ได้โปรดเอากับพ่อของเราที
9.5 / 10.0
แชร์
เมื่อสามพี่น้องมังกรอย่างเจน นีโอ และจานีส ต้องเผชิญวิกฤตหลังสูญเสียแม่จากอุบัติเหตุ เหลือเพียงพ่อที่เป็นสถาปนิกบ้างานและดูแลลูกได้พังพินาศสุดขีด ตั้งแต่ทำอาหารจนลูกท้องเสียหนักลามไปถึงขั้นลืมรับส่งจนตำรวจต้องมาส่งบ้าน หรือแม้แต่ทำลูกหายกลางห้างสรรพสินค้าจนวุ่นวายไปทั่ว พฤติกรรมสุดสะเพร่าของพ่อทำให้เด็กๆ เริ่มตระหนักว่าหากปล่อยไว้เช่นนี้ชีวิตพวกตนคงไม่รอดแน่ ภารกิจเร่งด่วนในการเฟ้นหาแม่ใหม่เพื่อมาช่วยกอบกู้สถานการณ์ครอบครัวจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างเลี่ยงไม่ได้ ท่ามกลางความแสบซนของสามพี่น้องที่หวังจะหาคนมาดูแลพ่อให้เข้าที่เข้าทางเสียที
ได้โปรดเอากับพ่อของเราที ตอนที่ 1
ได้โปรดเอากับพ่อเราที
ตอน ถ้าไม่มีแม่เราตายแน่ๆ
ณ.โรงเรียนอินเตอร์แห่งนึงในย่านใจกลางกรุง
มองตรงไปข้างหน้าเห็นน้ำพุใสพุ่งเลยสูงขึ้นสู่ท้องฟ้า ละอองน้ำฝอยๆทอแสงแดดระยิบระยับเป็นสายรุ้งหลากสี
ผีเสื้อเกาะกุมพุ่มดอกไม้ที่กลิ่นหอมฟุ้งไปทั่ว ยอดหญ้าในสนามกว้างปลิดปลิวไหวด้วยสายลมเย็นที่โชยแรง
นกน้อยหลายตัวบินพริ้วลงจากฟ้ามาจับบนกิ่งไม้ข้างตึกเรียน พวกมันส่งเสียงร้องคุยกันเจื้อยแจ้วไพเราะเพราะพริ้งเสนาะหู
มองผ่านหน้าต่างเข้าไปเห็นเด็กชายหญิงสามคนกำลังนั่งเรียงแถวหน้ากระดานอยู่ด้วยกันสามพี่น้อง
ตรงข้ามโต๊ะเป็นคุณครูสาวสวยที่กำลังนั่งไขว่ห้างกอดอกตัวเอง หล่อนกำลังเพ่งมองเด็กๆ
เจนคนพี่สาวนั่งขวาสุด นีโอน้องชายคนรองนั่งซ้ายสุด ส่วนจานีสน้องสาวสุดท้องนั่งตรงกลางเอาสองมือเกาะขอบโต๊ะ
ใบหน้าสลอนของเด็กทั้งสามคนบ่งบอกเลยว่ากำลังมีปัญหาใหญ่ ทั้งหมดตัวแข็งเกร็งหายใจฟึดฟัดราวกับมีอะไรยัดแน่นอยู่ในอก
เจนกำหมัดไว้แน่นจนมือสั่น จานีสใช้มือจิกขอบโต๊ะจนเป็นรอยเล็บยาว ริมฝีปากนีโอสั่นขมุบขบิบราวกับคันยิบๆ เหมือนเขาอยากจะพูดจะพ่นอะไรออกมา
อะแฮ่ม! คุณครูตุ๊กตากระแอมไอแต่พองาม หล่อนกำลังส่งสัญญาณให้เด็กๆรู้ว่านี่มันเป็นเวลาพักเที่ยงและเป็นเวลาพักผ่อนของเธอเอง
"เอาเลยนีโอ" เจนหันมาบอกน้องชายแล้วยักคิ้วข้างเดียวให้จานีสน้องสาวคนสุดท้องต่อ
"คำว่าวีรบุรุษยังน้อยไปถ้าจะใช้กับคุณพ่อของผมน่ะนะ ผมหมายถึงคำนั้นเลย" เด็กชายป.2เอ่ยออกมาทั้งยังชูไม้ทำมือประกอบท่าทาง
"ใช่แล้วค่ะครู พ่อหนูเป็นสุภาพบุรุษที่อบอุ่นที่สุด" พี่สาวคนโตรีบเสริมน้องชาย
เห้อออ! ครูตุ๊กตาถอนหายใจแรง ใบหน้าเจื่อนๆของเธอบ่งบอกว่านี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เด็กทั้งสามมาจีบเธอให้กับคุณพ่อ
"พ่อหนูสายเปย์ ครูอยากได้ของเล่นอะไรพ่อซื้อห้ายหมด" จานิส น้องวัยอนุบาลพล่ามด้วยสำเนียงแปลกๆ ทั้งยังส่งสายตาวิงวอนแบบวิ๊งค์ ๆ ใส่ใบหน้าเรียวสวยของคุณครู
"วันก่อนครับครู คุณพ่อเห็นคนโดนนักเลงมาหาเรื่อง" เสียงแจ๋วๆของนีโอรุกคีบต่อ
"แล้ววว" ครูตุ๊กตาเอ่ยถามอย่างใคร่รู้
"พ่อผมชกพวกมันเลย สามรุมหนึ่งยังไหว" โนโอพล่าม
"ปุ้ง! ๆ ๆ พ่อผมชกมัน เตะมันครับครู มวลมัดกล้ามโตๆส่งพลังทั้งหมดไปยังใบหน้าของหัวหน้าพวกมัน" นีโอชกกำปั้นใส่อากาศด้วยหน้าตาที่ขึงขังเสียเหลือเกิน
"แล้วมันก็มาอีกสองคนค่ะครู มันมาช่วยเพื่อนมัน" เจนเสริมต่อ
"มันชักมีดออกมาด้วยครับ ทั้งสองคนเลย" นีโอพล่ามแบบไม่ปล่อยให้ครูสาวพักหายใจ
"แล้วเป็นไง พ่อเจ็บไหม" ครูตุ๊กตาถามอย่างลุ้นระทึก
"โนว ๆ ๆ พ่อผมตีลังกากลับหลังสามตลบ มันวิ่งตามมา พ่อผมถีบคนนึงกระเด็นใส่ถังขยะ" นีโอเอ่ย
"โครมมม" จานีสพากย์เสียงจนน้ำลายกระเซ็นออกจากปาก นีโอสูดหายใจลึกก่อนจะโม้ต่อ
"ตุ๊บตั่บ ๆ มันแทงเข้ามา พ่อผมหักข้อมือแล้วทุ่มคนสุดท้ายลงไปกองงงง"
เรื่องราวมันชักจะแปลกๆเหมือนในหนังแปลงร่างที่พวกเขาและเธอดูเมื่อคืน กระนั้นคุณครูคนสวยก็ยังตั้งใจฟังอยู่
ปั้งงงง! มือน้อยๆของจานีสฟาดลงบนโต๊ะ ครูสาวถึงกับสะดุ้งโหยง
"ใช่แย้ว" เสียงเด็กอนุบาล
อื้อ! ครูเงยหน้าขึ้น
หือ! ครูก้มหน้าลง
"พวกมันหนีอย่างหมาเลยค่ะครู" เจนสรุป
"ใช่ครับครู พ่อผมน่ะสุภาพบุรุษตัวพ่อเลย ช่วยคนๆนั้นไว้ได้เลย" นีโอจบเรื่อง
"แล้ว แล้วตกลงคุณครูจะเดทกับพ่อหนูได้ยังคะ" จานีสเงยหน้าสูง ก่อนจะยิงเสียงใสแจ๋วถาม
"เอ่อ คือครู คือ ครูยังไม่อยากมีแฟน" ครูตุ๊กตาตอบ
"ก็ไม่ได้หมายความว่าจะให้เป็นแฟนกันนี่คะ เราแค่อยากให้ครูเจอของดี" เจนกล่าวด้วยสายตาเจ้าเล่ห์และรอยยิ้มที่มุมปาก
"นะครับ นะ แค่ไปเดทกับพ่อผมเอง" นีโอพูดแล้วก็คอตกคอพับ เหงื่อของเขาแตกพลั่กเหมือนกับใช้พลังงานในการโม้ไปเยอะมาก
"นะคะคุณครูคนจ๋วย หนูจะไม่มายุ่งอีกเลย" จานีสเกาะขอบโต๊ะ เธอเอาหน้ากลมๆลงมาวางแนบหลังมือตัวเองแล้วยิงสายตาอ้อนวอนแบบสุดขีด
"ก็ได้ ๆ วันเสาร์นะ แค่ดื่มกาแฟ อ่อ แล้วก็ไม่อยู่แบบสองต่อสอง โอเคไหม" คุณครูใจอ่อนจนได้ ไม่รู้ว่าเธอตอบปัดๆไปหรือว่าหิวข้าวจนท้องกิ่ว
เย้! ๆ ๆ ฮ่า! ๆ ๆ เด็กสามคนกระโจนลงจากเก้าอี้แล้วเกาะกอดกันกระโดดโลดเต้นสุดเหวี่ยง
ราวกับฝนตกในทะเลทรายจนชุ่มฉ่ำก็ไม่ปาน หรือเทียบได้ว่าสวรรค์มาโปรดแบบเห็นๆ
ตุ๊บ! ๆ ๆ ๆ เด็กสามคนวิ่งออกไปฉลองความสำเร็จกันด้วยไอศรีมแท่ง ทิ้งคุณครูสาวสวยนั่งงงอยู่คนเดียว
หลังจากที่โดนตื้อมานานเป็นแรมเดือน
ฉันจะได้เจอกับพ่อของพวกเด็กๆแล้วจริงๆ หรือ?
