ฟังขมวดคิ้วสงสัยอีกครั้ง
“เมืองไทยค่ะ คุณพี่กับคุณแมทธิวไปเมืองไทยพร้อมกับครอบครัวน้องนะคะ เราจะได้ไปพักผ่อนที่บ้านเกิดสามีของน้อง บรรยากาศสวยๆ ของทะเลที่นั่น อาจจะทำให้เราสองครอบครัวได้รับข่าวดีก็เป็นได้” น้ำเสียงหว่านล้อมของอัสมาห์ดังขึ้น
“เมืองไทย ก็น่าสนใจนะ”
“ค่ะ เดี๋ยวทริปนี้น้องจัดการที่พักสุดหรูไว้ให้ รับรองคุณพี่ต้องพอใจ” อัสมาห์รีบเสนอตัวทันที แค่นี้ขนหน้าแข้งของเธอไม่มีทางร่วงหรอก
“แต่ฉันขอถามคุณแมทธิวก่อนว่าจะว่างหรือเปล่า?”
“ยินดีค่ะ น้องจะรอคำตอบจากคุณพี่ หวังว่าจะเป็นข่าวดีนะคะ” ทั้งสองคนดูจะยิ้มออกมา อัสมาห์วางสายไปแล้ว ดารียะห์นั้นนั่งยิ้มกับตัวเอง ถ้าแผนการนี้สำเร็จเธอก็จะผูกมัดลูกสาวเพียงคนเดียวให้อยู่กับเธอที่บรูไนไปตลอดชีวิต ครอบครัวของอัสมาห์ก็ไม่ได้น่าเกลียดอะไร เป็นถึงนักธุรกิจน้ำมันรายใหญ่ อีกอย่างยังมีเชื้อสายของคนไทย ที่ไม่คิดมีบ้านเล็กบ้านน้อยให้ลูกสาวเธอช้ำอกถ้าแต่งงานด้วย
เพราะถ้าแต่งงานกับผู้ชายบรูไนที่สามารถมีภรรยาได้ถึงสี่คน เธอไม่ยอมแน่นอน ลูกสาวเธอต้องมีผัวเดียวเมียเดียวเหมือนเธอเท่านั้น เธอไม่อยากให้ลูกของนาตาเซีย เกิดมาใช้ชีวิตเหมือนเธอตอนเด็ก ที่เห็นความเจ้าชู้ของพ่อ หรือเห็นนาตาเซียมีทุกข์เพราะสามีพาหญิงอื่นเข้าบ้านหรอกนะ เหตุผลนี้ก็เป็นเหตุผลหลักที่เธอเลือกแต่งงานกับแมทธิวเช่นกัน ลูกสาวเธอต้องมีความสุขแน่นอน มีความสุขแทนคนที่จากไปด้วย
“นั่งยิ้มอะไรคุณ?” แมทธิวที่เดินเข้ามาในบ้าน หลังจากออกรอบตีกอล์ฟกับเพื่อนที่เป็นนักธุรกิจเอ่ยถามขึ้นเป็นภาษาอังกฤษ ถึงจะมาอยู่ที่บรูไนเป็นสิบๆ ปีแล้ว แต่หนุ่มใหญ่ก็เลือกที่จะพูดภาษาอังกฤษเสียเป็นส่วนใหญ่ จะพูดภาษาท้องถิ่นของที่นี่ก็ตอนที่ติดต่อธุรกิจแต่ก็น้อยครั้ง
“ก็เรื่องแต่งงานของนาตาเซียค่ะ” ดารียะห์หันมาตอบสามีเป็นภาษาอังกฤษด้วยเช่นกัน ในแววตาของเธอยังคงมีความรักให้สามีเสมอ เพราะตลอดเวลาที่แต่งงานมา แมทธิวซื่อสัตย์กับเธอมาโดยตลอด ใจจริงก็อยากให้นาตาเซียแต่งงานกับชาวยุโรปเหมือนเธอ แต่ก็กลัวว่าลูกสาวจะไปอยู่บ้านสามีจึงไม่สนับสนุน
“แต่งงาน ตกลงนี่จะคลุมถุงชนลูกจริงๆ นะเหรอ?” เมื่อพูดถึงเรื่องนี้แมทธิวออกอาการเครียดเล็กน้อย เพราะไม่ค่อยชอบใจ อยากให้นาตาเซียตัดสินใจด้วยตัวเองมากกว่า
“ค่ะ แต่ก่อนจะคลุมถุงชน ฉันยังให้โอกาสลูกได้พบกับว่าที่เจ้าบ่าวนะ ถือว่าดีแล้ว เพราะบ้านอื่นเขาจัดงานแต่งงานแล้วให้เจอหน้ากันตอนเข้าหอเสียด้วยซ้ำ”
“ไม่ลองคิดดูใหม่เหรอคุณดารียะห์”
“ฉันคิดดีแล้วค่ะ ถ้านาตาเซียมีแฟนจริงอย่างที่คุณกังวล ป่านนี้เราก็ต้องรู้เรื่อง ให้ลูกแต่งงานกับผู้ชายดีๆ ที่เราเลือกให้น่ะดีที่สุด” ดารียะห์ยิ้มกับความคิดของตัวเอง เพราะเธอมองคนไม่ผิดแน่นอน ถึงจะยังไม่เคยเห็นภีรดล แต่ดูจากพ่อแม่แล้วก็พอจะเดาออกว่าคงอบรมลูกชายเป็นอย่างดีแน่นอน
