ช่วงนี้เป็นช่วงใกล้สอบที่จะต้องเร่งส่งงาน ทั้งยังต้องเตรียมตัวอ่านหนังสือจนหัวฟู ไหนจะมีสอบย่อยอีก ทำให้ขวัญข้าวตัดสินใจงดรับงานต่าง ๆ เพื่อที่จะหันมาทุ่มให้กับเรื่องเรียนได้เต็มที่
วันนี้เธอนัดกันมาทำรายงานที่บ้านของนาตาลี เพราะว่าที่บ้านของนาตาลีมีห้องสมุดส่วนตัวที่มีแต่หนังสือดี ๆ คัดเน้น ๆ ทำให้มีความสะดวกสบายไม่แพ้ห้องสมุดของมหาวิทยาลัยเลย ดังนั้นมันจึงเป็นการสะดวกกว่ามากที่จะมาทำงานกันที่นี่
วันนี้พวกเธอเลิกเรียนเร็วจึงกลับถึงบ้านในเวลาบ่ายแก่ ๆ ซึ่งที่บ้านไม่มีใครอยู่ แม้ว่าบ้านของนาตาลีจะใหญ่โตแต่ก็ไม่มีคนรับใช้ เพราะสองพ่อลูกชอบความเป็นส่วนตัว และสามารถทำงานบ้านเล็ก ๆ น้อย ๆ เองได้ แต่จะจ้างให้คนมาทำความสะอาดอาทิตย์ละครั้งแทน
สองสาวช่วยกันทำรายงานอยู่ในห้องทำงานกึ่งห้องสมุดกันจนพลบค่ำ จากนั้นจึงหาอะไรทำอาหารกินกันเองง่าย ๆ แล้วต่างคนต่างแยกย้ายขึ้นนอนของตัวเองเพื่อที่จะทบทวนวิชาที่สอบไม่ตรงกัน
ที่บ้านของนาตาลีนี้ขวัญข้าวมีห้องนอนเป็นของตัวเองหนึ่งห้อง เนื่องจากเธอมาค้างกับเพื่อนสาวบ่อย ๆ ดังนั้นสองพ่อลูกจึงยกห้องว่างที่มีเหลือเฟือให้กับเธอไปเลยห้องหนึ่งเพื่อความสะดวกสบาย นอกจากนี้ยังใจกว้างบอกว่าให้มาอาศัยอยู่ด้วยกันเลยก็ได้จะไม่ต้องไปพักที่อื่น แต่ขวัญข้าวเกรงใจจึงยังคงเช่าห้องอยู่เหมือนเดิม
หลังจากแยกย้ายกับเพื่อนแล้วขวัญข้าวยังไม่รู้สึกง่วงจึงอ่านหนังสือและทำรายงานส่วนที่เหลืออีกสักพัก แต่เธอดันทำงานเพลินจนเวลาล่วงเลยมาจนดึก เธอรู้สึกหิวจึงลงมาหาอะไรกินอย่างเช่นนมกับซีเรียล หรือไม่ก็อาจจะต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป แต่พอเดินบันไดลงมายังไม่ถึงครึ่งทางดี เธอดันได้ยินเสียงอะไรแปลก ๆ เธอรู้สึกตกใจนึกว่าเป็นโจรผู้ร้าย เธอทำใจกล้าค่อย ๆ ย่องลงบันไดมาด้วยฝีเท้าอันเงียบกริบ แต่สิ่งที่เธอคิดกับสิ่งที่เธอเห็นกลับแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ภาพตรงหน้าทำให้เธอถึงกับแข็งค้าง
