บทที่1

หัวใจที่แตกสลาย

“ผมยังไม่มีจริงๆ ครับ ถ้าหาได้เมื่อไหร่ ผมจะรีบเอามาใช้ให้เลย” ชายวัยกลางคนพนมมือไหว้ชายหนุ่มรุ่นลูก

“ก็พูดแบบนี้ทุกราย ไม่มีปัญญาใช้หนี้ แต่! เสือกมีปัญญาลงขันจ้างมือปืนมายิงพ่อกู” คนพูดชี้หน้า จ้องตาแบบหมายจะเอาถึงชีวิต

“ผมไม่เกี่ยว เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับผมเลย ท่านมีพระคุณ เมตตาผมมาตั้งหลายครั้ง ผมจะทำกับผู้มีพระคุณแบบนั้นได้อย่างไรกัน” คนพูดมือไม้สั่นรนราน

“ก็ถ้ามึงไม่เกี่ยว แล้วใครเกี่ยว พ่อกูใจดีกับพวกมึง ไม่มีเงิน ก็ให้กู้ แต่พวกมึงเสือกไปเล่นเสียกันเอง ยืมแล้วมันก็ต้องใช้ พอทวงพวกมึงก็หาว่าใจร้าย มึงอย่านึกว่ากูโง่นะ”

เท้าใหญ่ถีบเก็าอี้ที่อยู่ใกล้ๆชายที่ยืนพนมมือด้วยความกลัว กลิ้งระเนะนาด เสียงดังโครมคราม คนข้างนอกห้องที่กำลังมุ่งมั่นกับการพนันต่างพากันหันมาดู

“ถ้าภายในหนึ่งเดือนมึงหาต้นมาคืนกูไม่ได้ มึงก็เอาลูกสาวคนสวยของมึง มาเป็นนางบำเรอขัดดอกกูแล้วกัน ” รอยยิ้มแบบสะใจปรากฏบนใบหน้าที่ดุร้ายของคนพูด

“เอ่อ....” ลูกหนี้รุ่นพ่อพูดไม่ออก

“ถ้าทำไม่ได้ มึงก็บอกลูกสาวคนสวยของมึง ให้เตรียมทำศพพ่อมันได้เลย”

“ครับๆ คุณติณห์ ผมจะหาเงินมาคืนให้ได้ครับ” ทัตเทพยกมือไหว้ท่วมหัว ก่อนรีบร้อนเดินออกไป อย่างรนราน

ตั้งแต่กิตต์ขจร พ่อของติณห์ ถูกพวกลูกหนี้ในบ่อน ลงขันกันจ้างมือปืนมายิง เขาก็กลายเป็นอัมพฤกษ์ส่วนล่าง ลูกชายคนเดียวของเขา จากที่เคยตั้งใจว่าจะไม่เข้ามายุ่งกับธุรกิจมืดของบิดา แต่ด้วยความแค้น ติณห์จึงลงมาดูแอย่างเต็มตัว

ชายหนุ่มที่สุขุม ใจเย็น กลับกลายเป็นเสือร้าย ที่พร้อมจะจัดการทุกคน ที่เขาคิดว่าอยู่เบื้องหลังความพิการของบิดา และทัตเทพก็คือหนึ่งในนั้น ในเมื่อทางการหาตัวคนผิดมารับกรรมไม่ได้ ชายหนุ่มตั้งใจจะเป็นคนพาพวกมันทุกคนไปใช้กรรมในนรกเอง

“ถึงคิวมันแล้วไอ้ทัตเทพ” ติณห์หันไปสบตากับลูกน้องคนสนิทของบิดา

“ต้องเอาให้สาสม” ฤทธิ์สำทับเจ้านาย

“กลับมาแล้วเหรอคะ วันนี้ไปหาลูกหาเมียคุณมาหรือยังล่ะ” เกสรายืนรอทัตเทพผู้เป็นสามีอย่างร้อนใจ

“คุณพูดเรื่องอะไร ผมทำงานกับมาเหนื่อยๆ อย่ามาหาเรื่องกันได้ไหม” คนเพิ่งมาถึงทำท่าทางหงุดหงิดใส่

“ก็แม่แก็วตา กับลูกสาวมัน ลูกคุณใช่ไหม” เกสราเดินตามไปที่บันไดขึ้นชั้นสอง

“เป็นบ้าไปแล้วหรือไง พูดอะไร น่ารำคาญที่สุด เพราะคุณเป็นแบบนี้ผมถึงไม่อยากกลับบ้าน ดูสภาพตัวเองในกระจกบ้างนะ เหมือนผีขึ้นไปทุกวัน”

