@มหาวิทยาลัย B
เจ้าของหนุ่มร่างสูงโปร่ง ใบหน้าอันหล่อเหลาผมสีน้ำเงินไฮไลท์ตัดเทาอย่าง ดีเอ็ม อธิภัทร ใบหน้าอันหล่อเหลาราวกับเทพบุตร ที่เต็มไปด้วยความมีเสน่ห์และแฝงไปด้วยความเท่ห์ที่ติดตัวมาตั้งแต่เกิด โดยสาวๆ ทั่วทั้งมหาลัย B ต่างขนานนามเขาว่า "คาสโนว่าหน้าหล่อ" แต่นั้น ดีเอ็มไม่ได้มีดีเพียงแค่หน้าตาที่หล่อเหลาเพียงอย่างเดียว เห็นแบบนี้แล้วความสามารถของเขาก็พวงถึงตำแหน่งเป็นถึงรองประธาน บริษัท DM SW ตั้งแต่อายุยังน้อย เรื่องฐานะความร่ำรวยนั้นคงไม่ต้องพูดถึงเพราะถ้าไม่รวยก็คงอยู่กลุ่มเดียวกับเจมส์และดีเทลไม่ได้ ด้วยความที่มีเบ้าหน้าฟ้าประทานที่มาพร้อมกับทายาทตระกูลที่ร่ำรวยติดตัวมาด้วยนั้น ระดับความฮอตนั้นไม่เป็นสองรองใคร
ร่างสูงในชุดเสื้อเชิ้ตนักศึกษาสีขาวแขนยาวที่ถูกผับเก็บเหลือเพียงครึ่งศอก สวมด้วยกางเกงยีนส์สีเข้มแบรนด์หรูราคาหลักหมื่น เพียงแค่ดีเอ็มเดินเคียงข้างมากับสองหนุ่มเพื่อนสนิท อย่างเจมส์ ชีวิน และดีเทลนั้นก็ทำเอาสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาถึงกับต้องเหลียวหลัง เพราะความหล่อเบ้าหน้าฟ้าประทานของทั้งสามหนุ่มนั้นแผ่รัศมีออร่าออกมาทำเอาสาวๆ ที่เห็นนั้นต่างอดซุบซิบเสียงออกมาไม่ได้
"ยิ่งมองพี่ดีเอ็มของฉันเขายิ่งหล่อ และเท่ห์มาก อะแก นี้แหละว่าที่พ่อของลูกฉัน" ดีเอ็มที่ได้ยิ่นเสียงแว่วๆ ของสาวๆ ที่เดินผ่านไปมาเข้ามาในหูเช่นนั้น เจ้าของหนุ่มใบหน้าหล่อถึงกับขนลุกให้ตายเหอะ สาวๆ พวกนี้ "รู้ครับว่าผมหล่อ แต่ก็แกล้งๆ พูดลับหลังผมก็ได้ แบบนี้ก็เขินนะสิ" ได้ยินแบบนี้หนุ่มใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยรอยยิ้มอันมีเสน่ห์ก็เผยรอยยิ้มอ่อนๆ ขึ้นมาที่มุมปากหยักของตน แต่นั่นก็ไม่คิดที่จะเล่นกับสาวๆ พวกนี้หรอกครับ ถึงผมจะขึ้นชื่อถึงเรื่องความเจ้าชู้ เห็นแบบนี้แล้วผมเองก็ขอเป็นผู้ล่ามากกว่าผู้ถูกล่านะครับ ผมชอบอะไรที่ได้มายากๆ ง่ายไปหมดแบบนี้มันจะสนุกอะไร จริงไหม...?