อ่านต่อ
สารบัญของ ได้โปรดเอากับพ่อของเราที
ตอน 1 Ch. 1ตอน 2 Ch. 2ตอน 3 Ch. 3
ตอน 4 Ch. 4
ตอน 5 Ch. 5
ตอน 6 Ch. 6
ตอน 7 Ch. 7
ตอน 8 Ch. 8
ตอน 9 Ch. 9
ตอน 10 Ch. 10
ตอน 11 Ch. 11
ตอนทั้งหมด all
นิยายมาใหม่
8.5
ตลอดหกปีของชีวิตสมรส สเตลล่าต้องทนทุกข์ไม่ต่างจากการใช้ชีวิตบนหนามแหลม จนกระทั่งเวย์ลอนผู้เป็นสามีสั่งให้เธอหย่าและย้ายออกไปอย่างไร้เยื่อใย เพื่อเปิดทางให้คนรักเก่าของเขาที่กำลังจะกลับมา เธอจึงตัดสินใจเซ็นใบหย่าและเดินจากไปอย่างเด็ดเดี่ยวโดยไม่เสียน้ำตาแม้แต่หยดเดียว ทว่าเพียงไม่กี่วันหลังจากสิ้นสุดความสัมพันธ์ ทั้งคู่กลับได้พบกันอีกครั้งในสถานการณ์ที่สเตลล่าอยู่ในอ้อมแขนของชายคนใหม่ ความสุขที่เธอแสดงออกมาทำให้เวย์ลอนที่เคยเย็นชากลับรู้สึกโกรธแค้นจนควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ เขาเอ่ยปากประชดประชันถึงความรวดเร็วในการหาคนใหม่ แต่สเตลล่ากลับตอกกลับอย่างไม่ใยดีว่าเขาไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายชีวิตของเธออีกต่อไป พร้อมแสดงความรักต่อชายคนใหม่ต่อหน้าเขาอย่างเปิดเผย
![ภาพปกนิยาย คุณแม่ที่รัก [Dear Mother]](https://v.minishorts.com/b1265344voduse1318177724/4a6776845001834806831275729/OH5XPzRN5YUA.webp!15491.webp)
8.9
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
“คุณหื่นทุกครั้งที่เมาแบบนี้มั้ย” !!!!
“คุณพูดอะไร”
“ผมพูดอะไร นี่คุณอย่าบอกนะว่าก่อนหน้านี้คุณจำอะไรไม่ได้เลย” นับดาวตื่นตระหนกลนลานจนแทบสิ้นสติ “คุณบุกเข้าห้องผม ผู้หญิงตัวเล็กๆ ใครจะคิดว่าแรงจะเยอะจนน่ากลัว คุณจู่โจมผมทุกอย่าง ผมไม่ใช่พระอิฐพระปูน.../...อย่านะ!!! อย่าพูดต่อนะ” นับดาวทนฟังต่อไม่ได้ เธอยกมือขึ้นปิดปากเขาพร้อมออกแรงโถมกายใส่เขา ทิวาหยุดเอ่ยนอนนิ่งให้ท่อนบนเปลือยของเธอทาบทับแผ่นอกเขาไว้
แม้จะมองไม่ค่อยเห็น แต่ระยะใกล้มากกับสายตาที่ปรับเข้ากับความมืดได้แล้วของทั้งสอง ทำให้ต่างก็มองเห็นดวงตาของกันและกัน ทิวาไม่ได้เอ่ยอะไรต่อ ในทางตรงข้ามเขากลับยั่วยวนเธอ แลบลิ้นเลียฝ่ามือเธอ ควับ! นับดาวสะดุ้งตกใจชักมือกลับ เซถลาจนตัวเองกลับเป็นฝ่ายไปนอนและทิวาก็ขยับเป็ยฝ่ายทาบทับร่างเธอไว้ในทันที
“คุณแม่จะรับผิดชอบผมยังไง ที่นำพาผมลงสู่นรกไปพร้อมกับคุณแม่ครับ”
8.8
เมื่อความสัมพันธ์เริ่มต้นขึ้นจากความต้องการที่มากกว่าความรักทั่วไป เรื่องราวโรแมนติกสมัยใหม่ที่แฝงไปด้วยความเร่าร้อนจึงเกิดขึ้น เมื่อหัวใจไม่ได้โหยหาเพียงแค่อาหารมื้อธรรมดา แต่กลับกระหายในตัวตนของหนุ่มไอทีผู้มีเสน่ห์ล้นเหลือ ความรู้สึกรุนแรงนี้ไม่ใช่เพียงความลุ่มหลงชั่วครั้งชั่วคราว แต่เป็นความปรารถนาที่จะครอบครองและลิ้มลองรสชาติของความรักในรูปแบบที่แตกต่างออกไป ท่ามกลางบรรยากาศของโลกยุคใหม่ที่ทุกอย่างรวดเร็วและน่าตื่นเต้น การไล่ล่าความหวานล้ำที่ไม่ได้อยู่บนจานอาหารจึงเริ่มต้นขึ้นอย่างไม่อาจต้านทานได้
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง
ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย
เธอใจแข็งเป็นหิน
ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก
--------------------------------------
ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก
“แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น
“แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน
“ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง”
“ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล
“ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา
“หืม…”
“แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก
“ไม่เข้าใจ”
“โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย
“กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด”
“งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย”
“ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน
“เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ”
“โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้
“นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่”
“แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้
“ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง”
-----------------------------------------
“ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่
“ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร
“ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย”
“ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่
“ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง”
“คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด
จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย
ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน
เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว
“คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า
“ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ”
“แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
![ภาพปกนิยาย ไฟล้อมน้ำ [Alternative Bride]](https://v.minishorts.com/b1265344voduse1318177724/ffd4f2c15001834806830386283/1eCde1d5KXIA.webp!15491.webp)
8.1
พลาธิปถูกปิยธิดาคนรักเก่าทิ้งไปแต่งงานกับเพื่อนสนิทด้วยเหตุผลที่เขาไม่อาจยอมรับได้ ความผิดหวังเปลี่ยนเป็นแรงแค้น เขาจึงเลือกปราณปริยาวดี น้องสาวต่างแม่ที่อดีตแฟนสาวเกลียดชังมาเป็นเครื่องมือประชดรัก โดยการเข้าพิธีวิวาห์อย่างรวดเร็วเพื่อหยามหน้าอีกฝ่าย แม้พลาธิปจะตั้งแง่รังเกียจว่าเธอเป็นลูกเมียน้อย แต่ความใกล้ชิดกลับทำให้เขาเผลอใจรักเธอเข้าอย่างจัง ทว่าด้วยทิฐิหนาและนิสัยปากแข็งทำให้เขาไม่กล้าเผยความรู้สึก ขณะที่ปราณปริยาวดีเองก็บอบช้ำจากการถูกตราหน้าและไม่ยอมมอบหัวใจให้เขาง่ายๆ ท่ามกลางความขัดแย้งและไฟริษยา บทสรุปความรักที่เริ่มต้นจากการแก้แค้นของทั้งคู่จะลงเอยอย่างไร
8.8
โชคชะตาเล่นตลกส่งให้ฟ้ารดาสาวจากยุคปัจจุบันย้อนเวลากลับสู่กรุงอโยธยาแบบไม่ทันตั้งตัว ที่นั่นเธอได้พบกับนายช่างทองหลวงผู้มีรูปร่างกำยำและใบหน้าหล่อเหลาจนยากจะถอนสายตา เมื่อหนทางกลับบ้านมืดมน แผนการพิชิตใจนายช่างใหญ่สุดกร้าวใจจึงเริ่มต้นขึ้น แม้เขาจะมองว่ากิริยาของเธอแปลกประหลาดประหนึ่งคนวิปลาส แต่เธอก็หาได้ย่อท้อไม่ ทว่าอุปสรรคความรักครั้งนี้ไม่ได้มีแค่ความเย็นชาของชายหนุ่ม แต่ยังมีคุณพ่อที่หวงลูกสาวสุดชีวิตคอยขัดขวางไม่ให้ออกเรือน ท่ามกลางบรรยากาศกรุงเก่า ฟ้ารดาจะใช้เสน่ห์ที่มีมัดใจนายช่างใหญ่ให้ยอมสยบต่อความรักที่แสนแตกต่างครั้งนี้ได้สำเร็จหรือไม่