“ลงมาคุยกันให้รู้เรื่อง ” เกสราดึงทัตเทพที่กำลังเดินขึ้นบันได ให้ลงมาคุยให้รู้เรื่อง จนชายวัยกลางคนเดินโซซัดโซเซ เหมือนจะล้ม

“อีบ้า จะบ้าก็บ้าไปคนเดียว เดี๋ยวไปเอง”

“คุณจะไปหาอีแก็วตาใช่ไหม วันนี้ลูกเมียคุณมันพากันมาที่นี่ มันมาแสดงตัว เพื่อให้ฉันรับผิดชอบในสิ่งที่คุณสร้างขึ้น คุณอยู่กับมันมาเกือบสิบปี ฉันเป็นควายให้คุณหลอกมานานขนาดนี้ คุณมันเลว เลวเหมือนสัตว์”

เพี้ย! !

ทัตเทพหมดความอดทน มือหนาตบเข้าอย่างแรงจนใบหน้าของเกสราหันตามแรงมือ เลือดที่หยดอยู่มุมปาก บอกได้ถึงความเจ็บที่เธอได้รับ

“คุณตบฉัน” กัดฟัน กำมือแน่น ด้วยความแค้น ที่ถูกคนที่ได้ชื่อว่าเป็นสามีทำร้าย

“ใช่กูมันเลว แก็วตาเขาเป็นเมียกู และนั่นก็ลูกกู มึงอยู่กับกูมากี่ปี มึงก็ไม่เคยยอมท้อง ใช้ให้กูเลี้ยงลูกไอ้พ่อไม่เอา มึงนึกว่ากูมความสุขนักเหรอ ถ้ามึงรับไม่ได้ มึงก็ไปตายซะ”

ก่อนกลับบ้าน เขาก็เพิ่งโดนเล่นงานจนหมดศักดิ์ศรี หวังจะได้มาพัก คิดหาทางออกที่บ้าน กลับต้องมาโดนเมียด่า เพราะรู้ความจริง ที่เขามีเมียอีกคนและอยู่ด้วยกันมานานเป็นสิบปี จนมีลุก ทัตเทพทนไม่ไหวแล้ว เขาขับรถออกมา คืนนี้คงต้องหาโรงแรมนอนพักใจสักคืน

“แม่คะ ลลิลกลับมาแล้ว ทำแม่ไม่เปิดไฟเลย ” กัณต์ชนิตลูกสาวคนเดียวของเกสรา กลับจากทำงานวันแรกของเธอ

“แม่คะ แม่ได้ยอนลิลไหมคะ”

บ้านทั้งหลังเงียบสนิท ไม่มีไฟสักดวงในบ้านถูกเปิด หญิงสาวสัมผัสได้ ว่ามีอะไรบ้างอย่างเกิดขึ้นที่บ้านแน่ๆ เธอรีบวิ่งขึ้นไปที่ห้องนอนของมารดาทันที ภาพที่เธอเห็น โดยที่ไม่ต้องเปิดประตูเสียด้วยซ้ำ ลลิลขาอ่อนทรุดตัวลงอย่างหมดแรง

“แม่......” หญิงสาวตะโกนสุดเสียง

ภาพเกสราน้ำลายฟูมปาก นอนตาค้างอยู่ข้างเตียงนอน ลลิลเขย่าตัวมารดา แนบหูกับหน้าอกด้วยความหมายว่าหัวใจของแม่เธอจะยังเต้นอยู่ แต่มันไร้วี่แวว มารดาของเธอจากไปแล้ว

หญิงสาวตั้งสติโทรหาตำรวจ และโทรหาทัตเทพผู้เป็นบิดา เวลานี้ เธอไม่สามารถทำอะไรมากไปกว่านี้ได้ จึงได้แต่นอนกอดศพมารดา ร้องไห้ รอจนกว่าทุกคนจะมาถึงบ้านของเธอ

“ลลิล พ่อมาแล้วลูก” ทัตเทพสวมกอดลูกสาวที่กำลังตกใจ

“พ่อคะ แม่ทำไมทำแบบนี้ ทำไมแม่ทิ้งเราไป” หญิงสาวร้องไห้คร่ำครวญอยู่ในอ้อมกอดของบิดา

“ไว้เราค่อยคุยกัน ตอนนี้ลูกต้องตั้งสติ อย่างไรแม่เขาก็จากเราไปแล้ว ยังมีอีกหลายอย่างที่เราต้องจัดการให้แม่เขา ตั้งสตินะลูก พ่อขอไปคุยกับทางตำรวจก่อน”