แต่การที่ผมถูกสาวๆ ซุบซิบมาแบบนี้นั้น มันก็กลายเป็นเรื่องปกติของพวกผมไปแล้วครับ เพราะถ้าสาวๆ ไม่ซุบซิบและเหลียวมองนั้นสิเป็นเรื่องแปลก เพียงแค่พวกเขายืนนิ่งๆ ก็ทำเอาสาวๆ นั้นถึงกับส่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ให้กับตน
ซึ่งความหล่อเหลาของทั้งสามหนุ่มเพื่อนซี้นั้นก็ตกเป็นเป้าสายตาของเหล่าสาวๆ ในรั้ว มหาวิทยาลัยB บอกได้คำเดียวว่าความหล่อ ความรวยของพวกเขานั้น หล่อกินกันไม่ลง หล่อคนละแบบ คนละสไตล์ แต่เมื่อทั้งสามหนุ่มระดับตัวท็อปๆ แห่งคณะ มารวมตัวกันแล้วนั้น พวกคนดังวิศวะปรากฏตัวที่ไหน ทำเอาสาวๆ ในรั้วมหาวิทยาลัย B นั้นถึงกับกรี๊ดกร๊าด คลั่งไคล้พวกเขาเป็นแถวๆ ราวกับหนุ่มๆ กลุ่มนี้เป็นไอดอลชื่อดัง เพียงแค่เอ่ยชื่อ ดีเอ็มวิศวะ ออกไปไม่มีสาวๆ คนไหนไม่รู้จักเขา เนื่องจากหนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีแล้วนั้นทำให้ดีเอ็มนั้นตกเป็นที่หมายปองของสาวๆ น้อยใหญ่ ใครๆ ต่างก็อยากต่อคิวยื่นใบสมัครเป็นสะใภ้ของนักธุรกิจตระกูลดัง แต่ผู้หญิงที่ทำให้เขาใจสั่นได้นั้นมีเพียงคนเดียว น้องจีน่า น้องสาวสุดหวงของเจมส์ หญิงสาวคนเดียวที่อยู่ในใจของผม
และช่วงนี้เป็นช่วงเปิดเทอมสัปดาห์แรก ของภาคเรียนที่ 2 ตารางเรียนก็ยังไม่เข้าที่เข้าทาง ทำให้วันนี้พวกผมมีเวลาว่างเมื่อเป็นเช่นนั้น หลังจากที่เลิกเรียนในคลาสแรกของวันนี้แล้วนั้น ช่วงบ่ายแก่ๆ พวกผมมีนัดกับรุ่นพี่เพื่อซ้อมฟุตซอลกันที่โรงยิมชีวิตนี้ผมก็ไม่มีอะไรมากนอกจากเลิกเรียนเสร็จ เล่นกีฬา จากนั้นก็เที่ยวผับ ซึ่งแต่ละวันก็วนเวียนอยู่แค่นั้น ส่วนงานที่บริษัทนานๆ ทีผมถึงจะเข้าเพราะมีพี่ชายของผมดูแลอยู่แล้ว
ด้านดีเอ็มหลังจากที่ผมเดินลงจากตึกของคณะมาพร้อมกับไอ้เจมส์ และไอ้ดีเทลแล้วนั้น จู่ๆ ผมก็นึกขึ้นได้ว่าลืมชุดกีฬาของผมนั้นอยู่ที่รถ
"พวกมึงไปก่อนกูเลยนะ เดะกูขอแวะไปเอาชุดที่รถก่อน" ดีเอ็มเอ่ยกับสองหนุ่มเพื่อนสนิทจบ จากนั้นร่างสูงก็เดินไปยังลานจอดรถที่รถสปอร์ตคันหรูของตนนั้นจอดอยู่ ร่างสูงเหลือบมองนาฬิกาที่ข้อมือเมื่อเห็นว่าอีกไม่กี่นาทีจะถึงเวลาที่เพื่อนๆ นัดแล้วนั้น เมื่อเป็นเช่นนั่นดีเอ็มก็รีบตามเจมส์และดีเทลไปยังโรงยิมเพื่อที่จะไปเปลี่ยนชุดและซ้อมกีฬา
