วันรุ่งขึ้นตอนพักกลางวันแคท มายด์และปรางก็เดินออกมาที่หน้าคณะก็เห็นว่าศิวามารออยู่แล้ว
”ขอโทษนะคะที่ต้องให้รอ…พอดีอาจารย์ปล่อยช้าค่ะ”แคทบอกกับศิวา
”ไม่เป็นไรคับ พี่ก็เพิ่งมา”ศิวาพูด
“ปรางกับมายด์ไปดูด้วยได้มั้ยคะ”ปรางถาม
”ได้สิคับ”ศิวาพูดยิ้มๆ
ทำไมเขาจะไม่รู้ว่าสามสาวนี้ตัวติดกันอย่างกับอะไรดี พูดจบศิวาก็เดินนำสาวๆไปยังหอประชุมกลาง
การซ้อมดรัมผ่านมาได้ 1อาทิตย์แล้ว ตอนนี้คนที่อยู่ซ้อมในโรงยิมต่างก็พูดกันไปว่าศิวากำลังตามจีบดาวคณะอยู่
”แคท…ชั้นว่าพี่ศิวาเขาจีบแกแน่ๆเลยว่ะ”ปรางพูด
”ชั้นก็ว่าใช่”มายด์ช่วยพูด
แคททำหน้าเฉยๆไม่ได้รู้สึกยินดียินร้ายอะไรเลย
”แก..ไม่สนใจพี่เขาบ้างเหรอ”ปรางถาม
“ไม่ล่ะ”แคทตอบแล้วส่ายหัว
”ทำไมล่ะ…พี่เขาก็หล่อ นิสัยก็ดีนะ”ปรางพูด
”ถ้าแกชอบก็เอาไปดิ…ให้”แคทพูดหน้าตาเฉย
”ยายบ้า…ชั้นแค่อยากรู้”ปรางว่า
“ก็มันไม่ใช่…จะให้ชอบได้ไงล่ะ”แคทตอบ
”แล้วแกจะเอาไงล่ะ”ปรางพูดต่อ
”ก็ไม่เอาไงหรอก…ปล่อยไปงั้นแหละพี่เขา ก็ไม่ได้พูดอะไรเดี๋ยวนานไปเขาก็รู้เอง”แคทบอกกับปราง
ส่วนมายด์ไม่พูดอะไรเพราะรู้นิสัยแคทดี เธอคบกันมานาน
หลังซ้อมเสร็จแล้วระหว่างกำลังเดินออกจากโรงยิม
”วันนี้กลับกับชั้นนะแคท มายด์”ปรางพูด
”วันนี้พี่ชายชั้นมารับนะ”ปรางพูดต่อ
”พี่ที่ว่าไปดูงานที่อเมริกาอ่ะนะ กลับมาแล้วเหรอ”แคทถาม
”ใช่…กลับมาได้หลายวันแล้วจะได้แนะนำให้รู้จักกัน”ปรางพูด
”จะไม่รบกวนพี่เขาเหรอ…ที่ต้องไปส่ง”มายด์พูด
”ไม่หรอก…ต่อไปนี้พี่เขาต้องไปรับไปส่งชั้นทุกวันตามคำสั่งของแม่น่ะ”ปรางพูดไปขำไป
”งั้นก็ได้…”แคทเป็นคนสรุปเพราะนี่ก็มืดแล้ว
“แคทคับ”
พอเดินมาได้อีกหน่อยก็มีเสียงเรียกแคทดังมาจากด้านข้าง ทุกคนหันไปมองศิวานั่นเอง
“มีอะไรคะพี่ศิวา”แคทถาม
”พี่มีเรื่องจะคุยกับแคทหน่อยคับ”ศิวาพูด
แคทหันไปมองหน้าเพื่อน
”มายด์กับปรางไปก่อนนะ..เดี๋ยวเราตามไป”แคทบอก
มายด์ดึงมือปรางให้เดินออกไป
“ปล่อยให้อยู่กับพี่ศิวาอย่างนั้นจะดีเหรอ”ปรางพูดเพราะห่วงแคท
”ไม่ต้องห่วงแคทมันหรอกน่า…ไม่มีใครทำอะไรได้หรอก”มายด์พูดแล้วยิ้ม
”ทำไมล่ะ…แคทเป็นผู้หญิงนะถ้าพี่ศิวาทำอะไรขึ้นมาจะทำไง”ปรางพูดไปหันหลังไปคราวนึ้มายด์ถึงกับขำออกมา
”ปรางยังไม่รู้อะไร….แคทน่ะเป็นทั้งยูโด เทควันโดและมวยไทยเลยนะ ถ้าพี่ศิวาจะทำอะไรจริงๆชั้นว่ายังไม่รู้เลยว่าใครจะเจ็บ555”มายด์บอก
