ตอน 2

เมย์ POV

ประสบการณ์ที่ผ่านมาบอกฉันว่าการถูกจ้องมองแบบนี้มักจะไม่จบลงด้วยดี แต่ร่างกายของฉันกลับไม่ได้ปฏิเสธมัน

สายตาของชินวุฒิที่จ้องมองมาอย่างเปิดเผยทำให้ร่างกายของฉันเกิดความปั่นป่วนอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

ฉันรู้สึกเหมือนเลือดในกายกำลังเดือดพล่าน ความร้อนรุ่มแผ่ซ่านไปทั่วทุกอณู

ฉันจินตนาการถึงมือที่แข็งแกร่งของเขาที่กำลังโอบรัดเอวของฉัน ร่างกายที่แข็งแกร่งของเขากำลังบดเบียดเข้าหาฉัน

ความปรารถนาที่ถูกเก็บซ่อนมานานปะทุขึ้นอย่างรุนแรง

ขาของฉันเริ่มอ่อนแรง มือสั่นเทาจนแทบจะควบคุมตัวเองไม่ได้

ฉันรู้สึกเหมือนกำลังจะทรุดตัวลงไปกองกับพื้น

ภาพของสุดารัตน์ที่เล่าถึงความเร่าร้อนของชินวุฒิผุดขึ้นมาในหัว

'เขาทำให้ฉันรู้สึกเหมือนเป็นผู้หญิงอย่างสมบูรณ์แบบ' เสียงของสุดารัตน์ดังก้องในโสตประสาท

ฉันอยากจะสัมผัสความรู้สึกนั้นบ้าง อยากจะถูกครอบงำด้วยพลังอันดิบเถื่อนของเขา

ร่างกายของฉันเริ่มสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้

ฉันรีบเดินหนีจากสายตาของเขา เดินกลับเข้าห้องนอนแล้วล็อกประตูอย่างแน่นหนา

ฉันหายใจหอบถี่ ซบหน้ากับประตู พยายามจะสงบสติอารมณ์

แต่ความปรารถนาที่ปะทุขึ้นมามันรุนแรงเกินกว่าจะควบคุมได้

ฉันเดินไปที่เตียง ล้มตัวลงนอนแล้วเริ่มสำรวจร่างกายของตัวเอง

นิ้วของฉันลูบไล้ไปตามผิวหนังที่ร้อนผ่าว ความปรารถนาที่ถูกกดทับมานานต้องการการปลดปล่อย

ฉันหลับตาลง ภาพของชินวุฒิผุดขึ้นมาในหัว

กล้ามเนื้อที่แข็งแกร่ง ดวงตาที่คมกริบ รอยยิ้มที่เย้ายวน

ฉันจินตนาการว่าเขากำลังอยู่ตรงนี้ กำลังโอบกอดฉันอย่างเร่าร้อน

กำลังบดขยี้ฉันด้วยร่างกายที่แข็งแกร่งของเขา

ฉันปล่อยให้ความรู้สึกเหล่านั้นครอบงำตัวเอง ปลดปล่อยความปรารถนาที่ถูกกักเก็บไว้ทั้งหมด