ด้วยความที่มีเบ้าหน้าฟ้าประทานติดตัวมาด้วยนั้น ไม่ว่าจะสวมใส่ชุดนักศึกษาหรือชุดกีฬาความหล่อออร่าของดีเอ็มก็ไม่มีท่าทีจะลดน้อยลงแต่อย่างใด สาวๆ ที่นานๆ ทีจะได้เห็นดีเอ็มส่วมใส่ชุดกีฬานั้นถึงกับพูดเป็นเสียงเดียวกัน หล่อตระโกนมากแม่ เป็นผู้ชายอีกคนที่ใช้คำว่าหล่อวัวตายความล้ม ทำไมผู้ชายหน้าตาดีๆ ถึงได้ไปกองที่คณะวิศวะกันหมด นั้นคือสิ่งที่ถูกสาวๆ นั้นตั้งคำถามให้กับพวกเขา
ร่างสูงในชุดกีฬาเสื้อกล้ามและกางเกงขาสั้นสีขาวตัดกับผิวขาวพอไปอยู่บนตัวของดีเอ็มแล้วนั้นความหล่อและความออร่าของผู้ชายคนนี้แบบพุ่งสุดๆ ร่างสูงเดินลงสนามขณะที่สองหนุ่มเจมส์และดีเทลที่ลงสนามไปก่อนแล้วนั้น
"ให้ตายเถอะครับ แค่ซ้อมเอาเหงื่อ มึงจำเป็นต้องเซ็ตผมจัดเต็มแบบนี้ไหม" ดีเทลที่เห็นท่าทีของดีเอ็มที่เดินหล่อออร่าพุ่งลงสนามถึงกับอดแซวเพื่อนไม่ได้ ที่หายไปนานๆ นี้อย่าบอกนะว่ามัวแต่เซ็ตผม
"ไม่ได้สาวจับตามองกูเยอะ จะทำไรที กูต้องดูดีเสมอวะเพื่อน" ดีเอ็มเอ่ยพร้อมกับยักคิ้วให้กับสองหนุ่มทั้งที่สาวๆ ที่เขาเอ่ยถึงนั้นมานั่งชมพวกเขาไม่ถึงสิบคน
"หึ...ถุ้ย นี้มึงคิดว่าตัวเองหล่อมากหรือไงวะ" เจมส์เอ่ยพร้อมกับทำหน้าเอือมๆ ให้กับดีเอ็มก่อนจะเริ่มการแข่งดีเอ็มก็ไม่ลืมหยิบสมาร์ตโฟนของตนนั้นขึ้นมาเก็บภาพหล่อๆ เพื่ออัพลงโซเชียล
"แน่นอน" ดีเอ็มเอ่ยกับทั้งสองหนุ่มเพื่อนสนิทอย่างมั่นใจ
จากนั้นเมื่อเห็นว่าเพื่อนๆ อีกฝั่งลงสนามกันครบทีมแล้วนั้น พวกเขาก็เริ่มเล่นฟุตซอลกันทันที ร่างสูงของดีเอ็มวิ่งแย่งลูกฟุตซอลกับกลุ่มเพื่อน เพียงแค่ไม่กี่นาทีร่างสูงถึงกับเหนื่อยหอบ เหงื่อไหล อาบทั้งตัว
1 ชั่วโมงต่อมา
ด้านดีเอ็มหลังจากที่พวกผมเตะฟุตซอลเสร็จแล้วนั้น จากนั้นพวกผมก็พากันเดินมาที่โรงอาหารเพื่อที่จะหาน้ำดื่มเพื่อแก้กระหาย แต่ขณะที่ดีเอ็มเดินไปร้านขายน้ำนั้นกับมีสาวสวยอย่างปาลินนั้นเดินเข้ามาพร้อมกับยี่หวา ด้านดีเอ็มที่เห็นหญิงสาวของตนปรากฏตัวที่นี่นั่น ใบหน้าหล่อเหลาถึงกับชะงัก
