เถื่อนรักเจ้าสาวจำเป็น
8.4 / 10.0
แชร์
เปรมมนัสปักใจเชื่อว่ามนต์จันทร์คือหญิงสาวจอมวางแผนที่ซ่อนความร้ายกาจไว้ภายใต้ท่าทีไร้เดียงสา เขาคิดว่าเธอหวังผลประโยชน์บางอย่างจากพ่อของเขาถึงขนาดใช้ตัวเข้าแลกเพื่อย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ ชายหนุ่มจึงตั้งตนเป็นศัตรูคอยขัดขวางและจับผิดเธอทุกฝีก้าว แม้เขาจะมองเธอด้วยสายตาดูแคลนและกล่าวหาว่าเธอมีความสัมพันธ์ลับกับพ่อของตน แต่ลึก ๆ ในใจกลับปฏิเสธไม่ได้ว่ารูปร่างหน้าตาที่สวยสะดุดตาของเธอนั้นดึงดูดใจเขาอย่างรุนแรง เปรมมนัสต้องต่อสู้กับความต้องการส่วนลึกที่ปรารถนาในตัวหญิงสาว ขณะเดียวกันก็ยึดมั่นว่าจะไม่ยอมเดินซ้ำรอยพ่อหรือตกหลุมพรางของผู้หญิงที่เขาตราหน้าว่าร้ายกาจคนนี้อย่างเด็ดขาด
เถื่อนรักเจ้าสาวจำเป็น ตอนที่ 1
รถจากัวร์คันโก้ของคุณพงศักดิ์ ทำให้เปรมมนัสต้องหันมองจนตากลับ รถคันนี้มักจะนำออกมาใช้ในตอนที่คุณพ่อของเขาจะนำออกไปอวดสาว ๆ หรือว่า ไปรับพวกหล่อนมาก็เท่านั้น
“แค่นี้ก่อนนะครับพราว” เขาเอ่ยบอกผู้หญิงปลายสายด้วยน้ำเสียงที่แสนจะนุ่มนวล
“เดี๋ยวก่อนสิคะเปรม สรุปว่า คุณจะมางานวันเกิดของพราวแน่ ๆ นะคะ”
“ไปสิครับ ในเมื่อผมรับปากกับคุณแล้ว”
“จริง ๆ นะคะ คุณจะไม่เบี้ยวพราว เหมือนสัปดาห์ก่อน”
“โธ่ พราวครับ ตอนนั้นผมติดงานจริง ๆ”
“เปรม”
“ครับ”
“พราวรักคุณ”
ชายหนุ่มได้ยินคำสารภาพรักของอีกฝ่ายถึงกับทำหน้าไม่ถูก เขาอาจจะถูกใจพราวนภามากเพียงใด แต่ในหัวใจของเปรมมนัสก็ยังบอกว่า เธอยังไม่ใช่คนที่เขาอยากจะอยู่กับเธอไปตลอดชีวิต
“เปรม ที่อึ้งและเงียบไปนี่ เพราะว่า คุณไม่ได้รักพราว”
แม้หูจะฟังเสียงของพราวนภา แต่สายตาของเขากับจ้องไปยังรถจากัวร์ของคุณพ่อแบบไม่วางตา
บิดาของเขาเดินลงมาจากรถ รีบก้าวขายาว ๆ ไปยังประตูอีกด้าน แล้วเปิดมันออก
หญิงสาวนางหนึ่งก้าวขาของเธอออกมาจากรถของท่าน ปลายเท้าแตะพื้น มือของคุณพงศักดิ์ก็ยื่นให้กับหล่อนคนนั้น หัวใจของเปรมมนัสถึงกับเต้นเร็ว เมื่อเห็นทั้งสองคนจ้องตากัน
มะเดี่ยวคนขับรถรีบวิ่งลงมา แล้วเปิดท้ายฝากระโปรง หยิบเอากระเป๋าเสื้อผ้าใบใหญ่ออกมาวางตั้งถึงสองใบ และกระเป๋าใบเล็กอีกสามใบ
