“พี่บอกแพรกี่ครั้งแล้วคะว่าพี่รู้ว่าเรื่องที่เกิดขึ้นคืนนั้นรถของน้องแพรก็ขัดข้องคุณพ่อของพี่เองท่านก็เมาจนขับรถเร็วเห็นไหมคะว่ามันคืออุบัติเหตุ...ถ้าพี่จะงอนน้องแพรก็เพราะว่าพี่ปลอบน้องแพรตั้งกี่ครั้งแล้วน้องแพรก็ยังแอบร้องให้อยู่ดีแบบนี้พี่ก็คงจะเป็นพยาบาลที่ไม่ได้เรื่องเลยใช่ไหมคะ”
ทอฝันพูดไปตามความจริงเธอไม่รู้สึกโกรธเคืองสาวน้อยตรงหน้าเลยสักนิดกับเรื่องที่เกิดขึ้นเพราะหลักฐานทั้งหมดมันก็ชี้ชัดอยู่แล้วว่ามันคืออุบัติเหตุแล้วก็มีส่วนผิดกันทั้งคู่เรื่องมันก็ผ่านไปแล้วเธอไม่อยากเก็บมันมาใส่ใจ
“ไม่ใช่นะคะพี่ฝัน...พี่ฝันเป็นพยาบาลที่น่ารักกับน้องแพรมากเลยค่ะ”
แพรวารีบส่ายหัวหงึกหงักเพราะกลัวว่าหญิงสาวจะเข้าใจผิดว่าเธอเป็นพยาบาลที่ไม่ได้เรื่องพร้อมต้องรีบพูดว่าหญิงสาวนั้นเป็นพยาบาลที่ใจดีและน่ารักที่สุดที่เธอเคยเจอมา
“งั้นเลิกร้องให้แล้วมาทานข้าวกันดีกว่านะคะ”
“ค่ะ”
เมื่อทอฝันเห็นว่าสาวน้อยตรงหน้าของเธอยิ้มออกแล้วเธอจึงโล่งใจแล้วหยิบถาดข้าวมาป้อนแพรวาเพราะหลังจากที่แพรวาทานข้าวแล้วจะต้องทานยาต่อ
30 นาทีต่อมา
“น้องแพรเป็นยังไงบ้างจ้ะฝัน”
บุษบาเดินเข้ามาในครัวก็เห็นว่าทอฝันกำลังเอาถาดอาหารมาเก็บในครัวจึงถามถึงอาการของแพรวาจากหญิงสาว
“ก็มีแอบร้องให้บ้างแต่พอปลอบก็มียิ้มออกค่ะ”
ทอฝันตอบบุษบาด้วยสีหน้าอมยิ้มเล็กน้อยเธอรู้ว่าถึงแม้ตอนนี้แพรวาจะมีแอบร้องให้บ้างแต่เธอคิดว่าอีกไม่นานแพรวาก็น่าจะดีขึ้น
“เหนื่อยหน่อยนะ...แพรวาค่อนข้างที่จะเอาใจยากหน่อยเอ่อ...แล้วเรื่องคุณลุง”
บุษบาแอบดีใจกับเรื่องที่ได้ยินจากหญิงสาวที่เธอถามว่าแพรวานั้นยังมีอาการที่เศร้าอยู่พร้อมถามถึงเรื่องที่เธอกำชับไม่ให้หญิงสาวบอกกับแพรวาว่าพ่อของเธอนั้นตกบันไดเพราะจะทำให้อาการแพรวาทรุดลงเธอจึงห้ามหญิงสาวบอกเพราะเป็นห่วงแต่ที่จริงแล้วหากหญิงสาวหลุดบอกออกไปมีหวังแพรวาได้สงสัยในตัวเธอเป็นแน่เพราะเธอกับแพรวาชอบเป็นไม้เบื่อไม้เมากับเธอแทบทุกเรื่องและแพรวาจะต้องไม่เชื่อแน่ว่ามันเป็นแค่อุบัติเหตุ