"ดีเอ็มคะ" ปาลินเอ่ยพร้อมกับเดินเข้ามาหาชายหนุ่มของตน
"ปาลินมาที่นี่ได้ยังไงครับ" ที่เขาถามไปแบบนั้น เพราะปาลินเธอไม่ได้เรียนที่มอ.B ดีเอ็มถึงกับเอ่ยถามเธอด้วยความแปลกใจ
"ดีเอ็มไม่ยอมรับสายปาลินเลยนิคะ ปาลินต้องมาหาดีเอ็มถึงที่นี่" ปาลินไม่ยอมพูดเปล่าแต่เธอกับเดินเข้าไปควงแขนดีเอ็มราวกับประกาศตัวว่าเธอนั้นเป็นผู้หญิงของเขา ทำเอาสาวๆ มอ.B ที่เดินผ่านไปมาแถวนี้ถึงกับเริ่มซุบซิบกันอย่างไม่พอใจ
"แกนี้เด็กพี่ดีเอ็มงั้นเหรอ ไม่เห็นจะสวยสู้คู่ควงคนก่อนไม่ได้เลยซักนิด ปากเล็กๆ หน้าแบนๆ " เสียงซุบซิบในระยะเผาขนนั้นดังแว่บเข้ามาถึงหู ปาลินที่ได้ยินเช่นนั้นถึงกับกำมือแน่นด้วยความโกรธจัด ถ้าไม่ติดว่าตรงนี้มีดีเอ็มและเพื่อนๆ ของเขาอยู่ด้วยนั้นเธอคงเดินเข้าไปกระชากพวกนิสัยเสียแบบนี้เข้ามาตบสั่งสอน
ด้านดีเอ็มที่กลัวว่าปาลินจะมีเรื่องกับสาวๆ มอ.B ร่างสูงถึงกับรีบพาเธอเดินออกมาไกลถึงอีกมุมหนึ่งของโรงยิม
ด้านดีเอ็มยอมรับว่าช่วงนี้เขานั้นห่างกับปาลิน ไม่แปลกที่เธอนั้นจะมีท่าทีงอนใส่เขา แต่เรื่องง้อและทำให้หญิงสาวหายโกรธได้อย่างรวดเร็วนั้นไว้ใจเขาเถอะ ผมรู้ครับที่เธอลงทุนมาหาผมไกลขนาดนี้เธอต้องการอะไร
"ขอโทษด้วยนะครับที่ช่วงนี้เราไม่ได้ไปหาเธอเลย" ดีเอ็มไม่พูดเปล่าเมื่อเห็นบริเวณแถวนี้นั้นไม่มีผู้คนเพ่นพ่านมากนัก เขาก็ทำการง้อเธอด้วยปากหยักหนาของเขาที่ประกบลงเรียวปากบางของเธอทันที แต่ขณะที่ทั้งสองกำลังจูบกันอย่างดูดดื่มอยู่นั้น
" โป๊ก " จู่ๆ กับมีลูกเทนนิสปริศนานั้นลอยออกมาจากข้างสนามโดนหัวของปาลินที่กำลังจูบกับดีเอ็มด้วยความแรง
"โอ้ย..." ปากบางถอนจูบออกและกรี๊ดร้องออกมาเสียงดังลั่นด้วยความตกใจ
"เป็นอะไรมากไหมครับ" ดีเอ็มที่เห็นเช่นนั้นถึงกับตกใจ และถามปาลินด้วยความเป็นห่วง
!! ฮือ...ดีเอ็มคะ ปาลินปวดหัวจังเลยค่ะ" ด้านปาลินฉันไม่ได้เจ็บปวดอะไรมากหรอกนะแค่มึนๆ นิดหน่อย แต่ตอนนี้เธออยู่กับดีเอ็มไหนๆ ก็ไหนๆแล้วก็อ้อนเขาหน่อยจะเป็นไรไป เมื่อเป็นเช่นนั้นหญิงสาวก็แกล้งซบเข้าที่หน้าอกของดีเอ็มราวกับว่าเธอนั้นโดนหนักถึงกับล้มพับเป็นลม แต่โชคดีที่มีดีเอ็ม นั้นรับไว้