กิริยาของคนทั้งคู่ และสัมภาระที่หล่อนนำมา ทำให้เปรมมนัสคิดเป็นอย่างอื่นไปไม่ได้ นอกจากคุณพ่อของเขาพาผู้หญิงคนใหม่เข้ามาอยู่ในบ้านอีกแล้ว นี่เป็นครั้งที่เท่าไร ชายหนุ่มไม่อยากจะคิดและจดจำ
คุณพงศักดิ์ได้พาเธอคนนั้นเข้าไปยังในบ้านแล้ว
ขายาว ๆ ของเปรมมนัสที่ก้าวมายังรถจากัวร์ที่จอดอยู่อย่างร้อนใจ หัวใจของเขาเดือดเหมือนกับน้ำมันร้อน ๆ ที่เดือดปุด ๆ อยู่ในกระทะ
เพียงเห็นแผ่นหลัง และรูปร่างของเธอเท่านั้น เปรมมนัสก็รู้ว่า ผู้หญิงคนนั้นต้องเป็นคนที่สวยคนหนึ่งอย่างแน่นอน คุณพงศักดิ์ไม่เคยพกสาว ๆ ขี้เหร่อยู่ข้างกาย
“แค่นี้ก่อนนะพราว มีคนมาหาที่บ้าน” เขารีบกดวางสาย ปล่อยให้พราวนภาลอยเคว้งอ้าปากค้าง จำใจต้องเก็บน้ำคำที่จะพูดกับเขาเอาไว้ในปากเหมือนเดิม
“ใคร” น้ำเสียงที่สุดแสนจะโมโหลั่นออกมา
มะเดี่ยวที่กำลังลงมาขนเอากระเป๋าของผู้หญิงคนนั้นอีกรอบ ยืนนิ่งสบสายตากับเจ้านายอีกคน
“อ่า... คุณมนต์จันทร์ครับ”
“มนต์จันทร์ไหน” ถามแบบไม่ต้องการคำตอบ เพราะเขาก็รู้ว่ามะเดี่ยวคงไม่รู้
“ลูกสาวของคุณมนต์ชนะเพื่อนของคุณท่านครับ”
“หื้อ!” นามนี้ เขาเคยได้ยินคุณพ่อเอ่ยถึงมานานแล้วว่า เป็นเพื่อนสมัยประถม
“นี่... ครั้งนี้ถึงขนาดไปเอาลูกสาวของเพื่อนรักมาทำเมียเลยหรือ” เปรมมนัสเป็นไม้เบื่อไม้เมากับคุณพ่อแค่เรื่องเดียว คือเรื่องผู้หญิงของพ่อที่แวะเวียนกันเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้ไม่ซ้ำหน้า
“อายุเท่าไหร่”
“ประมาณยี่สิบต้น ๆ ครับ”
“หื้อ... ริกินเด็ก ลดอายุลงมาเรื่อย ๆ”
“เอ่อ... คุณเปรมครับ คนนี้อาจจะไม่เป็นเหมือนคนก่อน” มะเดี่ยวออกความคิดเห็นตามที่คิด
“ทำไมจะไม่เหมือน ฉันอยู่กับคุณพ่อมาทั้งชีวิต ถึงขนาดพาเข้าบ้าน ประคองกันไปเหมือนกลัวว่าคุณหล่อนจะตกบันได หึ... หมั่นไส้เหลือเกิน มะเดี่ยวแกรู้ไหม เรื่องที่รับไม่ได้ ผู้หญิงที่คุณพ่อพามาให้มาเป็นแม่เลี้ยงของฉัน นางพวกนั้น เริ่มอายุน้อยกว่าฉันลงไปทุกที ผู้หญิงพวกนี้ไม่มียางอาย”
“ครับ” มะเดี่ยวคงตอบได้แค่นี้ เพราะก็ไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรเหมือนกัน
“คือ... คุณเปรมยืนขวางครับ ผมจะยกกระเป๋าของคุณผู้หญิง”
“อะไรนะ แกเรียกแม่ผู้หญิงคนนั้นว่ายังไง” สีหน้าโกรธขึ้ง
“คะ... คือ คุณผู้หญิง”
เปรมมนัสหันไปชักตาใส่มะเดี่ยวในทันที มะเดี่ยวถึงกับหลบงุด รีบหมุนตัวหยิบเอากระเป๋าที่เหลือ หอบพะรุงพะรังเข้าไปด้านใน โดยมีสายตาของเปรมมนัสตามไปติด ๆ แบบไม่พออกพอใจ
“คุณพ่อนะคุณพ่อ ทำไมทำแบบนี้อีก ไม่รู้จักอายฟ้าดิน หึ... แต่เรื่องแบบนี้ ตบมือข้างเดียวมันไม่เคยดังหรอก อีกนางผู้หญิงที่อยากรวยทางลัด ชอบแต่ความสบายต่างหากที่น่ารังเกียจ ขอดูหน้าเสียหน่อยเถอะ”
เปรมมนัสก้าวฉับ ๆ ขึ้นไปบนบ้าน สอดส่ายสายตาหาว่า คุณพ่อพาหล่อนคนนั้นไปคุยกันที่ไหน
เขามองขึ้นไปบนชั้นสอง แล้วสายตาก็มาหยุดอยู่ที่กระเป๋าทุกใบยังกองรวมกันอยู่ที่ตีนบันได
“คุณพ่อพาผู้หญิงคนนั้นไปที่ห้องไหน”
“ห้องทำงานครับ” มะเดี่ยวชี้นิ้วไป เปรมมนัสไม่รอช้า รีบเดินเข้าไปในทันที
เสียงฝีเท้าของเปรมมนัสลงหนักที่ก้าวเข้ามาในห้อง จนทำให้คนทั้งสองคนที่นั่งคุยกันอยู่ที่โซฟาต้องหันมามอง
สายตาของหนุ่มสาวปะทะกัน ชายผู้ที่ปรากฏอยู่ในสายตาของมนต์จันทร์ ทำให้เธอตกตะลึงไปเลยเหมือนกัน คนอะไร หล่อล้ำ หุ่นเหมือนนายแบบ ดูแล้วกำยำไปเสียหมด ตอนที่อยู่ราชบุรีที่บ้านของเธอ ไม่เคยมีหนุ่มไหนดูดีแบบชายผู้นี้มาก่อน
ใบหน้าของชายหนุ่มคนนี้มีส่วนที่คล้ายกับคุณพงศักดิ์อยู่มาก ถ้าจะให้เดา คงจะเป็นคุณเปรมมนัสที่คุณพงศักดิ์เอ่ยถึงมาตลอดทางด้วยความชื่นชม มนต์จันทร์คลี่ยิ้มให้เขาอย่างอ่อนหวาน
แต่ทว่า เปรมมนัสกับเอามือล้วงกระเป๋า ทำหน้าเชิดหยิ่ง มองมนต์จันทร์ตั้งแต่หัวจรดปลายเท้าด้วยสายตาที่แข็งกร้าว เขามองเธอแบบหยัน ๆ จนคนที่ถูกมองรู้สึกใจสั่น เริ่มประหม่า และรู้ตัวเองว่าผู้ชายคนนี้ไม่ญาติดีกับเธอ
“เดี๋ยวนี้... อายุไม่สำคัญแล้วหรือครับคุณพ่อ ขอให้เอามันอย่างเดียวสินะครับ” เขาปากร้าย พูดออกมาด้วยวาจาแรง ๆ แต่สายตาจ้องมองใบหน้าของมนต์จันทร์แบบไม่วาง จนเธอต้องอ้าปากเหวอ หญิงสาวหันไปมองหน้าของชายสูงวัย
