ตอน 10 - ไร้ซึ่งที่ให้เรียกว่าบ้าน

ไร้ซึ่งที่ให้เรียกว่าบ้าน นำเสนอโศกนาฏกรรมในรูปแบบซีรีส์แนว เมือง ที่กัดกร่อนจิตใจผ่านชีวิตของซูเฉิง อดีตคุณชายตระกูลซูผู้ถูกตราหน้าว่าเป็นตัวปลอมเพียงเพราะการปรากฏตัวของซูหมิงอวี่ แรงพยาบาทและการใส่ร้ายป้ายสีนำไปสู่ข้อกล่าวหาฉกรรจ์ว่าเขาทำร้ายคุณปู่ จนครอบครัวที่หูเบาตัดสินใจเนรเทศเขาไปจองจำในโรงพยาบาลจิตเวชนานถึง 3 ปี เมื่อพันธนาการสิ้นสุดลง สิ่งที่รอเขาอยู่กลับไม่ใช่ความอบอุ่น แต่เป็นความเย็นชาที่กรีดลึกยิ่งกว่าเดิม ซูหว่านปฏิเสธแม้แต่คำว่าพี่ชาย ขณะที่ซูเจิ้นผู้เป็นพ่อสาดถ้อยคำดุด่าอย่างโกรธเกรี้ยว แม้แต่ซ่งอวิ๋นผู้เป็นแม่ที่ดูเหมือนจะห่วงใย กลับเลือกยืนเคียงข้างและปกป้องซูหมิงอวี่อย่างออกหน้าออกตา ร่างกายของซูเฉิงเต็มไปด้วยบาดแผลและต้องพึ่งพาขาเทียมในการก้าวเดิน ทว่าความพิการทางกายยังไม่เจ็บปวดเท่ากับการได้เห็นเจียงหนิงเสวี่ย หญิงสาวที่เขาเคยมีใจรัก กลับไปสนิทสนมกับศัตรูที่ทำลายชีวิตเขาอย่างซูหมิงอวี่ ท่ามกลางความเข้าใจผิดที่ทับถมและความสิ้นหวังที่กัดกินใจ อนาคตของซูเฉิงมืดมนจนไร้ที่พึ่งพิง เป็นมินิซีรีส์ที่สะท้อนความโหดร้ายของสายเลือดได้อย่างเจ็บปวดที่สุด