พอลผู้เป็นบิดาของเพื่อนกำลังนัวเนียกับผู้หญิงคนหนึ่งซึ่งเธอเห็นหน้าไม่ชัดเพราะในบ้านไม่ได้เปิดไฟ เขายืนหันหลังให้เธอแล้วฝังหน้าลงบนหน้าอกของผู้หญิงคนนั้น ส่วนผู้หญิงคนนั้นก็โอบแขนรอบคอของเขา ทั้งคู่ผลัดกันลูบไล้ร่างกายและแลกจูบกันไปมาโดยไม่สนใจสิ่งรอบตัวเลยสักนิด ขวัญข้าวที่ยืนอยู่ตรงนั้นก้าวขาไม่ออก ได้แต่ยืนมองภาพเหตุการณ์ของคนทั้งคู่ที่เริ่มจะเลยเถิดด้วยใจลุ้นระทึก เธอบอกตัวเองไม่ได้ว่าทำไมเธอถึงไม่กลับขึ้นห้องไป เพราะความอยากรู้อย่างนั้นหรือ
“อา... พอลคะ พอก่อนค่ะ เดี๋ยวใครมาเห็นเข้า” หญิงสาวคนนั้นร้องบอก
“ไม่มีใครมาหรอกน่าสิ ยัยแนทขึ้นนอนไปแล้ว” ชายหนุ่มว่าโดยที่ยังไม่ละจากอกอวบล้นตรงหน้า
“ถ้าน้องแนทลงมาจะว่ายังไงคะ” เสียงหญิงสาวยังคงเป็นกังวล
“ไม่หรอก รายนั้นขี้เซา กว่าจะลงมาก็สาย ๆ น่ะ คุณไม่ต้องสนใจหรอก” เขาว่าแล้วเริ่มปลดเปลื้องอาภรณ์ของหญิงสาว
“แต่ว่าพอลคะ...” เธอดูเหมือนยังลังเลแม้ว่าตอนนี้เธออยากจะกระโจนเข้าหากายแกร่งตรงหน้าเต็มทีแล้ว
“นะครับผมทนไม่ไหวแล้ว เปลี่ยนสถานที่บ้างเร้าใจดี คุณว่ามั้ย” พอเขาพูดเสร็จสาวใต้ร่างก็ไร้อาภรณ์ประดับกายทันที
ขวัญข้าวที่ยังยืนนิ่งอยู่ที่บันไดเริ่มใจสั่นขึ้นทุกที เธอรู้แล้วว่าเหตุการณ์ต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น แต่ด้วยอะไรดลใจก็ไม่อาจทราบได้ ทำให้เธอตัดสินใจที่จะรอชมดูความตื่นเต้นตรงหน้า
ในขณะที่หญิงสาวถูกถอดเสื้อผ้าออกหมด เธอก็ไม่ยอมน้อยหน้า เธอรีบปลดเปลื้องอาภรณ์ของชายหนุ่มบ้างเพื่อความเท่าเทียมกัน
ขวัญข้าวจึงได้เห็นร่างกายกำยำด้านหลังกับบั้นท้ายแสนเซ็กซี่ของผู้เป็นบิดาของเพื่อนอย่างเต็มตา คราแรกเธอยกมือขึ้นปิดตา แล้วเธอก็
ค่อย ๆ เอามือออก ใจเธอเต้นระทึกขึ้นเรื่อย ๆ
ภาพตรงหน้าของขวัญข้าวตอนนี้คือภาพของการขยับบั้นท้ายอย่างหนักหน่วง โดยมีเรียวขาคู่งามเกาะเกี่ยวเอาไว้ เธอได้ยินเสียงของคนสองคนครางกระเส่าไปตามอารมณ์อย่างชัดเจนเต็มสองหู เธอเผลอยกมือทาบอกตัวเองทำให้เธอรับรู้ว่าหัวใจของเธอเต้นแรงขนาดไหน
“โอ้...พอลคะ...อา...”
“ซี้ด...เสียวเหลือเกิน”
“แรงอีกค่ะ อา...”
เสียงหญิงสาวครวญครางไม่ได้ศัพท์ ขณะเดียวกันเธอก็เห็นสะโพกสอบขยับถี่ยิบ
“อ๊า....”