ด้านดีเอ็มที่เชื่อสนิทว่าปาลินนั้นโดนหนัก สายตาคมคู่ดุกวาดหาเจ้าของลูกเทนนิส
จากนั้นไม่นานก็มีร่างบางในชุดเสื้อกีฬาและกางเกงวอมตัวใหญ่ผมยาวสีน้ำตาลอ่อนถูกมัดรวบตึงเป็นจุกไว้กลางหัว ใบหน้าสวยใสถูกสวมทับด้วยแว่นกรอบหนาราคาหลักหมื่น ณดาวิ่งเข้ามาหยิบลูกเทนนิสอยู่ตรงหน้าของดีเอ็มและปาลิน
"ลูกเทนนิสนี้เป็นของเธอใช่ไหม" เสียงเข้มของดีเอ็มเอ่ยถามคนตรงหน้า ทำเอาปาลินที่หน้าซบอกของเขาอยู่นั้นถึงกับสะดุ้ง
เมื่อ 20 นาทีที่แล้ว
อีกด้านของณดา หญิงสาวใบหน้าสวยใสที่ถูกปิดทับด้วยแว่นกรอบหนามาแนะนำตัวกันหน่อย ฉันชื่อพลอยณดา หรือคนในครอบครัวของฉันเรียกฉันว่าพลอย ส่วนชื่อณดานั้นเป็นอีกชื่อหนึ่งที่ฉันนั้นตั้งขึ้นเอง ก่อนที่ฉันจะมาที่นี่นั้นฉันเรียนที่ออสเตรเลีย ที่ฉันต้องกลับมาอยู่ไทยโดยที่ครอบครัวฉันไม่ทราบนั้นเพียงเพราะฉันไม่ต้องการถูกคลุมถุงชนที่ต้องหมั้นหมายกับผู้ชายที่ฉันไม่รู้จัก นี้คือหนึ่งเหตุผลที่ฉันต้องเปลี่ยนลุคจากสาวสวย มาสวมแว่นหนาๆ เป็นป้าเฉิ่มๆ อย่างที่เห็น เพราะฉันกว่าว่าจะโดนทางครอบครัวนั่นจับได้ ฉันกลับมาไทยได้ประมาณสองเดือนแล้ว ป่านนี้พ่อฉันท่านคงจะทราบแล้วแหละว่าฉันไม่ได้อยู่ที่ออสเตรเลีย ซึ่งที่เห็นๆ แบบนี้ไม่ใช่ตัวตนของฉันหรอกนะ ที่ฉันยอมลงทุนเปลี่ยนลุคแบบนี้ ฉันตัดสินใจทิ้งทุกอย่างที่นั้นและกลับมาที่นี่ ฉันเลือกที่จะกลับมาที่ไทยนะเพราะที่ๆ อันตรายที่สุดคือที่ๆปลอดภัยที่สุด ส่วนเรื่องที่ฉันย้ายมาอยู่ที่ไทยเรื่องนี้ไม่มีใครทราบน้องจากป้าสาแม่บ้านและเพื่อนสนิทของฉันอีกสองคน
นอกจากหน้าสวยๆ ของฉันที่ถูกสวมทับด้วยแว่นกรอบหนาแล้วนั้น ใบหน้าของฉันตอนนี้ก็ยังมีเม็ดไฝใหญ่ที่ติดมุมปากด้านขวาของฉันอีกหนึ่งจุด ความคิดที่ให้ฉันเปลี่ยนลุคเป็นยัยเฉิ่มแบบนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอกนะ ยัยคุณหนูมินนี่ และยัยโจอาน่า เพื่อนสนิทของฉันเอง ส่วนฉันตั้งแต่กลับมาจากออสเตรเลียก็มียัยมินนี่และยัยโจอาน่านี้แหละที่คอยช่วยเหลือหาที่อยู่ให้ และยัยมินนี่ก็ยังช่วยหางานที่บ้านของนางให้ฉันทำ เพราะเอาจริงหลังจากที่ฉันกลับมาที่ไทยฉันก็ตัดขาดการติดต่อกับคุณพ่อของฉัน แน่นอนพอตัดขาดกับทางบ้านจากคุณหนูธุรกิจพันล้านฉันก็กลายเป็นคนธรรมดาที่หาตังส่งเสียตัวเองเรียนเป็นไงละชีวิตฉัน อีกอย่างฉันไม่ค่อยถูกกับแม่เลี้ยงที่มีลูกชายติดมาด้วย เพราะพี่ราเมศลูกชายป้าสุดาภรรยาใหม่ของคุณพ่อนั้นคิดไม่ซื่อกับฉัน นี้คืออีกเหตุผลที่ฉันไม่อยากกลับบ้าน
ด้านณดาหลังจากที่วันนี้เลิกเรียนแล้วนั้น ที่จริงฉันเองก็ต้องไปทำงานต่อ ฉันทำงานเป็นพนักงานพาร์ทไทม์ที่โรงแรมครอบครัวของยัยมินนี่ แต่วันนี้ยัยคุณหนูมินนี่นางไม่ยอมให้ฉันไปทำงาน แต่นางให้ฉันเล่นเทนนิสเป็นเพื่อน เพราะอีกไม่กี่วันยัยมินนี่นั่นจะลงแข่งกับต่างมหาวิทยาลัย และวันนี้ฉันและยัยโจอาเลยต้องอยู่เป็นเพื่อนนาง
เมื่อเป็นเช่นนั้นหลังจากที่เลิกเรียนแล้วนั้นพวกฉันก็เปลี่ยนชุดและพายัยมินนี่ไปซ้อมที่สนามในโรงยิมกันทันที เราสามคนสนิทกันมากเพราะพวกเราเป็นเพื่อนกันมาตั้งแต่สมัยเรียนชั้นประถม
หลังจากที่ทั้งสามสาวเปลี่ยนชุดกันเสร็จแล้วนั้น ด้านโจอาน่า และมินนี่ที่เดินออกมาจากห้องน้ำหญิงเมื่อเห็นร่างบางของณดาในชุดวอร์มกีฬาตัวโตที่มองยังไงก็เหมือนคุณหนูณดาคนสวย ทั้งสองสาวที่เห็นเช่นนั้นถึงกับหลุดขำออกมา เพราะชุดที่ณดาสวมใส่นั้นมันตัวใหญ่มาก
"เออ พอแกใส่แบบนี้มันก็ดูตลกดีนะ เอาจริงนะณดา ฉันว่าถ้าแกไปเจอคุณลุงที่ไหน บอกเลยว่าสภาพแกตอนนี้ คุณลุงไม่มีทางจำแกได้อย่างแน่นอน" โจอาเอ่ยด้วยท่าทีขำเพราะแว่นที่สวมใส่บวกกับเม็ดไฝใหญ่ๆที่ณดาแกล้งติดเอาไว้นั้น เธอติดมันได้น่าเกลียดมาก ขนาดพวกเธอเห็นความขี้เหร่ของณดายังไม่อยากจะเข้าใกล้ ถ้าณดาแกล้งแต่งตัวแบบนี้ มีหวังเพื่อนสาวคนสวยของพวกเธอนั้นได้ขึ้นคานแน่นอน มินนี่ได้แต่คิดในใจ
ด้านณดาที่ส่องกระจกดูสภาพตัวเองในตอนนี้แล้วฉันเองถึงกับสะดุ้ง ผู้หญิงที่ยืนหน้ากระจกในตอนนี้มันดูไม่ใช่ตัวตนของฉันเลยซักนิด ให้ตายเถอะแค่ติดเจ้าเม็ดไฝใหญ่ไปแค่ไม่กี่ชั่วโมง หน้าตาฉันถึงกับเปลี่ยนไปได้ขนาดนี้เลยเหรอ