แมทธิวที่ค้านเรื่องนี้ตั้งแต่แรกแล้ว แม้จะพยายามเปลี่ยนใจภรรยาแค่ไหนก็คงไม่สำเร็จ เพราะดารียะห์เป็นคนแน่วแน่ คิดอะไรแล้วต้องทำให้ได้ ถ้าฝ่ายนั้นเป็นผู้ชายที่ดีจริงก็ว่าไป แต่ถ้าไม่ดี เขานี่แหละจะเป็นคนขัดขวางให้ถึงที่สุด
ทางด้านครอบครัวว่าที่เจ้าบ่าว เมื่อเห็นภรรยาวางสายไปแล้ว ศุภกรก็ขยับเข้ามาใกล้แล้วเอ่ยถามภรรยาทันที เพราะจากคำพูดที่ได้ฟังตอนอัสมาห์คุยโทรศัพท์ เขายังไม่ค่อยแน่ใจสักเท่าไหร่
“เป็นยังไงบ้างคุณ?” น้ำเสียงทุ้มของหนุ่มใหญ่ชาวไทยอายุห้าสิบกว่าปีเอ่ยถามขึ้น อายุก็ปูนนี้ แต่กลับยังปวดหัวด้วยเรื่องที่ลูกชายหมั่นก่อขึ้นเสียเหลือเกิน
“หนูนาตาเซียบินไปยุโรป อีกประมาณหนึ่งเดือนถึงจะกลับ” อัสมาห์หันมาบอกสามี หลังจากคุยกับแม่ของว่าที่สะใภ้เรียบร้อย แต่เธอก็พูดเกริ่นไปแล้วว่าจะรอ
“หนูนาตาเซียน่าจะกลับทันวันที่เราเดินทาง ผมจะพยายามยื้อเวลาเพื่อรอแล้วกัน” ศุภกรพยักหน้าให้ ตอนนี้คงมีทางเดียวเท่านั้น
“ค่ะๆ แล้วถ้ามันไม่ทันการณ์ล่ะคุณ” อัสมาห์ยังคงเป็นกังวลอยู่ เพราะกลัวทุกอย่างไม่เป็นไปตามแผนที่วางเอาไว้ จะยุ่งกันไปใหญ่
“งั้นเราก็ไปพูดคุยเรื่องสู่ขอจิตรานุชก่อน เพราะการแต่งงานของคนไทยต้องรอฤกษ์ เราใช้ช่วงเวลานั้นถ่วงเวลาจนกว่าหนูนาตาเซียจะกลับมา”
“ค่ะ” อัสมาห์เห็นด้วยกับความคิดของสามี มีทางเดียวคือรอ และเธอค่อนข้างมั่นใจว่าภีรดลต้องชอบนาตาเซียมากอย่างแน่นอน ถ้าสองคนนั้นตกลงใจแต่งงานกัน เธอจะจัดงานแต่งให้ดังเป็นข่าวทั้งประเทศจนข้ามไปถึงประเทศไทยเลยยิ่งดี
“ไมค์ก็เหลือเกิน เจ้าชู้จนได้เรื่อง” ศุภกรส่ายหน้าให้เมื่อพูดถึงลูกชาย ถ้าไม่เป็นเพราะความที่รักคนง่าย เข้าใกล้ใครที่ถูกใจมากหน่อยก็เพ้ออยากแต่งงานแบบนี้ ที่บ้านคงไม่เดือดร้อนวิ่งหาผู้หญิงให้มาแต่งงานด้วย เพราะภีรดลไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ชักอยากจะรู้แล้วว่าจิตรานุชเป็นคนยังไง ถึงหว่านล้อมให้พ่อปลาไหลที่รักใครไม่เป็นอย่างภีรดล อยากแต่งงานมากถึงขนาดนี้
“ใช่ ลูกชายของใครก็ไม่รู้”
“ลูกชายผม แต่ไม่ได้เชื้อผมสักนิด” หนุ่มใหญ่เอ่ยรับ เพราะความเจ้าชู้ประตูดินนั้นเขาไม่เคยทำมาก่อน แม้ธรรมเนียมของที่นี่ ผู้ชายสามารถมีภรรยาได้ถึงสี่คน แต่เขาก็เลือกที่จะไม่ทำ แต่พ่อลูกชายตัวดีของเขาสี่คนคงไม่พอเป็นแน่ ถ้าแต่งงานไปแล้วไม่รู้จะไปหลงรักใครแบบนี้เข้าให้อีกหรือเปล่า
“ค่ะ ฉันถึงต้องให้ไมค์แต่งงานกับผู้หญิงดีๆ จะได้เกรงใจ ไม่กล้าทำเรื่องแบบนี้อีก” อัสมาห์ไม่รู้หรอกว่าลูกชายเธอจะลดความเจ้าชู้ได้หรือเปล่าหลังแต่งงาน แต่อย่างน้อยก็หวังให้ลดลงไปบ้าง ภีรดลต้องแต่งงานและใช้ชีวิตอย่างมีความสุขกับนาตาเซียอย่างแน่นอน ได้สะใภ้เป็นถึงเชื้อพระวงศ์แม้จะห่างๆ ก็เถอะ อย่างไรก็ดีกว่าจิตรานุชร้อยเท่าพันเท่าแน่นอน แต่กว่าจะถึงวันนั้นก็คงต้องเฝ้าภาวนาให้นาตาเซียกลับมาไวๆ