“เรื่องนั้นฝันไม่มีหลุดบอกน้องแพรแน่นอนค่ะ”
ทอฝันรีบบอกปฏิเสธหญิงสาวตรงหน้าอย่างรวดเร็วว่าเธอไม่มีหลุดเรื่องนี้แน่นอนเพราะเธอเองก็เป็นห่วงสภาพจิตใจของแพรวาเหมือนกัน
“ดีจะ...เพราะพี่กลัวว่าอาการน้องแพรจะไปกันใหญ่...แล้วฝันล่ะโอเคใช่ไหมที่...เอ่อ..มาดูแลน้องแพรเพราะน้องแพรทำให้พ่อฝันเสีย”
บุษบาถามถึงความรู้สึกของทอฝันเพราะอยากรู้ว่าเธอนั้นคิดอย่างไรเมื่อต้องมาดูแลคนที่ทำให้พ่อของเธอต้องเสียไปและเพื่อเป็นการตอกย้ำหญิงสาวให้คิดอยู่เสมอว่าคนที่ทำให้พ่อของเธอต้องตายคือแพรวาเผื่อเธออาจจะยืมมือหยิงสาวทำอะไรบางอย่างที่เธออยากทำก็เป็นได้แต่ต้องดูสถานการณ์ก่อนว่าเธอคิดกับเรื่องนี้อย่างไร
“ฝันโอเคค่ะ...เรื่องมันผ่านไปแล้วอีกอย่างก็เป็นอุบัติเหตุไม่มีใครอยากให้เกิดขึ้นหรอกค่ะ”
ทอฝันตอบกลับด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มว่าเธอไม่คิดเล็กคิดน้อยเรื่องนั้นเลยสักนิด
“ฝันที่เป็นคนดีจริงๆเลยนะมีอะไรให้พี่ช่วยก็บอกนะไม่ต้องเกรงใจ”
บุษบาต้องกัดฟันยิ้มให้หญิงสาวที่ดูหญิงสาวนั้นจะเป็นคนดีกว่าที่เธอคิดเสียเหลือเกินผิดแผนที่เธอวางเอาไว้แต่เธอก็เชื่ออยู่ในใจว่าอย่างน้อยเธอก็ทำให้แพรวาได้ทุกข์ใจได้เพราะต้องมีลูกของคนที่แพรวานั้นทำให้เขาเสียชีวิตวนเวียนอยู่ใกล้ๆคอยดูแลให้เป็นตราบาปอยู่ในใจ
“แค่พี่บุษให้งานฝันทำฝันก็ดีใจแล้วค่ะ...เรื่องอื่นฝันไม่รบกวนพี่บุษหรอกค่ะ”
ทอฝันรู้สึกซาบซึ้งน้ำใจบุษบาอย่างมากที่หญิงสาวนั้นดีกับเธอมาโดยตลอดเธอจึงไม่กล้าที่จรบกวนอะไรให้หญิงสาวนั้นช่วยเหลือเธออีกแล้วแค่งานที่ดูแลแพรวาผลตอบแทนมันก็มากเกินกว่างานของพยาบาลพิเศษคนนึงแล้ว
“งั้นเดี๋ยวพี่ขอตัวก่อนนะเพราะใกล้เวลาที่ลูกชายบุญธรรมของคุณลุงจะกลับมาแล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ฝันก็น่าจะได้เจอ”
เมื่อคุยกับหญิงสาวอยู่ครู่หนึ่งก็ถึงเลาที่บุษบานั้นจะต้องไปรอรับทิวากลับจากสนามบินอันที่จริงเธอให้คนอื่นไปรับก็ได้แต่ด้วยความคิดถึงชายหนุ่มที่เธอแอบรักมานานแสนนานเธอจึงอยากจะไปรับเขาด้วยตัวเอง