สิ้นเสียงครางยาวสุดท้ายของหญิงสาว เธอเห็นว่าร่างสูงใหญ่หยุดขยับสะโพกสักครู่เพื่อจัดท่าทางให้สาวใต้ร่างเสียใหม่ คราวนี้หญิงสาวถูกจับให้หันหลังโก้งโค้งใช้มือยันโซฟาไว้ จากนั้นชายหนุ่มที่ยืนซ้อนอยู่ด้านหลังจึงเริ่มขยับสะโพกอีกครั้ง คราวนี้ขวัญข้าวได้ยินเสียงของหญิงสาวร้องดังลั่นกว่าเดิม
“อา...ลึกเหลือเกิน...”
“ดีเหลือเกินค่ะพอล อา...”
“เสียวเหลือเกิน...”
สะโพกสอบขยับเร็วขึ้นจนขวัญข้าวได้ยินเสียงเนื้อกระทบเนื้อ หัวใจของเธอเต้นรัวเร็ว มือของเธอชื้นเหงื่อไปหมด ภาพที่เห็นตรงหน้า
ทำให้เธอรู้สึกงุ่นง่านจนเผลอเอามือลูบบริเวณใจกลางร่างกายของตัวเองและรับรู้ได้ถึงความชื้นแฉะ
“พอลขา แรง ๆ ค่ะ ฉันใกล้ถึงอีกแล้ว” ชายหนุ่มทำตามคำขอ
“อ๊ะ อา....” เธอร้องครางอย่างสุขสม
“อา... ดีมาก คุณตอดดีเหลือเกิน” เสียงทุ้มต่ำเอ่ยแล้วเร่งตอกสะโพกให้แรงและเร็วขึ้น จากนั้นไม่นานเขาชักแก่นกายออกมา หญิงสาวที่ยืนโก้งโค้งอยู่เปลี่ยนท่าลงมาคุกเข่าตรงหน้าชายหนุ่มอย่างรู้งาน
การเปลี่ยนท่าทางในครั้งนี้ทำให้ชายหนุ่มจากที่ยืนหันหลังให้กับ
ขวัญข้าวเปลี่ยนมาเป็นหันด้านข้าง
ตอนนี้เธอเข้าใจแล้วว่าทำไมหญิงสาวคนนี้ถึงครวญครางไม่เป็นภาษา และน้ำเสียงฟังดูสุขสมหลายครั้งหลายคราเสียเหลือเกิน
ขวัญข้าวเห็นหญิงสาวที่กำลังนั่งคุกเข่าอยู่คว้าหมับไปที่ความเป็นชายอันใหญ่โตมโหฬารแล้วครอบครองมันด้วยปากทันที ชายหนุ่มนั้นกำลังขยับโยกและกระแทกกระทั้นตัวตนใส่ปากของหญิงสาวอย่างไม่สนใจว่าเธอจะได้รับบาดเจ็บ เสียงของเขาเริ่มครางกระเส่าขึ้นถี่ ๆ
ขณะเดียวกันมือที่ลูบไล้บริเวณหว่างขาของขวัญข้าวเริ่มขยับเร็วขึ้นตามจังหวะรักของชายหญิงตรงหน้าจนเธอรู้สึกถึงความชื้นแฉะตรงเป้ากางเกงในมากกว่าเดิม
ชายหนุ่มชักแท่งลำอันใหญ่โตออกมาจากปากของหญิงสาว โดยที่หญิงสาวอ้าปากเหมือนกำลังรออะไรบางอย่าง มือของชายหนุ่มกำลังสาวแท่งลำของตัวเองอย่างเร็วสลับกับกับจับมันฟาดลงบนใบหน้าของหญิงสาว ทันใดนั้นร่างกายของชายหนุ่มกระตุกเกร็ง เสียงแหบพร่าครางลั่นพร้อมกับปลดปล่อยน้ำสีขาวขุ่นใส่ปากของหญิงสาวที่อ้ารออยู่ และหญิงสาวคนนั้นก็กลืนมันลงไปจนหมด ภาพตรงหน้าทำให้ขวัญข้าวรู้สึกลำคอแห้งผากไปหมดจนถึงกับเผลอเลียริมฝีปากและกลืนน้ำลายตนเองโดยไม่รู้ตัว