พอปรางได้ยินก็หันไปมองหน้ามายด์ทันที
”จริงอ่ะ”ปรางถาม มายด์พยักหน้า
”แคทแอบพ่อเรียนตอนอยู่ม.ต้น ตอนนั้นไปอยู่กับป้า ไม่มีใครรู้จนกระทั่งได้รับเลือกให้ไปแข่งในระดับภาค” มายด์เดินเล่าไปเรื่อยๆ
”พอป้ากับพ่อรู้ลมแทบจับ ไม่ใช่แค่นั้นนะยังไปเรียนยิงปืนทั้งแบบเป้านิ่งและเป้าบิน แถมลงแข่งได้เหรียญทองระดับภาคด้วย”
ปรางฟังไปแบบอึ้งๆไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าแคทที่ดูบอบบางจะเป็นนักกีฬาประเภทนี้
”แคทเล่นกีฬาเก่งหลายอย่างนะทั้งวอลเล่ย์บอล บาสเกตบอลเป็นนักกีฬาของรร.เลย"มายด์พูด
"แล้วทำไมปรางถึงไม่เคยเห็นแคทเล่นกีฬาอะไรเลยล่ะมายด์?”ปรางหันมาถามมายด์เพราะสงสัย
มายด์มีสีหน้าเศร้าลง
”เกิดอุบัติเหตุขึ้นตอนอยู่ม.5ช่วงปิดเทอมพอดี แคทไปตลาดกับพ่อและแม่ พอดีมันเห็นเด็กเล่นลูกบอลแล้วบอลมันกลิ้งไปที่ถนน เด็กคนนั้นวิ่งตามบอลไปกลางถนน”มายด์หยุดพูด
“แล้วเกิดอะไรขึ้น”ปรางรีบถาม
”แคทเห็นว่ามีรถกะบะวิ่งมาพอดี และกำลังจะชนเด็กก็เลยวิ่งไปอุ้มเด็กหลบแต่ตัวเองถูกรถชนเต็มๆเลย”มายด์เล่า
“แล้วไงอีก”ปรางเร่ง
”แคทนอนอยู่ไอซียูนาน2อาทิตย์หมอบอกว่ากระดูกข้อมือ ข้อเท้าหัก แขนก็หักตั้งแต่หัวไหล่ลงมา พอแคทฟื้นหมอก็บอกว่าไม่สมควรจะเล่นกีฬาอีก พอแคทหายดีพ่อก็เลยขอให้เลิกเล่นแคทสงสารพ่อ เลยรับปากพ่อว่าจะไม่เล่นกีฬาหรือทำอะไรที่จะมีผลต่อแขนขาอีก”มายด์พูดจบ ปรางอ้าปากค้างเพราะตกใจ
”อ้าว!แล้วตอนนี้แคทยังจะทำอะไรใครได้ล่ะ”ปรางพูด
“แคทดื้อจะตาย แขนกับขากลับมาใช้งานได้แล้วเพียงแต่ไม่เหมือนแต่ก่อนแล้วก็ต้องไม่ให้พ่อรู้อย่างเด็ดขาด แคทไม่อยากให้พ่อห่วงมาก เป็นไงทีนี้หายห่วงได้หรือยัง”มายด์พูด
”ถึงว่าทำไมพ่อถึงได้ห่วงแคทมาก”ปรางพูด
”แต่ก่อนแคทเป็นคนใจร้อน วู่วามพ่อก็เลยส่งไปฝึกสมาธิกับป้าจะได้เป็นคนใจเย็นขึ้้นแต่เชื่อมั้ยพอแคทกลับมาพ่อกลับบอกว่าคิดผิด”
“ยังไงล่ะ”ปรางถามอีก
”ก็แคทกลายป็นคนเข้าถึงยาก ไม่ค่อยแสดงความรู้สึกออกมาแต่กลับอ่านความคิดคนอื่นได้แบบทะลุปรุโป่รงอ่ะดิ พ่อบอกว่ายิ่งน่ากลัวกว่าเก่าอีก”มายด์บอก
“เออ..ใช่อันนี้เห็นด้วยกับพ่อเลย บางครั้งชั้นยังกลัวเลยเพราะไม่รู้ว่าคิดอะไรอยู่”ปรางพูดบ้าง
เดินคุยกันมาจนกระทั่งเห็นรถเก๋งจอดเรียงกันอยู่ 3 คัน
“พี่ปรินทางนี้ค่ะ”ปรางเรียก
ปรินหันมาเมื่อได้ยินเสียงเรียก