เมื่อทุกอย่างสงบลง ฉันก็รู้สึกเหนื่อยล้าอย่างถึงที่สุด

นอนหายใจหอบอยู่บนเตียงอย่างหมดเรี่ยวแรง

ฉันมองเพดานห้องอย่างเลื่อนลอย

ความรู้สึกผิดบาปเริ่มคืบคลานเข้ามาในหัว

แต่ลึกๆ แล้ว ฉันก็รู้สึกถึงความต้องการที่อยากจะถูกครอบงำ

อยากจะถูกบังคับให้ทำอะไรบางอย่างที่ฉันไม่เคยคิดจะทำ

อยากให้มีใครสักคนมาจัดการกับความปรารถนาที่บ้าคลั่งของฉัน

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์

ฉันคว้าโทรศัพท์ขึ้นมาดู พบว่าเป็นสายเรียกเข้าจากภวัต

"เมย์ ตื่นแล้วเหรอ?" เสียงของเขาดังขึ้นในสาย

ฉันรู้สึกปวดหัวตุบๆ เหมือนถูกทุบด้วยค้อน

"อืม" ฉันตอบเสียงงัวเงีย

"คืนนี้ฉันคงไม่กลับนะ มีประชุมด่วนที่ต่างจังหวัด" เขาพูด

หัวใจของฉันรู้สึกชาชินกับคำพูดแบบนี้เสียแล้ว

"อืม" ฉันตอบกลับไปสั้นๆ

"ดูแลตัวเองด้วยนะ" เขาพูดทิ้งท้ายแล้ววางสายไป

ฉันวางโทรศัพท์ลงข้างตัว มองเพดานห้องอย่างว่างเปล่า

คืนนี้ฉันอยู่คนเดียวอีกแล้ว

ฉันลุกขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ เดินไปที่ห้องน้ำ ล้างหน้าล้างตาเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่น

เมื่อเดินออกมาจากห้องน้ำ ฉันก็เดินไปที่ห้องครัว กะว่าจะชงกาแฟดื่ม

แต่เมื่อเดินผ่านห้องของชินวุฒิ ฉันก็สังเกตเห็นว่าประตูห้องของเขาแง้มอยู่เล็กน้อย

และมีเสียงกระซิบกระซาบดังออกมาจากด้านใน

ความอยากรู้อยากเห็นเข้าครอบงำ ฉันเดินเข้าไปใกล้ประตูห้องเขาอย่างเงียบๆ แล้วแง้มประตูออกไปอีกเล็กน้อย

ภาพที่เห็นทำให้ฉันถึงกับตัวแข็งทื่อ

ชินวุฒิกำลังนั่งอยู่หน้าคอมพิวเตอร์ เขาท่อนบนเปลือยเปล่า กำลังใช้มืออีกข้างหนึ่งช่วยตัวเองอย่างเร่าร้อน

สายตาของเขาจ้องมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์อย่างไม่กะพริบ

ฉันแอบมองตามสายตาของเขาไปที่หน้าจอ

บนหน้าจอคอมพิวเตอร์กำลังฉายภาพวิดีโอคู่รักหนุ่มสาวกำลังมีเซ็กซ์กันอย่างดุเดือด

ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว ความรู้สึกผิดชอบชั่วดีปะปนกับความตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก

สายตาของฉันกวาดมองไปทั่วห้องของชินวุฒิ

และสายตาของฉันก็หยุดลงที่บนโต๊ะข้างเตียง

มีเสื้อในสีดำลูกไม้ของฉันวางอยู่ตรงนั้น

หัวใจของฉันหล่นวูบลงไปที่ตาตุ่ม

เสื้อในตัวนั้นหายไปจากตะกร้าผ้าที่ฉันเตรียมจะซักเมื่อเช้านี้

เขาขโมยมันไป?

ความรู้สึกถูกคุกคามผสมกับความตื่นเต้นอย่างประหลาด

ฉันยังคงจ้องมองไปที่หน้าจอคอมพิวเตอร์ของเขา

เสียงครางของผู้หญิงในวิดีโอดังขึ้น ฉันรู้สึกคุ้นหูอย่างประหลาด

และเมื่อภาพเคลื่อนไหว ผู้หญิงคนนั้นก็หันหน้ามา

ฉันแทบจะหยุดหายใจ

นั่นมันภวัต สามีของฉัน!

ตอน 3

เมย์ POV

หัวใจของฉันเต้นรัวเหมือนกลอง ใบหน้าชาไปหมดราวกับถูกตบด้วยฝ่ามืออันหนักหน่วง

ไม่ผิดแน่ นั่นคือภวัต สามีของฉัน!