“ไปต่อในห้องกันเถอะ” ชายหนุ่มที่เพิ่งจะปลดปล่อยเอ่ยบอกหญิงสาวที่กำลังแลบลิ้นเลียริมฝีปากของตัวเองด้วยท่าทางเอร็ดอร่อย
“ค่ะ” หญิงสาวรับคำแล้วยังไม่ลืมเก็บรวบรวมเสื้อผ้าที่กระจัดกระจายที่พื้นขึ้นมารวบไว้เพื่อที่จะรีบขึ้นไปสานต่อกิจกรรมหฤหรรษ์กับชายหนุ่มที่ห้องของเขา
ความจริงแล้วพอลรู้สึกอัดอั้นมาหลายวันตั้งแต่วันที่ไปรับ
ลูกสาวที่มหาวิทยาลัย ภาพขาอ่อนขาวนวลเนียนของเพื่อนลูกสาวยังติดอยู่ในสายตา ที่แย่ไปกว่านั้นคือเขาดันจินตนาการไปถึงส่วนที่ลึกลงไปกว่านั้น และนั่นทำให้เขารู้สึกงุ่นง่านไปทั้งสัปดาห์ วันนี้หลังเลิกงานเขาต้องไปพบกับลูกค้าที่ผับแห่งหนึ่ง ซึ่งสินีเลขาของเขาได้ตามไปด้วย ตอนแรกเขาตั้งใจไปส่งเธอ แต่เธอดันยั่วยวนจนเขาทนไม่ไหว ทำให้เขาตัดสินใจพาเธอมาที่บ้านของเขาแทนเพื่อที่จะได้ไม่ต้องอ้อมไปส่งเธอถึงที่พักให้ไกล ถ้าเป็นปกติเขาและแม่เลขายั่วสวาทมักจะทำกิจกรรมร่วมกันในโรงแรมหรือไม่ก็ใน
ห้องทำงานของเขามากกว่า แต่วันนี้เขาอาจจะอัดอั้นมาหลายวันจึงขาด การยับยั้งชั่งใจลากเธอมาที่บ้านของตัวเองเป็นครั้งแรก
ขวัญข้าวไม่รู้ว่าตัวเองทนยืนอยู่ตรงนั้นแล้วมองเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่เริ่มต้นจนจบได้อย่างไร แต่เสียงคุยกันที่ใกล้เข้ามาของชายหญิงตรงหน้าเรียกสติของเธอกลับมาทันที เธอจึงรีบหันหลังกลับเข้าห้องตัวเองอย่างรวดเร็วโดยลืมความหิวเสียสนิท
ขวัญข้าวล้มตัวลงนอนบนเตียงแต่เธอไม่สามารถข่มตาให้หลับได้ ภาพกิจกรรมเข้าจังหวะเมื่อสักครู่ของบิดาเพื่อนกับผู้หญิงคนนั้นยังคงติดตาของเธออยู่ ทุกความเคลื่อนไหว โดยเฉพาะบั้นท้ายอันแสนเซ็กซี่ที่ตอกลงบนร่างกายหญิงคนนั้น เสียงครางกระเส่าตอนที่สองร่างกำลังสอดประสาน รวมถึงเสียงครางแห่งความสุขสม ชัดเจนในหัวของเธอ มันทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงไม่มีทีท่าว่าจะสงบลงง่าย ๆ
เธอไม่ใช่ผู้หญิงไร้เดียงสา ยามเธอมีอารมณ์เรื่องอย่างว่าเธอมักเปิดหนังโป๊ดูบ่อย ๆ บางครั้งทนไม่ไหวเธอถึงกับช่วยตัวเอง แต่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกของเธอที่เห็นคนร่วมรักกันจริง ๆ มันไม่ใช่การแสดงหรือเพียงแค่ภาพเคลื่อนไหวแบบที่เคยดูอีกแล้ว