"หยี...ให้ตายเถอะ ถ้าไม่ติดว่าฉันต้องเปลี่ยนลุคแบบนี้นะ ชุดวอร์มตัวหนาๆ แบบนี้ฉันไม่มีวันใส่แน่นอน" ณดาเอ่ยกับทั้งสองสาว
"จ้า คุณหนูณดาคนสวย ใครจะสวยสู้แกได้ละยะ" มินนี่ที่เห็นท่าทีของเพื่อนถึงกับอดแซวไม่ได้ เพราะเรื่องความสวยนั้นถ้าเทียบกับพวกเธอแล้วนั้น ณดาเป็นคนสวยที่สุดในกลุ่ม ไม่ว่าจะเป็นหุ่นเล็กเอวขอด ใบหน้าที่สวยใสแล้วนั้นเมื่อครั้งสมัยเรียนมัธยม ณดานั้นเป็นดาวเด่นของโรงเรียน จะว่าไปแล้วถ้าไม่ใช่เพราะณดากลัวการถูกจับหมั้นหมายนั้น พวกเธอคงไม่มีวันได้เห็นพลอยณดาในลุคเฉิ่มๆ ที่เป็นยัยไฝเม็ดใหญ่แบบนี้หรอกนะ
จากนั้นไม่นานทั้งสามสาวก็ปรากฏตัวกันที่สนามเทนนิสทันที
"วันนี้ถ้าพวกแกสองคนชนะฉันได้ ฉันจะพาผู้ไปเลี้ยงพวกแก ที่ยอมสละเวลาอันมีค่าของพวกแกเล่นเป็นเพื่อนฉัน" มินนี่เอ่ยกับณดาและโจอา ขณะที่พวกเธอนั้นเดินลงสนาม
"ระดับคนเก่งอย่างแก มือสมัครเล่นอย่างพวกฉันจะเอาชนะแกได้ยังไงเถอะ" ณดาเอ่ยกับผู้ท้าแข่ง เพราะไม่ว่าทีมของฝั่งเธอจะเล่นคู่ถึงสองคนกับโจอา แต่นั้นพวกเธอก็ไม่เคยเอาชนะมินนี่ได้เลยซักครั้งเดียว
"วันนี้ฉันจะออมมือให้พวกแก โอเคไหม" เมื่อมินนี่เอ่ยจบจากนั้นทั้งสามสาวก็เริ่มการแข่งขันกันทันที ผ่านไปเพียงแค่ห้านาทีลูกเทนนิสที่ลอยไปลอยมานั้น ทำเอาทั้งสองสาวมือสมัครเล่นนั้นถึงกับวิ่งรับไม่หยุด
"ให้ตายเถอะยัยมินนี่ นี้แกออมมือแล้วเหรอ เล่นเอาซะพวกฉันหอบแดกกันเลยทีเดียว"
"เออน๊า พวกแกช่วยเล่นเป็นเพื่อนฉันก่อน ปะเดี๋ยวพี่พีทก็มาแล้ว" พี่พีทที่ยัยมินนี่กำลังเอ่ยถึงนั้นคือผู้ของนางค่ะ
"ก็ได้ฉันให้เวลาแกอีกห้านาทีนะ"
"ฉัน ไม่ไหวแล้วอะเหนื่อยมาก" โจอาเอ่ยกับยัยมินนี่ ฉันเองก็ว่างั้นแหละ
"ไม่ไหวแล้วอะพวกแกฉันวิ่งรับลูกไม่กี่รอบขาอ่อนหมดแล้ว" ณดาเอ่ยกับทั้งสองสาว
จนกระทั่งจู่ๆ ยัยมินนี่ฟาดลูกเทนนิสมาเต็มแรงทำให้ลูกเทนนิสลอยออกไปตกยังนอกสนาม แต่กลิ้งออกไปไกล
ด้านณดาเมื่อเห็นเช่นนั้นร่างบางจึงวิ่งออกจากสนามเพื่อไปตามเก็บลูกเทนนิส
ขณะที่ร่างบางวิ่งออกมาเก็บลูกเทนนิสนั้น จู่ๆ กับเจอสายตาคู่ดุของผู้ชายคนหนึ่งที่จ้องมองเธอมาด้วยท่าทีไม่พอใจ แต่นั้นร่างบางก็ไม่ได้สนใจอะไร ณดาวิ่งเข้าไปเก็บลูกเทนนิสที่หล่นตรงหน้าของดีเอ็มและปาลิน