ปรินเป็นหนุ่มรูปร่างสูงโปร่ง ผิวขาวเหมือนปรางหน้าตาคมเข้มหล่อเหลา ปรินสูง185ซม. เขาเดินเข้ามาหาปรางแล้วเอามือลูบหัว
”มานานแล้วเหรอคะ แล้วทำไมพี่ชยากับพี่เอกถึงมาด้วยล่ะคะ”ปรางทักพี่ชายแล้วถามไปถึงผู้ชายอีกสองคนที่ยืนคุยกับปรินอยู่
”หวัดดีคับน้องปราง”ชยากับเอกทักทายปราง
ชยากับเอกเป็นเพื่อนสนิทของปรินทำงานอยู่ที่บริษัทของพ่อปรินนั่นแหละ ชยาและเอกตัวเตี้ยกว่าปรินนิดหน่อย ผิวขาวทั้งคู่ หน้าตาหล่อพอใช้ได้
”สวัสดีค่ะพี่ชยา พี่เอก”ปรางหันไปยกมือไหว้
”อ้าว!.....ลืมแนะนำไปเลยนี่เพื่อนสนิทปรางค่ะ ชื่อมายด์ …มายด์นี่พี่ปรินพี่ชายเราและนี่พี่ชยากับพี่เอกเพื่อนสนิทของพี่ปริน”ปรางบอก
“สวัสดีค่ะพี่ปริน พี่ชยา พี่เอก”มายด์ยกมือไหว้ทั้งสามคน
”สวัสดีคับน้องมายด์”ปริน ชยาและเอกยกมือรับไหว้
“เพื่อนน้องปรางน่ารักนะคับ สงสัยพี่ต้องมารับน้องปรางเป็นเพื่อนเจ้าปรินบ่อยๆแล้ว”เอกพูดขึ้นมาทันที
”น้อยๆหน่อยเพื่อน เก็บอาการบ้าง”ชยาพูด
”ถ้าจะจีบเพื่อนปรางก็ต้องผ่านปรางก่อนนะคะพี่เอก”ปรางพูดแล้วก็ขำ
ส่วนมายด์ยืนนิ่งไม่พูดไม่จาอะไร
“แล้วจะกลับกันได้หรือยังเรา”ปรินหันไปถามปราง
”เดี๋ยวค่ะ พี่ปรินรอเพื่อนปรางอีกคนก่อนแล้วพี่ต้องไปส่งเพื่อนปรางด้วยนะคะ”ปรางบอก ปรินมองหน้าปราง
”ได้สิ ไม่มีปัญหาแล้วเพื่อนเราอีกคนล่ะอยู่ไหน?”ปรินถามพลางหันมอง
ปรางกับมายด์หันกลับไปมองทางที่เพิ่งเดินมาแล้วก็เห็นเงาคนสองคนกำลังเดินมา
“แคท..ทางนี้”ปรางตะโกนบอกเพื่อน
แคทหันมาแล้วหันกลับไปพูดกับคนที่เดินมาด้วยกัน
”แคทไปก่อนนะคะ พี่ศิวา”แคทบอก
“คับแคท”ศิวาพูดแล้วมองดูแคทเดินไปหาเพื่อน
“ขอโทษนะปรางที่ทำให้รอ”แคทรีบเดินมาหาปรางทันที
”ไม่เป็นไร เออ!นี่พี่ปรินพี่ชายเราและก็พี่ชยากับพี่เอกเพื่อนพี่ปรินน่ะ”ปรางแนะนำ
“สวัสดีค่ะพี่ๆขอโทษนะคะที่ทำให้รอค่ะ”แคทยกมือไหว้พร้อมกับก้มหัวเพราะรู้สึกผิดที่ทำให้ทุกคนต้องรอ
ปริน เอกและชยายกมือรับไหว้ พอแคทเงยหน้าขึ้นมาสามหนุ่มถึงกับอึ้งไปเลย แต่ที่อึ้งมากก็คือปริน ไม่ใช่ว่าเขาจะไม่เคยเห็นคนสวย เขาเห็นมามากทั้งไทยและต่างชาติแต่กับคนตรงหน้ามันแตกต่างกันโดยสิ้นเชิง