ขวัญข้าวพยายามข่มตาให้หลับแต่เธอก็ทำไม่ได้ ดังนั้นในคืนนี้เธอต้องทนนอนกับความร้อนรุ่มที่สุมอยู่ในอก เรือนร่างงามนอนกระสับกระส่ายไปมาจนต้องลูบไล้เนื้อตัวของตัวเองเพื่อบรรเทาอาการที่เกิดขึ้นอยู่นี้
อาจเป็นเพราะเมื่อคืนกว่าจะหลับตาลงได้ก็เกือบเช้า ทำให้วันนี้ขวัญข้าวจึงตื่นสายกว่าปกติ เธอลงมาด้านล่างแล้วตรงเข้าไปในห้องครัวกะว่าจะหาอะไรทำมื้อเช้าง่าย ๆ เมื่อเธอไปถึงเธอก็ผงะอยู่ที่ประตูห้องครัว
ยังไม่ทันที่เธอจะได้เดินหนีคนร่างสูงก็หันมาเสียก่อน
“อ้าวข้าวเธอไม่ได้ไปกับยัยแนทหรือ” พอลถามเมื่อเห็นเพื่อน
ลูกสาวไม่ได้ออกไปพร้อมกับลูกสาวที่ออกจากบ้านไปตั้งแต่เช้า
เมื่อหันหลังหนีไม่ได้ขวัญข้าวจึงทำเป็นทักทายเขาออกไป
“กู้ดมอร์นิ่งค่ะแด๊ด”
“กู้ดมอร์นิ่งข้าว” เขาทักเธอกลับ
“แนทออกไปไหนหรือคะ” เธอติดใจกับคำถามของเขาเมื่อสักครู่นี้
“เธอไม่รู้หรือข้าว ฉันยังนึกว่าเธอออกไปกับยัยแนทเสียอีก” เขายังไม่ตอบแต่ถามเธอกลับ
ขวัญข้าวขมวดคิ้วแล้วพยายามขบคิดว่าเพื่อนของเธอออกไปไหนแต่เช้า เมื่อวานนาตาลีก็ไม่ได้บอกอะไรเธอ ดังนั้นเธอเกรงว่าถ้าเธอตอบอะไรออกไปจะทำให้บิดาของเพื่อนสงสัยได้ เธอจึงคิดว่าเธอเงียบเสียดีกว่า
“พอดีข้าวอ่านหนังสือดึกเลยตื่นสายน่ะค่ะ” เธอพยายามตอบเลี่ยง ๆ ไป
“อ้อ ถ้าอย่างนั้นมากินมื้อเช้ากันก่อน ถ้ายังไงเดี๋ยวฉันไปส่งเธอทีหลังก็ได้ วันนี้ฉันหยุด” พอลเสนออย่างใจดี
“ค่ะ” เธอคิดว่าเป็นอย่างนี้ก็ดีที่บิดาของเพื่อนไม่ถามอะไรมาก
ขณะที่นั่งรอขวัญข้าวก็กวาดตามองไปรอบ ๆ เพื่อมองหาอะไรบางอย่าง สีหน้าของเธอแสดงความสงสัยออกมาโดยไม่รู้ตัว และพอลก็ยกอาหารมาเสิร์ฟที่โต๊ะพอดี
“มองหาอะไรอยู่หรือข้าว” เขาเห็นท่าทางแปลก ๆ ของเพื่อนลูกสาวจึงถามขึ้น
“เปล่าค่ะ” ขวัญข้าวสะดุ้ง รีบปฏิเสธ จะให้เธอบอกได้อย่างไรว่ากำลังมองหาผู้หญิงที่เล่นจ้ำจี้กับเขาเมื่อคืน ขืนเธอพูดออกไปมีหวังความลับที่เธอแอบดูพวกเขาได้แตกกันพอดี
“โอเค” ในเมื่อเพื่อนลูกสาวไม่ยอมพูดพอลก็ไม่ซักต่อ