คุณพงศักดิ์ขยับปาก ส่งเสียงเข้ม แล้วมองหน้าลูกชายอย่างระอา เปรมมนัสคิดอกุศลอีกแล้ว ถึงแม้เรื่องคั่วผู้หญิง และพาเข้ามาในบ้าน คุณพงศักดิ์ได้หยุดและยุติเรื่องแบบนี้ไปได้ปีกว่า ๆ แล้วก็ตาม แต่เปรมมนัสก็ไม่เคยเชื่อใจคุณพ่อว่า ท่านได้เลิกพฤติกรรมแบบนั้นไปแล้วจริง ๆ
อ่านต่อ
สารบัญของ เถื่อนรักเจ้าสาวจำเป็น
ตอน 1 Ch. 1ตอน 2 Ch. 2ตอน 3 Ch. 3
ตอน 4 Ch. 4
ตอน 5 Ch. 5
ตอน 6 Ch. 6
ตอน 7 Ch. 7
ตอน 8 Ch. 8
ตอน 9 Ch. 9
ตอน 10 Ch. 10
ตอน 11 Ch. 11
ตอนทั้งหมด all
นิยายมาใหม่
8.1
เมื่อโชคชะตาขีดเขียนให้เธอต้องกลายเป็นเพียงลูกกวางตัวน้อยที่ไร้ทางสู้ ตกอยู่ภายใต้อำนาจมืดของชายหนุ่มผู้เปรียบเสมือนซาตานร้ายในคราบมนุษย์ ทุกย่างก้าวของชีวิตเธอถูกพันธนาการไว้ด้วยเงื้อมมือที่พร้อมจะบีบให้แหลกคลาอก หรือจะคลายเพื่อมอบสัมผัสอันแสนรัญจวนใจที่ยากจะต้านทานไหว ท่ามกลางเกมแห่งความใคร่ที่ร้อนแรงจนแทบหลอมละลาย เธอไม่มีสิทธิ์เลือกสิ่งใดนอกจากต้องเผชิญกับพายุพิศวาสที่เขาเป็นผู้ควบคุมแต่เพียงผู้เดียว ท้ายที่สุดแล้วหัวใจที่บอบบางดวงนี้จะพังทลายลงหรือจะมอดไหม้ไปกับความเร่าร้อนที่เขาปรนเปรอให้ในทุกค่ำคืนที่แสนยาวนาน
8.2
เธอ…คือแม่หม้ายป้ายแดง
ส่วนเขา…คือหนุ่มหล่อผู้หลงรักแม่หม้าย
เธอใจแข็งเป็นหิน
ส่วนเขาก็ตื้อเท่านั้นที่จะครองโลก
--------------------------------------
ณาณีมเปิดและส่งรูปของราฮีมที่เธอแอบถ่ายชายหนุ่มไว้ไปให้ทั้งสองได้ดูผ่านไลน์ ณิการ์และธัญมณกรี๊ดกร๊าดเป็นการใหญ่ เพราะราฮีมหล่อและดูดีกว่าที่คิดไว้มาก
“แกจะปิดกั้นตัวเองทำไมยะ ในเมื่อมีผู้ชายดีๆ เดินเข้ามา แกก็รับเขาไว้พิจารณาสิ” ณิการ์ที่ได้ฟังเรื่องราวทุกอย่างเอ่ยขึ้น
“แต่ฉันไม่อยากวนกลับไปใช้ชีวิตแต่งงานอีกนี่แก” แม้จะอยากเปิดใจให้ราฮีม แต่สิ่งที่ณาณีมกลัวคือการแต่งงาน การต้องใช้ชีวิตด้วยกันทั้งวันทั้งคืน
“ก็อยู่กันไปแบบนี้ ไม่ต้องแต่ง”
“ก็คิดว่าจะไม่แต่ง แต่ฉันกับเขาก็ต้องมีเซ็กซ์กัน ฉันจะทำได้เหรอ ในเมื่อสิบสามปีที่ผ่านมาของฉัน มีแค่พี่แดนคนเดียว” นี่คืออีกเรื่องที่ณาณีมกังวล