“อ่อ....ค่ะ”
ทอฝันเองก็พึ่งจะรู้จากปากบุษบาว่าพิพัฒน์นั้นมีลูกชายบุญธรรมด้วยก็ไม่แปลกเพราะว่าเธอพึ่งจะเข้ามาทำงานในบ้านนี้เพียงแค่เดือนเดียวเท่านั้น
ช่วงเย็นของวัน
หลังจากที่ทอฝันดูแลแพรวาในช่วงเย็นเรียบร้อยแล้วเธอก็เตรียมตัวกลับไปที่บ้านของดวงใจคนที่เคยเป็นแม่นมของเธอที่เลี้ยงเธอมาตั้งแต่เด็กจนโตพึ่งมาแยกกันก็เมื่อวันที่บ้านของเธอล้มละลายและหญิงสาวเองก็ไม่ได้มีเงินที่จะจ้างงานดวงใจอีกต่อไปแต่ทั้งสองก็ไปมาหาสู่กันตลอดยิ่งช่วงนี้หญิงสาวจำต้องไปดูแลดวงใจบ่อยขึ้นเพราะว่าเธอป่วยติดเตียงมีเพียงหลานสาววัย20ปีที่ชื่อลีลาวดีดูแลคนเดียวเท่านั้นเด็กสาวต้องดรอปเรียนเพื่อมาดูแลคนเป็นป้าทอฝันเกิดเห็นใจเลยหาเงินส่งเสียทอฝันให้เรียนต่อและรับผิดชอบค่ารักษาต่างๆของดวงใจเองเพราะรักทั้งสองเหมือนคนในครอบครัวเพราะตอนนี้เธอก็ไม่เหลือใครแล้ว
“ป้าดวงคะเป็นอย่างไรบ้างฝันซื้อของบำรุงมาให้เต็มเลย”
ทอฝันเดินเข้ามาในบ้านหลังเล็กแถวชานเมืองเมื่อเดินเข้ามาในบ้านไม่กี่ก้าวเธอก็เห็นดวงใจที่นอนอยู่บนเตียงหญิงสาวจึงรีบเดินไปหาหญิงวัยกลางคนพร้อมชูของฝากที่เธอซื้อมาให้อย่างอารมณ์ดี
“คุณหนูป้าบอกแล้วไงคะว่าไม่ต้องซื้ออะไรมาแค่นี้ป่าก็เกรงใจคุณหนูมากแล้วล่ะค่ะ”
ดวงใจเองค่อนข้างที่จะเกรงใจทอฝันอยู่มากเพราะเธอเหมือนเป็นภาระของหญิงสาวอย่างเห็นได้ชัดแค่ตัวเองป่วยแล้วหญิงสาวต้องมาออกค่ารักษาทั้งหมดให้ยังไม่พอยังออกค่าเล่าเรียนให้กับลีลาวดีหลานสาวของเธออีกด้วย
“ป้าดวงจะมาเกรงใจฝันทำไมคะป้าก็เหมือนญาติผู้ใหญ่ฝันอีกคนยังไงฝันก็ต้องดูแลอย่างดีที่สุดค่ะ...แล้วนี่ลียังไม่กลับเหรอคะ”
ทอฝันได้ยินคำนี้เป็นประจำแทบทุกครั้งที่มาหาป้าดวงใจของเธอพร้อมเปลี่ยนประเด็นมาเป็นถามหาลีลาวดีแทนว่าไปไหนเพราะว่าเย็นมากแล้วยังไม่เห็นจะกลับมาที่บ้านเสียที
“ลีมันกลับมาแล้วค่ะคุณหนูพึ่งออกไปซื้อกับข้าวเมื่อกี้นี้เอง”
หญิงวัยกลางคนยกมือชี้ว่าหลานสาวของเธอนั้นออกไปข้างนอกซื้อกับข้าวอีกเดี๋ยวน่าจะกลับ