อาหารมื้อเช้าที่พอลทำเป็นอเมริกันเบร็กฟาสต์ง่าย ๆ ประกอบไปด้วย ไข่ดาว แฮม ไส้กรอก และขนมปัง ของเขาเองเป็นแบบทอด แต่สำหรับขวัญข้าวเขารู้ว่าเธอกินแบบไหนจึงจัดแบบนึ่งให้แทน
ขวัญข้าวเริ่มรับประทานอาหารตรงหน้า แม้ว่าจะเคยร่วมโต๊ะกับพอลมาหลายครั้ง แต่ทุกครั้งไม่เหมือนกับครั้งนี้ ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนใช่ว่าจะสลัดทิ้งไปง่าย ๆ มันติดหัวเธอไปแล้ว ทำให้ตอนนี้เธอรู้สึกอึดอัดกระอักกระอ่วนอย่างบอกไม่ถูกจึงเลี่ยงการสบสายตากับหนุ่มใหญ่ที่นั่งฝั่งตรงข้าม แล้วทำทีว่าเธอตั้งใจกินอาหารตรงหน้าของเธอเสียเต็มประดา
ฝ่ายพอลเมื่อเห็นเพื่อนลูกสาวไม่พูดอะไรจึงนั่งกินอาหารของตนเองไปเงียบ ๆ แล้วลอบสังเกตเธอไปพลาง ๆ แต่ยังไม่ทันไรความคิดอกุศลเริ่มก่อเกิดขึ้นในหัวของเขาอีกแล้ว เขาไม่รู้ว่าพักนี้เขาเป็นอะไร
กันแน่ หรือว่าเขาจะแก่แล้วจริง ๆ
ท่าทางยามที่ขวัญข้าวจิ้มไส้กรอกเข้าปากนั้นทำให้เขาจินตนาการอะไรได้ไปไกลโข เขาจ้องมองเธอกินอย่างลืมตัวพลางลอบกลืนน้ำลายไปด้วยยามที่ไส้กรอกนั้นค่อย ๆ ถูกละเลียดอยู่ในปากน้อยๆ ของเธอ
อา... เขาชักเริ่มร้อนเสียแล้ว และรู้สึกว่าอะไร ๆ ก็เริ่มที่จะตื่นแล้วด้วยเหมือนกัน ทั้ง ๆ ที่เมื่อคืนเขาเพิ่งจะใช้งานมันไปอย่างหนักหน่วง
เขาปัดความคิดบ้าบอนี่ทิ้งไป แล้วจดจ่ออยู่กับอาหารในจานของตัวเองบ้าง
หลังจากมื้อเช้าจบลงขวัญข้าวจึงเก็บจานชามต่าง ๆ ไปล้าง แล้วรีบออกไปโทรศัพท์หาเพื่อนทันที รอสายเพียงไม่นานคนปลายสายก็กดรับ เธอจึงเอ่ยเข้าประเด็นทันที
“ยัยแนทเธออยู่ที่ไหน รู้มั้ยว่าแด๊ดถามใหญ่เลย”
“แล้วเธอบอกแด๊ดว่าไง” นาตาลีถามกลับ
“ฉันก็บอกปัดไปว่าฉันตื่นสาย แต่ฉันก็ตื่นสายจริง ๆ เลยพอจะอ้างได้”
“ฉันมีธุระนิดหน่อย อาจจะกลับค่ำ ๆ ถ้าแด๊ดถามเธอก็บอกแด๊ดว่าฉันออกมาทำงานกลุ่มกับเพื่อนอีกกลุ่มหนึ่ง พอดีงานมีปัญหานิดหน่อยแล้วต้องส่งวันจันทร์นี้แล้ว” นาตาลีหาทางออกให้เพื่อน
“โอเค ก็ได้ฉันจะบอกแด๊ดไปอย่างนี้” ขวัญข้าวตอบรับ
ในเมื่อเพื่อนสาวไม่ยอมบอกความจริงเธอก็ขี้คร้านจะซัก ถ้ามีเรื่องอะไรเดี๋ยวนาตาลีก็เล่าให้เธอฟังเอง ดังนั้นทั้งคู่จึงตัดสายไป