“ของใหม่ๆ คนใหม่ มันอาจทำให้อารมณ์แกซู่ซ่าก็ได้ ชีวิตเป็นของแก แล้วตอนนี้แกก็โสดแล้ว” ธัญมณเอ่ยขึ้นบ้าง นั่นทำเอาณิการ์ที่ปกติลุคจะแรงที่สุดของกลุ่มถึงกับอุทานออกมา
“หืม…”
“แกเป็นเจ้าของจิ๊มิแต่เพียงผู้เดียวยัยณา แกจะใช้กับใครมันก็สิทธิ์อันชอบธรรมของแก เพราะแกโตแล้ว...เข้าใจ๋” ประโยคนี้ยังเป็นของธัญมณ แต่ดูเหมือนณาณีมจะเข้าใจอะไรยาก
“ไม่เข้าใจ”
“โอ๊ย! ยัยณา ชีวิตนี้แกจะเจอดุ้นแค่อันเดียวเหรอยะ เลิกกับพี่แดนแล้วแกจะเอาปูนมาโบกจิ๊มิ ไม่ยอมให้ดุ้นอันอื่นผ่านเลยก็ใช่เรื่อง แก่จนอายุจะสามสิบห้า แถมยังมาเป็นหม้ายเอาตอนนี้อีก มดลูกก็ฝ่อลงไปทุกวัน มีของดีติดอยู่กับตัวเอง ทำไมไม่ใช้ กลัวอะไร” ณิการ์เริ่มตามธัญมณทัน และยุณาณีมมันเสียเลย
“กลัวสารพัดสิ่งอ่ะ กลัวจนไม่กล้าไปหมด”
“งั้นวันไหนที่คุณราฮีมกลับมาเมืองไทย ให้ฉันไปทดสอบความฟิตและความอึดให้เอาไหม งานนี้ฟรี ไม่คิดค่าเสียหาย”
“ยัยปุ้ยบ้า เดี๋ยวผัวแกก็เอาปืนมายิงแสกหน้าคุณราฮีมกันพอดี” ณาณีมแหวใส่ความคิดบ้าๆ ของเพื่อน
“เท่าที่แกเล่ามา ดูเหมือนยัยพราวก็ทำท่าจะชอบคุณราฮีมอยู่ไม่น้อย วันดีคืนดีพราวคาบไปกิน จะมานั่งเสียใจไม่ได้แล้วนะยะ”
“โอ๊ย!...นั่นยิ่งไม่ได้ใหญ่” คนมาปรึกษาเริ่มหัวเสีย ส่วนคนให้คำปรึกษาก็ชักจะสนุก ที่สามารถแหย่จนณาณีมเผยความรู้สึกของตัวเองออกมาแบบนี้
“นั่นก็ไม่ได้ นี่ก็ไม่ได้ ยอมรับมาเถอะ ว่าแกเองก็ชอบคุณราฮีมอยู่”
“แกว่าถ้าฉันจะรักใครใหม่ มันไม่เร็วไปเหรอ ทั้งๆ ที่ฉันเพิ่งหย่า” นี่คือสิ่งที่ณาณีมกังวลอยู่เหมือนกัน เธออยากเป็นโสดให้นานกว่านี้ สองสามปี หรือมากกว่านี้ก็ได้
“ไม่เร็ว ช้าไปด้วยซ้ำ เพราะชีวิตมันต้องเดินไปข้างหน้า ไม่ใช่จมปลัก เอาอดีตมาเป็นกำแพง”
-----------------------------------------
“ผมรู้สึกแปลกๆ อยากให้คุณช่วย” เสียงอู้อี้ของราฮีมเอ่ยตอบ เพราะยังคงเอามือปิดปากไว้อยู่
“ช่วยอะไรคะ?” สีหน้าของณาณีมเต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถาม นั่นเพราะยังไม่เข้าใจว่าราฮีมเป็นอะไร และเขาอยากให้เธอช่วยอะไร
“ช่วยถอนพิษให้ผมหน่อย”
“ถอนพิษ พิษอะไร” ตอนนี้สีหน้าของณาณีมยิ่งงงเข้าไปใหญ่