“อ๋อ...งั้นเดี๋ยวฝันต้องขอตัวไปก่อนนะคะป้าดวงฝันมีงานต่อ”
ทอฝันดูเวลาก็เห็นว่าตอนนี้มันไดเวลาที่เธอนั้นจะไปทำงานพิเศษนอกเหนือจากดูแลแพรวาตอนกลางวันแล้วจึงรีบขอตัวหญิงวัยกลางคนที่นอนอยู่บนเตียงกลับทันที
“รักษาสุขภาพด้วยนะคะคุณหนู”
ดวงใจไม่รู้หรอกว่าหญิงสาวไปทำงานอะไรเธอไม่อยากก้าวก่ายแต่ได้เพียงเตือนเธออย่างห่วงๆว่าให้เธอนั้นดูแลสุขภาพตัวเองด้วยเพราะเธอรู้ว่าหญิงสาวนั้นทำงานค่อนข้างหนักในแต่ละวัน
คลับXXX
“สวัสดีค่ะพี่นิดหน่อย”
เมื่อทอฝันมาถึงก็รีบมาสวัสดีผู้จัดการร้านสาวสวยทันที
“มาตรงเวลาดีนะฝันไปเปลี่ยนชุดแล้วออกมาตรงบาร์หน่อยนะเดี๋ยวพี่จะสอนทำเครื่องดื่มเมนูใหม่”
นิดหน่อยยิ้มให้ทอฝันเพราะเธอชอบที่ทอฝันเป็นเด็กที่น่ารักขยันทำงานพร้อมบอกให้เธอไปเปลี่ยนชุดพนักงานแล้วตามเธอไปที่บาร์เพราะเธอจะสอนทอฝันทำเครื่องดื่มเมนูใหม่
“ค่ะ”
ทอฝันรีบเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเดินตามนิดหน่อยไปที่บาร์ทันทีเธอมาสมัครงานที่นี่ในตำแหน่งเด็กเสริฟแต่นิดหน่อยเห็นว่าหญิงสาวค่อนข้างจะซื่อเลยฝึกให้เธอนั้นเป็นบาร์เทนดี้ยืนอยู่ประจำบาร์จะดีกว่าเพราะเธอน่าจะเรียกลูกค้าจากตรงนี้ได้ดีกว่าและอีกอย่างระยะห่างของเธอกับแขกในร้านก็ยังพอหลบมือไม้อันแสนจะเป็นปลาหมึกของแขกได้
“อ้าวมาแล้วเหรอมาเริ่มกันเลย”
“ค่ะ”
เมื่อนิดหน่อยเห็นว่าทอฝันนั้นเดินตามมาแล้วเธอจึงจัดแจงให้หญิงสาวลองผสมเครื่องดื่มสูตรใหม่ดูทันทีเพราะจะได้แนะนำกับลูกค้าในคืนนี้ได้เลย
นิดหน่อยเองเป็นรุ่นพี่สมัยเรียนของทอฝันเธอก็ไม่ได้สนิทอะไรกันมากแต่ก็พอรู้มาว่าสถานการณ์ตอนนี้ที่บ้านหญิงสาวเป็นอย่างไรและเธอเป็นคนอย่างไรคราแรกที่ทอฝันมาสมัครงานกับเธอหญิงสาวยังถามย้ำแล้วย้ำอีกว่าแน่ใจจริงๆหรือที่จะทำงานนี้แต่ก็ได้รับการตอบกลับมาจากหญิงสาวว่าเธอนั้นเต็มใจที่จะทำและจะทำมันให้ดีที่สุดด้วยงานกลางคืนนิดหน่อยรู้ว่ามันค่อนข้างเสี่ยงกับทอฝันแต่เธอในเมื่อทอฝันยังยืนยันว่าจะทำเธอก็พยายามหาตำแหน่งที่คิดว่าโอเคที่สุดในความปลอดภัยให้หญิงสาวทำและเธอก็ปฏิเสธไม่ได้ว่าตอนนี้ลูกค้าที่นั่งที่บาร์เธอมากขึ้นก็เพราะทอฝันเลย