ผู้หญิงคนนี้มีดวงตาที่สวย กลมโต และคมมากๆ จมูกโด่งเป็นสันจนเหมือนลูกครึ่งมากกว่าคนไทยแท้ๆ ปากเป็นกระจับสวยได้รูปสีชมพูธรรมชาติ คิ้วเข้มสีดำ ผมสีน้ำตาลธรรมชาติถูกขมวดไว้กลางหัวอย่างดี ที่ตอนนี้หลุดลงมาห้อยอยู่ข้างๆหน้าแต่ก็ทำให้น่ามองมากขึ้น เธอสูงกว่าปรางกับมายด์จนเกือบจะเท่ากับเขา ผิวเธอขาวขนาดที่ตอนนี้มืดแล้วยังมองออกว่าเธอขาวมาก หุ่นเหมือนนางแบบในนิตยสารที่เขาเคยดู แต่ปรินชอบดวงตาของเธอมากที่สุด เป็นดวงตาที่มองดูว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ และน่าจะดุมากถ้ามองเฉยๆ แต่เขากลับรู้สึกว่ามันน่าค้นหาอย่างมาก ปรินบอกกับตัวเองเลยว่าเธอคนนี้ แหละใช่คนที่เขารอมาตลอดจนป่านนี้
แคทเมื่อเงยหน้าขึ้นเห็นปรินมองอยู่ เธอไม่ได้คิดอะไรกับสายตาที่เขามองมา เพราะปรางเคยบอกว่าปรินมีนิสัยคล้ายกับแคทหลายอย่าง เขามีผู้หญิงมาชอบและติดพันหลายคนแต่ปรินก็ไม่เคยสนใจใครสักคนและอยู่เป็นโสดมาจนอายุ30ปีแล้ว เขาเป็นคนตัวสูงมากน่าจะ180กว่าๆ รูปร่างกำยำ แข็งแรงแบบคนที่ออกกำลังกายสม่ำเสมอ น่าจะดูแลตัวเองเป็นอย่างดี คิ้วหนาเข้ม ตาคม จมูกโด่ง ผิวขาวเหมือนกับปราง รวมๆแล้วเป็นผู้ชายที่หล่อมากสมแล้วที่จะมีผู้หญิงแย่งกันจีบมากมาย แคทอ่านนิสัยของเขาผ่านทางหน้าตาว่า น่าจะเป็นคนยิ้มยาก ใจเย็น สุขุม รอบคอบสมกับที่เป็นประธานบริษัทที่จะต้องควบคุมคนจำนวนมาก
“ไป กลับกันได้แล้ว ”ปรินบอก หลังจากที่เห็นแคทมองมาที่เขา
”งั้นพรุ่งนี้เจอกันเพื่อน”เอกพูดแล้วเดินไปขึ้นรถ
”กลับก่อนนะเพื่อน กลับก่อนนะน้องปราง”ชยาพูดกับปรินแล้วก็หันไปพูดกับปราง
”ค่ะ พี่ชยาขับรถดีๆนะคะ”ปรางพูดกับชยา
ปรินเดินไปขึ้นรถปรางเดินไปนั่งข้างหน้า แคทนั่งข้างหลังคนขับส่วนมายด์นั่งข้างหลังปราง พอรถเคลื่อนออกปรางก็หันมาที่แคททันที
”พี่ศิวาเขาคุยอะไรกับแคทล่ะ”ปรางถาม
”ไม่มีอะไรนี่”แคทบอก
“เป็นไปไม่ได้ ต้องมีอะไรแน่ๆ หรือพี่เขาสารภาพรัก”ปรางถามตรงๆ
ปรินที่ขับรถอยู่มองผ่านกระจกหลังเห็นแคททำหน้าเฉยๆเหมือนไม่ได้รู้สึกอะไร มันก็ไม่แปลกหรอกที่จะมีคนมาสารภาพรักก็สวยน่ารักขนาดนี้
”ว่าไงจ๊ะ ยายแคท บอกมาเดี๋ยวนี้เลย”ปรางชักเริ่มหงุดหงิดก็คนถูกถามเฉยจนรำคาญ
”ตามนั้นแหละ”แคทตอบแบบขอไปที
“จริงๆอ่ะ”มายด์หันมาทันที
”แล้วแกว่าไง…ตกลงมั้ย”ปรางรีบพูด
ปรินเองก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าสาวที่เขามองว่าสวยจะมีแฟนหรือยัง
”ไม่..” แคทตอบพลางส่ายหัว ปรินยิ้มมุมปากนิดๆ
”หมายความว่าไง ไม่”ปรางถามต่อ
“ก็ไม่ตกลงไงจ๊ะ”แคทพูดหน้าตาปกติมาก
”แล้วพี่ศิวา เขาว่าไงบ้างล่ะ”มายด์ถามบ้าง