“ก็พิษจากลิปสติกสีแดงๆ ของคุณพราวที่มันติดอยู่บนปากของผมตอนนี้ไง”
“คุณราฮีม…อื้อ…” พอฟังจบณาณีมก็ทำท่าจะขยับหนี แต่ราฮีมกลับไวกว่ามาก ชายหนุ่มใช้มือที่ปิดปากตัวเองไว้เมื่อครู่ เอื้อมมารวบตัวณาณีมเข้าไปกอด
จากนั้นก็โน้มใบหน้าลงมาจูบเธออย่างรวดเร็ว และนี่คือวิธีถอนพิษที่เขาเอ่ย ณาณีมอึ้ง ทำตัวไม่ถูก สมองสั่งงานให้ผลักราฮีมออกห่าง แต่ร่างกายกลับตรงกันข้าม เพราะมันไม่ทำตามที่เธอสั่งเลย
ตั้งแต่เกิดมาเธอเคยจูบกับผู้ชายแค่คนเดียวนั่นคือดาวิน เธอจำไม่ได้ว่าจูบครั้งล่าสุดกับดาวินเมื่อไหร่ และเพราะจำไม่ได้ จึงลืมเลือนรสจูบของอดีตสามีไปจากความรู้สึกเช่นกัน
เวลานี้หัวใจของณาณีมเต้นแรงมาก รู้สึกวาบหวามกับจูบที่ราฮีมมอบให้จนควบคุมตัวเองไม่ได้ จูบที่ทำให้เธอขนลุกซู่ ร่างกายไหวระริกเหมือนเด็กสาว และนั่นก็ทำให้ณาณีมเผลอจูบชายหนุ่มกลับไปเช่นกัน ถ้าไม่ติดว่านี่มันริมถนน ราฮีมคงอุ้มณาณีมไปบนเตียงแล้วก็ทำตามที่ใจเขาเรียกร้องแล้ว
“คุณจูบเก่งกว่าที่ผมคิดไว้เสียอีก” เขาจำเป็นต้องถอนจูบออก และรู้สึกว่าตอนนี้ ฝนกำลังโปรยปรายลงมาจากท้องฟ้า
“ก็ฉันผ่านเรื่องพวกนี้มาแล้วนิ”
“แล้วทำไมใจต้องเต้นแรงแบบนี้ด้วย ลมหายใจคุณก็ร้อน” เพราะความใกล้ชิด ทำให้ราฮีมได้ยินเสียงเต้นของหัวใจณาณีมชัดมาก มิหนำซ้ำเวลานี้ตัวเธอก็ร้อนผ่าวเหมือนคนมีไข้
8.2
ลลนาหรือนุ่มต้องเผชิญกับคราวเคราะห์เมื่อถูกสิงหา ชายหนุ่มหน้าตาดีแต่ไร้เหตุผลเข้าใจผิดและลักพาตัวมาขังไว้ ท่ามกลางความเสียใจและความเป็นห่วงนิ่งที่กำลังบาดเจ็บสาหัส เธอจึงเลือกพึ่งพาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ด้วยการอธิษฐานขอให้หลุดพ้นจากน้ำมือคนป่าเถื่อนโดยเร็ว พร้อมทั้งขอโชคลาภเพื่อเริ่มต้นชีวิตใหม่ที่มั่งคั่งและหลีกหนีจากอาชีพกลางคืนที่ถูกดูหมิ่น แม้สิงหาจะยอมรับความผิดพลาดที่จับตัวมาผิดคนด้วยท่าทางขุ่นมัว แต่ท่าทียียวนของหญิงสาวกลับยิ่งกระตุ้นความหงุดหงิดในใจเขาจนกลายเป็นความสัมพันธ์ที่เต็มไปด้วยการปะทะคารม ท่ามกลางความขัดแย้งที่แฝงไปด้วยความหมั่นไส้ ลลนายังคงใฝ่ฝันถึงการมีคนรักที่ดีและร่ำรวยเพื่อลบเลือนอดีตอันโหดร้ายที่เธอเคยเจอ