ฉันพยายามมองหาผู้หญิงคนนั้นอีกครั้ง แต่เธอกลับหันหลังให้กล้องแล้ว

ฉันมองผู้หญิงในวิดีโออย่างพินิจพิจารณา

รูปร่างของเธอ หน้าอกของเธอ สะโพกของเธอ

เธอไม่ได้ผอมเพรียวเหมือนนางแบบ แต่ก็ไม่ได้อ้วนเกินไป

คล้ายกับรูปร่างของฉันอย่างประหลาด

วิดีโอจบลงอย่างรวดเร็ว

ชินวุฒิปิดหน้าต่างวิดีโออย่างรวดเร็ว แล้วหันไปหยิบขวดยาเม็ดสีขาวขุ่นที่วางอยู่บนโต๊ะขึ้นมาดู

ฉันรีบถอยออกมาจากหน้าประตูห้องของชินวุฒิอย่างเงียบเชียบ เดินกลับเข้าห้องนอนของตัวเองอย่างรวดเร็วราวกับถูกผีหลอก

ฉันล็อกประตูห้องนอนแล้วล้มตัวลงนั่งที่พื้นพิงกับประตู

หัวใจยังคงเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมาจากอก

ภวัต? สามีของฉัน? ทำไมถึงเป็นเขาได้?

แล้วผู้หญิงคนนั้นคือใครกัน?

ฉันรู้สึกคลื่นไส้ พะอืดพะอมอย่างรุนแรง

การที่เขากลับบ้านมาทำหน้าที่สามีกับฉัน แต่กลับไปเริงรักกับผู้หญิงอื่นอย่างเร่าร้อน

ทำไมเขาถึงทำแบบนี้กับฉันได้?

เสียงเคาะประตูดังขึ้นเบาๆ

"พี่เมย์ครับ พี่เมย์?" เสียงของชินวุฒิดังขึ้นที่หน้าประตู "พี่เมย์เป็นอะไรรึเปล่าครับ? เห็นเดินกลับห้องไปเร็วๆ"

ฉันพยายามรวบรวมสติ ตอบกลับไปอย่างตะกุกตะกัก "ไม่เป็นไร... พี่แค่รู้สึกไม่ค่อยสบาย"

"ให้ผมเข้าไปดูไหมครับ?" ชินวุฒิถาม น้ำเสียงของเขาดูเป็นห่วงเป็นใยอย่างผิดปกติ

ฉันรู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว เขาคงรู้ว่าฉันแอบดูเขาอยู่

ลึกๆ แล้ว ฉันรู้สึกถึงความปรารถนาที่ยังคงคุกรุ่นอยู่ภายใน

แม้จะรับรู้ถึงความลับอันน่ารังเกียจของสามี แต่ความปรารถนาที่ชินวุฒิปลุกเร้าก็ยังคงอยู่

"ไม่ต้องหรอก... พี่แค่อยากอยู่คนเดียว" ฉันตอบ พยายามควบคุมเสียงไม่ให้สั่น

"งั้นให้ผมชงยาแก้ปวดหัวให้ไหมครับ?" เขาถาม

"อืม... ไม่เป็นไร" ฉันตอบ

"เดี๋ยวผมชงมาให้นะครับ พี่เมย์นอนรอเลย" ชินวุฒิพูดแล้วเดินจากไป

ฉันลุกขึ้นจากพื้น เดินไปที่เตียง แล้วทิ้งตัวลงนอนอย่างเหนื่อยล้า

ในใจยังคงสับสนอลหม่าน

ภวัตออกนอกลู่นอกทางมานานแค่ไหนแล้ว?

ทำไมชินวุฒิถึงมีวิดีโอแบบนั้น? หรือเขามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้?