นิดหน่อยพยายามหาวิธีเอาตัวรอดให้หญิงสาวได้ให้มาที่สุดเช่นห้ามดื่มของที่ลูกค้าให้เดขาดเพราะไม่รู้ว่าในนั้นมีอะไรบ้างและถ้าจำเป็นจริงๆให้อาศัยทีที่ลูกค้าเผลอเทแก้วเครื่องดื่มที่ลูกค้าส่งให้ดื่มทิ้งให้เร็วที่สุดซึ่งทอฝันเองก็ใช้วิธีนี้เรื่อยมาจนเธอเริ่มชำนาญและจับพฤติกรรมของพวกลูกค้าจอมหื่นได้แล้ว
โรงพยาบาลXXX
“หมอบอกว่ายังคงต้องดูอาการคุณลุงอย่างใกล้ชิดตลอดเวลาค่ะเพราะสมองได้รับการกระทบกระเทือนอย่างมาก”
หลังจากที่บุษบาไปรับทิวาที่สนามบินก็ตรงมาที่โรงพยาบาลทันทีทิวายืนดูคนเป็นพ่อในห้องICUผ่านกระจกเขาต้องน้ำตาคลอเพราะสงสารคนที่นอนอยู่ในนั้น
“แล้วแม่บ้านที่ทำความสะอาดบ้านอยู่ที่ไหน”
ทิวาหันมาถามบุษบาว่าแม่บ้านที่ทำความสะอาดบ้านคนนั้นอยู่ไหนเพราะเขาเองอยากจะพูดคุยตักเตือนเสียหน่อยที่ทำอะไรไม่ระวังจนทำให้พ่อของเขาต้องเป็นแบบนี้
“บุษไล่ออกไปแล้วล่ะค่ะถ้าทำงานชุ่ยจนทำให้คนในบ้านต้องรับบาดเจ็บก็ไม่เลี้ยงไว้หรอกค่ะ”
บุษบารีบบอกชายหนุ่มว่าเธอนั้นได้ไล่แม่บ้านคนนั้นออกไปแล้วโดยอ้างว่าไม่อยากจ้างคนที่ทำงานไม่ดีทำอีกต่อไป
“แล้วคุณไทม์จะกลับพักที่บ้านเลยไหมคะพอดีบุษให้คนเตรียมห้องเอาไว้ให้แล้ว”
บุษบาเอ่ยปากชวนชายหนุ่มไปพักที่บ้านทันทีเพราะเธอได้สั่งให้คนเตรียมห้องเอาไว้ให้เขาเนียบร้อยแล้ว
“อืมม...ผมจะไม่พักที่บ้านผมจะพักที่เพนท์เฮ้าส์”
ทิวาไม่ค่อยชอบพักที่บ้านสักเท่าไรเขาชอบอยู่เพนท์เฮ้าส์ที่เขาได้เคยซื้อไว้มากกว่าและก่อนมาเขาก็ได้ติดต่อให้แม่บ้านไปทำความสะอาดเอาไว้แล้วด้วยเขาชอบอยุู่ในที่ที่เป้นส่วนตัวมากกว่า
“เอ่อ...บุษว่าคุณไทม์ไปดูอาการคุณแพรบ้างก็ดีนะคะ”
บุษบาเห็นว่าชายหนุ่มไม่อยากกลับไปพักที่บ้านเธอเลยยกเรื่องแพรวาที่เขายังไม่รู้ขึ้นมาอ้างเผื่อว่าเขานั้นจะอยากกลับไปอยู่ดูอาการของน้องสาวของเข้าด้วย
“ทำไมแพรเป็นอะไร”
ทิวาถึงกับมีสีหน้าที่สงสัยขึ้นมาทันทีเมื่อบุษบาพูดถึงน้องสาวของเขา
“พอดีว่า...”