"ลูกเทนนิสนี้เป็นของเธอใช่ไหม" เสียงเข้มของผู้ชายคนนั้นเอ่ยถามกับฉันมา ร่างบางก้มเก็บและหยิบลูกเทนนิสขึ้นมาในมือ
"ใช่ ของฉันเอง" ร่างบางสบตาเข้ากับคนตรงหน้า
"เธอตีลูกเทนนิสใส่หัวแฟนฉัน เธอถึงกับเป็นลม แบบนี้เธอจะรับผิดชอบยังไง" ดีเอ็มที่เห็นว่าปาลินนั้นเจ็บหนักร่างสูงเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยท่าทีไม่พอใจ ณดาที่มองไปยังหญิงสาวที่ซบอยู่ที่อกของเขานั้นก็เห็นว่าเธอนั้นท่าทีเหมือนจะเป็นลมจริง
"เป็นลมเลยหรอคะ ฉันไม่ได้ตั้งใจ ฉันขอโทษด้วย เจ็บมากไหม" ด้านณดาที่โดนว่ามาเช่นนี้ร่างบางถึงกับทำตัวไม่ถูก ลูกเทนนิสที่ไม่ได้หนักมากและออกจะเบาด้วยซ้ำ นี้คนโดนถึงขึ้นเจ็บหนักขนาดที่ผู้ชายคนนี้ต้องช่วยพยุงเลยงั้นเหรอ ณดาที่เห็นท่าทีของดีเอ็มที่พยุงปาลินนั้น ณดาที่คิดว่าตนเป็นต้นเหตุทำให้เธอเจ็บจะเข้าไปช่วยเขาพยุงเธอ
"ไม่ต้องแฟนฉันๆ ดูแลเองได้" ดีเอ็มเอ่ยกับคนตรงหน้าด้วยสีหน้าไม่พอใจ ผู้หญิงอะไรขี้เหร่น่าเกลียดดูแทบไม่ได้
ด้านณดาที่โดนว่ามาเช่นนั้นใบหน้าสวยกรอบแว่นหนาถึงกับทำหน้าไม่ถูก เมื่อเป็นเช่นนั้นร่างบางก็หันหลังจะเดินกลับ แต่ขณะที่ก้าวขานั้น ด้วยความที่ไม่ทันระวังกับมีขาของใครบางคนนั้นยื่นมาขัดขาของเธอเอาไว้
" ว้าย... ตุบ " ณดาถึงกับล้มลงที่พื้นด้วยความแรง แว่นที่สวมใส่อยู่บนใบหน้านั้นกระเด็นออกจากใบหน้าของเธอ ส่วนเม็ดไฝที่ติดอยู่นั้นก็กระเด็นหลุดหายไปเช่นเดียวกับแว่น
"โอ้ย...เจ็บมาก" เสียงเล็กเอ่ยออกมาด้วยความเจ็บ ใบหน้าสวยหวานที่ไร้กรอบแว่นตาและเม็ดไฝที่ปิดบังความสวยนั้นหลุดลอยออกไป
ด้านดีเอ็มเอาจริงเมื่อกี้เขาไม่คิดด้วยซ้ำว่าปาลินจะเอาคืนผู้หญิงคนนี้ด้วยการขัดขาของเธอ ดีเอ็มที่เห็นใบหน้าเรียวสวย ปากนิด จมูกหน่อยอย่างเต็มสองตานั้น สายตาคมสบตาเข้ากับคนล้มตรงหน้า ร่างสูงถึงกับชะงัก เขานั้นถึงกับหยุดมองใบหน้าสวยน่ารักสดใสของเธอไม่ได้ กลิ่นน้ำหอมอ่อนๆ ที่ลอยเข้ามาแตะที่จมูกของเขา
"เมื่อกี้ที่ว่าเธอขี้เหร่น่าตาหน้าเกลียด ขอถอนคำพูดตอนนี้จะทันไหม"