เสียงก๊อกน้ำดังขึ้นจากห้องครัว แล้วก็เงียบไป

ไม่นานเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นอีกครั้ง

"พี่เมย์ครับ ผมเอายามาให้" ชินวุฒิพูด

ฉันลุกขึ้นจากเตียง เดินไปเปิดประตู

ชินวุฒิกำลังยืนยิ้มอยู่หน้าประตู มือของเขาถือแก้วน้ำอุ่นที่มีเม็ดยาละลายอยู่

"ขอบคุณนะชิน" ฉันรับแก้วมาจากเขา พยายามหลบสายตาที่ร้อนแรงของเขา

"พี่เมย์ดูเหนื่อยมากเลยนะครับ ดื่มยานี้แล้วนอนพักผ่อนเถอะ" เขาพูดพร้อมกับยื่นมือมาแตะเบาๆ ที่หน้าผากของฉัน

สัมผัสของเขาทำให้รู้สึกร้อนผ่าวไปทั้งตัว

ฉันยกแก้วน้ำขึ้นดื่มรวดเดียวหมด

รสชาติของยาแปลกๆ แต่ฉันก็ไม่ได้คิดอะไรมาก

"ขอบใจนะ" ฉันส่งแก้วคืนให้เขา

"ไม่เป็นไรครับ พักผ่อนเถอะ" ชินวุฒิพูดพร้อมกับส่งยิ้มให้ แล้วเดินจากไป

ฉันปิดประตูห้อง แล้วเดินกลับไปที่เตียง

ความรู้สึกง่วงงุนเริ่มคืบคลานเข้ามาอย่างรวดเร็ว

เปลือกตาเริ่มหนักอึ้ง

ร่างกายรู้สึกร้อนผ่าวขึ้นมาอย่างประหลาด

ฉันพยายามจะลืมตา แต่ก็ทำไม่ไหว

ในที่สุดฉันก็หลับไปอย่างง่ายดาย

แต่แล้วเสียงประตูห้องนอนก็เปิดออก

ฉันรู้สึกถึงน้ำหนักที่ยุบลงไปบนเตียงข้างๆ ฉัน

ดวงตาของฉันพยายามจะลืมขึ้นมามอง แต่ก็ทำไม่ได้

ร่างกายของฉันรู้สึกอ่อนแรงอย่างประหลาด

ฉันรู้สึกถึงมือที่ลูบไล้ไปตามต้นขาของฉัน

มันคือชินวุฒิ!

ภาพขวดยาเม็ดสีขาวขุ่นที่เขาถือในมือผุดขึ้นมาในหัว

ยา? ยานอนหลับ? หรือยาปลุกเซ็กซ์?

ฉันรู้สึกกลัวจับใจ

เขาจะทำอะไรฉัน?

ร่างกายของฉันรู้สึกร้อนรุ่มไปทั้งตัว ผิวหนังของฉันรู้สึกไวต่อการสัมผัสอย่างประหลาด

ฉันพยายามจะขยับตัว แต่ก็ทำไม่ได้

มันเหมือนฉันถูกตรึงไว้กับเตียง

มือของเขาเริ่มลูบไล้ขึ้นมาเรื่อยๆ จนถึงเอวของฉัน

ฉันรู้สึกถึงนิ้วที่สอดเข้าไปใต้ชุดนอนของฉัน

ฉันควรจะแกล้งหลับต่อไป หรือควรจะตื่นขึ้นมาต่อสู้?

ความกลัวเข้าครอบงำหัวใจของฉัน

มือของเขาเริ่มปลดสายเดี่ยวชุดนอนของฉันออก

แล้วชุดนอนของฉันก็ถูกถอดลงไปถึงสะโพก

อ่านต่อเลย
ร่วมสนับสนุนนักเขียนเพื่อเป็นกำลังใจในการสร้างสรรค์ผลงานสุดสนุกต่อไป Moboreader
ปลดล็อกทุกตอน
ตอน
ปรับแต่ง
บทถัดไป
Minishorts Logo
อ่านนิยายออนไลน์ นิยายเว็บ และเรื่องราวโรแมนติกสุดฮิตบน MiniShorts พบกับนิยายโรแมนติกท่านประธาน นิยายแฟนตาซีมนุษย์หมาป่า ดราม่า และแฟนตาซี พร้อมคอนเทนต์ซีรีส์สั้นคัดสรรพิเศษที่สร้างจากเทรนด์เรื่องราวยอดนิยม
MiniShorts YouTube
©2026 MiniShorts All Rights Reserved. CHASINGTOP HK LIMITED