”เขาก็ถามว่ามีแฟนแล้วเหรอ ก็บอกเขาว่ายังไม่มี เขาเลยบอกว่างั้นเขาก็จะไม่ยอมแพ้หรอกนะ เขาจะจีบต่อไป”แคทพูด เธอมองไปนอกรถ พลางถอนหายใจ สายตาของเธอว่างเปล่า
ปรินแอบมองท่าทางของแคทเขาต้องยอมรับว่ามองไม่ออกว่าเธอคิดอะไรอยู่ในใจและรู้สึกยังไง
“โอ้โห!สุดยอดเลยอ่ะ พี่ศิวาเนี่ยใจใช้ได้เลย”ปรางพูดแล้วก็หัวเราะ
มายด์เอาแต่อมยิ้มแล้วก็มองหน้าแคท มายด์รู้ดีว่าถ้าแคทบอกว่า“ไม่”ก็คือ”ไม่”ต่อให้ทำอะไรมากแค่ไหนก็เปลี่ยนใจเพื่อนไม่ได้แน่นอน นี่แหละนิสัยแคทล่ะ
ผ่านมาได้3อาทิตย์แล้วกับการซ้อมดรัม ปรินมารับปรางกลับบ้านในตอนเย็นทุกวันโดยมีเพื่อนเขามาด้วยและมักจะมาพูดคุยกับแคทและมายด์ทุกวัน ทำให้ทุกคนเริ่มสนิทสนมกันมากขึ้น ชยามองก็รู้ว่าชอบปรางแน่นอน ส่วนเอกก็เหมือนจะมาจีบมายด์ ส่วนปรินคอยแอบๆมองแคทโดยที่เธอไม่เคยรู้เลย
ปรินต้องขับรถไปส่งแคทกับมายด์กลับบ้านในตอนเลิกซ้อมทุกวันเพราะปรางบอกว่าห่วงเพื่อนที่ต้องกลับบ้านมืดทุกวัน
วันนี้ก็เช่นกัน
ขณะนั่งรถกลับเสียงโทรศัพท์ของแคทก็ดังขึ้นตุ๊ด ตุ๊ด
“ค่ะ…พ่อ”แคทรับสาย
ปรินถึงกับต้องมองผ่านกระจกเลยทีเดียว เพราะเสียงที่พูดอยู่ตอนนี้แตกต่างจากเวลาปกติมาก
“กำลังกลับบ้านค่ะ…ปรางให้พี่ชายขับรถไปส่งค่ะ…ไม่ต้องเป็นห่วงหรอกค่ะ พ่อกับแม่สบายดีนะคะ…หนูสบายดีค่ะ…พ่อจะมาเหรอคะ…วันไหนคะ..ค่ะ…แล้วเจอกันค่ะพ่อ….รักพ่อกับแม่นะคะ”แคทวางสายไปแล้ว
”พ่อจะลงมาวันไหนเหรอ”ปรางถาม
ปรางคุ้นเคยกับพ่อแม่ของแคทและมายด์ดีพอๆกับที่แคทและมายด์ก็คุ้นเคยกับพ่อแม่ของปราง เพราะเคยไปเที่ยวบ้านปรางตั้งแต่ตอนเรียนกวดวิชา ตอนนั้นปรินไปต่างประเทศก็เลยไม่เคยเจอกัน
“พ่อจะมาวันเสาร์ตอนเช้านี้ล่ะ”แคทบอก
”แล้วพ่อมายด์มาด้วยป่าว”ปรางถามอีก
”มาสิคะ…ก็มาพร้อมกันแหละ”แคทตอบ
“ งั้น…วันเสาร์นี้ชั้นมาเที่ยวหาพ่อกับแม่ดีกว่า คิดถึงอาหารที่แม่ทำอร่อยมาก”ปรางพูดไปยิ้มไป
”เราจะมายุ่ง วุ่นวายล่ะสิ”ปรินพูด
“ป่าวสักหน่อย…แม่แคททำกับข้าวอร่อยมากต่างหาก พี่ปรินมาเที่ยวด้วยมั้ยล่ะ”ปรางหันไปถามปริน
ปรินมองผ่านกระจกหลังเหลือบมองหน้าแคท
”จะรบกวนหรือป่าว…พี่ไม่ได้คุ้นเคยเหมือนเรานี่”ปรินพูดไปมองคนนั่งหลังไป
ปรางมองพี่ชายอยู่ก็เลยอมยิ้ม
ปรางอยากให้เป็นอย่างที่เธอกับแม่อยากให้เป็น นั่นคือลุ้นให้ปรินชอบแคท แม่ของปรางรักแคทมากจนอยากได้เป็นลูกสะใภ้ ปรางเองก็อยากได้แคทมาเป็นพี่สะใภ้เหมือนกัน