ทั้งชีวิตของกัณชนิต หรือที่พ่อกับแม่เรียกเธอว่าลลิล เธอมีแค่เพียงบิดาและมารดา พ่อของเธอต้องออกไปทำงานนอกบ้าน เธอกับแม้จะใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันเสียส่วนใหญ่ เรียกได้ว่า เหมือนเป็นเงาของกันและกัน

นี่เธอก็เพิ่งจะเรียนจบ วันนี้เป็นวันแรกของการทำงาน แทนที่เธอจะได้กลับมาเล่าความสุขให้แม่ฟัง แต่กลับต้องมาเห็นมารดาอยู่ในสภาพนี้ หัวใจของเธอมันเหมือนถูกฉีกออกเป็นชิ้นๆ

หลังจากเสร็จสิ้นงานศพแม่ของเธอ มันคงเป็นเวลาที่เธอควรจะรู้ถึงสาเหตุของความทุกข์ที่ทำให้มารดาของเธอ ตัดสินใจสร้างกรรมหนัก ด้วยการฆ่าตัวตาย ทั้งที่ตอนเช้าในวันนั้น เธอและแม่ยังยิ้มยังกอดกันอยู่เลย

“พ่อคะ ลลิลอยากรู้ว่ามันเกิดอะไรขึ้น ทำไมแม่ถึงทำแบบนี้ มีคนบอกว่าเพราะพ่อมีคนอื่น แม่เลยเสียใจ” หญิงสาวบอกตามที่ได้ยินมา

“แล้วลูกเชื่อเขาไหม” ทัตเทพถามแบบหยั่งเชิง

“ไม่เชื่อ อย่างไรก็ไม่เชื่อ ตั้งแต่เล็กจนโต ลลิลไม่เคยเห็นพ่อกับแม่ทะเลาะกันเลย แม่บอกเสมอว่าพ่อรักลลิลกับแม่มาก พ่อยอมทำงานหนัก เพราะทำเพื่อเราสองคน” หญิงสาวโอบเอวผู้เป็นพ่อด้วยความรัก

“ใช่ลูก พ่อยอมเหนื่อยทำงานคนเดียว เพราะอยากให้ลูกกับแม่สบาย แต่ช่วงนี้ บริษัทเรามีปัญหา พ่อไปกู้หนี้นอกระบบมา พวกมามันมาตามทวง มันขู่จะฆ่าพ่อ แม่เขาเครียด และลลิลก็รู้ว่าแม่เขาห่วงพ่อมากแค่ไหน และนี่คงเป็นสาเหตุที่ทำให้เขาตัดสินจากพวกเราไป”

“แม่ไม่น่าคิดแบบนี้เลย ลลิลก็เรียนจบแล้ว ไม่มีใครทิ้งพ่อให้สู้คนเดียวแน่ๆ”

“หนูรักพ่อมากไหม” ทัตเทพทำเสียงซึ้งใส่ลูกสาว

“รักมากว่าชีวิตของลลิลอีกค่ะ” คนเป็นลูกตอบออกจากหัวใจ

“ถ้าพ่อไม่ไหวจริง พ่อจะขอให้หนูช่วยอะไรพ่อสักอย่างนะ” ถึงแม้ลลิลจะไม่ใช่ลูกแท้ของเขา แต่ถ้ามันมีทางเลือกที่ดีกว่า เขาก็ไม่อยากทำ ตามที่ลูกชายเจ้าของบ่อนต้องการ

“ตายแทนพ่อลลิลก็ทำได้ค่ะ” สองพ่อลูกนั่งกอดกันอย่างผูกพัน อีกคนผูกพันด้วยคิดว่าเป็นสายเลือด แต่อีกคนผูกพันเพราะเลี้ยงดูมาตั้งแต่เกิด

ทัตเทพตัดสินใน เอาเงินที่ได้จากงานศพของภรรยา ไปเล่นเสี่ยงโชค เขาหวังว่าครั้งนี้ เขาคงต้องดวงดี จะได้มีเงินมาใช้หนี้ให้เจ้าหนี้จอมโหด ลลิลจะได้ไม่ต้องมาเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้

“เอ้าเมียตาย ได้มาเยอะสิท่า ถึงได้มีเงินเป็นฟ่อนมาเล่นแบบนี้” ฤทธิ์เดินมากอดคอลูกค้าของบ่นอย่างเจ้าเล่ห์