8.1
เมื่อความปรารถนาอันแรงกล้าปะทุขึ้นในใจของไรอัน เจ้าของธุรกิจสายการบินผู้มั่งคั่ง เขาจึงตัดสินใจทุ่มเงินมหาศาลเพื่อครอบครองปัทมณฑ์ หญิงสาวผู้ใสซื่อที่ต้องตกอยู่ในฐานะเมียประมูล ท่ามกลางความตื่นตระหนกของสาวน้อยที่ไม่เคยสัมผัสความสัมพันธ์แบบชายหญิง ไรอันต้องพยายามควบคุมตนเองและเริ่มถ่ายทอดบทเรียนรักที่แสนหวานเย้ายวนใจเพิ่มขึ้นทีละนิด จนกระทั่งไฟเสน่หาแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ปัทมณฑ์ตกอยู่ในวังวนแห่งความรัญจวนจนแทบจะทนไม่ไหว ร่างกายบิดเร้าด้วยความซ่านสยิวภายใต้การนำพาของชายหนุ่ม แม้จะหวั่นเกรงในสัมผัสที่หนักหน่วงและร้อนแรงเพียงใด แต่เธอกลับโหยหาให้เขาช่วยดับไฟราคะที่ถูกปลุกขึ้นมาอย่างไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป
8.5
หญิงสาวยอมสละความบริสุทธิ์แลกเงินห้าล้านเพื่อยื้อชีวิตมารดา แต่กลับต้องสูญเสียแม่ไปตลอดกาลและตั้งครรภ์ลูกแฝดกับชายที่เธออยากลบจากใจ ห้าปีต่อมาเธอหวนคืนถิ่นเพื่อรำลึกถึงแม่ ทว่าความสงบจบลงเมื่อสองแฝดจอมซนแอบรู้ความลับว่าบิดาแท้ๆ ยังมีชีวิตอยู่ ปฏิบัติการกามเทพตัวจิ๋วเพื่อสร้างครอบครัวแสนอบอุ่นจึงเริ่มขึ้น เธอต้องปวดหัวกับแผนจับคู่สุดป่วนของลูกรัก พร้อมกับรับมือการตามตื๊อขอคืนดีจากชายหนุ่มผู้เคยทิ้งรอยแผลในใจ ซึ่งบัดนี้พร้อมทำทุกวิถีทางเพื่อทวงคืนหัวใจของเธอ
9.5
การช่วยเด็กชายแปลกหน้าทำให้หนิงซีได้รับผลตอบแทนเป็นคุณพ่อสุดหล่ออย่างลู่ถิงเซียวที่พร้อมมอบทั้งตัวและหัวใจ เมื่อเป็นภรรยาเต็มตัว ชีวิตเธอก็ถูกเติมเต็มด้วยการปรนเปรอขั้นสุด ความหวานของทั้งสองทำเอาลูกชายตัวน้อยกลายเป็นส่วนเกิน ลู่ถิงเซียวตามใจภรรยาทุกอย่างโดยไม่สนคำคัดค้านของใคร ต่อให้เธออยากยึดหรือขายบริษัททิ้ง เขาก็พร้อมประเคนให้ด้วยความเต็มใจ เพราะไม่มีสิ่งใดสำคัญไปกว่าความสุขของเธอ แม้ต้องเผชิญความวุ่นวาย เธอก็ยังเป็นที่หนึ่งในใจเขาเสมอ
![[พากย์เสียง] คุณหนูแท้คือเด็กเรียนเก่ง](https://v.minishorts.com/b1265344voduse1318177724/bfd53d415001834806245951249/l8hV9wHjOWsA.webp!15491.webp!15491.webp)