บุษบาเห็นว่าตอนนี้เฮก็ควรที่จะบอกกับชายหนุ่มได้แล้วว่าแพรวานั้นเป็นอะไรหลังจากที่ปิดมานานร่วมเดือนเพราะคำสั่งของคุณลุงของเธอ
“แล้วทำไมคุณพึ่งมาบอกผม”
ทิวาถึงกับมีอาการหน้าเสียและเป็นห่วงแพรวาอย่างเห็นได้ชัดพร้อมถามคนตรงหน้าเสียงแข็งเพราะรู้สึกไม่พอใจที่เรื่องมันเกิดขึ้นมาถึงทุกวันนี้แล้วเขานั้นพึ่งจะได้รับรู้มันวันนี้นี่เอง
“คือคุณลุงขอเอาไว้น่ะค่ะเพราะไม่อยากให้คุณไทม์ต้องเป็นห่วงคนทางนี้เพราะงานทางโน้นก็เยอะพอตัวแล้ว”
บุษบาเห็นว่าชายหนุ่มทำท่าจะโกรธเธอหญิงสาวจึงรีบบอกว่าที่เธอต้องปิดเรื่องนี้ไว้นั้นเป็นเพราคุณลุงของเธอออกคำสั่งมาต่างหาก
“เฮ้อ....เอาเป็นว่าเดี๋ยวพรุ่งนี้ผมจะเข้าไปที่บ้านก็แล้วกัน”
ทิวาถอนหายใจเฮือกใหญ่พร้อมบอกกับหญิงสาวว่าเขานั้นจะเข้าไปดูอาการของน้องสาวของเขาในวันพรุ่งนี้และเดินออกจากโรงพยาบาลไปทันทีทำเอาหญิงสาวที่ยืนมองอยู่ไม่พอใจนิดหน่อยที่เขาไม่พักที่บ้านตามที่เธอได้คาดการณ์เอาไว้
“คุณไทม์จะกลับเพนส์เฮ้าส์เลยไหมครับ”
ชัชวาลเอ่ยถามคนเป็นนายว่าเขานั้นจะกลับเพนท์เฮ้าส์เลยหรือไม่เพราะนี่มันก็ยังไม่ดึกมาก
“ฉันอยากหาอะไรดื่มนายขับรถพาฉันไปที่คลับแถวนี้ก็ได้”
ทิวารู้สึกกลุ้มใจกับเรื่องในครอบครัวนิดหน่อยเขาเลยอยากหาอะไรดื่มอีกอย่างก็อยากจะย้อนดูบรรยากาศเก่าๆวันวานที่เขาเคยอยู่เคยเที่ยวที่นี่ด้วยหลายปีแล้วที่เขาไม่ได้กลับมาไม่รู้ว่าที่นี่เปลี่ยนแปลงไปมากแค่ไหน
“ครับ”
เมื่อได้ยินคำสั่งของคนเป็นนายชัชวาลก็ขับรถไปที่สถานบันเทิงแถวนี้ทันทีเพราะเขาพอจะจำได้บ้างว่าแถวนี้มีคลับดังอยู่ตรงไหน
คลับXXX
เมื่อมาถึงที่คลับหรูชัชวาลก็จัดการติดต่อกับทางร้านว่าขอโซนที่เป็นวีไอพีและส่วนตัวที่สุดให้เจ้านายของเขานั่งดื่มทันที
“เรียบร้อยแล้วครับคุณไทม์”
เมื่อชัชวาลติดต่อกับทางร้านเรียบร้อยแล้วเขาจึงพาคนเป็นนายของเขาเดินขึ้นไปที่โซนด้านบนที่เป็นมุมของแขกวีไปพีชายหนุ่มเดินผ่านกลุ่มผู้คนที่รักการเที่ยวกลางคืนกับแสงสีเสียงเพลงกระหึ่มขึ้นมาด้านบนเมื่อมาที่โต๊ะของเขาที่พนักงานทางร้านจัดเอาไว้ให้ชายหนุ่มก็เริ่มสั่งเครื่องดื่มมาดื่มทันทีโดยมีชัชวาลนั่งเฝ้าอยู่ใกล้ๆ