ขวัญข้าวเดินผ่านห้องนั่งเล่นเข้ามา เมื่อสายตาไปปะทะกับโซฟาที่เจ้าของบ้านกำลังนั่งอ่านหนังสือพิมพ์อยู่ เธอพยายามเดินผ่านตรงนั้นเพื่อที่จะขึ้นห้องของเธอไปให้เร็วที่สุด แต่เสียงทุ้มของพอลเรียกเธอไว้ก่อน
“ข้าวคุยกับยัยแนทแล้วใช่มั้ย”
“ค่ะ แนทออกไปทำรายงานด่วนที่มหาลัยค่ะ พอดีมีจุดต้องแก้แล้วต้องรีบส่งวันจันทร์นี้แล้ว” เธอตอบตามที่นัดแนะไว้กับนาตาลี
“แล้วข้าวล่ะ ไม่ต้องไปหรือ ให้ฉันไปส่งเธอดีมั้ย” พอลเสนอตัวอย่างใจดี
“ไม่ค่ะ ข้าวอยู่คนละกลุ่มกับแนท” เธอปฏิเสธและแอบคิดว่าถ้าเธอต้องออกไปจริงเธอขอไปเองดีกว่าที่จะต้องเห็นหน้าเขาตอนนี้ ในหัวเธอมันยังจำภาพเรือนกายแสนเซ็กซี่และอาวุธร้ายอันใหญ่โตของเขาอยู่เลย มันทำให้หัวใจของเธอสั่นระรัวไม่หยุด มันทำให้เธอรู้สึกอ่อนระทวยไปหมด และมันทำให้เธอเข้าหน้าเขาไม่ติดอย่างในตอนนี้ ถ้าเขารู้ว่าเธอคิดอย่างไรกับเขาต้องแย่แน่
“โอเค” พอลตอบรับแล้วอ่านหนังสือพิมพ์ในมือต่อ
แม้จะเป็นประโยคพูดคุยปกติธรรมดา แต่ขวัญข้าวรู้สึกว่ามันต่างไปจากทุกครั้ง เธอไม่สามารถมองพอลได้อย่างเต็มตาอีกแล้ว ภาพแผ่นหลังแกร่งกับบั้นท้ายงอนงามที่กำลังขยับเคลื่อนไหวตอกลงไปในกายหญิงสาวคนเมื่อคืนจู่โจมเข้ามาในหัวเธออีกครั้ง
และอยู่ ๆ ความคิดแปลก ๆ ได้แทรกเข้ามาในหัวว่า ถ้าหากเขากำลังขับเคลื่อนเข้ามาในตัวเธอบ้างเธอจะรู้สึกอย่างไร ใบหน้าของเธอร้อนผ่าวขึ้นทันที และเลือดลมในกายเธอเหมือนกำลังจะตีกลับ ความครั่นเนื้อครั่นตัวจู่โจมเธออีกครั้ง และดูเหมือนว่าพอลเองก็สังเกตเห็นความผิดปกตินี้ของเธอเขาจึงถามเธอด้วยความเป็นห่วง
“เป็นอะไรไปข้าว ไม่สบายหรือเปล่า สีหน้าเธอไม่ค่อยดีเลย”
“ไม่เป็นไรค่ะ สงสัยเมื่อคืนจะอ่านหนังสือดึกไปหน่อย ข้าวขอตัวก่อนนะคะ” เธอรีบบอกปัดเพราะเธอไม่สามารถยืนอยู่ตรงนี้ได้อีกต่อไป เธอกลัวว่าเธอจะหลุดกิริยาน่าอายต่อหน้าเขา
ขวัญข้าวรีบกลับขึ้นห้องอย่างรวดเร็วโดยมีพอลมองตามด้วยความเป็นห่วง พอถึงห้องปุ๊บเพื่อที่จะขจัดความคิดฟุ้งซ่าน เธอจึงคว้าหนังสือเรียนที่อ่านค้างไว้มาอ่าน แต่มันกลับไม่ช่วยอะไรเธอเลย ความร้อนรุ่มในกายของเธอไม่ได้ลดลงเลย ดังนั้นเธอตัดสินในว่าจะไปอาบน้ำอีกรอบเผื่อว่ามันจะช่วยดับอารมณ์บางอย่างที่เกิดขึ้นกับเธอในขณะนี้ได้