“ก็ได้มาพอต่อทุน วันนี้อาจดวงดีขึ้นมา มีเงินใช้หนี้ จะได้จบๆ กันสักที ไม่อยากต้องไปมัวงอนง้อเด็กรุ่นลูกอีกแล้ว” เงินหนาในมือ ทำให้คนบ้าการพนันอย่างทัตเทพกล้าพูด

ช่วงแรก ดวงยังเป็นของเขา จากเงินเกือบล้านก็กลายเป็นเกือบสองล้าน เมื่อเห็นว่าดวงกำลังมา ทัตเทพยิ่งแทงหนักขึ้นๆ จนในที่สุดเขาก็เกือบหมดตัว

“แม่งเอ๊ย!” ผีการพนันอารมณ์เสีย ทีไม่ยอมหยุดตั้งแต่ทีแรกที่ได้

“อารมณ์เสียอะไรล่ะครับ คุณทัตเทพ” ลูกชายเจ้าของบ่อนเดินมากอดคอเขาไว้แน่น

“เหลือเวลาอีกไม่ถึงครึ่งเดือนนะครับ อย่าทำใจเย็นไป เดี๋ยวจะหาว่าไม่เตือนกันก่อน” มันไม่ใช่แค่คำขู่ แต่ชายหนุ่มตั้งใจจะทำจริงๆ

เขาต้องทุกข์ที่เห็นกิตต์ขจร พ่อของเขาต้องทุกข์ทรมาน ดังนันเขาก็อยากเห็นคนที่เป็นต้นเหตุตายทั้งเป็น ถ้าทัตเทพยอมให้ลูกสาวของเขามาเป็นนางบำเรอเขา คนเป็นพ่อมันคงเหมือนถูกย่ำยีหัวใจ แค่คิดเขาก็ยิ้มออกมาด้วยความสะใจที่เป็นฝ่ายได้แก็แค้น

“ผมไม่ลืมหรอก สบายใจได้” สีหน้ากับคำตอบสวนทางกันสิ้นดี

เขาคงไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เงินตั้งสิบล้าน เขาจะไปหาจากที่ไหนมาได้ จากตอนแรกมีเงินที่ได้จาการตายของเกสราก็เพียงแค่ล้านเดียว และตอนนี้มันก็เหลือแค่ไม่กี่หมื่น

กริ๊งๆ

สียงเรียกเข้าโทรศัพท์ ช่วยดึงชายกลางคน ให้เดินออกมาจากวงของการพนัน เพื่อมารับโทรศัพท์ภรรยาของเขาอีกคน

“พี่เทพ พี่หายไปเลยตั้งแต่เมียพี่ตาย” เสียงหญิงสาวที่อายุมากกว่าลลิลเพียงไม่กี่ปี ต่อว่าดังมาจากปลายสาย

“จะให้พี่ไปหาเรากับลูก ให้ความแตกเหรอ ถ้าลลิลเกิดรู้เรื่องนี้ขึ้นมา พี่จะไม่ได้อะไรเลยนะ เพราะพี่กับเกสราไม่ได้จดทะเบียนสมรสกัน บ้านก็เป็นชื่อของเขา เงินในบัญชีอีก”

“แต่ตอนนี้ยายหนู เข้าโรงพยาบาล ” เสียงปลายสายดูอ่อนลง

“ลูกเป็นอะไร” ทัตเทพตกใจ เพราะเขามีลูกแค่เพียงคนเดียว

“ก็โรคหัวใจที่เป็นมาตั้งแต่กำเนิดนั่นแหละ หมอบอกค่าใช้จ่ายอาจจะถึงแสน แก้วตาไม่รู้จะหาที่ไหน พี่เทพต้องช่วยลูกนะ” คนเป็นแม่ร้องไห้ด้วยความทุกข์

“บอกหมอรักษาให้เต็มที่ อีกสองสามวันพี่จะโอนเงินไปให้ แต่คงไม่ได้ไปเยี่ยมยายหนู ดูแลลูกให้ดีๆนะ เรื่องเงินพี่จะจัดการเอง”

ทัตเทพยังคิดไม่ออกว่าจะหาเงินมาจากไหน แต่ด้วยความเป็นพ่อ เลือดมันข้นกว่าน้ำ เขาจะทำทุกทางเพื่อหาเงินมารักษาลูก และคนแรกที่เขานึกถึงก็คือลลิล

เขาไม่ได้จดทะเบียนสมรสกับเกสสรา เงินหลายอย่างตกเป็นของลลิล ถึงแม้ว่ามันคงไม่พอใช้หนี้ แต่มันพอที่จะจ่ายค่ารักษายายหนู ลูกสาวของเขาที่เกิดจากแก้วตาได้